რატომ სხეპენ ზროებს?

არცთუ ისე დიდი ხნის  ერთ-ერთ  ლიტერატურულ პერიოდულ გამოცემაში დაიბეჭდა ცნობილი და ღვაწლმოსილი (ეს ის შემთხვევაა, როდესაც ადრესატის დამსახურებისა და ასაკის

მეტის წაკითხვა

„პოეზიის აფთიაქი“ რიზეს  უნივერსიტეტში-მოგზაურობის დღიური

თურქეთის ისტორიაში პირველად  რამდენიმე უნივერსიტეტში (ყარსის, დუზჯეს, არდაგანის უნივერსიტეტებში) საფუძველი ჩაეყარა ქართული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობას, რასაც საფუძვლად დაედო საქართველოსა

მეტის წაკითხვა

ბოლო ზარი – ხმაური და უაზრობა

  24 მაისის საღამოს ახალციხეში აღმოვჩნდი. ხანგრძლივი მგზავრობის შემდეგ მე და ჩემი თანამგზავრები ახალი შთაბეჭდილებებისთვის, ნანახ-გაგონილის გაანალიზებისთვის მზად არ ვიყავით.

მეტის წაკითხვა

         რას ამბობენ საფლავის ქვები?!

     აჰა, ბეჭედნი საფლავისანი ჰგიან აღუტეხელად…                                                                                                                       მიქაელ მოდრეკილი   პირველი სამაროვნები, ანუ თანამედროვე ენით რომ ვთქვათ, საფლავები, საქართველოში

მეტის წაკითხვა

რუტინის მოთვინიერება

ცნობილი მწერლები და მეცნიერები ჩვეულებრივი ადამიანები არიან, მაგრამ მათმა უმეტესობამ კარგად იცის დაბალანსებული მუშაობისა და დასვენების ფასი. მათ ესმით, რომ

მეტის წაკითხვა

ბესტსელერები თბილისის წიგნის მე-19 ფესტივალიდან

25-დან 28 მაისის ჩათვლით „ექსპო ჯორჯიას“ მე-11 პავილიონს უამრავი დამთვალიერებელი სტუმრობდა, რომელთა შორის ახალგაზრდები თვალშისაცემად ბევრნი იყვნენ. თბილისის წიგნის საერთაშორისო

მეტის წაკითხვა

ჭირისა და ლხინის აღმართი

აღდგომის მეორე დღეა. ჩემი სოფლის ეზოში სკამზე ვზივარ და იმაზე ვფიქრობ, როგორ არავინ დარჩა ამ სოფელში. ტკბილი მზე და სითბოა,

მეტის წაკითხვა

მასწავლებლობის სევდა

მასწავლებლობა დღესასწაულია. … მაგრამ არის რაღაც სევდის მომგვრელიც ამ დღესასწაულში. ,, … არც ის ვიცოდი, რომ მასწავლებლებიც დარდობენ საკუთარ მომავალზე:

მეტის წაკითხვა

მარიო ვარგას ლიოსას თვრამეტი ძვირფასი რჩევა დამწყები მწერლებისთვის

მარიო ვარგას ლიოსა დღევანდელი ლათინური ამერიკის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული მწერალია. იგი 1936 წელს პერუში დაიბადა და უკვე მრავალი ათეული წელია

მეტის წაკითხვა

პაზოლინის ბიჭები

პიერ პაოლო პაზოლინის „ქუჩის ბიჭები“ ისეთი წიგნია, წაკითხვის შემდეგ დახურვა და გვერდზე გადადება რომ გაგიძნელდება. კითხულობ და მთელი სიმძაფრით გრძნობ

მეტის წაკითხვა