ავტორეცენზია „ორშაბათ დილის პენტატიქზე” და ცოტა რამ ბესიკ გაბაშვილზე

ბესიკი ჩემს ცნობიერებაში ძალიან პატარა ასაკში შემოვიდა. ალბათ პირველ კლასში ვიქნებოდი, როცა ჩემი სკოლის უფროსკლასელებმა სოფლის კლუბში „თეთრი ბაირაღები” დადგეს.

მეტის წაკითხვა

რას ვუყურებდი ბავშვობაში

როგორც წესი, შუქი არ იყო. დღისით და საღამოობით მხოლოდ მაშინ მოდიოდა, როცა რომელიმე დაფასებული კაცის ოჯახის წევრს აქორწინებდნენ ან ვინმე

მეტის წაკითხვა

ელისი

ის საპრეზიდენტო პროგრამის ფარგლებში საქართველოში ინგლისური ენის მასწავლებლად ჩამოვიდა. შავკანიანი, ლამაზი გოგო დეტროიტიდან. რაღაცით ქვინ ლატიფას ჰგავდა, მაგრამ ეგეთი მსუქანი

მეტის წაკითხვა

მშობლები, ოქროს ხანა და პროფესიის არჩევა

როგორც ამბობენ, სტუდენტობა საუკეთესო პერიოდია ადამიანის ცხოვრებაში, რომანტიკული ელფერით შეზავებული წლები. თუმცა ჩემს შემთხვევაში მსგავსი არაფერი ყოფილა. ის ოთხი წელი,

მეტის წაკითხვა

წითელი ფეხსაცმელი

არახალია, რომ ავტორიტარული და ტოტალიტარული რეჟიმები, ხშირ შემთხვევაში, თავისდაუნებურად ხელს უწყობენ ხელოვნების და ლიტერატურის აღმავლობას, რადგან მწერლები და ხელოვანები ალტერნატიული,

მეტის წაკითხვა

ერთი მოთხრობის მწერალი

არიან პროზაიკოსები, რომლებიც ერთი ნაწარმოებით შემორჩებიან ხოლმე ლიტერატურის ისტორიას. რომანის შემთხვევაში გასაგებია, შეიძლება მწერალმა მხოლოდ ერთი, ძლიერი რომანი დაწეროს, მაგრამ

მეტის წაკითხვა

ქართველი მწერალი და თანამედროვეობა

მწერლობა ჩვენს ქვეყანაში ყველაზე არასერიოზული ხელობაა. ვერავის დააჯერებ, რომ წერა საქმიანობაა და არა გართობა. – რას საქმიანობ? – ვწერ. –

მეტის წაკითხვა

ბაბუაჩემი, „კუჩხა“ და შაშვები სუროში

– რა საჭიროა ახალი წლის ორჯერ აღნიშვნა?! – ყოველ ახალ წელს კითხულობენ ზოგიერთები. ზუსტი პასუხი არ მაქვს, მაგრამ ძველით ახალი

მეტის წაკითხვა

ნომერი ათი

ქართული (თუნდაც სუსტი) ფილმები ხომ ისეთია, ათასჯერ გვაქვს ნანახი, მაგრამ რომელიმე არხზე როცა უჩვენებენ, კიდევ ერთხელ ვუყურებთ სიამოვნებით. საზ. მაუწყებელზე

მეტის წაკითხვა

ბუზთა ბატონი ბენის ვიდეოში

ბოლო ხანს მოზარდებს შორის მომხდარმა და ფატალური შედეგებით დასრულებულმა ორმა დაპირისპირებამ (თბილისსა და ქუთაისში) მთელი ქვეყანა აალაპარაკა. ვერ ვიტყვით, რომ

მეტის წაკითხვა
123