ბიჭი

რიგში სულ რამდენიმე ადამიანი იდგა. შიგნით შესულები კარგა ხანს ყოვნდებოდნენ. იქიდან გამოსულებს ზოგს კამყოფილი სახე ჰქონდა, ზოგის სახეზე ვერაფერს ვერ

მეტის წაკითხვა

ბუხუტი მასწავლებელი

მეოთხე გაკვეთილია   და  ვფიქრობ, როგორ ავაჩქარო დრო, რომ მალე დაირეკოს ზარი. ფიზიკა გვეუბნება,  ეს აინშტაინმა იცოდაო, მაგრამ რა  იცოდა და

მეტის წაკითხვა

საიდუმლო გეგმა

ბავშვები გაიზარდნენ. მე ვერ ვხედავ, ისინი საღამოობით საკუთარ ოთახებში როგორ უჩინარდებიან, მე არც მათ მეგობრებს ვიცნობ და ბევრი არც იმ

მეტის წაკითხვა

ქალაქი მტვერში

15 ოქტომბერს სამსონ მოვსესიანს უნდა შევხვედროდი – ერევნის სახელმწიფო თოჯინების თეატრის რეჟისორს. თბილისში მხოლოდ ოთხი დღე უნდა გაეტარებინა და რაც

მეტის წაკითხვა

იმაზე, თუ რატომ არის დამოკიდებული ჩვენი მომავალი კითხვასა და წარმოსახვის უნარზე

ეს მწერალ ნილ გეიმანის სტატიაა კითხვის ბუნებასა და მის სარგებლობაზე. ეს არ არის ფიქრთა ნაკრები, უფრო იმის თანამიმდევრული მტკიცებულება, რაც

მეტის წაკითხვა

ერთი აბი ლიტერატურა

ბოლო დროს ძალიან მაღიზიანებს კომპიუტერი. სოციალური ქსელი, სხვადასხვა პორტალები, ინტერნეტ მისამართები, ფოტოები, ვიდეოები, ზღვა ინფორმაცია, რომელითაგან დიდი ნაწილი ბსოლიტურად უსარგებლოა

მეტის წაკითხვა

უთავო მხედარი და უმხედრო თავი  

ვლადიმირ ნაბოკოვის ავტობიოგრაფიული ჩანაწერების კითხვისას ერთ თავშესაქცევ ამბავს გადავაწყდი. ვოლგისპირელ ახალგაზრდა კაცს – მის ერთ-ერთ აღმზრდელს – თავგამოდებით უმტკიცებია, „ბიძია

მეტის წაკითხვა

სექტემბრის ნათელი

სკოლაზე თუ დავფიქრდები და ვეცდები, ჩემი თავი და ერთმანეთი გავიხსენო, ჯერ შესასვლელში ჩარიგებულ ნაძვებს შორის გავლა მიწევს. და შემოდგომის. დავხუჭავ

მეტის წაკითხვა

„რიგითი“ ხის გადასარჩენად

ერთი მოარული გამონათქვამით, უფრო  კი, რიტორიკული კითხვით დავიწყებ – წარმოიდგინეთ, რას იზამდნენ ადამიანები, ხეები რომ უსადენო მაღალსიჩქარიანი ინტერნეტის გადამცემები ყოფილიყვნენ.

მეტის წაკითხვა