მაუთჰაუზენის ქართველი ტყვეები

მეორე მსოფლიო ომის დროს საკონცენტრაციო ბანაკებს მხოლოდ პოლონეთისა და გერმანიის ტერიტორიებზე არ აშენებდნენ – სასიკვდილო გეტოებით დაფარული იყო მთელი ევროპა.

მეტის წაკითხვა

ნარაზენი გავიარეთ?

მესამე თუ მეოთხე კლასში ვიყავით, როცა დედაჩემმა მამიდამისთან – თამილა პაჭკორია-მაჭავარიანთან წაგვიყვანა ჭორვილაში. გზად ორი ავტობუსი უნდა გამოგვეცვალა – ერთს

მეტის წაკითხვა

ამ საქმეს გოგოს თითები სჭირდება

  ამ საქმეს გოგოს თითები სჭირდება – თქვა ჰამიდმა და ამაყად დაკეცა ხალიჩა. ქალის თითები? – ვკითხე. გოგოს! გოგოს თითები.

მეტის წაკითხვა

გრინიარის ინსტრუმენტი – „კვნესის ვოლტორნი…“

მუსიკალური სმენა ისეთივე თანდაყოლილი ნიჭია, როგორიც ლექსის წერის ან ხატვის უნარი. მე ეს ნიჭი არ დამყვა. დიდად არც ვდარდობ. რასაც

მეტის წაკითხვა

სიყრმის წიგნების საზოგადოება

  მესიზმრებოდა, რომ განძის საპოვნელად მიწას ვთხრიდით მე და ჩემი მეზობელი, რომელიც სულაც არ ჰგავდა ჰეკლბერის და ეზოს უკან, ჩაის

მეტის წაკითხვა

   ალექსანდრე დიუმა  თბილისში

  „ აი, უეცრად, სიხარულისგან შევყვირეთ. გზის გადაღმა, უსკრულის სიღრმეში ბობოქრობდა მტკვარი. მთის ფერდებზე კი იარუსებად გაშლილიყო და მდინარის ნაპირებამდე ეშვებოდა

მეტის წაკითხვა

ახლომხედველის მეხსიერება

ფანჯარასთან ოთხნი ვდგავართ: მე, დედა, ვახო და ბებო. ზამთრის შუაღამეა. ვაზისუბნის მეოთხე მიკრორაიონის პირველ კვარტალში ჩამოწოლილ სიბნელეს ორად ორი ფანჯრიდან

მეტის წაკითხვა

მთები, წიგნები და ცენზურა

(ციკლიდან „პირთა საძიებელი“) 1 დალი ფანჯიკიძემ მითხრა ერთხელ: – გამომცემლობებიდან მიგზავნიან ხოლმე თომას მანისა და მაქს ფრიშის ახალგამოცემულ წიგნებს. გაოცებული

მეტის წაკითხვა

საჩუქარი ბავშვებისთვის

მას შემდეგ, რაც ბავშვები მყავს და მათ ოთახებს ვაკვირდები, მივხვდი, რომ ბავშვებისთვის საჩუქრის არჩევა და შესაბამისი ნივთების მოძებნის ჩვევა დამატებითი

მეტის წაკითხვა

ცრუპენტელა აღმზრდელი

ბავშვობაში წაკითხული წიგნები სულ სხვაა. იმ პერიოდიდან დღემდე ნათლად მახსოვს არათუ ავტორი და ნაწარმოების სიუჟეტ-პერსონაჟები, არამედ კითხვის დროს აღძრული განცდები,

მეტის წაკითხვა