როცა გაქცევა გინდა

ალალად გეტყვით, მიჭირს იმ ტექსტის მნიშვნელობაზე საუბარი, რომლის დაწერასაც ვაპირებ. თვალნათლივ ვიცი, სამყაროს მისხალი არ დააკლება, საერთოდ რომ არ დავწერო.

მეტის წაკითხვა

მგლის კბილის შემკვრელი

ჩემი სახლის გადაღმა ფრიალო კლდის პირას აშოლტილი ბალამწარა იდგა. ბავშვობაში არ ვიცოდი, რომ ხის წითლად აღუდღუდებული ნაყოფი შეიძლებოდა მწარე ყოფილიყო.

მეტის წაკითხვა

პირველი გაკვეთილი

ჩემი პირველი გაკვეთილი მეცხრე კლასთან უნდა ჩავატარო, ოთხშაბათს, თორმეტ საათზე. ამაზე რომ ძალიან ვნერვიულობ, არაფერს ვიტყვი, თუმცა ნანა მასწავლებელი, ჩვენი

მეტის წაკითხვა

 მე მასწავლებელი

ის ღამე თეთრი თვალით გავათენე. თითქოს საწოლზე კი არა, ცხელ ნაკვერჩხლებზე ვიწექი. ვფიქრობდი, გამომივიდოდა თუ არა, მე ხომ დაფასთან ვერ

მეტის წაკითხვა

ჩემი კლასი

ქუთაისში სეირნობისას თეთრი მარმარილოთი ნაშენი პირველი გიმნაზია აღმოვაჩინე. გიმნაზიის ფასადზე მიკრული დაფა იუწყებოდა, რომ აქ სწავლობდნენ აკაკი წერეთელი, ექვთიმე თაყაიშვილი,

მეტის წაკითხვა

კეთილი კაცი ნუგზარ ზაზანაშვილი   

როცა მისი სიკვდილის ამბავი გავიგე, მოვძებნე მისი წიგნი, დავჯექი ქარ-მზისგან გამოფიტულ მიწაზე და კითხვა დავიწყე. „როდისაა სიკვდილის დრო?.. არასოდეს“. ………………………………………….

მეტის წაკითხვა

ბავშვები თონეთის ბიბლიოთეკიდან

ზოგისთვის დათია მასწავლებელი ვარ, ზოგისთვის დათია ძია. წესით, „მასწავლებელო“ უნდა მეხამუშებოდეს მაგრამ პირიქითაა. ხანდახან მავიწყდება, რომ უკვე მეორე წელია ოცდაათს

მეტის წაკითხვა

  ხმარებით გაცრეცილი სიტყვები

დიდთონეთში, სასაფლაოს გორაზე, საყდრის გვერდით ქვის კედლები დგას და თონესავით ჩავარდნილ სოფელს ზევიდან დაჰყურებს. აქ ადრე სკოლა იყო, ორსართულიანი, ხის

მეტის წაკითხვა