მწვანე კარები

„მწვანე კარებს შევაღებ და ეზოში შევალ. ამ ეზოში თავი სხვადასხვა დროს მახსოვს… მახსოვს, ბილიკზე როგორ მივრბივარ ყვირილით, რომ ბებო ჩემია.

მეტის წაკითხვა

„როგორც გინდათ, ეს ამბავი გაიგეთ…“

ოთახში კედელზე წიგნის თაროებია. ერთ-ერთიდან  ყდა მოჩანს, გუსტავ ფლობერის „მადამ ბოვარი“. 1856 წლის 1 ოქტომბრიდან 15 დეკემბრამდე პარიზის ლიტერატურული ჟურნალის

მეტის წაკითხვა

ფიქრები ხმამაღლა „უცხოზე“…

არ ვიცი დღევანდელი თემა  მოერგება თუ არა „მასწავლებლის“ მიზნებსა და ფორმატს, თუმცა ამ ინტერნეტ გაზეთის დანიშნულება მთლიანად გასცდა ჩარჩოებს და

მეტის წაკითხვა

იქ, ზემოთ…

აქ,  ქვემოთ სიცოცხლე გრძელდება. დადიან მანქანებში ახლართული სკუტერები და შეკვეთების დამტარებელი მოტოციკლისტები, რომლებსაც მარჯვედ თუ არ აუქციე გვერდი, წამსვე ქვეყნის

მეტის წაკითხვა

ვარ მადლობელი

სანამ მთავარ სათქმელს ვიტყოდე, წერა ფერზე უნდა დავიწყო, თუმცა ნაწერი ფერადი ვერაფრით იქნება. ფერზე წერა ადრეც ვცადე. ახლა ძველ სტატიებს

მეტის წაკითხვა

ნიღაბი

სახლში, კედელზე რამდენიმე ნიღაბი მიკიდია, თეატრალურებია, ზოგი ტირის, ზოგი იცინის… ქუჩაში ადამიანებიც  ნიღბით დადიან… თუმცა, მხოლოდ დღეს? უხილავ ნიღაბს ხომ

მეტის წაკითხვა

„მომკლავს მე უშენობა“

ასე ჯერ გალაკტიონმა იხუმრა… „…ამნაირი დარებით კიდით კიდე დარებით, ფერის ფერთა დარებით, დღემ კოშკების ამალა ხან ეთერში ამალა და ქარივით

მეტის წაკითხვა

ქიმია, რომ სცოდნოდა…

როგორ ფიქრობთ, ქიმიკოსს ბევრი ფული აქვს? ცოტა სხვანაირად ვიკითხავ. თუ ქიმიკოსი ოდნავ  არ ბიზნესმენობს, კარგი ჯამაგირი აქვს? კიდევ ერთხელ ვცადოთ…

მეტის წაკითხვა