მოგზაურის დღიურები #4

ერთი კაცი მოვიდა. სამუშაო საათების მიწურულს. ამ კაცს ძალიან კეთილი სახე ჰქონდა და კარზე ისე ფრთხილად დააკაკუნა, გაუღებლადაც მიხვდებოდი, კეთილი

მეტის წაკითხვა

მოგზაურის დღიურები #2

*** არაფერია იმაზე საშინელი, ვიდრე ნანგრევებიდან გარდაცვლილი ბავშვის ამოყვანის სცენა. თითქოს სხვა სამყარო, რომელიც ირგვლივაა, საკუთარი წარსულითა და მომავლით, უქმდება

მეტის წაკითხვა

ხარანაულის უპირატესობა (კრებული ,,ეჰ, ბესარიონ’’)

(კრებული ,,ეჰ, ბესარიონ’’) ბესიკ ხარანაული საყრდენად იქცა. გნებავთ პოეზიის, გნებავთ უფრო მეტის – თუ ამგვარი მეტი არსებობს. „აჰა, მოგიჭრი ჯოხს,

მეტის წაკითხვა

მოგზაურის დღიურები #1

შარშან, როცა მცხეთის ერთ სოფელში გადმოვედი საცხოვრებლად, დედაჩემი ჩამოვიდა. დიდად არ უყვარს გურიის დატოვება. მამაჩემის დატოვება. ასე ამბობს – სასაფლაოს

მეტის წაკითხვა

გივი ალხაზიშვილის დუმილის კარნახი 

,,სიჩუმეს წიწკნი ბალახივით, შენი ხვედრივით ჟამს ელოდები, სათავისოდ რომ დაგიგულებს ფურცელი ქვიშის, სიტყვა ჩუმი და მიხვედრილი და შიშის განცდა, რომ

მეტის წაკითხვა

ავი ამბების თვე და სასაფლაო

თუ აუცილებელი შესავალი უნდა ახლდეს ამ სიტყვებს, და ალბათ უნდა ახლდეს, ბარემ დასაწყისშივე ვიტყვი:   – ძალადობა დანაშაულია და უნდა

მეტის წაკითხვა

შევარდნაძე და იმერეთი

ზურა შევარდნაძის დაბადების დღეა. იგივე გარდენია შევარდნაძის. ბავშვობაში ასკანა ასტანასავით შორს მეგონა, ისე ამოიოხრებდნენ ხოლმე ჩემი მეზობლები მოხსენიებისას. ასტანა სულ

მეტის წაკითხვა

გახედე, კახეთი და ადამიანი-ქალაქი

თელავში ვარ.   რა მენდომება? რაც ჩემი ხელობაა, ეგ – სკოლებში წიგნები ჩავიტანე.   მერე ცოტა დრო მეყო ფიქრისთვის და

მეტის წაკითხვა

თბილისი – წიგნის მსოფლიო დედაქალაქი

საუკუნის წინ, ერთ პატარა კაფეში რამდენიმე ახალგაზრდა ღვინოს სვამდა. მაშინ ყოველ საღამოს ასე იყო – შეიკრიბებოდნენ ხოლმე, პოეზიის ღმერთს ადიდებდნენ,

მეტის წაკითხვა