ოთხშაბათი, აპრილი 8, 2026
8 აპრილი, ოთხშაბათი, 2026

„სასწავლო დუელის“, რეპროდუქციისა და ცოდნის ტრანსფერის ურთიერთმიმართება

0

თამაშის ტექნოლოგია, რეპროდუქცია და ცოდნის ტრანსფერი ერთმანეთთან მჭიდროდ დაკავშირებული ცნებები და ერთი მთლიანი სასწავლო პროცესის შემადგენელი ნაწილებია. უფრო მეტიც, შეიძლება ითქვას, რომ ამ პროცესში თამაში და რეპროდუქცირება ცოდნის ტრანსფერის აუცილებელი წინაპირობაა:

  • თამაშისას იქმნება აქტიური, ემოციური, მამოტივირებელი გარემო, სადაც მოსწავლეების სააზროვნო უნარები აქტიურდება;
  • რეპროდუცირებისას (უკვე მიღებული ცოდნისა და ქმედებების განმეორებითი რეპროდუქცია შედეგის მისაღებად) მოსწავლე ზუსტად აღადგენს ნასწავლ ფაქტებს და პასუხობს კითხვებზე: ვინ? სად? როდის? როგორ? და ა.შ.
  • კარგად დამახსოვრებული და სტრუქტურირებული ინფორმაცია კი ადვილად ტრანსფორმირდება ახალ ცოდნად.

პრაქტიკული მაგალითი VII კლასის ისტორიის საგნობრივი კურსიდან:

თემა – „ბრინჯაოს ხანა და ძველი აღმოსავლეთი“. მასწავლებელი ირჩევს სათამაშო ტექნოლოგიას „სასწავლო დუელი“ და თემასთან დაკავშირებით ადგენს შეკითხვებს, მოსწავლეებმა კი სწრაფად (განსაზღვრულ დროში) და სწორად უნდა უპასუხონ:

  1. რა ტექნოლოგიურმა მიღწევამ განაპირობა ბრინჯაოს ხანის დასაწყისი?
  2. როგორ შეცვალა ლითონის დამუშავებამ ადამიანთა შრომა და წარმოება?
  3. რატომ გაჩნდა ქონებრივი უთანასწორობა პირველყოფილ თემებში?
  4. რა ფუნქცია ჰქონდა ყორღნებს და რას გამოხატავდნენ ისინი?
  5. რატომ წარმოიშვა პირველი სახელმწიფოები მდინარეთა ხეობებში?
  6. რა ნიშნით იყო აუცილებელი კანონების არსებობა ძველ სახელმწიფოებში?
  7. რა კავშირები ჰქონდა დიაოხს მეზობელ აღმოსავლურ ქვეყნებთან?
  8. რა ეკონომიკური და კულტურული ურთიერთობები ჰქონდა კოლხას სხვა რეგიონებთან?
  9. რატომ მოიხსენებენ აქემენიანთა სპარსეთს როგორც პირველ სახმელეთო იმპერიას?
  10. რა გზით აღმოჩნდნენ ქართველური ტომები აქემენიანთა სპარსეთის შემადგენლობაში?
  11. რატომ არის მნიშვნელოვანი ძველი აღმოსავლეთის შესწავლა თანამედროვე ისტორიული ცნობიერებისთვის? და ა.შ.

მოცემული შეკითხვებით მასწავლებელი ქმნის ცოდნის რეპროდუქცირებისა და ტრანსფერის შესაძლებლობას. კერძოდ, კითხვაზე:

  • „რა ტექნოლოგიურმა მიღწევამ განაპირობა ბრინჯაოს ხანის დასაწყისი?“ – მოსწავლე პირდაპირ იხსენებს და იყენებს ნასწავლ ფაქტს (ლითონის დამუშავება);
  • „რა ნიშნით იყო აუცილებელი კანონების არსებობა ძველ სახელმწიფოებში?“ (პასუხი საჭიროებს ზუსტი განმარტების გახსენებას და ესეც რეპროდუცირებაა) და ა.შ.,
  • „რატომ არის მნიშვნელოვანი ძველი აღმოსავლეთის შესწავლა თანამედროვეობისათვის, თანამედროვე ისტორიკოსებისათვის ან თუნდაც ისტორიული ცნობიერების ჩამოყალიბებისათვის?“ (კითხვაზე პასუხის ძიებისას მოსწავლე ნასწავლ მასალას გამოიყენებს ახალ სიტუაციაში: ფაქტებს დააკავშირებს თანამედროვეობასთან და საკუთარ გამოცდილებასთან, რაც ტრანსფერული ცოდნა და უნარებია);
  • „რატომ მოიხსენებენ აქემენიანთა სპარსეთს როგორც პირველ სახმელეთო იმპერიას?“ (მსგავსი კითხვის პასუხი მოითხოვს ცოდნის გადატანას უფრო ფართო ისტორიულ კონტექსტში და მიზეზ–შედეგობრივი ანალიზის გამოყენებას, რაც ხელს უწყობს ტრანსფერული ცოდნის ფორმირებას).

 

დავალების შესრულების პროცესში სწრაფი პასუხის საჭიროება აიძულებს მოსწავლეს, იმუშაოს არა მხოლოდ მეხსიერებაზე, არამედ ოპერატიულ ანალიზზე, რაც არის ტრანსფერის რეალური აქტივაცია.

 

მოცემულ კონკრეტულ შემთხვევაში, კითხვებზე პასუხის გაცემის პროცესში, ცოდნის ტრანსფერი გამოვლინდა რამდენიმე დონეზე:

  • ფაქტობრივი ცოდნის ადატანა: მოსწავლემ არა მხოლოდ გაიხსენა ლითონის დამუშავების ტექნოლოგია, არამედ ეს ცოდნა დააკავშირა სხვა ეპოქების ტექნოლოგიურ რევოლუციებთან (მაგ., ნეოლითური რევოლუცია);
  • მიზეზშედეგობრივი კავშირების მოძიება: ბრინჯაოს ხანაში რესურსების არათანაბარი განაწილების გააზრებით მოსწავლემ აღმოაჩინა, როგორ იბადება სოციალური დიფერენციაცია ადამიანებს შორის;
  • ღირებულებითი ტრანსფერი: თრიალეთის ყორღნების შესწავლის მაგალითზე მოსწავლემ გაიაზრა, როგორ იყენებს საზოგადოება სიმბოლოებს სოციალური იერარქიის გამოსახატავად, და ამ იდეას ადარებს თანამედროვე პრაქტიკას (მაგალითად, მემორიალები, ეროვნული სიმბოლიკები).
  • პრაქტიკული ტრანსფერი: ბრინჯაოს ხანის სახელმწიფოებრივი მართვის პრინციპები (სარწყავი სისტემების მართვა, სამართლის შექმნა და ა.შ.) დაეხმარა მოსწავლეს თანამედროვე სახელმწიფო მმართველობასთან პარალელების გავლებაში და ცნება „სახელმწიფოს“ უკეთესად გააზრებაში.

 

სქემა – ტრანსფერის სხვადასხვა საფეხური თემაზე „ბრინჯაოს ხანა და ძველი აღმოსავლეთი“

 

კითხვა პროცესი ტრანსფერის მაგალითი
„რა ტექნოლოგიურმა მიღწევამ განაპირობა ბრინჯაოს ხანის დასაწყისი?“ რეპროდუცირება ტექნოლოგიური ინოვაციის გამოყენება სხვა ეპოქების გაანალიზებისას (მაგალითად, თანამედროვე ტექნოლოგიური რევოლუციები).
„რატომ გაჩნდა ქონებრივი უთანასწორობა პირველყოფილ თემებში?“ რეპროდუცირება + მიზეზ–შედეგობრივი ანალიზი სოციალური უთანასწორობის მოდელის შექმნა სხვა საზოგადოებებზე (თანამედროვე სოციალური სტრუქტურების გააზრება).
„რატომ იყო აუცილებელი კანონების არსებობა ძველ სახელმწიფოებში?“ რეპროდუცირება პარალელები თანამედროვე სამართლებრივ სისტემებთან, კანონის სოციალური ფუნქციის გაცნობიერება.
„რატომ არის მნიშვნელოვანი ძველი აღმოსავლეთის შესწავლა თანამედროვე ისტორიული საზოგადოებისათვის?“ მაღალი დონის ტრანსფერი ისტორიული გამოცდილების გადატანა პირად და საზოგადოებრივ ცნობიერებაზე.

 

აღსანიშნავია, რომ რეპოდუცირება და ტრანსფერი თავად სათამაშო ტექნოლოგიის დინამიკასთან მჭიდრო კავშირშია:

  • თამაშის პროცესში (რომელიც კითხვა-პასუხის სხვადასხვა რეჟიმით შეიძლება იყოს წარმოდგენილი, როგორიცაა – ვიქტორინა, კროსვორდი და სხვ.), მოსწავლეები ჯერ იხსენებენ ფაქტობრივ ცოდნას (რეპროდუქცია), შემდეგ ამ ცოდნას გადაიტანენ ფართო კონტექსტში, ისეთ სიტუაციაში, რომელიც უშუალოდ არ ემთხვევა სწავლების საწყის პირობებს, იაზრებენ მნიშვნელობას, ადგენენ მიზეზ-შედეგობრივ კავშირებს და ქმნიან ახალ ინტერპრეტაციებს (ცოდნის ტრანსფერი);
  • მოსწავლეს, ფაქტობრივად, სწრაფი პასუხის საჭიროება აიძულებს, იმუშაოს არა მხოლოდ მეხსიერებაზე, არამედ ანალიზზე და ტრანსფერული ცოდნის ჩამოყალიბებაზე.

თამაშის ტექნოლოგია „სასწავლო დუელი“ ერთგვარი დამაკავშირებელი მექანიზმი აღმოჩნდა, რომელმაც გააერთიანა რეპროდუქცირება და ტრანსფერი (კითხვებზე სწრაფი პასუხის მეშვეობით მოსწავლემ ჯერ გაიხსენა ფაქტები, გამოიყენა ცოდნა, შემდეგ კი ამ ცოდნის საფუძველზე ახალი კავშირები დაამყარა). თამაშის ტექნოლოგიის სტრუქტურამ გააძლიერა მათი ურთიერთკავშირი და სასწავლო პროცესი ხარისხობრივად ახალ ეტაპზე აიყვანა.

„სასწავლო დუელის“, როგორც რეპროდუქციული ხასიათის ინტერაქციული დავალების გამოყენება განსაკუთრებით ეფექტურია ახალი მასალის გამყარების ეტაპზე, თემის შემაჯამებელ გაკვეთილზე და სასწავლო პროცესის სწრაფი შეფასებისას. მასწავლებელს შეუძლია მასზე დაყრდნობით შექმნას ინოვაციური სასწავლო გარემო და მიაღწიოს მაღალ აკადემიურ შედეგს.

დედაქალაქები ცვლილებების ეპოქაში

0

გეოგრაფიის ტრადიციული სწავლება დიდწილად გეოგრაფიული ობიექტების მდებარეობისა და რუკაზე მათი ჩვენების მექანიკურ დამახსოვრებას გულისხმობდა. განსაკუთრებული აქცენტი დედაქალაქების სახელების ცოდნაზე კეთდებოდა. ნომენკლატურისა და სტატისტიკური მონაცემების დაზეპირება გეოგრაფიული განათლების საბაზისო კომპონენტად მიიჩნეოდა. მსგავსი პრაქტიკა ჯერ კიდევ გამოიყენება, თუმცა თანამედროვე საგანმანათლებლო პარადიგმა უფრო კომპლექსურ და ანალიტიკურ მიდგომას მოითხოვს. ამ კონტექსტში დედაქალაქები აღიქმება არა როგორც სტატიკური სახელები რუკაზე, არამედ როგორც სივრცითი, პოლიტიკური და კულტურული ფენომენები, რომელთა შესწავლაც აუცილებელია გლობალური პროცესების გასაგებად.

თანამედროვე გეოგრაფიაში დედაქალაქები განიხილება, როგორც მრავალფუნქციური ქალაქები, რომლებიც ასახავენ ქვეყნის სოციალურ და ეკონომიკურ მოწყობას, ისტორიასა და გეოპოლიტიკურ პრიორიტეტებს. მათი მდებარეობა, სიდიდე, მოწყობა და სიმბოლური მნიშვნელობა დამოკიდებულია როგორც ბუნებრივ, ისე ანთროპოგენურ ფაქტორებზე. მაგრამ რატომ არის ზოგი დედაქალაქი გლობალური მეტროპოლია, ხოლო ზოგი მხოლოდ მცირე ადმინისტრაციული ცენტრი? რა პირობები განსაზღვრავს დედაქალაქის სტატუსს და რა პროცესები იწვევს მისი მდებარეობის ან ფუნქციის ცვლილებას?

ამ სტატიაში დედაქალაქებს განვიხილავთ როგორც ქალაქებს, რომლებსაც საკუთარი სახე, ისტორია და მნიშვნელობა აქვთ. ზოგიერთ დედაქალაქში მილიონობით ადამიანი ცხოვრობს და ისინი გლობალური მეტროპოლიებია, ზოგი კი პატარა ადმინისტრაციული ცენტრია, რომელიც მხოლოდ ქვეყნის მართვას ემსახურება. მათი შედარება დაგვეხმარება გავიგოთ, რა განაპირობებს დედაქალაქის სახეს და რა როლს ასრულებს ის ქვეყნის პოლიტიკურ, ეკონომიკურ და კულტურულ ცხოვრებაში.

მსოფლიოში ბევრი დედაქალაქი ეწინააღმდეგება სტერეოტიპულ წარმოდგენას მეგაპოლისის შესახებ და ვითარდება სრულიად განსხვავებულ სივრცულ, სოციალურ და ადმინისტრაციულ კონტექსტში. ყველაზე თვალში საცემი მაგალითები პატარა დედაქალაქებია, რომლებიც ძირითადად მიკროსახელმწიფოებსა და კუნძულოვან ქვეყნებში მდებარეობენ. ასეთი პატარა დედაქალაქები აჩენს მნიშვნელოვან კითხვებს ქალაქის დაგეგმარების, ადმინისტრაციული ფუნქციებისა და მოსახლეობის სოციალურ-ეკონომიკური სტრუქტურის შესახებ, რაც საშუალებას აძლევს გეოგრაფებს გააანალიზონ, როგორ იქმნება და როგორ ვითარდება ურბანული ცენტრები სხვადასხვა პირობებში.

დედაქალაქების სივრცითი და დემოგრაფიული მრავალფეროვნება განსაკუთრებით თვალსაჩინოა მაშინ, როცა მათ აბსოლუტურ და ფარდობით მაჩვენებლებს ვადარებთ.

მსოფლიოში ყველაზე პატარა დედაქალაქი ვატიკანია – სუვერენული ქალაქ-სახელმწიფო, რომლის მოსახლეობა დაახლოებით 1000 ადამიანს შეადგენს. მათი უმრავლესობა კათოლიკური ეკლესიის წევრი ან ეკლესიის სტრუქტურაში დასაქმებული პირების ოჯახის წევრები არიან. მოქალაქეობა დროებითია და იწურება სამსახურებრივი მოვალეობის დამთავრებისთანავე. ვატიკანის უნიკალურობა ის გახლავთ, რომ მისი მოსახლეობის 100% თავად დედაქალაქში – ვატიკანში – ცხოვრობს.

მცირე ზომის დედაქალაქებს შორის გამოირჩევა ვადუცი (ლიხტენშტაინი) – მშვიდი ქალაქი დაახლოებით 5000 მცხოვრებით, და ფუნაფუტი (ტუვალუ), სადაც 7000-მდე ადამიანი ცხოვრობს ვიწრო, პალმებით დაფარულ ატოლზე, რომლის სიგანე ზოგ ადგილას 200 მეტრსაც არ აღემატება.

თანამედროვე გეოგრაფიულ რეალობაში მრავლად გვხვდება დედაქალაქები, რომლებიც არ წარმოადგენენ ისტორიულ ცენტრებს – ისინი მიზანმიმართულად აშენდა, როგორც ახალი მმართველი ცენტრები. შედარებითი მაჩვენებლებით პირველ ათეულში შესულ დედაქალაქთაგან ექვსი სწორედ ასეთი დაგეგმილი ქალაქია. მათ შორისაა დოდომა – ცენტრალურ ტანზანიაში მდებარე მოკრძალებული ადმინისტრაციული ცენტრი და ისლამაბადი – პაკისტანის პრესტიჟული დედაქალაქი, რომელიც ბერძენმა არქიტექტორმა კონსტანტინოს აპოსტოლუ დოქსიადისმა შექმნა. მიუხედავად სპეციალურად დაგეგმილი მშენებლობისა, ორივე დედაქალაქში ქვეყნის მოსახლეობის მხოლოდ 0.5%-ზე ნაკლები ცხოვრობს.

დედაქალაქის გადატანის მთავარი მიზეზებია: ნაკლებად განვითარებული შიდა რეგიონების გაძლიერება, ახალი „იდეალური ქალაქის“ აგება და, ზოგჯერ, ქალაქებს შორის კონკურენციის თავიდან აცილება. ამის მაგალითებია ავსტრალიის კანბერა და აშშ-ის ვაშინგტონი. ბოლო წლებში დედაქალაქის გადატანის მიზეზად კლიმატის ცვლილებაც იქცა: მაგალითად, ინდონეზია ახალ დედაქალაქ ნუსანტარას აშენებს, რადგან ჯაკარტას წყალდიდობა ემუქრება. კლიმატის ცვლილებითა და ზღვის დონის მატებით გამოწვეული საფრთხეების გამო, პალაუს დედაქალაქი კორორიდან ნგერულმუდში გადაიტანეს. ახალი დედაქალაქი უფრო დაცულია ზღვის დონის მატებისა და ქარიშხლებისგან.

ეგვიპტემ ახალი ადმინისტრაციული დედაქალაქის შენება კაიროს გადატვირთულობისა და გარემოს პრობლემების გამო დაიწყო. მსგავს შემთხვევას წარმოადგენს მიანმარიც, რომელმაც დედაქალაქი იანგონიდან ნაიფიიდოში 2005 წელს გადაიტანა, ქვეყნის შიდა რეგიონის განვითარების მიზნით.

მიზნობრივად დაგეგმილი დედაქალაქები გვიჩვენებენ, როგორ შეიძლება ურბანული სივრცე იქცეს არა მხოლოდ ადმინისტრაციულ ცენტრად, არამედ ქვეყნის პოლიტიკის, ეკონომიკისა და კულტურის სტრატეგიულ ინსტრუმენტად. ისინი ასახავენ ეროვნულ ხედვას, ღირებულებებსა და გლობალურ გამოწვევებზე რეაგირების უნარს.

დედაქალაქის გადატანა არ არის მხოლოდ ურბანული გადაწყვეტილება – ეს არის კომპლექსური სტრატეგია, რომელიც ქვეყნის მომავალს განსაზღვრავს და ხშირად იქცევა ეროვნული იდენტობის სიმბოლოდ.

მსოფლიოს ყველაზე პატარა დედაქალაქების მოსახლეობა და მათი ხვედრითი წილი ქვეყნის მთლიან მოსახლეობაში

დედაქალაქები ხშირად მოსახლეობის კონცენტრაციის ცენტრებია, სადაც ქვეყნის მნიშვნელოვანი ნაწილი ცხოვრობს. მაგალითად, რეიკიავიკში თავმოყრილია ისლანდიის მოსახლეობის 64%, მონტევიდეოში – ურუგვაის დაახლოებით 50%, ულან-ბატორში – მონღოლეთის 48%, ხოლო ასუნსიონში – პარაგვაის 46%. თუმცა არსებობს გამონაკლისებიც: მიკრონეზიის ფედერაციული შტატების დედაქალაქ პალიკირში ეს მაჩვენებელი მხოლოდ 6.2%-ს შეადგენს, რაც ბუნებრივია, რადგან ქვეყნის დაახლოებით 113 000 მცხოვრები 65 დასახლებულ კუნძულზეა განაწილებული. განსაკუთრებულ შემთხვევას წარმოადგენს გიგანტური დედაქალაქები, როგორებიცაა – ბეიჯინგი და ნიუ-დელი, სადაც 20 მილიონზე მეტი ადამიანი ცხოვრობს, თუმცა მათი ხვედრითი წილი ქვეყნის მთლიან მოსახლეობაში მცირეა – მაგალითად, ბეიჯინგში ჩინეთის მხოლოდ 1.4%-ს შეადგენს.

აღსანიშნავია, რომ გაეროს მონაცემებში არ შედის არასუვერენული ერთეულები, მრავალდედაქალაქიანი ქვეყნები და დე ფაქტო დედაქალაქები, რაც კვლევის ფარგლებს მკაფიოდ განსაზღვრავს.

დედაქალაქების განსხვავებულობა მხოლოდ დემოგრაფიული და ისტორიული პარამეტრებით არ შემოიფარგლება – მათ შორის არსებითი განსხვავებაა გარემოსდაცვით საკითხებშიც, რომლებიც პირდაპირ გავლენას ახდენს მოსახლეობის ჯანმრთელობასა და ცხოვრების ხარისხზე. თუ ზოგიერთი მცირე ზომის დედაქალაქებში, როგორებიცაა – ვადუცი (ლიხტენშტაინი) ან ფუნაფუტი (ტუვალუ), სუფთა ჰაერი და ეკოლოგიური წონასწორობაა, მსხვილი მეტროპოლიები ხშირად სერიოზული გარემოსდაცვითი გამოწვევების წინაშე დგანან.

ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ინდიკატორი, რომელიც ურბანულ გარემოში ცხოვრების დონეს განსაზღვრავს, ჰაერის დაბინძურების ხარისხია. განსაკუთრებით მჭიდროდ დასახლებულ დედაქალაქებში ჰაერის დაბინძურება პირდაპირ კავშირშია რესპირატორულ დაავადებებთან, სიცოცხლის ხანგრძლივობასთან და ზოგად კეთილდღეობასთან.

შვეიცარიული კომპანიის IQAir-ის 2024 წლის მსოფლიო ჰაერის ხარისხის ანგარიში, 138 დედაქალაქის მონაცემებზე დაფუძნებული, ცხადად აჩვენებს ჰაერის დაბინძურების გლობალურ განსხვავებებს. ანგარიშის თანახმად, ყველაზე დაბინძურებულია ნჯამენა (ჩადი), სადაც PM2.5 ნაწილაკების წლიური საშუალო კონცენტრაცია 90 მკგ/მ³-ს აღემატება, ოდნავ წინ უსწრებს ნიუ-დელის (ინდოეთი). ეს მაჩვენებელი ჯანმოს რეკომენდებულ ზღვარს 18-ჯერ აჭარბებს. მესამე ადგილზეა დაკა (ბანგლადეში, 78 მკგ/მ³), შემდეგ მოდიან კინშასა (კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა, 58.2 მკგ/მ³) და ისლამაბადი (პაკისტანი, 52.4 მკგ/მ³). ანგარიში ეფუძნება 8 954 ქალაქის მონაცემებს.

მსოფლიოს ყველაზე დაბინძურებული დედაქალაქები

დედაქალაქების მრავალფეროვნება აჩვენებს, რომ მმართველი ცენტრები არაერთგვაროვანია როგორც ფორმით, ისე შინაარსით. ამ განსხვავებების ფონზე, ჰაერის ხარისხი ერთ-ერთ მნიშვნელოვან გამოწვევად რჩება. გარემოსდაცვითი პრობლემები, განსაკუთრებით PM2.5-ის მაღალი კონცენტრაცია, პირდაპირ გავლენას ახდენს მოსახლეობის ჯანმრთელობასა და ცხოვრების ხარისხზე.

დედაქალაქები მნიშვნელოვან როლს ასრულებენ ქვეყნის იდენტობისა და განვითარების ჩამოყალიბებაში. ისინი არა მხოლოდ პოლიტიკური და ადმინისტრაციული ცენტრებია, არამედ კულტურული, ეკონომიკური და საგანმანათლებლო ცხოვრების მთავარი კერებიც. აქ კონცენტრირებულია სახელმწიფო ინსტიტუტები, საერთაშორისო წარმომადგენლობები, ისტორიული მემკვიდრეობა და თანამედროვე ინფრასტრუქტურა, რაც მათ განსაკუთრებულ მნიშვნელობას ანიჭებს ქვეყნის შიგნითა და გლობალურ ასპარეზზე.

დედაქალაქები მრავალგანზომილებიანი ფენომენებია, რომელთა მრავალფეროვანი ხასიათი და გარემოსდაცვითი გამოწვევები ხაზს უსვამს თანამედროვე ურბანული დაგეგმარების აუცილებლობას, რომელიც ხელს შეუწყობს მდგრადობასა და მოსახლეობის კეთილდღეობას. შესაბამისად, საჭიროა ანალიტიკური ხედვა -დედაქალაქების გააზრება როგორც კომპლექსურ სივრცით, სოციალურ და პოლიტიკურ ფენომენებად. მხოლოდ ამ გზით შეიძლება გეოგრაფიის სწავლება იქცეს კრიტიკული აზროვნებისა და გლობალური პროცესების გააზრების ინსტრუმენტად.

გამოყენებული ინტერნეტგვერდები:

https://www.statista.com/chart/33405/national-capitals-with-the-highest-average-annual-pm25-concentration/; https://www.statista.com/chart/31399/most-air-polluted-cities-in-the-eu/ ; https://www.statista.com/chart/25114/smallest-capitals-in-the-world/

 

დიტერ ველერსჰოფის იმედგაცრუების წიგნი

0

,,სამოთხე არ არის სამყოფელი’’ ამბავია ადამიანად ყოფნის გარდაუვლობაზე. სწორედ იმაზე, რომ ჩვენ მისჯილი გვაქვს დედამიწა, მაგრამ ამ სასჯელში ტრაგიკული არაფერია და თუ არის – მაინც უფრო საინტერესოა, ვიდრე ერთფეროვანი დღეებით სავსე მარადიული კალენდარი

წიგნი მოგვითხრობს კაცზე, რომელიც საკუთარი ცხოვრების რადიკალურ გადახედვას იწყებს. ის ცდილობს გაექცეს რეალურ სამყაროს და ეძებს „სამოთხეს“—მდგომარეობას, სადაც შეძლებს სრულყოფილებას, თავისუფლებას ან სიმშვიდეს, თუმცა საბოლოოდ ხვდება, რომ ასეთი ადგილი არ არსებობს.

ველერსჰოფი ამ რომანშიც, როგორც  სხვა ნაწარმოებებში, იყენებს ექსპერიმენტულ თხრობას ფსიქოანალიტიკური ცოდნის დემონსტრაციით.

ტექსტი რთული, მრავალშრიანი ფსიქოლოგიური რომანია, რომელიც ადამიანის შინაგან სამყაროს, იდენტობის კრიზისს, რეალობის აღქმას და ფსიქიკური მდგომარეობის ცვლილებებს განიხილავს. წიგნი შეეხება არა მხოლოდ პერსონაჟის პირად ძიებას, არამედ ზოგად ფილოსოფიურ და ფსიქოლოგიურ თემებს, რომლებიც თანამედროვე საზოგადოების პრობლემებს უკავშირდება.

მთავარი გმირი  ეგზისტენციალური კრიზისითაა მოცული —ის ცდილობს გაერკვეს, ვინ არის სინამდვილეში და როგორი უნდა იყოს მისი ცხოვრება. მას არ აკმაყოფილებს არსებული რეალობა და ცდილობს ალტერნატიული „სამოთხის“ პოვნას, თუმცა აღმოაჩენს, რომ ეს იდეა ილუზორულია. ველერსჰოფი ხშირად იყენებს პერსონაჟის სუბიექტურ განცდებსა და ცნობიერების ნაკადის ტექნიკას. წიგნში მკითხველი ხედავს, როგორ იშლება რეალობისა და წარმოსახვის ზღვარი, როგორ იცვლება გმირის აღქმა გარემოს მიმართ და როგორ მოქმედებს ეს მის ფსიქიკაზე.

ავტორი ჭვრეტს, თუ როგორ ართმევს თანამედროვე საზოგადოება ადამიანს იდენტობას, როგორ ძალადობს მასზე კონფორმიზმითა და სტანდარტიზებული ღირებულებებით. გმირი ცდილობს ამ ჩარჩოებს გასცდეს, თუმცა ამაოდ.

 

წიგნი სვამს მარადიულ კითხვას— რა არის სიცოცხლის მიზანი და როგორ შეგვიძლია მისი გააზრება იმ სამყაროში, სადაც „სამოთხე არ არის სამყოფელი“? გმირის ფიქრები ხშირად სიკვდილს და არსებობის აზრს მიმემართება, რაც  კიდევ უფრო ღრმად ძირავს შინაგან ქაოსში.

მიწიერი ცხოვრება ვერასდროს იქნება სამოთხის მაგვარი, ყოფა  რთული და წინააღმდეგობებით სავსეა, ხოლო გაქცევა მასთან შეჯახებას ვერ აგარიდებს – ის ყველგანაა, სადაც ჩვენ ვართ, სადაც ვმყოფობთ, სადაც ადამიანი გვქვია.

თუმცა ტექსტის ფინალი ისეთია, რომ მაინც სხვა ფიქრს გიჩენს  და ეს ფიქრი გკარნახობს, რომ მიუხედავად მთელი სიმკაცრისა, რასაც რეალობა გვთავაზობს, შეიძლება ბუნების ერთ რიგით აღწერაში – დედამიწაც დაინახო და სამოთხე. ან ასე – სამოთხე დედამიწაზე: ,, მშვენიერი შემოდგომის დღე იდგა. ფოთლები უკვე შეფერილიყვნენ,  ზოგიერთი ტოტებს წყდებოდა და ნავივით მიტივტივებდა მიწისკენ. გზის მარცხნივ და მარჯვნივ საძოვრები ცარიელი იყო, ბალახი კი უკვე  გახუნებული. რამდენიმე წამით შეჩერდნენ, რათა ირგვლივ მიმოეხედათ, მერე კი უსიტყვოდ განაგრძეს გზა. ცა ლურჯად კამკამებდა.’’

აქ გახუნებული ბალახი დედამიწაა, ლურჯი ცა კი – სამოთხე. მთავარია ხან მაღლა ახედვა ვისწავლოთ და მოვახერხოთ. სხვა – არაფერი.

ფეხბურთი… ფეხბურთი…

0

არ მახსოვს, ფილმში (“პირველ მერცხალში”) როგორაა, მაგრამ – “პენტელი!” – ასე ნიშნავს პენალტს იპოლიტე ხვიჩიას პერსონაჟი, პოლიციელი ვარლამი, ლევან ჭელიძის სცენარში, რომელიც სრულიად გადასარევი საკითხავია.

*

სოფელში ჭიშკართან მაქვს სტადიონი, უფრო სწორედ, მოზრდილი მინდორი, რომელზეც ჩემს დროს სტანდარტული ზომის დიდი საფეხბურთო სტადიონიც იყო, მინი სტადიონიც და ფრენბურთის მოედანიც. შესაბამისად, სპორტი, განსაკუთრებით – ფეხბურთი, ბავშვობიდან ღრმად გახლდათ შემოჭრილი ჩემს ცხოვრებაში. ეგეც არ იყოს, მამაჩემი, კომუნისტების დროს, სოფლის გუნდში თამაშობდა და დღემდე ახსოვთ რაიონში მისი თამაში. მწვრთნელი ჰყავდათ გენიალური კაცი, განთქმული შარაფისტი. სადმე ქორწილში რო წავიდოდა, ჩააყრევინებდა უშველებელ პარკში ან ტომარაში პურ-მარილს “თავისი ბიჭებისთვის”, ანუ – ფეხბურთელებისთვის, და დააპირქვავებდა მინდორზე, თურმე, ერთმანეთში აზელილ ხორცს, ნამცხვარს, ტორტს, ხაჭაპურს და ა. შ. , ხოდა, ვარჯიშები, არცთუ იშვიათად, ქეიფებში გადაიზრდებოდა ხოლმე… საბჭოთა კავშირის დაშლის მერე მამაჩემი მხოლოდ გასართობად თამაშობდა ხოლმე უბანში, მერე, ჩემი ასაკისა, უკვე აღარ თამაშობდა, თუმცა, როცა ჩვენი უბანი სხვა უბანს ეთამაშებოდა, დელეგაცია მოდიოდა ხოლმე სათხოვნელად, რო ეთამაშა, როგორც იასონთან მიდიან. მისი ნაქონი შორტი, მაისური და გეტრები მე მეცვა მერე, მართალია, დიდი მქონდა, მაგრამ მაინც მეცვა. მამაჩემი მცველი იყო, მე – თავდასხმაში ვთამაშობდი, ამიტომ მისი მაისურის უკან მიწერილ ნომერ 3-ზე ბებიაჩემმა 10 ნომერი გადააქარგა და ჩემზე ბედნიერი კაცი არ დაიარებოდა ჩხოროწყუში…

როგორც მახსოვს, ფეხბურთელობა არასოდეს მდომებია, უფრო – მხატვრობისკენ და მწერლობისკენ ვიქაჩებოდი, მაგრამ ფეხბურთის თამაში გაგიჟებამდე მიყვარდა. დედაჩემი დღემდე იხსენებს ხოლმე, როგორ დამტოვა ოთახში გაკვეთილის სასწავლებლად, ცოტა ხანში ჩუმად შემოიხედა ოთახში და ნახა, როგორ ვიდექი ფანჯარასთან, მინი სტადიონზე მოთამაშე თანატოლებს გავცქეროდი და ფინტების და დარტყმის იმიტაციას ვაკეთებდი როლში შესული…

ბურთი იყო ჩვენი პრობლემა სულ. უფროსებს ერთი ბურთი ჰქონდათ ხოლმე და მაგას ჩვენთვის, ბავშვებისთვის, ვერ იმეტებდნენ, ამიტომ ჩვენ მუშტისტოლა პლასტმასის ბურთით ვთამაშობდით. ზოგჯერ სტანდარტული ზომის ბურთს რო მოვიხელთებდით, იმ მუშტისტოლა ბურთზე ნაწრთობნი, ისე ვფინტაობდით, მიმიქარავს მარადონა და მესი…

შემდეგ ლარიანი, ფერადი ბურთები შემოვიდა და მაგას ვდებდით ხოლმე ტყავში, ოღონდ სტანდარტულ რეზინაზე ბარე ათჯერ სქელი იყო ის ბურთები, ამიტომ, ტყავში ჩადებული, საშინლად მძიმე გახლდათ, მაგრამ პლასტმასის გორებას, ისევ ეგ სჯობდა. სტადიონს ერთ მხარეს ეკალ-ბარდი და ტრიფოლიატის ბუჩქები ესაზღვრებოდა, ამიტომ ხშირად იხვრიტებოდა ბურთი, ხოდა, ნახვრეტზე ნაჭრებს ვაწებებდით ხოლმე გახურებული დანით (რაღაც უცნაური რეზინა იყო – პლასტიკური მასის და რეზინის ნაზავი, – გახურებულ დანას რო გაუსვამდი ნახვრეტს და იმავე მასალის პატარა ნაჭერს, ზედაპირები წებოვან-მდნარი ხდებოდა და მაგრად ეწებებოდა ერთმანეთს.) ოთხმოცდაათიანი წლების მეორე ნახევარში სწორედ ამ ლარიანმა ბურთმა გაგვიწია ბურთობა მთელი საქართველოს ბავშვებს…

ზამთარში მოწყენილი და ცარიელი იყო ჩვენი სტადიონი, მხოლოდ ბავშვები თუ გავაგორებდით ზოგჯერ ბურთს, აი, გაზაფხულზე, აღდგომა დღეს, საფეხბურთო სეზონი იხსნებოდა. აღდგომის წინა დღეს, ამოვსებულ ხაზებს ისევ გავავლებდით თოხებით, ჩავყრიდით შიგ ნახერხს და სათამაშოდ მზად იყო მოედანი. აღდგომა დღეს, რაც არ უნდა წვიმა ყოფილიყო, გვერდითა უბნელი ბიჭები მოდიოდნენ (მაგათ საშინელი სტადიონი ჰქონდათ) და იხსნებოდა საფეხბურთო სეზონი. და ასე გრძელდებოდა ყოველ საღამოს, ყანიდან გამოსული და მოწესრიგებული ხალხი ამ ჩვენი სტადიონისკენ მოიჩქაროდა, მეტი გასართობი არაფერი იყო. არც სტუმრად ჩამოსული გოგოების ნაკლებობა იყო სოფელში, ეს კი დამატებითი სტიმული გახლდათ თავგანწირვისთვის და მათთვის თავის მოსაწონებლად ჩაღდებოდა შიშველი ფეხების ხათქა-ხუთქი და ტყაპა-ტყუპი, აბა, სად იყო ბუცები, კედები და კაი ცხოვრება… თავსხმისას მაყურებლები სტადიონის გასწვრივ ჩამწკრივებულ სახლებში გადაინაცვლებდნენ და მეორე სართულის დერეფნებიდან ადევნებდნენ თვალს თამაშს, ჩემი სახლის დერეფანიც ხშირად გამხდარა ასეთი “ტრიბუნა”…

ახლა ჩემი სახლის წინ მაგხელა სტადიონი სრულიად უქმადაა, აღარავინ თამაშობს, ღორების დინგით გადათხრილი და სარეველამოვლილი, უეჭველად მოგვრის ცრემლს გულჩვილ მაცქერალს, რომელსაც ის დიდი თამაშები ახსოვს…

*

ვერ ვიხსენებ, ფილმში როგორაა, მაგრამ – “პენტელი!” – ასე ნიშნავს პენალტს იპოლიტე ხვიჩიას პერსონაჟი, პოლიციელი ვარლამი, ლევან ჭელიძის სცენარში.

ზაფხული, რომელმაც ყველაფერი დაიტია

0

ზაფხულის არდადეგების, მზიანი დღეებისა და თავისუფლების შემდეგ არცთუ ისე მარტივია საკლასო ოთახში დაბრუნება და სასწავლო ფერხულში ჩაბმა. ჩემს ბავშვურ შეგრძნებებს რომ ვიხსენებ, მაგონდება, როგორ მიხაროდა წინასასკოლო სამზადისი, თუმცა მერე ვღელავდი, ვიდრე დავალებების შესრულებისა და მეცადინეობის რეჟიმს შევეგუებოდი. ეს შეგრძნება არც მასწავლებლობის მეთექვსმეტე წელს არ მავიწყდება. ზემოაღნიშნული და კიდევ სხვა მიზეზების გამო ვცდილობ, ჩემი მოსწავლეების პირველი სასწავლო კვირა ისე დავგეგმო, რომ ბავშვებს ადაპტაციის პროცესში დავეხმარო.

წლის პირველი წერითი დავალების იდეა შთამაგონა ბოლო ხანს ქართულად ნათარგმნი წიგნის გარეკანმა და სათაურმა – „ზაფხული, რომელმაც ყველაფერი დაიტია“.

თანაც სწორედ ამ წიგნის წაკითხვა ვურჩიე ჩემს მოსწავლეებს გასულ ზაფხულს და თამამად დავიმგზავრე სკოლისკენ, ასევე ამოვბეჭდე სამუშაო ფურცლები (კინოფირი თეთრ ფონზე 12 უჯრით). არის ხოლმე დღეები, როცა ვერ ვასწრებ გაკვეთილის წინასწარ დაგეგმვას და ეს არ მიყვარს. როცა დაგეგმილი მაქვს გაკვეთილის შინაარსიც და ფორმაც, უფრო მშვიდად ვგრძნობ თავს.

ახლა თქვენც გაგაცნობთ ჩემი გაკვეთილის არასტანდარტულ გეგმას.

  • გაკვეთილი დავიწყე გონებრივი იერიშით და ბავშვებს ვკითხე, რას ნიშნავდა მათთვის ზაფხული. ვთხოვე, გაეზიარებინათ, რა ემოციები უჩნდებოდათ ზაფხულზე ფიქრის დროს. პასუხების მოსმენის შემდეგ ვუთხარი მათ, რომ ზაფხული ბევრი მწერლის, მხატვრის, კომპოზიტორისა თუ რეჟისორისთვის შთამაგონებელი გამხდარა. მერე გაიხსენეს წიგნები, რომლებიც წაუკითხავთ და საზაფხულო თავგადასავლებზეა: იბენ აკერლის „ზაფხული, რომელმაც ყველაფერი დაიტია“, რეი ბრედბერის ,,მთელი ზაფხული ერთ დღეში“, ასტრიდ ლინდგრენის „ჩვენ სალტკროკელები ვართ“, ენიდ ბლაიტონის „ცნობილი ხუთეული“…

კარგი იქნებოდა, რამდენიმე ნახატიც რომ იქვე მეჩვენებინა, აი, ამ ბმულზე შეგიძლიათ დაათვალიეროთ და საჭიროების შემთხვევაში გამოიყენოთ.

 

აზრების გაცვლა-გამოცვლის შემდეგ მოსწავლეებს დავურიგე სამუშაო ფურცლები, შემდეგ კი ვთხოვე, გაეხსენებინათ ის მომენტები, ამბები გასული ზაფხულიდან, როცა განიცადეს სიხარული, ბედნიერება, აღფრთოვანება, თითოეული გადმოეცათ 1-2 წინადადებით. წერის დროს ერთი სიამოვნება იყო მოსწავლეებზე დაკვირვება, ხან ეღიმებოდათ, ზოგჯერ დასერიოზულდებოდნენ, მზის შუქჩრდილებივით ეცვლებოდათ ჩაფიქრებული სახეები.

    • წერა რომ დაიწყეს, მოვასმენინე ბიტლზების Here Comes The Sun, შემდეგ რამდენიმე ქართული და უცხოური სიმღერა, რომლებიც ზაფხულზეა. ბავშვებსაც ვთხოვე, თანაკლასელებისთვის ჩაერთოთ ის სიმღერები, რომლებსაც ზაფხულში უსმენდნენ. ოთხი კლასის დაახლოებით 80 მოსწავლიდან მხოლოდ ორმა მოგვასმენინა თავისი საზაფხულო მუსიკა. ერთმა მერვეკლასელმა მითხრა, ჯიმი ჰენდრიქსი ამ ზაფხულს აღმოვაჩინე და მისი მოსმენა 2025 წლის ზაფხულს მახსენებსო; მეორემ კი, აი, ეს გაგვიზიარა და დარწმუნებული ვარ, უმრავლესობამ, მათ შორის, მეც, პირველად მოისმინა – Sandman – The Chordettes. ყოველთვის ვამბობ, მასწავლებლობა არის უწყვეტი განვითარება, თუ, ცხადია, მასწავლებელი ამას აცნობიერებს და უნდა. მაგალითისთვის, სწორედ ჩემი მოსწავლის წყალობით გავიგე იმ დღეს ამ მუსიკალური ჯგუფის შესახებ და რამდენიმე ჩემთვის ახალი სიმღერაც გავიცანი.

     

    • მას შემდეგ, რაც სამუშაო ფურცლები შეავსეს და ზაფხულის 12 ბედნიერ მომენტზე დაწერეს, მოსწავლეებს ვთხოვე, მოეხატათ, გაეფერადებინათ სურვილისამებრ. ესეც ძალიან ინფორმაციულია მასწავლებლისთვის, საინტერესოა, როგორ ხედავს და გადმოსცემს საკუთარი ზაფხულის ფერებს და განწყობას ბავშვი.

     

    • ბოლოს მოსწავლეებს დავავალე ასეთი რამ: წარმოედგინათ თავი რეჟისორებად, თითქოს აპირებდნენ 12-13 წლის მოზარდის ზაფხულზე ფილმის გადაღებას, საკუთარი ჩანაწერები მიეჩნიათ სცენარად და გადაეწყვიტათ, რას დაარქმევდნენ საკუთარ ზაფხულზე გადაღებულ ფილმს. თავიდან ცოტა ერთულათ, თუმცა საბოლოოდ ასე დაასათაურეს თავიანთი ნაწერები: „მეცამეტე ზაფხული“, ,,მდინარე“ (მდინარეს ჰგავდა ეს ზაფხული, სწრაფად გავიდაო, ასე ახსნა), „ჩემი საყვარელი ზაფხული“, „უკეთესიც შეიძლებოდა“, „ზაფხული, როცა გავლამაზდი“, „ზაფხულის ქრონიკები“ და სხვა…

     

    • ოთხი გაკვეთილი რომ დამთავრდა, ასე გავშალე ბავშვების ნაწერები და ფოტო გადავუღე: აქ კარგად ჩანს ზაფხულის მშვენიერებაც და ბავშვური ფერადი თავგადასავლებიც.

***

სახლისკენ მიმავალი ბევრ რამეზე ვფიქრობდი: ერთი მხრივ, მახარებდა მოლოდინი, ჩემი მოსწავლეების საზაფხულო თავგადასავლებს რომ გავეცნობოდი, გავიგებდი, რამ გააბედნიერა ისინი. ილუზია არ მაქვს იმისა, რომ რომელიმეს სევდიანი დღეები არ ჰქონდა, თუმცა ცხოვრებაც ხომ ასეა, მთავარია, სევდამ ისე არ გადაფაროს სიხარული, რომ გადაგვავიწყოს. ეს წერითი დავალება სწორედ ამის გააზრებაში დაგვეხმარა.

 

მეორე – ხშირად მოსულა ჩემთან ახალგაზრდა, უფროსკლასელი მოსწავლე თუ სტუდენტი და უთქვამს, რომ წერა არ შეუძლია, მე კი მგონია, რომ წერა ყველას შეუძლია. მთავარია, სწორად შევარჩიოთ სტრატეგიები, მოსწავლეების მდგომარეობისა და საჭიროებების გათვალისწინებით დავგეგმოთ აქტივობები და დავანახოთ ბავშვებს, რომ წერა თვითგამოხატვის საუკეთესო გზაა, ეს არის ძალა, რომელსაც ვერავინ წაართმევს მათ. თავიდან წერას ერთი წინადადებით ვიწყებთ და ხანდახან ეს ერთი წინადადება მთელ ზაფხულს უდრის.

ენისა და მეტყველების სპეციალისტის ფუნქცია-მოვალეობანი

0

ენისა და მეტყველების სპეციალისტის ფუნქცია-მოვალეობანი

მარიამ გოდუაძე

განათლებაში ჩართულ არაერთ ადამიანს ჰგონია, რომ ენისა და მეტყველების სპეციალისტი ლოგოპედია, რომელსაც საჯარო თუ კერძო საგანმანათლებლო სივრცეში კორექციული პედაგოგიკის ფუნქცია-მოვალეობანიც ეკისრება. თუმცა, საზოგადოდ, მიჩნეულია, რომ ენა და კომუნიკაცია არ შედის ლოგოპედის კომპეტენციაში. ლოგოპედია არის დარგი, რომელიც მხოლოდ მეტყველების სირთულეების გამოვლენისა და კორექციისთვის იყენებს სპეციალურ მეთოდებს.

 

მიჩნეულია, რომ ენისა და მეტყველების თერაპევტის მოვალეობაში შედის ისეთი სფეროების განვითარების ხელშეწყობა, როგორიცაა: კომუნიკაცია, ენა და მეტყველება.

 

კომუნიკაცია არის ორ ან მეტ ადამიანს შორის ინფორმაციის, იდეების, ფიქრების, ემოციების გაცვლა. ადრეული კომუნიკაციის უნარი ბავშვის მომავალი ენობრივი და ინტელექტუალური განვითარების წინაპირობაა. სპეციალისტები მიუთითებენ[1], რომ წარმატებული კომუნიკაციის პროცესის მისაღწევად აუცილებელია, ბავშვი ჩაერთოს სხვა ადამიანთან ურთიერთობაში. მან უნდა მისცეს გარკვეული ფუნქცია კომუნიკაციის პროცესს, მიესალმოს, მოითხოვოს სასურველი, შეესიტყვოს, გამოხატოს ემოცია, უარი თქვას არასასურველზე ან, უბრალოდ, დაასახელოს ობიექტი. ამის მიღწევა ბავშვს სხვადასხვა ხერხითა და ფორმით შეუძლია, მაგალითად, თვალით დიდხანს უყუროს ნივთს, რითაც გამოხატოს ამ ობიექტით დაინტერესებისა და მისი მიღების სურვილი; მიგვანიშნოს თითით ან ჟესტით, დაწეროს, დახატოს და ა.შ. აუცილებელია, ყურადღებით დავაკვირდეთ ბავშვის ქცევას და ამოვიცნოთ, რა სახის კომუნიკაციის მიმანიშნებლებს იყენებს. თითოეულ მათგანს მივანიჭოთ გარკვეული მიზანი და ჩვენც შესაბამისი ქცევით ვუპასუხოთ.

 

მეორე ასევე მნიშვნელოვანი სფერო, რომელიც ენისა და მეტყველების თერაპევტის სამუშაოს ნაწილია, არის ენა. ენა არის შეთანხმებული სიმბოლოების სისტემა, რომელიც კომუნიკაციისა და აზრის გადმოსაცემად გამოიყენება. სანამ ბავშვი სიტყვების, სიტყვათშეთანხმებებისა და წინადადებების ფუნქციურად გამოყენებას შეძლებს, მანამდე ენისა და მეტყველების თერაპევტმა, ასევე მშობლებმა და ოჯახის წევრებმა, ბავშვს ბუნებრივ სიტუაციაში უნდა ასწავლონ მათი მნიშვნელობები. მაგალითად, ჩანგლის ფუნქცია და დანიშნულება გააცნოს საკვების მიღების დროს. გარდა ამის, მნიშვნელოვანია, ბავშვს ვასწავლოთ უკვე ათვისებული სიტყვების გარემოსა და სიტუაციის შესაბამისად გამოყენება.

 

ენისა და მეტყველების თერაპევტის კომპეტენციის კიდევ ერთი სფერო მეტყველებაა. მეტყველების დარღვევის დროს საქმე გვაქვს მშობლიური ენისთვის დამახასიათებელი ბგერების წარმოთქმის თავისებურებებთან. მეტყველება თითოეული ბგერისა და ბგერათკომპლექსების სწორად გამოთქმას გულისხმობს. თუმცა სანამ მეტყველებაზე მუშაობამდე მნიშვნელოვანია, ბავშვის სმენის აუდიოლოგიური შეფასება, რათა გამოირიცხოს ნებისმიერი სახის სმენის დაქვეითება. აქვე უნდა გვახსოვდეს, რომ მეტყველებაზე მუშაობა მიმდინარეობს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ზემოთ ნახსენები სფეროები, კომუნიკაცია და ენა, მეტ-ნაკლებად კარგად არის განვითარებული. მეტყველების დარღვევის ერთ-ერთი ტიპია ენაბორძიკიც.

 

ენისა და მეტყველების თერაპევტის სამუშაო მოიცავს კვებასთან დაკავშირებულ ისეთ პრობლემებზე მუშაობასაც, როგორიც არის ღეჭვა, ყლაპვა და დამოუკიდებლად ჭამა, რაც ასევე მნიშვნელოვანი ფაქტორია კომუნიკაციის, ენისა და მეტყველებისთვის.

 

მაშასადამე, ენისა და მეტყველების თერაპევტი მუშაობს 0-დან 18 წლამდე ბავშვებთან და მოზარდებთან, რომელთაც აქვთ სირთულეები შემდეგ სფეროებში:

  • კომუნიკაციის – როდესაც ბავშვს ან მოზარდს უჭირს საკუთარი აზრების და ფიქრების გამოხატვა, თანატოლებთან ურთიერთობა და თამაში, პირადი სივრცის და ემოციების გაზიარება;
  • რეცეფტული ენის – რაც გულისხმობს მოსმენასა და მოსმენილის გაგებას;
  • ექსპრესული ენის – რაც მოიცავს ცალკეული სიტყვებისა და წინადადებების წარმოებას, რამდენად შეუძლია უკვე აღქმულის გადმოცემა;
  • მეტყველების – როცა არის ბგერების წარმოთქმის სირთულე, მეტყველება რთულად გასაგებია, არის საარტიკულაციო აპარატის მოტორული სირთულეები, ჰიპერსალივაცია, ანუ ჭარბი ნერწყვდენა[2].
  • კვების – კვებასთან (ღეჭვა-ყლაპვასთან) დაკავშირებული სხვადასხვა სირთულეები.

მეტყველების სპეციალისტი აფასებს, გეგმავს და წარმართავს სასწავლო პროცესს. თუკი ამა თუ იმ მოსწავლის ენისა და მეტყველების შესახებ სკოლაში უკვე დასკვნა მომზადებულია და დიაგნოსტირებულია ბავშვის უნარები, რომლებიც მოიცავს ბავშვის მეტყველების, ენის, ხმის, სმენის, ყლაპვისა და კომუნიკაციის უნარების შეფასებას, სპეციალური ტესტებისა და დაკვირვების გამოყენებას, ინდივიდუალური შეფასების საფუძველზე მდგომარეობის განსაზღვრას, ამის შემდეგ აუცილებელია ჩარევის დაგეგმვა, რაც შემდეგ პროცესებს მოიცავს:

  • ინდივიდუალური და ჯგუფური თერაპიის გეგმის შედგენა,
    • მიზნების განსაზღვრა ასაკისა და საჭიროებების მიხედვით,
    • გრძელვადიანი და მოკლევადიანი სტრატეგიების შემუშავება.

აგაკვეთილო სესია უნდა წარიმართოს იმგვარად, რომ განვითარდეს ბგერა, სუნთქვა, არტიკულაცია, ლექსიკა, გრამატიკა, კომუნიკაცია და პრაგმატული უნარები. ამავდროულად. მხარდაჭერილი უნდა იყოს დისლექსიის, დისგრაფიისა და სხვა სწავლის სირთულეები. თუ საჭიროება მოითხოვს, უნდა გამოვიყენოთ ალტერნატიული და დამატებითი კომუნიკაციის საშუალებები (მაგ.: სურათები, ჟესტები, ტექნოლოგია).

პროფილაქტიკისა და პრევენციისთვის აუცილებელია:

  • მეტყველების დარღვევების დროული აღმოჩენა;
  • მშობლებისა და პედაგოგებისთვის რეკომენდაციების გაცემა;
  • სკოლაში, ბაღსა ან სტაციონარში პრევენციული აქტივობების დაგეგმვა.

კონსულტაცია და თანამშრომლობა

  • მშობლებთან, მასწავლებლებთან, ფსიქოლოგებსა და ექიმებთან ერთობლივად მუშაობა;
  • რეკომენდაციები სასწავლო გარემოს ადაპტაციისთვის;
  • ოჯახის წევრთა ინფორმირება სახლში აქტივობების გაგრძელების გზებზე.

დოკუმენტაციის წარმოება

  • შეფასების შედეგებისა და პროგრესის რეგულარული ჩანაწერები;
  • ინდივიდუალური განვითარების გეგმის განახლება;
  • ანგარიშგება

ენისა და მეტყველების სპეციალისტი მუდმივად უნდა აახლებდეს საკუთარ ცოდნას, ეცნობოდეს თანამედროვე მეთოდებსა და კვლევებს, მონაწილეობდეს ადგილობრივ თუ საერთაშორისო სემინარებსა და ტრენინგებში.

[1] https://mhc.ge/post/223; https://cisi.tsu.ge/Files/electronic_textbooks/%E1%83%94%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%A2%E1%83%A7%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%9A%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1%E1%83%90_%E1%83%93%E1%83%90_%E1%83%99%E1%83%9D%E1%83%9B%E1%83%A3%E1%83%9C%E1%83%98%E1%83%99%E1%83%90%E1%83%AA%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%A6%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%95%E1%83%98%E1%83%A1_%E1%83%9B%E1%83%A5%E1%83%9D%E1%83%9C%E1%83%94_%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%A1%E1%83%AC%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%9A%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%90_%E1%83%9B%E1%83%94%E1%83%97%E1%83%9D%E1%83%93%E1%83%9D%E1%83%9A%E1%83%9D%E1%83%92%E1%83%98%E1%83%90.pdf

[2] https://mhc.ge/post/131

სასკოლო პროექტი –  „იტალიელი მომღერლები  სტუმრად სკოლაში“

0

(„Felicità“ — სიმღერით ბედნიერების გაზიარება)

 დღეს, მუსიკა ერთ-ერთ ყველაზე ძლიერ საგანმანათლებლო ინსტრუმენტად მიიჩნევა. მუსიკა აერთიანებს ემოციას, კულტურას და ენობრივ ელემენტებს, რის მეშვეობითაც სწავლა გადაიქცევა ცოცხალ, მრავალმხრივ გამოცდილებად. სწორედ ამ მიდგომის საფუძველზე დაიგეგმა ქართულ-იტალიური სკოლის ერთ-ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი პროექტი  –  „იტალიელი მომღერლები ქართულ-იტალიურ სკოლაში“.

პროექტის მიზანი იყო კულტურათა დიალოგის გაღრმავება, იტალიური ენის სწავლების ემოციურ და შემოქმედებით ფორმებში ინტეგრირება და მოსწავლეებში პოზიტიური დამოკიდებულების ჩამოყალიბება უცხო ენის შესწავლისადმი. მთავარი შთაგონების წყარო გახდა ცნობილი იტალიური დუეტის, Al Bano & Romina Power-ის, ცნობილი სიმღერა „Felicità“ (ბედნიერება).

მომღერლების მოსვლამდე განხორციელებული აქტივობები

მოსწავლეებმა მომღერლების სტუმრობამდე იმუშავეს სიმღერის ტექსტზე. მათ განიხილეს სიტყვების მნიშვნელობა, შეადარეს იტალიური და ქართული ვერსიები და შეადგინეს პატარა ლექსიკური რუკები.

მასწავლებელმა წამოიწყო ინტერაქტიული აქტივობა — „ბედნიერების გამომხატველი სიტყვების კედელი“. მოსწავლეებმა ფერად ფურცლებზე დაწერეს სიტყვები, რომლებიც მათთვის ასოცირდებოდა ბედნიერებასთან — amore (სიყვარული), famiglia (ოჯახი), amici (მეგობრები), sole (მზე), sorriso (ღიმილი), musica (მუსიკა) და სხვ.

შემდეგ ეს სიტყვები გამოფინეს  კედელზე, რომელიც  გადაიქცა ემოციების ვიზუალურ რუკად.  გაიმართა დისკუსია – „რა გვაშინებს და რა გვახარებს?“, „რა გვაძლევს ბედნიერებას ყოველდღიურობაში?“ — ამ დიალოგებმა გააღრმავა ემპათია და თანაგრძნობა.

მომღერლების სტუმრობა სკოლაში

პროექტის კულმინაცია იყო იტალიელი მომღერლების სტუმრობა იტალიურ სკოლაში. ეს დღე სავსე იყო მუსიკით, ემოციით და ორ კულტურას შორის უშუალო ურთიერთობით.
მომღერლებმა მოსწავლეებს უამბეს იტალიური პოპ-მუსიკის ისტორიაზე, სიმღერის შექმნის ისტორიაზე და იმაზე, თუ როგორ გამოხატავს „Felicità“ ბედნიერების უნივერსალურ იდეას — უბრალო დეტალებში ბედის პოვნას.

https://www.facebook.com/share/p/177dKzbwpj/

შემდეგ მოხდა ერთობლივი შესრულება — მოსწავლეებმა, მასწავლებლებმა და სტუმრებმა ერთად იმღერეს „Felicità“. ეს იყო არა მხოლოდ ენობრივი, არამედ ემოციური გაერთიანება, სადაც ყველა მონაწილემ იგრძნო, რომ მუსიკა არის საერთო ენა, რომელიც არ საჭიროებს თარგმანს.

სტუმრობის შემდგომი აქტივობები

ღონისძიების შემდეგ გაკვეთილები გადაიქცა ანალიზისა და შემოქმედების სივრცედ.
მოსწავლეებმა იმსჯელეს იმაზე, რა არის ბედნიერება მათი თვალით, როგორ უკავშირდება ეს სიმღერის ტექსტს და როგორ გამოხატავენ ადამიანები ბედნიერებას სხვადასხვა კულტურაში.

ამ ეტაპზე განხორციელდა შემოქმედებითი დავალება — „ბედნიერების გამომხატველი სიტყვების კედლის“ განახლება. მოსწავლეებმა დაამატეს ახალი სიტყვები და ფრაზები, რომლებიც ამ გამოცდილების შემდეგ უფრო ღრმად ესმოდათ: armonia (ჰარმონია), amicizia (მეგობრობა), libertà (თავისუფლება), speranza (იმედი).

დასასრულს მოეწყო მცირე გამოფენა და მუსიკალური წარმოდგენა, სადაც მოსწავლეებმა საკუთარი ხელნაკეთი პლაკატების ფონზე ისევ იმღერეს „Felicità“.

პროექტმა აჩვენა, რომ უცხო ენის სწავლა მხოლოდ გრამატიკისა და ლექსიკის დაუფლება არ არის –  ეს არის კულტურული გამოცდილება, რომელიც ემოციით და ურთიერთობით იძენს ნამდვილ ძალას.
„Felicità“-ს სიმღერამ და მომღერლების სტუმრობამ სკოლის ყოველდღიურობას შემატა სიხარული, ერთობა და მოტივაცია. მოსწავლეებმა  გაიაზრეს, რომ ბედნიერება ხშირად ყველაზე მარტივ ჟესტებში იმალება — ღიმილში, მუსიკაში და იმ ადამიანებთან ურთიერთობაში, რომლებიც გულწრფელად გვიზიარებენ სიხარულს.

განვითარებიდან დაავადებამდე – სინციტინი-1-ის გენის დუალისტური ისტორია ადამიანის გენომში

0

ჩვენი გენომი, ერთი შეხედვით, უნიკალური და მხოლოდ ჩვენთვის დამახასიათებელი ინფორმაციის კრებულია, თუმცა მისი განხილვისას აღმოჩნდება, რომ უამრავ „უცხო“ ელემენტს შეიცავს. ისინი მილიონობით წლის წინ ჩვენ გენომში ვირუსების მიერ დატოვებული კვალია. ერთ-ერთი ასეთი მოულოდნელი ,,სტუმარია“ გენი, სახელად ERVW-1, ის ჩვენი გენეტიკური კოდის განუყოფელი ნაწილი გახდა. აკოდირებს ცილას სინციტინი-1. ამბავი ორსულობის პერიოდში იწყება სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი პლაცენტის აშენებით, თუმცა ზოგჯერ მთავრდება მიელინის გარსის დაზიანებითა და გაფანტული სკლეროზის ჩამოყალიბებით. ე.ი. ვირუსის გენი სიცოცხლეს აშენებს და ანგრევს კიდეც.

 

გთავაზობთ რესურსს, რომლითაც ბიოლოგიის გაკვეთილზე არა მხოლოდ თეორიული ცოდნის გადაცემას შეძლებთ, არამედ კრიტიკული აზროვნებისა და კვლევითი უნარების განვითარებასაც შეუწყობთ ხელს. სტატია საშუალებას მოგცემთ, მოსწავლეებს აჩვენოთ, როგორ ურთიერთქმედებს ევოლუცია, გენეტიკა, მედიცინა და ვირუსოლოგია. ეს არის ისტორია, რომელიც ადასტურებს, რომ ჩვენი გენომი ცოცხალი და დინამიკური არქივია, სადაც წარსულის მოვლენები მომავალზე ახდენს გავლენას.

 

მასწავლებელს შეუძლია მოსწავლეებს შესთავაზოს აქტივობები, რომლებიც გაკვეთილს ინტერაქციულსა და საინტერესოს გახდის:

აქტივობა 1: ქეისის ანალიზი – პრობლემის გადაჭრა

  • დავალება: მოსწავლეები დაიყოფიან ჯგუფებად და თითოეული ჯგუფი გააანალიზებს სტატიაში დასმულ კითხვას;
  • შედეგი: მოსწავლეები შექმნიან პრეზენტაციას ან პოსტერს, სადაც წარმოადგენენ პასუხს.

აქტივობა 2: დებატები

  • სავარაუდო თემა – „ენდოგენური რეტროვირუსები – გენომის მავნე ნარჩენები თუ სასარგებლო სტუმრები“.
  • შედეგი: მოსწავლეები გაიყოფიან ორ ჯგუფად და თითოეული ჯგუფი განიხილავს ვირუსის გენის როლის არგუმენტებს გენის სასარგებლოდ ან პირიქით; მოსწავლეებში კომუნიკაციისა და არგუმენტირებული მსჯელობის უნარებს გააუმჯობესებს.

აქტივობა 3: ინფოგრაფიკის შექმნა:

  • დავალება: მოსწავლეები წყვილებში შექმნიან ინფოგრაფიკს, რომელიც ასახავს სინციტინ-1-ის მოგზაურობას, ვირუსული გენიდან პლაცენტის ჩამოყალიბებამდე და ბოლოს დაავადების განვითარებამდე.
  • შედეგი: აქტივობა ხელს შეუწყობს რთული ინფორმაციის მარტივად და გასაგებად გადმოცემას.

აქტივობა 4: კითხვა პასუხი ,,ვირუსოლოგები“

  • დავალება: მასწავლებელი მოსწავლეებს შესთავაზებს, წარმოიდგინონ თავი ვირუსოლოგად და დასმულ კითხვებს უპასუხონ სამეცნიერო ტერმინების გამოყენებით.
  • შედეგი: აქტივობა ხელს შეუწყობს ტერმინების დამახსოვრებას და ცნებების გააზრებას.

აქტივობა 5: თავსატეხი ეს აქტივობა უფრო თამაშს ჰგავს, ის ხელს უწყობს კომუნიკაციასა და თანამშრომლობას.

  • ნაბიჯი1: მოსწავლეები დაყავით 2-3-კაციან ჯგუფებად;
  • ნაბიჯი 2: დაწერეთ ლექსიკონის ყველა ტერმინი ცალ-ცალკე ფურცელზე;
  • ნაბიჯი 3: თითოეულ ჯგუფს მიეცით ბარათები ტერმინებით, ასევე ბარათები ტერმინების განმარტებებით;
  • ნაბიჯი 4: ჯგუფებმა რაც შეიძლება სწრაფად უნდა დააკავშირონ ერთმანეთთან ტერმინი და განმარტება;
  • ნაბიჯი 5: იმარჯვებს ერთი ჯგუფი, რომელიც ყველაზე სწრაფად, უშეცდომოდ დააკავშირებს ტერმინს განმარტებასთან;
  • ნაბიჯი 6: თითოეული ჯგუფი წარადგენს რამდენიმე ტერმინს.

 

საკითხავი მასალა:

საშვილოსნოში მოულოდნელად აღმოჩენილი გენი

ყველაფერი ძალიან მოულოდნელად დაიწყო – ადამიანის პლაცენტის განვითარების შესწავლისას აღმოაჩინეს გენი, რომელიც მას არ ეკუთვნის. მისი სახელწოდებაა ERVW-1, აღნიშნული გენი აკოდირებს ცილას სინციტინ-1, სინციტინ-1 კი უკიდურესად მნიშვნელოვანია პლაცენტის ფუნქციონირებისთვის. მეცნიერები სწორედ იმან განაცვიფრა, რომ ეს გენი ეკუთვნის არა ადამიანის რომელიმე უძველეს წინაპარს, არამედ რეტროვირუსს.

მილიონობით წლის წინ, რეტროვირუსმა პრიმატების ერთ-ერთი წარმომადგენლის უჯრედი დააინფიცირა. სხვა ვირუსებისგან განსხვავებით, რეტროვირუსი შეიცავს ფერმენტ უკუტრანსკრიფტაზას, რომელიც რნმ-ში ჩაწერილ ინფორმაციას დნმ-ში გადაწერს. ფერმენტი ინტეგრაზა კი მიღებულ დნმ-ს მასპინძელი უჯრედის გენომში ჩააშენებს. თუ მასპინძელი უჯრედი სასქესოა, ვირუსი აღარ გამოდის ორგანიზმიდან. ამ ვირუსული ნარჩენების უმეტესობა ცნობილია როგორც ენდოგენური რეტროვირუსები (ERVs), სხვანაირად მათ ჩუმ ნაგავს უწოდებენ, თუმცა ERVW1 სულაც არ არის ,,ნაგავი“. ის აგებს პლაცენტას. ცილა სინციტინ-1 ოდესღაც ვირუსის ცილოვანი გარსის ნაწილი იყო, ახლა კი ემბრიონის უჯრედებს აერთიანებს და წარმოქმნის სინციტიოტროფობლასტს. ეს უკანასკნელი პლაცენტის ერთ-ერთი შრეა, რომელიც უზრუნველყოფს დედის ორგანიზმიდან საკვების გადასვლას, იცავს ემბრიონს, „ამშვიდებს“ დედის იმუნურ სისტემას, რომ არ მოხდეს ჩანასახის განადგურება. სინციტინ-1-ის გარეშე ადამიანის სიცოცხლე შეუძლებელი იქნებოდა.

სხვა ძუძუმწოვრებს სინციტინ-1 არ აქვთ, მაგალითად კატებს, კურდღლებს და ძაღლებს ამავე ფუნქციის შესასრულებლად სხვა ვირუსული გენები აქვთ, რომლებიც მათთვის დამახასიათებელ ცილას ასინთეზებენ. ისინი ადრეულ პერიოდში სხვადასხვა ვირუსით დაინფიცირებისას შეიძინეს, მაგალითად, თაგვებს აქვთ სინციტინი-A, ის სხვა რეტროვირუსისგან მიიღეს.

ის ფაქტი, რომ ძუძუმწოვრების სხვადასხვა ჯგუფს ერთი და იმავე ცილის სხვადასხვა ვარიანტი აქვთ, კონვერგენტულ ევოლუციას ადასტურებს. კონვერგენცია ნიშან-თვისებების დამთხვევაა.

როცა წარსული უკან ბრუნდება

ეს ამბავი ორსულობის პერიოდით არ დამთავრებულა. მკვლევრებმა სინციტინ-1 აღმოაჩინეს გაფანტული სკლეროზით დაავადებული ადამიანების ტვინშიც. გაფანტული სკლეროზი მძიმე აუტოიმუნური დაავადებაა, ადამიანის სისტემა შეცდომით საკუთარ მიელინის გარსს ებრძვის. მიელინის ცხიმოვანი გარსის ფუნქცია ნეირონების ერთმანეთისგან იზოლირებაა. მისი დაზიანებისას ფერხდება ნერვული იმპულსის გავრცელება, ირღვევა უჯრედებს შორის კომუნიკაცია, საბოლოოდ ვითარდება კუნთების სისუსტე, მხედველობის დარღვევა და დასწავლის პროცესების შეფერხება.

გაფანტული სკლეროზით დაავადებული პაციენტების ტვინის ქსოვილში მეცნიერებმა აღმოაჩინეს, რომ სინციტინ-1 განსაკუთრებულად აქტიურია ასტროციტებში. ეს ცილა იწვევს ანთებით პროცესს და იმუნური რეაქციები აქტიურდება. საბოლოოდ თავისუფლდება მოლეკულები, რომლებიც მიელინის გამომუშავებაზე პასუხისმგებელ ოლიგოდენდროციტებს აზიანებს. ლაბორატორიულ კვლევებში ტვინის უჯრედებში სინციტინ 1-ის შეტანას იმავე დაზიანების გამოწვევა შეუძლია.

ეპშტენ-ბარის ვირუსი

ერთი კითხვა პასუხისმგებელი რჩება. რატომ აქტიურდება სინციტინ-1 ტვინში? ERVW-1-ის გენი ჩვეულებრივ სიტუაციაში ზრდასრულ ქსოვილში სრულად გამორთულია. კითხვაზე პასუხი შესაძლოა სხვა ვირუსებში იმალებოდეს. კერძოდ, ეპშტენ-ბარის ვირუსში. ის იმდენად გავრცელებულია, დედამიწაზე თითქმის ყველა ადამიანი სიმპტომების გარეშე მისი მატარებელია. გაფანტული სკლეროზის მქონე თითქმის ყველა პაციენტს გადატანილი აქვს აღნიშნული ვირუსით გამოწვეული ინფექცია. ბოლო კვლევებით კი დადასტურებულია ეპშტენ-ბარის ვირუსის როლი გაფანტული სკლეროზის განვითარებაში.

სავარაუდო შეკითხვები:

  1. რა განსაკუთრებული ფუნქცია აქვს სინციტინ-1-ს?
  2. საიდან მოხვდა სინციტინი ადამიანის პლაცენტაში?
  3. რას ნიშნავს უკუტრანსკრიფცია? კიდევ რომელ ვირუსს აქვს მისი წარმართვის უნარი?
  4. რა არის ინტეგრაზა? რა ფუნქციას ასრულებს ის?
  5. ERV განიხილება როგორც „ჩუმი ნაგავი“. რას ნიშნავს ეს?
  6. რა არის კონვერგენტული ევოლუცია? დაასახელე სხვა მაგალითებიც;
  7. ახსენი, როგორ ხდება რეტროვირუსის შესაბამისი გენი ადამიანის გენომის მუდმივი ნაწილი?
  8. აღწერე სინციტინ-1-ის როლი ადამიანის განვითარებაში;
  9. აღწერე, როგორ შეუძლია სინციტინ-1-ის არასწორ დროს აქტივაციას, გაფანტული სკლეროზის ჩამოყალიბება;
  10. ახსენი ეპშტენ-ბარის ვირუსის როლი სინციტინ-1-ის რეაქტივაციაში;
  11. შეაჯამე, როგორ წარმოაჩენს აღნიშნული ქეისი კავშირს ევოლუციას, ვირუსებსა და ადამიანის ჯანმრთელობას შორის.

 

 

ქეისის ლექსიკონი:

გენეტიკა და მოლეკულური ბიოლოგია:

  • გენი
  • ცილა
  • დნმ
  • რნმ

ჯანმრთელობა და დაავადებები

  • გაფანტული სკლეროზი
  • აუტოიმუნური დაავადება
  • ასტროციტი
  • ოლიგოდენდროციტი
  • მიელინის გარსი

ვირუსოლოგია და რეტროვირუსები

  • რეტროვირუსი
  • ენდოგენური რეტროვირუსი
  • ERVW-1
  • სინციტინი-1
  • უკუტრანსკრიფტაზა
  • ინტეგრაზა

იმუნოლოგია და პათოლოგია

  • იმუნური პასუხი
  • ანთება
  • ეპშტენ ბარის ვირუსი

ემბრიოლოგია

  • სინციტიოტროფობლასტი
  • პლაცენტა
  • ემბრიონული განვითარება
  • კონვერგენტული ევოლუცია

 

 

ჩემი აზრით, წერილი რამდენიმე მიზეზის გამოა საინტერესო მოსწავლეებისთვის:

  • მოულოდნელობა – სტატიის მთავარი იდეა – ჩვენს გენომში ვირუსული გენი ბინადრობს და ის სასიცოცხლო ფუნქციას ასრულებს – ძალიან მოულოდნელი და შთამბეჭდავია. ის არღვევს სტერეოტიპს, რომ ვირუსები მხოლოდ მავნეა, და მიუთითებს იმაზე, თუ რამდენად კომპლექსურია ევოლუციური პროცესები. მოსწავლეებს აინტერესებთ ისტორიები, რომლებიც მათთვის ნაცნობ ფაქტებს ეჭვქვეშ აყენებს;
  • კავშირი რეალურ ცხოვრებასთან – დავალებებში არა მხოლოდ თეორიულ ცნებებზეა საუბარი, არამედ მათ კავშირზე რეალურ დაავადებასთან – გაფანტულ სკლეროზთან. ეს კავშირი აჩვენებს ბიოლოგიის სწავლის მნიშვნელობას ჯანმრთელობის პრობლემების გააზრებაში;
  • მრავალი დისციპლინის ერთიანობა – დავალება აერთიანებს გენეტიკას, ევოლუციას, იმუნოლოგიასა და ემბრიოლოგიას;
  • დროში მოგზაურობის ფორმატი – ქეისი მოგვითხრობს გენის ,,ორმაგ ისტორიას“ – როგორ წარმოიშვა, როგორ გახდა შეუცვლელი და როგორ გადაიქცა პოტენციურ საფრთხედ. ამბავი დრამატული და დამაინტრიგებელია, რაც იპყრობს მოსწავლეების ყურადღებას. სამეცნიერო ფაქტებს მოთხრობის სახით აწვდის და თეორიას აკავშირებს რეალობასთან. ეს კი ასახავს რამდენად გასაოცარი და მოულოდნელია ბიოლოგია.

 

წყარო: https://www.biologycorner.com/2025/07/12/case-study-the-placenta-ms-and-a-viral-past/

 

წლიური განმავითარებელი შეფასება დაწყებით კლასებში

0

მოსწავლეთა განმავითარებელი შეფასება ასახავს მათ მიერ მიღწეულ პროგრესს სასწავლო წლის დაწყებიდან დასრულებამდე.

ამ ტიპის შეფასებას მასწავლებლები იყენებენ როგორც სწავლების პროცესში, კონკრეტული დავალების/აქტივობის შესრულების შემდეგ, ისე სემესტრისა და წლის ბოლოს.

მესამე თაობის ეროვნული სასწავლო გეგმის მიხედვით შედგენილი დაწყებითი საფეხურის გზამკვლევში ( გზამკვლევი – ქართული (I-IV) ) ჩაშენებულია ეროვნული სასწავლო გეგმის ქართული ენისა და ლიტერატურის საგნობრივი სტანდარტი (I-IV კლასები, გვ. 4).

გრძელვადიანი მიზნები ჩამოყალიბებულია საგნობრივი სამიზნე ცნებებისა და საფეხურის შედეგების სახით.

თითოეული თემის ფარგლებში მუშავდება 6 შედეგი. მოცემულია შედეგების მიღწევის ინდიკატორები სამიზნე ცნებების მიხედვით (გვ. 11). შედეგი მოიცავს როგორც უნარებსა და ფაქტობრივ მასალას, ისე მიზანს/დანიშნულებას, რისთვისაც მოსწავლეს შეძენილი ცოდნა სჭირდება.

ტექსტი (ჟანრები) (შედეგები: (I) 1, 2, 3, 4, 5)

მოსწავლემ უნდა შეძლოს:

  • კონკრეტული ჟანრის ტექსტის გაგება, ჟანრული მახასიათებლების ამოცნობა;
  • ტექსტის ხმამაღლა, გამართულად და შეუფერხებლად წაკითხვა;
  • ნაცნობი ჟანრის მცირე ზომის ტექსტის (მაგ., წერილის) შექმნა ნასწავლი ლექსიკისა და ჟანრული მახასიათებლების ცოდნის გამოყენებით.

სიტყვა, წინადადება, ტექსტი (შედეგები: (I)  4, 5, 6)

მოსწავლემ უნდა შეძლოს:

  • მიზნის შესაბამისი სამეტყველო ქმედების (მაგ., თხრობის, აღწერის, დასაბუთების)

განხორციელება ზეპირად ან/და წერილობით;

  • მიზნის შესაბამისი ლექსიკისა და ენობრივი საშუალებების შერჩევა;
  • სამეტყველო ეტიკეტის ნასწავლი ნორმების დაცვა.

 

გრამატიკა (პრატიკული) (შედეგები: (I) 5, 6)

მოსწავლემ უნდა შეძლოს:

  • სიტყვის მორფოლოგიური აგებულების, სიტყვის ფორმაცვალების კონკრეტული წესის ამოცნობა და მათი ცოდნის ფუნქციურად გამოყენება;
  • გრამატიკული ფორმების მართლწერის წესების დაცვა წინადადების/ფრაზის აგებისას;
  • სასვენი ნიშნების (წერტილის, კითხვისა და ძახილის ნიშნების, მძიმის) მართებულად გამოყენება;
  • მართლმეტყველების, კალიგრაფიისა და მართლწერის ელემენტარული ნორმების დაცვა.

როგორ ვაფასებთ კონკრეტულ დავალებას/აქტივობას?

ნებისმიერი წერითი/ზეპირი დავალების (შემოქმედებითი, შემაჯამებელი, სადიაგნოსტიკო ტესტი, ზეპირი გამოკითხვა, პრეზენტაცია, როლური თამაში და ა.შ.) განმავითარებელი შეფასება უნდა ეფუძნებოდეს თემის ფარგლებში სტანდარტით განსაზღვრული შედეგების მიღწევის ინდიკატორებს სამიზნე ცნებების მიხედვით.

გთავაზობთ შეფასების სარეკომენდაციო ნიმუშს კონკრეტული დავალებისთვის.

 

გრძელვადიანი სამიზნე ცნებები: ტექსტი (ჟანრი); გრამატიკა (პრაქტიკული)

დავალების პირობა: გაიხსენე ლექსი „მზე და მთვარე“ და შექმენი კომიქსი.

შეფასების კრიტერიუმები:

დიალოგურ ღრუბლებში ჩაწერე:

  • რა ბრძანა თავმომწონე მთვარემ;
  • რას ამბობს მზე. გამოკვეთე მისი ორი უპირატესობა.

გადმოეცი სხვა პერსონაჟების ფიქრები, განცდები, სათქმელი.

მართებულად გამოიყენე სასვენი ნიშნები.

 

დავალების განმავითარებელი შეფასების რუბრიკა

 

სამიზნე ცნება შეფასების კრიტერიუმებსა და სამიზნე ცნებებთან მიმართებით მოსწავლემ უნდა შეძლოს:
 

ტექსტი

(შედეგები: (I) 1, 2, 3, 4, 5)

დიალოგური ღრუბლების დახმარებით წარმოაჩინოს მზისა და მთვარის პოზიცია.

 

გადმოსცეს სხვა პერსონაჟების ფიქრები, განცდები, სათქმელი.
გრამატიკა

(შედეგები: (I) 5, 6)

 

მართებულად გამოიყენოს სასვენი ნიშნები.

 

 

დავალების განმავითარებელი შეფასების რუბრიკების საფუძველზე ვწერთ შესრულებული სამუშაოს ანალიზს – რა შეძლო/ვერ შეძლო მოსწავლემ.

 

დავალება N 1 – ანალიზი

  მოსწავლის სახელი, გვარი სამიზნე ცნება ტექსტი სამიზ. ცნება – გრამატიკა რეკომენდაცია
დიალოგური ღრუბლებით წარმოაჩინა

მზისა და მთვარის პოზიცია.

გადმოსცა სხვა პერსონაჟების ფიქრები, განცდები, სათქმელი. მართებულად

გამოიყენა სასვენი

ნიშნები.

 
    ü ü ü  
    ü ü ü  
    ü ü ნაწილობრივ  
    ü ü ü  
    ნაწილობრივ ü ü  
    ნაწილობრივ     ნაწილობრივ ü  
    ü ü ü  
    ü ü ü  
    ü ü ü  
    ü ü ნაწილობრივ  

 

 

ამგვარად ვწერთ ყველა დავალების განმავითარებელი შეფასების ანალიზს და საბოლოო შედეგებს ავსახავთ მოსწავლეთა მიღწევების დიაგნოსტირების ინსტრუმენტში.

 

N სახელი, გვარი დავალება მოსწავლის შედეგი მასწავლებლის

რეკომენდაცია

ტექსტი სიტყვიდან ტექსტამდე გრამატიკა   1. წინადადების აგებისას ყურადღება გაამახვილოს გრამატიკული ფორმების მართლწერის წესების დაცვაზე.

2. მართებულად გამოიყენოს სასვენი ნიშნები.

 
1   N 1

 

ü   ü    
N 2   ü ნაწილობრივ

 

   
N 3 ü  

 

ნაწილობრივ    

 

 

წლის ბოლოს, ქართული ენისა და ლიტერატურის (I-IV) სტანდარტისა და მოსწავლის მიერ შესრულებული ყველა დავალების შედეგის გათვალისწინებით, ვწერთ საბოლოო განმავითარებელ შეფასებას.

 

გთავაზობთ სარეკომენდაციო ნიმუშს.

 

  მოსწავლის სახელი, გვარი მოსწავლეს შეუძლია

 

რეკომენდაცია
1   სამიზნე ცნება – ტექსტი (ჟანრები) (შედეგები: (I) 1, 2, 3, 4, 5)

·         კონკრეტული ჟანრის ტექსტის გაგება, ჟანრული მახასიათებლების ამოცნობა;

·         ტექსტის ხმამაღლა, გამართულად და შეუფერხებლად წაკითხვა (მეტნაკლებად);

·         ნაცნობი ჟანრის მცირე ზომის ტექსტის (მაგ., წერილის) შექმნა ნასწავლი ლექსიკისა და ჟანრული მახასიათებლების ცოდნის გამოყენებით.

 

სამიზნე ცნება – სიტყვა, წინადადება, ტექსტი (შედეგები: (I) 4, 5, 6)

·         მიზნის შესაბამისი სამეტყველო ქმედების (მაგ., თხრობის, აღწერის, დასაბუთების) განხორციელება ზეპირად ან/და წერილობით;

·         მიზნის შესაბამისი ლექსიკისა და ენობრივი საშუალებების შერჩევა;

·         სამეტყველო ეტიკეტის ნასწავლი ნორმების დაცვა (მეტნაკლებად);

 

სამიზნე ცნება – გრამატიკა (პრატიკული) (შედეგები: (I) 5, 6)

·         სიტყვის მორფოლოგიური აგებულების, სიტყვის ფორმაცვალების კონკრეტული წესის ამოცნობა და მათი ცოდნის ფუნქციურად გამოყენება;

·         გრამატიკული ფორმების მართლწერის წესების დაცვა წინადადების/ფრაზის აგებისას;

·         სასვენი ნიშნების (წერტილის, კითხვისა და ძახილის ნიშნების, მძიმის) მართებულად

გამოყენება (მეტნაკლებად);

·         მართლმეტყველების, კალიგრაფიისა და მართლწერის ელემენტარული ნორმების დაცვა.

 

ივარჯიშოს კითხვის ტექნიკის გასაუჯობესებლად (ყოველდღე ხმამაღლა იკითხოს მცირე მოცულობის ტექსტი).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ყურადღება გაამახვილოს სამეტყველო ეტიკეტის ნასწავლი ნორმების დაცვასა და სასვენი ნიშნების მართებულად გამოყენებაზე.

 

 

 

გამოყენებული ლიტერატურა:

ქართული ენა და ლიტერატურა დაწყებითი საფეხურის (I-IV) გზამკვლევი (შედგენილია მესამე თაობის ეროვნული სასწავლო გეგმის მიხედვით)

რამდენიმე სიმართლე ტყუილის შესახებ

0

ამ ბლოგში ბავშვებზე,  ლიტერატურასა და ტყუილებზე მინდა ვისაუბროთ.

რატომ იტყუებიან ბავშვები? ყოველთვის საზიანოა ტყუილი? რას ამბობს ტყუილის შესახებ  მისი უდიდებულესობა საბავშვო ლიტერატურა?

ტყუილი ძალიან ცუდია – ვეუბნებით შვილებსა თუ მოსწავლეებს. ცხადია, გვინდა, გვენდობოდნენ, არ გვატყუებდნენ, მაგრამ ასეთი ცალსახა და მარტივი ტყუილის ფენომენი თვით ფსიქოლოგიისთვისაც არაა, თუ ტყუილის შესახებ სხვადასხვა ნაშრომსა და კვლევას ჩავხედავთ, ბავშვთა ფსიქოლოგებსაც გავესაუბრებით, რამდენიმე მნიშვნელოვან დასკვნამდე მივალთ.

პირველ რიგში, რაც უნდა უცნაურად და საკამათოდ ჟღერდეს, ტყუილი განსაკუთრებული, კოგნიტური უნარია, რომელიც ფანტაზიას, განზოგადებისა და სიმართლის აღქმის, სტრუქტურირების უნარს მოითხოვს. ტყუილი ემოციური ფენომენიცაა – ხშირად ბავშვების ტყუილის მიზეზი ემოციებია – ჩვენი თუ მათი.

ზოგჯერ ტყუილის მიზანი თავდაცვა ან სხვისი დაცვაა, სიტუაციის განმუხტვა, კონფლიქტის მოგვარება. როდესაც ბავშვები გვატყუებენ, მათ დადანაშაულებამდე, კარგად უნდა ვიფიქროთ, რატომ მოგვატყუეს, ჩვენ ხომ არ ვართ მათი ტყუილის მიზეზი?

ბავშვის განვითარების სხვადასხვა ფაზა ტყუილის სხვადასხვა მიზეზს მოიცავს. ბავშვები ტყუილების თქმას დაახლოებით 2 წლიდან იწყებენ მათი მეტყველებისა და კოგნიტიური აზროვნების განვითარების პარალელურად. მოგვიანებით ტყუილი ფანტაზიის წყარო ხდება, ზოგჯერ დასჯისგან თავის არიდების საშუალება. მცირე ასაკში ტყუილის მორალური აღქმა ბავშვებშია ნაკლებია, სასკოლო და, განსაკუთრებით, მოზარდობის ასაკში ტყუილი სულ სხვა, გააზრებული ფენომენი ხდება, ავტონომიის, პირადი სივრცის, სოციალური სტატუსის დაცვის საშუალება.

ჩემს მოზარდობაში განსაკუთრებით გავრცელებული იყო ურბანული თუ უბნური ფაშიზმი, რაც არ უნდა საინტერესო ადამიანი ყოფილიყავი, კარგი იდეები და ინტერესები გქონოდა, თუ გარეუბნელი იყავი, შენდამი დამოკიდებულება აუცილებლად იცვლებოდა. ამიტომ მოსწავლე-ახალგაზრდობის სასახლეში თუ ლიტერატურის მუზეუმში გახსნილ ლიტერატურულ წრეებზე სიარულისას, რაღაც ეტაპზე, ვმალავდი კიდეც, რომ გარეუბნის უფრო გარეუბნიდან ვიყავი, ვიტყუებოდი, მეტროს სხვა სადგურში ამოვდიოდი და ა.შ.

რა თქმა უნდა, ასე არ შეიძლება, მაგრამ ტყუილის მავნებლობას როგორ აუხსნიდით პატარა გოგოს, რომელიც მხოლოდ იმიტომ შეიძლებოდა გაერიყათ, რომ ცენტრიდან სხვებზე უფრო მოშორებით ცხოვრობდა?

გაიხსენეთ, საბავშვო წიგნებში რატომ ცრუობენ ბავშვები? რატომ იტყუება კარლსონი, რომ ბებიაც ჰყავს და მამლების კოლექციაც აქვს? იქნებ იმიტომ, რომ სინამდვილეში ობოლია.  მატილდა რატომ იტყუება? იქნებ იმიტომ, რომ დაუმსახურებელი სასჯელისგან გადარჩეს. ამავე მიზეზით იტყუებიან ტომ სოიერი და ჰეკიც. თავის გადასარჩენად ტყუიან ნაცარქექია და მისი ბერძენი ძმა-ოდისევსი. „სიკეთის იარაღად“ იყენებს ტყუილს ყველაზე ბრძენი და სამართლიანი ავთანდილიც.

საბავშვო წიგნებში  ტყუილი უფრო დიდი მეტაფორაც შეიძლება იყოს, მაგალითად, ჯანი როდარის „ჯელსომინო ცრუთა ქვეყანაში“. აქ ტყუილი საზოგადო, სისტემური შეთანხმების შედეგია, აქ ყველა იტყუება, სიმართლის საყვირი კი ჯელსომინოა, თავისი ძალიან ძლიერი ხმით. ნაწარმოებში ტყუილი ნაჩვენებია როგორც სოციალური და პოლიტიკური ფენომენი, ხოლო ბავშვები სწავლობენ, რომ სიმართლე საბოლოოდ უფრო ძლიერია.

არც შეიძლება არ გაგვახსენდეს ანდერსენის „მეფის ახალი სამოსელი“, ზღაპარი, სადაც მთელი საზოგადოება ტყუილს ეთანხმება („მეფეს ახალი, ულამაზესი სამოსი აცვია“), სანამ პატარა ბავშვი სიმართლეს ხმამაღლა არ იტყვის. ეს მაგალითი აჩვენებს, როგორ მოქმედებს კოლექტიური ტყუილი და როგორ ამხელს მას გულწრფელი ხმა.

როდესაც ტყუილზე ვსაუბრობთ, რა თქმა უნდა,  ბარონ მიუნჰაუზენის სევდანარევ, ტრაბახა ტყუილებს გვერდს ვერ ავუვლით, ისევე, როგორც მძლეთამძლეს, ცნობილი ზღაპრიდან.

და ყველაზე მთავარი, მასწავლებელთა მასწავლებლის, სულხან-საბა ორბელიანის „სიბრძნე სიცრუისა“, მან ყველაზე სწორად ამოხსნა და „დაიჭირა“ ტყუილის, როგორც  მორალური საკითხების სწავლების იარაღის ფუნქცია.

ასე რომ, როდესაც გაკვეთილზე ტყუილის შესახებ დააპირებთ საუბარს, მოსწავლეებს ტყუილში გამოიჭერთ ან რომელიმე სხვა კონტექსტში დაგჭირდებათ ამ თემაზე საუბარი, ჯერ დაფიქრდით, მატი თვალით გაიაზრეთ სიტუაცია და მხოლოდ შემდეგ ასწავლეთ, რომ ტყუილს მოკლე ფეხები აქვს, ხოლო პინოქიოს გრძელი ცხვირი.

  1. როდის უნდა შევშფოთდეთ?

თუ ტყუილი ხდება მუდმივი, სიცოცხლისთვის საფრთხის შემცველი ან ახლობლებთან ურთიერთობას ან სკოლის საქმიანობას აშკარად აზიანებს; თუ ერთადერთი კომუნიკაციური გზა გახდა სიმართლის უგულებელყოფა (და ეს თან ახლავს გადაულახავ პრობლემებს) — ასეთ დროს შემჩნევა, რეაგირება და პროფესიონალური კონსულტაცია მნიშვნელოვანია.

ვიდეობლოგი

მასწავლებლის ბიბლიოთეკას ახალი წიგნი შეემატა- სტატიები განათლების საკითხებზე

ჟურნალ „მასწავლებლის“ თითოეული ნომრის მომზადებისას, ცხადია, ვფიქრობთ მასწავლებელზე და იმ საჭიროებებზე,რომელთა წინაშეც ის ახლა დგას. ვფიქრობთ მასწავლებელზე, რომელიც ჩვენგან დამოუკიდებლადაც ფიქრობს, როგორ მოემზადოს გაკვეთილისთვის, რა...