„იუვე“ სიყვარულია!

მასწავლებელი რომ მოსწავლისთვის როლური მოდელია, ყველამ ვიცით. ჩვენი დამოკიდებულებით, სიტყვა-პასუხით, ცოდნითა თუ პროფესიონალიზმით მოსწავლეებზე დიდი გავლენის მოხდენა შეგვიძლია. ჩვენ ბავშვებისთვის ცოცხალი მაგალითი ვართ იმისა, როგორი უნდა იყოს, საზოგადოდ, ადამიანი და არა მხოლოდ მასწავლებელი. ჩვენ უნდა ჩავუნერგოთ მათ ღირებულებები, დავანახოთ, რა არის კარგი და რამ შეიძლება მოგვაყენოს ზიანი. მოკლედ, ჩვენ ვართ მათი მეგზურები ამ უკიდეგანოდ მრავალფეროვან სამყაროში.

შეიძლება კი, მასწავლებლის გატაცებამ ბავშვებზე გავლენა მოახდინოს? ჩემი პირადი გამოცდილების საფუძველზე გეტყვით, რომ შეიძლება. მასწავლებლის სიყვარული გადამდებია J

თითქმის ყველა ჩემი მოსწავლე სპორტითაა გატაცებული, ძირითადად – ფეხბურთით. განსაკუთრებით – ბიჭები. უმეტესობის საყვარელი საფეხბურთო კლუბები „ბარსელონა“ და მადრიდის „რეალია“. რონალდუს გადმოსვლამდე ტურინის „იუვენტუსს“, „იუვეს“, ბევრი არც კი იცნობდა ან, თუ იცოდა რამე ამ ლეგენდარული კლუბის შესახებ – ძალიან ცოტა.

ერთხელ, ექსკურსიაზე, ფეხბურთზე ჩამოვარდა საუბარი.

– მასწ, თქვენ გიყვართ ფეხბურთი?

– დიახ, ძალიან, – მივუგე.

ამის გაგონებაზე ყველა ბავშვმა ერთად გამომხედა. ნამდვილად არ მოელოდნენ, თუ ფეხბურთით ვიქნებოდი გატაცებული (თანაც როგორ!).

– და რომელია თქვენი საყვარელი კლუბი? ფეხბურთელი? – დამაყარეს კითხვები.

– „იუვენტუსი“, ალესანდრო დელ პიერო და ჯიჯი ბუფონი. – ვუპასუხე.

ჩემს პასუხს ბავშვებში დიდი აღტაცება არ გამოუწვევია.

-აუ, მასწ, რა დროს „იუვენტუსია“! ახლა ყველაზე მაგარი „რეალი“ და რონალდუა

– რა „რეალი“, ბიჭო! „ბარსა“ და ლეო ყველას ჯობია!

– ამათ ხომ „ბებერ ქალბატონს“ ეძახიან, როგორ შეიძლება, ასეთი სახელის პატრონი კარგი იყოს? – გაეციანთ ბავშვებს.

მოკლედ, ატყდა დავა, ვინ ვის სჯობდა.

მაინც როგორ გვიყვარს ქართველებს ყველასა და ყველაფრის შედარება!!!

კამათს რომ მორჩნენ და საშუალება მომეცა, ერთი-ორი სიტყვა მეც ჩამერთო, მოვუყევი, როგორ შემაყვარა „იუვენტუსი“ ჩემმა უფროსმა ვაჟმა გიორგიმ, როგორი აღფრთოვანებით მიყვებოდა ამ კლუბის შესახებ: როდის დაარსდა, რატომ ეძახიან „ბებერ ქალბატონს“, რომელი ცნობილი ფეხბურთელი თამაშობდა ამ კლუბში და რა წარმატებას მიაღწია. მეუბნებოდა, ჰუმანურობის, კაცობის, ამტანობის და მეგობრობის როგორი ეტალონი იყო კაპიტანი ჯანლუიჯი ბუფონი.

უფრო მეტად რომ გამემძაფრებინა მათი ინტერესი, ინოვაციების ცენტრში, არაფორმალური შეხვედრის დროს, სანამ ლეგოს რობოტების გაკვეთილი დაიწყებოდა, ინტერნეტით მოძიებული ინფორმაცია, ფოტოები და „იუვეს“ საუკეთესო გოლების ვიდეოჩანაწერები ვაჩვენე ბიჭებს. ვიგრძენი, დაინტერესდნენ და პატივისცემაც იგრძნეს „ბებერი ქალბატონის“ მიმართ, თუმცა მეტსახელისადმი ირონიული დამოკიდებულება არ შეცვლიათ, სანამ „იუვეს“ დაარსების ისტორია არ გავაცანი.

ბავშვებს ისიც ვუთხარი, რომ ჩემს ჭიქების კოლექციაში „იუვენტუსის“ ემბლემიანი რამდენიმე ჭიქაც იყო. ჩემმა მეგობრებმა იციან ჩემი ჰობის შესახებ და ხშირად მჩუქნიან „იუვენტუსის“ ემბლემიან ნივთებს. ერთმა მეგობარმა იტალიიდან, ასეთი ქოლგაც კი გამომიგზავნა!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1897 წელს ტურინის ლიცეუმის “მასიმო დ’აძელიოს“ რამდენიმე სტუდენტმა, რომლებსაც ძალიან უყვარდათ ფეხბურთი, გასართობად საკუთარი გუნდის დაარსება გადაწყვიტეს. 1897 წლის 1 ნოემბერს კლუბი ოფიციალურად დარეგისტრირდა. „იუვენტუსი“ კი მოგვიანებით ეწოდა დამაარსებელთა ასაკის გამო: „iuventus“ ლათინურად „ახალგაზრდობას“ ნიშნავს. ამიტომაც აქვს სრულიად საპირისპირო მნიშვნელობის მეტსახელი. საქმე ის არის, რომ არაერთი ტიტულის მფლობელი გუნდი რამდენიმე ადამიანმა ხუმრობით უკვე დაბერებულ, გამოცდილ ქალბატონს შეადარა.

1929 წლიდან მოყოლებული, „იუვენტუსი“ სერია A-ში თამაშობს. გამონაკლისი 2006-2007 წლების სეზონი იყო. მის აქტივში 63 ტიტულია. 34-ჯერ ქვეყნის ჩემპიონი გახდა. მოპოვებული აქვს თასების მფლობელთა თასი, ორჯერ – უეფას სუპერთასი.

ალესანდრო დელ პიეროს დამსახურებაა „იუვენტუსის“ აღმასვლა. „იუვეში“ მისი მისვლის შემდეგ კლუბი შვიდჯერ გახდა იტალიის ჩემპიონი და მოიგო ჩემპიონთა ლიგა. 1997-1998 წლებში მან საუკეთესო სეზონი ჩაატარა და საუკეთესო მეგოლის ტიტულიც დაიმსახურა. გუნდმა სკუდეტოც* მოიგო და 2012 წლიდან მოყოლებული, იტალიის ჩემპიონის ტიტული არავისთვის დაუთმია.

„იუვენტუსში“ უდიდესი ფეხბურთელები თამაშობდნენ. მხოლოდ ეს სახელებიც კი რამდენს ნიშნავს მსოფლიო ფეხბურთის ისტორიისთვის: რობერტო ბაჯო, ალესანდრო დელ პიერო, ფაბიო კანავარო, ზლატან იბრაჰიმოვიჩი, ზინედინ ზიდანი, პაველ ნედვედი, ჯიჯი ბუფონი…

ახლა „იუვეს“ რამდენიმე ფანი მყავს მეექვსე კლასში, რაც ძლიერ მახარებს. ერთი მათგანი ტყუპისცალი დათაა, რომლის დაბადების დღის ტორტს „იუვენტუსის“ წარწერა ამშვენებს.

 

 

ჩემს მეშვიდეკლასელებს შორისაც არიან „იუვეს“ გულშემატკივრები, ჩემთან ერთად ხარობენ მათი წარმატებით და ჩემთან ერთად განიცდიან მათ დამარცხებას. ყოველი თამაშის შემდეგ მოირბენენ ხოლმე შეძახილებით: „მასწ, დღეს „იუვემ“ ორი გოლი გაიტანა! ერთი რონალდუს გოლი იყო დიბალას შესანიშნავი გადაწოდებით!“

კრიშტიანუ რონალდუმ მადრიდის „რეალი“ ცხრაწლიანი კარიერის შემდეგ დატოვა და 2018 წელს ტურინის „იუვენტუსში“ გადავიდა.

ამბობენ, რომ ჩემპიონთა ლიგაზე „რეალისა“ და „იუვენტუსის“ შეხვედრის დროს რონალდუს გატანილ „მაკრატელაზე“ ტურინელების აპლოდისმენტებმა გადააწყვეტინა კრიშტიანუს ამ კლუბში გადაბარგება და არა ასმა მილიონმა ევრომ. კარგად მახსოვს რონალდუს აღფრთოვანება ტურინელი გულშემატკივრებით და მისი მადლიერება. ამ ამაყ და ცოტა ამპარტავან მოთამაშეს ცრემლიც კი მოადგა, ისე აუჩუყა გული ტურინელების დამოკიდებულებამ.

ჩემი დამოკიდებულება ამ მართლაც შესანიშნავი ფეხბურთელის მიმართ ცოტა განსხვავებულია. მიუხედავად თავდაუზოგავი თამაშისა და უამრავი საქველმოქმედო აქციისა, რონალდუმ ჩემი პირადი პატივისცემა ჯერჯერობით ბოლომდე მაინც ვერ დაიმსახურა, რადგან კარგად მახსოვს მისი ფეხბურთელისთვის შეუფერებელი საქციელი მოედანზე, მაგრამ „იუვესთან“ ურთიერთობით, იმედია, დახვეწს მანერებს და გუნდის ღირსეული წევრი გახდება – „იუვე“ ხომ ადამიანობის, გამტანობის, მეგობრობის და ძლიერების ეტალონია!

„იუვე“ სიყვარულია!

 

სკუდეტო* – სერია -A-ს გათამაშება

 

გამოყენებული ლიტერატურა:

იუვენტუსის ფან-კლუბი www.juve.ge

კომენტარები

comments