ანიმალოთერაპია

ცხოველები ჩვენი მკურნალები და ფსიქოლოგები არიან. ისინი დადებითად მოქმედებენ დიდზეც და პატარაზეც, აუმჯობესებენ განწყობას, უზომოდ გვაყვარებენ თავს. ამ დადებით ზემოქმედებას ანიმალოთერაპია ეწოდება.

აშშ-სა და ევროპაში მის განვითარებას საზოგადოება მეოცე საუკუნის მეორე ნახევრიდან ინტერესით აკვირდება. ნისლიანი ალბიონის აფთიაქებში უკვე იყიდება თეთრი „სამკურნალო” ფისოები. ჩრდილოეთ კაროლინას ცხოველებთან ურთიერთობის ინსტიტუტის მკვლევრებმა კი დაადგინეს, რომ კატის კრუტუნი ღია იარებს სწრაფად აშუშებს და ძვლოვან სისტემას ამაგრებს.
ანიმალოთერაპია ცივილიზირებული, მეცნიერულად დამტკიცებული მეთოდია სხვადასხვა დაავადებების სამკურნალოდ. მისი დადებითი ეფექტი დამტკიცებულია მრავალწლიანი ექსპერიმენტებით. როდესაც ბავშვი დაუცველ ცხოველთან ურთიერთობს, პასუხისმგებლობა და დისპიცლინა უვითარდება. ის მას აჭმევს, უვლის, ეთამაშება, მონაწილეობს მის აღზრდაში. ცხოველის პატრონობა ბავშვში საუკეთესო გრძნობებს აღვივებს.
ცხოველებიც იცავენ ადამიანებს მარტოობისგან. ისინი ძალიან მგრძნობიარეები არიან. კარგად ხვდებიან როდის გრძნობს პატრონი თავს ცუდად.
შინაური ცხოველები ხელს უწყობენ ოჯახური ჰარმონიის შენარჩუნებას. ჯგუფური მზრუნველობა ცხოველზე აუმჯობესებს ბავშვებისა და უფროსების ურთიერთობას. ზოგი ცხოველი, მაგალითად, დელფინები ადამიანებს მართლაც კურნავენ – ჩვენი ორგანიზმისთვის სასარგებლო ულტრახმოვან ტალღებსა და ვიბრაციებს გამოსცემენ.
ნებისმიერ ცხოველთან თამაში და წვრთნა ბავშვებში დადებით ემოციას ბადებს. ცხოველი სტიმულაციას უწევს ბავშვის ვერბალურ და არავერბალურ აქტივობას იმ შემთხვევაშიც კი, როდესაც ის მას გვერდიდან აკვირდება. ცხოველები გვათავისუფლებენ დაძაბულობისგან, სტრესისგან.
ხშირად ბავშვები ცხოველებს თანატოლებივით ექცევიან – უმეგობრდებიან, ესაუბრებიან, უმხელენ საიდუმლოებებს, უზიარებენ საკუთარ განცდებს. შინაური ცხოველები ოჯახური ურთიერთობის დეფიციტს ანაზღაურებენ მაშინ, როდესაც მშობლები ბავშვებისათვის ვერ იცლიან ან ბავშვებს და-ძმა არ ჰყავთ.
ცხოველის მფლობელი ბავშვები არააგრესიულ ადამიანებად ყალიბდებიან.
ასევე, ცხოველის ყოლა მისწრებაა დაბალი თვითშეფასების მქონე ბავშვებისათვის. ლეკვის წვრთნის დროს ბავშვის თვითშეფასება იზრდება.
შინაური ცხოველების დახმარებით, ბავშვები ვითარდებიან როგორც ინტელექტუალურად, ისე ფიზიკურად. მეცნიერებმა დაამტკიცეს, რომ ცხოველის ყოლა ბავშვისათვის თერაპიული ეფექტის მქონეა და არა მხოლოდ აუმჯობესებს მის ზოგად ემოციურ ფონს, არამედ აძლიერებს იმუნიტეტს. ძაღლის ან კატის მფლობელი ბავშვის ორგანიზმი შედარებით იოლად უმკლავდება სხვადასხვა ინფექციას. თუ ბავშვს ძაღლი ჰყავს, ყოველდღიურად იძულებულია მასთან ერთად ისეირნოს და გარკვეული რეჟიმი დაიცვას.
ძაღლები – ყველაზე გულღია, ემოციური და გონიერი შინაური ცხოველები არიან; დამჯერი, ერთგული, უხარია ბავშვის გვერდით ყოფნა. მარტოხელა ადამიანისთვის ის შეიძლება ნათესავსაც ჩაენაცვლოს და მეგობარსაც. ძაღლის წვრთნა და მასთან თამაში ავითარებს მოტორიკას, ხსნის ფიზიკურ დაძაბულობას. ძაღლთან ერთად ადამიანი იოლად უმკლავდება შიშს, დაბნეულობას და საკუთარი არასრულფასოვნების კომპლექსს. ძაღლს შეუძლია ასოციალური, ჩაკეტილი ბავშვების „გახსნა”, მისი ემოციებისგან გათავისუფლება.
კატები – ეს ფაფუკი არსებები გვჩუქნიან სითბოს და თავს დაცულად გვაგრძნობინებენ. კატის სითბო და მისი სხეულის ვიბრაცია კურნავს თავის ტკივილს, ანთებით პროცესებს, ტრავმებს. მისი მოფერება არეგულირებს წნევას. ის შესანიშნავი „ანტიდეპრესანტია”. როდესაც კატას ვეფერებით, ცენტრალურ ნერვულ სისტემაში სიამოვნების დელტატალღები ჩნდება.
აკვარიუმის თევზები – მათზე დაკვირვება განტვირთვის ერთ-ერთი საუკეთესო საშუალებაა. განსაკუთრებით კარგია ფსიქოლოგიური სტრესების შემდეგ. ცნობილია, რომ აკვარიუმის მქონე ადამიანები იშვიათად უჩივიან უძილობას. აკვარიუმის ანაორთქლი ანოტივებს ჰაერს, რაც აუმჯობესებს ასთმიან ადამიანთა ჯანმრთელობა.
ცხენები – ყველაზე ხშირად სწორედ ცხენი რეაგირებს ადამიანის ემოციებზე, მის მოძრაობაზე, ხმაზე. ცხენთან ურთიერთობა სასარგებლოა სოციალური ადაპტაციის პრობლემების მქონე და აუტიზმით დაავადებული ბავშვებისთვის. ცხენთან ურთიერთობა ამშვიდებს ახალნაოპერაციევ ადამიანს, დეპრესიისადმი მიდრეკილს, ასევე, ბავშვებს, რომლებსაც ეშინიათ და არაკომუნიკაბულურები არიან. ჯირითის დროს ხდება ყურადღების კონცეტრირება, მატულობს თვითკონტროლი და თვითორგანიზება.
ჩიტები, ზღვის გოჭები და დეკორატიული კურდღლები – ჩიტებზე დაკვირვება საათობით შეიძლება. მათი ჭიკჭიკი დადებითად მოქმედებს ნერვულ სისტემაზე: გვამშვიდებს, გვანუგეშებს, გვითანაბრებს სუნთქვას და გულის რიტმს. ზღვის გოჭებთან და კურდღლებთან ურთიერთობა საუკეთესოა კომპლექსების დასაძლევად. ტაქტილური კონტაქტი პატარა ზომის, ფაფუკ და აქტიურ ცხოველებთან ადუნებს კუნთებს, ამცირებს შფოთვასა და აგრესიას.
რეპტილიები – ბაყაყებთან, ხვლიკებთან, კუებთან კონტაქტი არეგულირებს ემოციებს, სასარგებლოა კანის ზოგიერთი დაავადების, მაგალითად, ნეიროდერმიტის დროს.
თუ სხვადასხვა მიზეზის გამო თქვენს შვილებს არ შეუძლიათ იყოლიონ შინაური ცხოველები, ხშირად ატარეთ ზოოპარკში, ბაღებში, ტბებზე, ცირკში, მთაში, ცხოველების გამოფენებზე. ალერგიულ ბავშვებს ხშირად უყიდეთ წიგნები ცხოველებზე, აყურებინეთ გადაცემები. დღეს ცხოველებთან „შეხების” უამრავი ვარიანტი არსებობს: ჩიტების ჭიკჭიკის აუდიოჩანაწერები, ფილმები ცხოველთა სამყაროზე, კომპიუტერული პროგრამები აკვარიუმის იმიტაციით, კედლის ფოტოშპალიერი, ღია ბარათები, კალენდრები და ათასობით ინტერნეტრესურსი.

კომენტარები

comments