ქიმიის კორიფეები

საფიქრალ-სადარდებელს კაცს რა დაულევს, მით უფრო – დღეს, როცა მომავალი გაურკვევლობის სქელ ბურუსშია გახვეული. პანდემიამ კიდევ ერთხელ დაგვაფიქრა ადამის მოდგმის

მეტის წაკითხვა

ტრიუმფალური თაღი

მსოფლიოს დიდი ქალაქებიდან ვენა გამორჩეულად მიყვარს. ეს ის ქალაქია, სადაც გემოვნებით ერწყმის ერთმანეთს ძველი და თანამედროვე არქიტექტურა, გარდასული იმპერიული სულისკვეთება

მეტის წაკითხვა

პური ჩვენი არსობისა

ყოველ ახალშობილს ბუნება ერთ უმთავრეს უნარს უბოძებს ხოლმე. ყველა დანარჩენი, უჯრედის გაყოფით დაწყებული, მეცნიერულ-სოციალურ-ყოფითი კანონზომიერებების შესწავლით დამთავრებული, სწორედ ამ უნარზე

მეტის წაკითხვა

ხმა

დალოცვილი რამაა ეს არაგვი. მოჰქუხს, მოჰყეფს, მთელი ძალით ეხეთქება ნაპირებს და თითქოს მაღლა, ჭალაზე ამობობღებას ლამობს. თავის მიხვეულ-მოხვეულ კალაპოტში ზოგან

მეტის წაკითხვა

დაგეწამლე

ბუმბერაზი კაცი იყო ლუი, ყველა ნომრიან თუ უნომრო ლუიზე დიდი. მეტყავის ოჯახში დაიბადა. ყმაწვილკაცობა საფრანგეთის პროვინციულ ქალაქებში გაატარა. მამამისი მდიდარი

მეტის წაკითხვა

ვარდკაჭკაჭა

არ მიყვარს, ვარდკაჭაჭას რომ მეძახიან. აბა, კარგად შემომხედეთ: რა  მიგავს კაჭკაჭს?! არც ფრთები მაქვს და არც ნისკარტი. ან ვინმე ჩხავილით

მეტის წაკითხვა

ვულკანიზაცია

ამ სიტყვას პირველად შორეულ ბავშვობაში მოვკარი ყური: ორი მოსაუბრე შეთანხმდა, ხვალ ვულკანიზაციასთან შევხვდეთო. საგონებელში ჩავვარდი. სკოლაში გეოგრაფიას, რა თქმა უნდა,

მეტის წაკითხვა

უგემური

რა გაიფიქრეთ? ანას „თქვი, არჯაკელო ხვიარასი“ არ იყოს, მეც რიტორიკული კითხვა დავსვი… პასუხს სულაც არ ველი, უბრალოდ, ბლოგის პირველი აკორდი

მეტის წაკითხვა

ვწერ მასწავლებლისთვის- ელიზბარ ელიზბარაშვილი

პირველად რიდის გამო დავწერე. მითხრეს, გევალება და უნდა დაწეროო. წერის მეტი რა მიკეთებია, მაგრამ მკაცრ აკადემიურ სტილს მიჩვეული კაცისთვის ლაღი,

მეტის წაკითხვა