ფოთლები უფრო ლამაზად ბერდებიან

– რა გქვია? – ფოთოლა. – ლამაზი ხარ, გიხდება ყვითელი ჯუბა. – ეჰ, იქნებ მიხდება კიდეც, მაგრამ ეს შემოდგომის სამოსია.

მეტის წაკითხვა

ქიმიური ომონიმები

სწავლა არ არის ადვილი. ძირი მწარე აქვსო, გაგვიგონია. არ აქვს მნიშვნელობა, რას სწავლობ: ქიმიას, ფიზიკას, ენას თუ ფიცარში ლურსმნის ჩაჭედებას,

მეტის წაკითხვა

უძვირფასესი

ოქროსა და ვერცხლს ერიდეთო, არ დაემონოთო, – ჯერ კიდევ როდის შეგვაგონებდნენ. არ შევისმინეთ. ვინ მოთვლის, რამდენი ოფლი და სისხლი დაღვრილა

მეტის წაკითხვა

ქალაქისოდენა ღამე

“ხევსურეთში ჟამიანობის დროს ავადმყოფები საკუთარი ფეხით მიდიოდნენ აკლდამებში და იქ ელოდებოდნენ სიკვდილს. აკლდამები და ადამიანების ჩონჩხები დღემდეა შემორჩენილი. “შემორჩენილია იქვე,

მეტის წაკითხვა

კალის ჭირი

მე იმ თაობას ვეკუთვნი, რომელიც მუშურ-გლეხურ სახელმწიფოში დაიბადა და მაშინ მოევლინა სამყაროს, როცა სულ ცოტაღა გვაკლდა მიწიერი სამოთხის აშენებამდე. რკინის

მეტის წაკითხვა

ხაო

რა არის ცოცხალი სამყაროს არსებობის მამოძრავებელი ძალა? მიჩნეულია, რომ ეს გამრავლებაა. ჩვენც, ნადირ-ფრინველიც და უმცირესი ბაქტერიებიც თითქოს იმისთვის ვიბადებით, რომ

მეტის წაკითხვა

ეკონომიკის ბორბალი

შიშის მომგვრელი სიტყვაა „რევოლუცია“. მისი გაგონებისთანავე სისხლიანი დაპირისპირება, ნგრევა, შიმშილი და ახალი, ბუნდოვანი ყოფის დასაწყისი წარმოგვიდგება თვალწინ. ყველა რევოლუციას დიდი

მეტის წაკითხვა

ბიძურა

ვენაცვლე ამ ჩემს ფშავის ხევსა. აქ თავს სულ სხვაგვარად ვგრძნობ, უფრო ამაყი ვარ. სხვაგან კი რას აღარ გვეძახიან: ბურდღუნაო, ბაჯბაჯაო,

მეტის წაკითხვა

ქიმიის კორიფეები

საფიქრალ-სადარდებელს კაცს რა დაულევს, მით უფრო – დღეს, როცა მომავალი გაურკვევლობის სქელ ბურუსშია გახვეული. პანდემიამ კიდევ ერთხელ დაგვაფიქრა ადამის მოდგმის

მეტის წაკითხვა

ტრიუმფალური თაღი

მსოფლიოს დიდი ქალაქებიდან ვენა გამორჩეულად მიყვარს. ეს ის ქალაქია, სადაც გემოვნებით ერწყმის ერთმანეთს ძველი და თანამედროვე არქიტექტურა, გარდასული იმპერიული სულისკვეთება

მეტის წაკითხვა