სკოლაში სწავლის პერიოდში ჩემთვის წარმოუდგენელი იყო, რომ დღეს მასწავლებლის რანგში წარვდგებოდი თქვენ წინაშე. დანიელ პენაკის ავტობიოგრაფიულმა მოთხრობამ, „სკოლის სევდამ“ მიბიძგა, გავმხდარიყავი მასწავლებელი არა ისეთი, როგორიც დანიელის მასწავლებლები იყვნენ, არამედ ისეთი, რომელიც ყველა მოსწავლეს მოუსმენდა და აპოვნინებდა ყველა კითხვაზე პასუხს. ყველა მოსწავლე საგაკვეთილო პროცესის აქტიური მონაწილე უნდა იყოს, პოზიტიური სასწავლო გარემოს შექმნა კი – საგაკვეთილო პროცესის განუყოფელი ნაწილი.
- მასწავლებელი კეთილგანწყობილი უნდა იყოს მოსწავლეებისადმი.
- მოსწავლეებისადმი სათანადო ყურადღებას უნდა იჩენდეს.
- შესასწავლი საკითხისადმი მოსწავლეები უნდა იჩენდნენ ბუნებრივ ინტერესს.
- სასწავლო გარემო უნდა იყოს მამოტივირებელი, მრავალფეროვანი.
მასწავლებლის მთავარი როლი კი არის ფიზიკურად კომფორტული გარემოს შექმნა, რომელიც მორგებული იქნება ყველა მოსწავლის საჭიროებაზე.
ხარისხიანი სწავლებისთვის უმნიშვნელოვანესია:
- მრავალფეროვან რესურსზე ხელმისაწვდომობა;
- შეხებით სწავლება;
- ინდივიდუალური და ჯგუფური მუშაობის შესაძლებლობა;
- დასვენება და თამაშისთვის ადაპტური სივრცე.
სკოლასა თუ კლასში უნდა არსებობდეს ფიზიკურად უსაფრთხო მნიშვნელოვანი რესურსებით გამდიდრებული გარემო. ზოგიერთი მეცნიერი მიიჩნევს, რომ ცოდნის სულ მცირე 60%-ს ბავშვი აგროვებს იმ გამოცდილების საფუძველზე, რომელსაც ის ვიზუალურად ან შეხებით იღებს.
მასწავლებელი ცოდნის ლამპარია.
საუკეთესო მასწავლებელი ასწავლის გულიდან და არა წიგნიდან.
