Лапша, я поскользнулся…

პირველი სიტყვები რუსულად, რაც გავიგე და დავიმახსოვრე, სერჯო ლეონეს სახელგანთქმული ფილმიდან იყო, რომელსაც მაშინ ყველა „ადნაჟდი ვ ამერიკე”-ს ეძახდა. მაშინ

მეტის წაკითხვა

დაუდუმებელი ხმა: ფოლკნერიდან ალექსიევიჩამდე

– ასე მგონია, მე კი არა, ჩემს შემოქმედებას აჯილდოებენ-მეთქი – შემოქმედებას, ანუ მთელი ცხოვრების ჯაფასა და მოწამებრივ გარჯას, არა სახელის

მეტის წაკითხვა

ბელგა უკვე ვეღარასოდეს ითამაშებს ჭადრაკს

ბაბუებს მაინც უცნაურად უყვართ შვილიშვილები. მინდოდა მეთქვა, უცნაურად უყვართ და ესმით კიდეც მათი-თქო. თითქოს რა ისეთი აუხსნელი რამეა, კაცს რომ

მეტის წაკითხვა

It’s too much, Mediko!

ის დროა, მედეა ზაალიშვილზე რომ უნდა მოგიყვეთ. ჰო, გეხსომებათ ეს სახელი, ვისაც ჩემსავით მეთერმეტე კლასში (ან უფრო ადრე) ფოლკნერისკენ გაუწია

მეტის წაკითხვა

ქართველი მწერლების საკუთარი ოთახი

მე ვიცნობდი კაცს, რომელსაც უნდოდა დაეწერა იმის შესახებ, თუ როგორ წერდნენ ჩვენი სახელოვანი მწერლები თავიანთ წიგნებს, მათ შემოქმედებით ლაბორატორიაზე მოეყოლა.

მეტის წაკითხვა

მარტოობის 7 კადრი

1. მარგარეტ ტეტჩერის შესახებ გადაღებულ ფილმში „რკინის ლედი” (მთავარ როლში მერილ სტრიპი) ქმარი ეუბნება გაერთიანებული სამეფოს ყოფილ პრემიერ-მინისტრს, – მთელი

მეტის წაკითხვა

ჭინკა

ეს მერე შევიტყვე აქტიური ქალების შესახებ – პოლიტიკაში, არასამთავრობოებში, საზოგადოებრივ მოძრაობაში, თორემ ადრიან 90-იანებში, პატარა რომ ვიყავი და ქალაქს ომისა

მეტის წაკითხვა

ერთი ოთხიანის გამო

ზაზა ჩემი მეგობარი არასოდეს ყოფილა, პარალელურ კლასში სწავლობდა და არც ის ვიცოდი, ისიც ჩემსავით „არსენალის” ფანი თუ იყო. სხვა თუ

მეტის წაკითხვა

შეხუმრება კლასიკასთან

ერთ-ერთ ლიტერატურულ თავყრილობაზე ერთმა ახალგაზრდა ავტორმა რენე კალანდია შენიშნა, მივიდა და მოიკითხა. – შენი ძმაკაცი რომ დგას იქით, პაატა შამუგია,

მეტის წაკითხვა

ღელე დამეწყრილზე

ჩემი ბავშვობიდან მახსენდება, ერთ მოხუცზე ამბობდნენ, ყმაწვილქალობისას ჭკუიდან შეცდა და იმის მერე უფრთხიან მასთან პირისპირ შეხვდომასო. დაბეჯითებით არავინ გეტყოდა, მაგრამ

მეტის წაკითხვა