ვკითხოთ ბავშვებს

მსოფლიოს ნაწილი ვართ. შესაბამისად, ჩვენც, სამყაროს დანარჩენი ნაწილის მსგავსად გვიწევს ამ განსხვავებულ რეალობაში ცხოვრება. დავრჩეთ სახლში! დღეს ეს არის ყველაზე სწორი ქმედება, რითაც შეგვიძლია დავიცვათ როგორც საკუთარი, ასევე სხვისი ჯანმრთელობა და სიცოცხლე. დავტოვოთ ბავშვებიც სახლში, ეს რთული გასაგებია პატარებისთვის. მას შემდეგ, რაც დისტანციურ სასწავლო პროცესზე გადავედით, მუდმივად იმის ფიქრში ვარ, როგორ გავუმრავალფეროვნო ყოველდღური ყოფა ჩემს მოსწავლეებს, თან ისე, რომ მათი აზროვნება მუდმივად აქტიური იყოს და სასწავლო რეჟიმიდან მთლად არ ამოვარდნენ.

მე 27 წლის მასწავლებელი ვარ, მუდმივად ვცდილობ, რომ ჩემი მოსწავლეების ემოციებს, ფიქრებს, მისწრაფებებს არ ავცდე, ჩასაფრებული ვაკვირდები ხოლმე ჩემს მიერ შეთავაზებული რომელი დავალება, აქტივობა, პროექტი აღძრავს მათში კმაყოფილებას, აღვივებს მოტივაციას და უბრწყინებს, უფართოვებს თვალებს. ამჟამად მეოთხე კლასში ვართ. უკვე დიდები და საკმაოდ განვითარებული არიან, მათ იციან, რომ მათგან ბევრს ვსწავლობ და ეს უხარიათ, სიამოვნებთ, თვითშეფასებას უმაღლებთ და ჩვენ შორის, ბარიერს თითქოს ანგრევს ასეთი დამოკიდებულება.

ბავშვებს მოსწონთ, როცა უფროსები ვეკითხებით, მათგან ველით რჩევას, გვაინტერესებს მათი აზრი, დამოკიდებულება რაიმე საკითხისადმი. მით უმეტეს, ეს საკითხი ან თემა თუ მათაც ეხებათ და მათთვისაც აქტუალურია.

ჩვენ ვისმენთ ექიმების, პროფესიონალების, მთავრობის რეკომენდაციებს ვირუსთან ბრძოლასთან დაკავშირებით. ისინი ძირითადად, ჰიგიენური ნორმების დაცვაზე ამახვილებენ ყურადღებას, რა თქმა უნდა, სახლში დარჩენასთან ერთად. ვიფიქრე, რატომ არ უნდა მოვისმინოთ თავად ბავშვების მოსაზრებებიც, როგორ შეგვიძლია გავუმკლავდეთ სახლში ყოფნას, რა რჩევებს მისცემენ თანატოლებს, რას ფიქრობენ დღევანდელ რეალობაზე, მათი მოსაზრებები ძალიან საინტერესო იქნებოდა. თანაც, დღევანდელი რეალობა მათაც ეხებათ, ისინიც ხომ საზოგადოების წევრები არიან. რატომ არ უნდა დავაკისროთ მათაც რაიმე მოვალეობა, დღევანდელ შეზღუდვებთან ბრძოლაში?! 

ამის გაფიქრება და მოსწავლეებისთვის გაზიარება ერთი იყო. რადგან ჩემს მოსწავლეებს დღიურის წერის გამოცდილება უკვე აქვთ, ვიფიქრე ამ იდეას დღიურის ფორმატით მივიტანდი მოსწავლეებამდე.

ამ იდეას წავუმძღვარე ასეთი ინსტრუქცია:

პირველ ეტაპზე შექმენით ან თუ უკვე გაქვთ, დღიურისთვის მოამზადეთ ბლოკნოტები, სადაც არაფერი ეწერება, მხოლოდ დღიურს დავუთმობთ.

და სახელად დაარქვით:

 

,,ჩემი რჩევები სახლში გამოკეტილ ბავშვებსროგორ გავუმკლავდეთ ვირუსს მხიარულად და წარმატებულად(ეს სახელი მაგალითისთვის შემოგთავაზეთ, შეგიძლიათ, თქვენ თქვენი ვარიანტი მოიფიქროთ, ან ეს გამოიყენოთ).

 

ამ დღიურში თქვენ მოჰყვებით, როგორ ატარებთ თქვენს დღეებს ამ პერიოდში, როცა სახლში გიწევთ ყოფნა. აღწერთ, რას შვებით, როგორ ცხოვრობთ, რა შეიცვალა თქვენს ცხოვრებაში, რა იცით ამ ვირუსის შესახებ? რით ერთობით, როგორ ებრძვით ვირუსს? რა რჩევებს მისცემთ თქვენს თანატოლებს მთელს მსოფლიოში და ა.შ.

 

დღიურის წერა უკვე დაიწყეთ. შეიძლება დღის განმავლობაში რამდენჯერმე გადაშალოთ ბლოკნოტი და ჩაიწეროთ რაიმე, რაც გინდათ, რომ აღმოჩნდეს თქვენს ჩანაწერებში. ეს დღიური და თქვენი ნაწერი ძალიან მნიშვნელოვანი იქნება, რადგან მასში დაწერთ იმ მნიშვნელოვანი მოვლენის შესახებ, რამაც მსოფლიო მოიცვა და აღწერო, როგორია შენი დღეები ამ პერიოდში.

არ დაგავიწყდეს, ჩანაწერებს დააწერო თარიღიც.

გახსოვდეთ, ამ მდგომარეობაში მხოლოდ თქვენ არ ხართ. ყველა თქვენი თანატოლი სახლშია გამოკეტილი და შეეცადეთ თქვენი რჩევები სხვებმა გამოიყენონ.

 

ეს დავალება შესაძლებელია მასწავლებელმა თავისი სურვილისამებრ განავრცოს ან ცოტა განსხვავებული ფორმატი მისცეს.

ვფიქრობ, ამ ტიპის  დავალება, თავისი პოზიტიური მიზნით,  რომ ბავშვებმა საჭიროდ იგრძნონ თავი, საკუთარი ფიქრები და მოსაზრებები თამამად გამოთქვან ფურცელზე, ჩანაწერებში, არ დაითრგუნონ, არამედ გაგვიზიარონ, მათი ნაპოვნი გამოსავლები იმ დროს, როცა სახლში გვიწევს ყოფნა და ა.შ. –  არის თავის მხრივ ძალიან სასარგებლო ამ არდადეგების დროს, როგორც მათი თანატოლებისთვის (რადგან, მაგალითად, ჩემი მოსწავლეები მწერენ, როგორ მოიფიქრეს ოჯახური თამაშები, გასართობები, სააზროვნო აქტივობები; მწერენ, რა კარგია, როცა ყველა სახლშია, ერთმანეთთან ურთიერთობით როგორი ბედნიერი არიან), ასევე უფროსებისთვისაც, რადგან შეგვიძლია გავიგოთ, ბავშვების ფიქრები ასეთი დაძაბული პერიოდის დროს.

 

 

კომენტარები

comments