ნოველები ბიოლოგიის ენაზე

წინასიტყვაობა

გთავაზობთ ჩემი მოსწავლეების ნამუშევრებს, რომლებიც გაკვეთილის პროცესში 40 წუთში შექმნეს. ისინი ,,თავისუფალ მწერლებად ‘’იქცნენ, რითაც ბიოლოგიური ცოდნისა და საკუთარი შესაძლებლობების თვითგამოხატვა მოახერხეს. აქ დაინახავთ, რომ მათი ცოდნა იქცა კრეატიულ, ახალ აზრებად, რომლებიც ორიგინალური, ინდივიდუალური და ემოციურია.

40 წუთში დაწერილი ამბები მათი ფიქრების, ემოციებისა და ბიოლოგიის სინთეზია. ეს ნოველები ბიოლოგიის სიყვარულითაა შთაგონებული.

 

თემა: უჯრედის ორგანოიდები

ავტორი: ნინო ქართველიშვილი – მეათე კლასის მოსწავლე

არსებობს სოფელი, სადაც განლაგებულია სხვადასხვა შენობა. აქ მცხოვრებნი მუდმივად შრომობენ, რათა სოფელი გამოცოცხლდეს. ასე რომ, ყველა შენობა თავის ფუნქციას ასრულებს. სოფელი თავისთავად დაცულია, ძლიერი კედლით შემოსაზვრულია, თუმცა გარე სამყაროსთან ურთიერთობა მათ მაინც აქვთ, რადგან სოფელს პლაზმური მემბრანა აკრავს. აქედან შემოდის საკვები, რათა მოსახლეობამ ის გამოიყენოს სხვადასხვა ფუნქციის შესასრულებლად. სოფლის მთავარ ქარხანას, ენდოპლაზმური ბადის საამქროები აქვს, რომლებიც 24 საათის განმავლობაში მუშაობს და სხვადასხვა ტიპის პროდუქტებს ქმნის სოფლის მკვიდრთა გამოსაკვებად.

საკვების მარაგს ვაკუოლში ინახავენ. ის მუდამ სავსე უნდა იყოს, რომ ყველამ კარგად შეასრულოს თავისი ფუნქცია. სოფელს ენერგია მიეწოდება მთავარი ძალური სადგურიდან -მიტოქონდრიიდან, სადაც მუდმივადაა ენერგია, რადგანაც წარმოიქმნება ატფ.

სოფლის შუაგულში არის მთავარი შენობა – ბირთვი. აქ კონტროლდება მთელი სოფლის ფუნქციები და მოქმედებები. ასევე ბირთვში ინახება უდიდესი მემკვიდრეობა, რასაც ყველა უფრთხილდება.

სოფელში ასევე არის მწვანე ბაღი ქლოროპლასტი, ის უზრუნველყოფს სოფლის მრავალფეროვნებას და ეხმარება მას მზის ენერგიის გამოყენებაში. მისი საშუალებით ქვეყანა მწვანდება და იკვებება.

როგორც ვახსენეთ, გარედან შემოდის საკვები, ამ საკვებს კი შენობა ლიზოსომა ამუშავებს. საბოლოოდ, გამოდის, რომ თუ ეს შენობები ვერ იმუშავებს, ჩვენი სოფელი მოკვდება და ქვეყანას საფრთხე დაემუქრება. სულ ენერგიული და ცოცხალი რომ იყოს, მას უნდა მივაწოდოთ სითბო და ადამიანების სიყვარული.

 

თემა: ფოტოსინთეზი

ავტორი: ანასტასია ნინიძე – მეათე კლასის მოსწავლე

იყო და არა იყო რა, იყო ერთი მადამ rose. მას ჰყავდა ქალიშვილი სახელად ლილი, რომელიც ავად იყო, ვერ იკვებებოდა, რის გამოც ჭკნებოდა. ერთხელაც როუზმა ქალიშვილი მიიყვანა ექიმთან – ბატონ მზის სხივთან. მან დანიშნულება მისცა: ყოველდღიურად მზის აბაზანების მიღება, CO2-ის გაზიანი სასმელებისა და წყლის სისტემატიურად დალევა. ლილის მადა გაუუმჯობესდა, ის გალამაზდა და ირგვლივ მისი სუნამო „ოქსიგენის“ სურნელი იფრქვეოდა.

 

თემა: უჯრედის ორგანოიდები

ავტორი: მართა დგვეფაძე – მეათე კლასის მოსწავლე

იყო და არა იყო რა, იყო ერთი ქვეყანა, რომელსაც ერქვა „ორგანიზმი“. აქ ცხოვრობდა ერთი დიდი ოჯახი, გვარად უჯრედულები. ოჯახში ბევრი წევრი იყო, დედას ერქვა ბირთვი. იგი აკონტროლებდა სხვა წევრის ქმედებებს და ინახავდა ინფორმაციას მისი შვილების შესახებ. მამას ერქვა ბატონი ადენოზინი, ოჯახს ამარაგებდა ენერგიითა და სხვადასხვა საჭირო საგნით. მათ ორი შვილი ჰყავდათ, გოლჯიკო (გოლჯის აპარატი) და პლასტიდები. პლასტიდი პატარა სხეულაკი იყო, მას ჰქონდა უნარი სხვა მისნაირ პლასტიდებს დამგვანებოდა.

ოჯახში ყველას თავისი მოვალეობა ჰქონდა. ზოგი ამჟავებულ საკვებს ვაკუოლიდან წვავდა, ზოგი სახლს ალაგებდა, ზოგი მარაგს აწყობდა ადგილებზე. მათ ჰყავდათ ერთი მოსამსახურე, რადგანაც ბევრი საქმე ჰქონდათ. მოსამსახურეს ერქვა დეიდა ვაკუოლი. იგი ათავისუფლებდა ოჯახის წევრებს ზედმეტი ნერვიულობისა და საქმისგან.

ერთ დღეს, ოჯახს მეზობელი ქვეყანა „ციტოპლაზმიდან „ეწვია ბოროტი სტუმარი ვირუსი, რომელსაც ზოგჯერ მხოლოდ ვირს ეძახდნენ. იგი სხვა მისნაირებისგან განსხვავებით კეთილი არ იყო. შედგებოდა ცილოვანი გარსისა (ანუ შურისგან) და ნუკლეინის მჟავისგან (ანუ გადამდები ბაქტერიისგან). რეალურად ვირუსი გულჩათხრობილი იყო, რადგან სხვასთან დააპირებდა თუ არა ურთიერთობას, ისინი მას ბრძოლას უცხადებდნენ და რაღაც სენით ავადდებოდნენ.

არც უჯრედულების ოჯახი შეხვდა ვირუსს კარგად, მათ დარეკეს პოლიციაში, რომელმაც სამი ბრიგადა გამოუშვა უცხო პირის გასაგდებად. პოლიციელებს ერქვათ „იმუ“, „ნიტ“ და „ეტი“. სამწუხაროდ, ან საბედნიეროდ, ვირუსი გაანადგურეს.

ვირუსი – იქა, ქლოროპლასტი – აქა, ვაკუოლი – იქა და უამრავი სიკეთე – აქა.

 

თემა: ფოტოსინთეზი

ავტორი: ლანა ქერქაძე – მეათე კლასის მოსწავლე

მშვენიერი დილა გათენდა. მზის სხივებმა ჩემს ფანჯარაშიც შემოაღწიეს და ირგვლივ ყველაფერი გაანათეს.

ქალაქი იღვიძებს…

მე ვდგები და ვემზადები სკოლაში წასასვლელად. საუზმე აუცილებელია და განა მხოლოდ ჩვენთვის?! განა მცენარეს არ სჭირდება კვება?

მცენარე იკვებება მზის ენერგიის საშუალებით. მცენარეს ქლოროფილის საშუალებით შეუძლია შთანთქოს მზის ენერგია და არაორგანულიდან წარმოქმნას, ორგანული ნივთიერება, რასაც თან ახლავს ჟანგბადის გამოყოფა.

მცენარე დანაყრებულია, მაშასადამე, ჩვენც შეგვიძლია გემრიელად ამოვისუნთქოთ.

6CO2 + 6H2O = C6H12O6 + 6O2

როგორც ვახსენე დილით მეც ვისაუზმე. ახლა ბედნიერი მივეშურები სკოლისკენ, როგორც მე ავივსე ენერგიით, ფოთლებიც ასევე იმარაგებენ ჯადოსნურ გლუკოზას, ის ხომ ენერგიის წყაროა, ასე რომ, მცენარეს მოაქვს ჩვენთვის სარგებელი და რა არის ეს თუ არა ჟანგბადი, რომლის გარეშეც სიცოცხლე წარმოუდგენელია.

ფოტოსინთეზი არის სწორედ ეს პროცესი, რომლის გარეშეც სიცოცხლე შეუძლებელია. თუ არა მცენარე, მაშინ როგორ მოხდება ეს პროცესი? ამიტომ ჩვენი ვალია:

„მოვუაროთ ბუნებას,

გავახაროთ მცენარე,

ყველაფერი ჩვენია,

ზღვა, მთები და მდინარე“.

 

თემა: უჯრედის ორგანოიდები

ავტორი: ლუკა ქველაძე – მეათე კლასის მოსწავლე

იყო და არა იყო რა, იყო ერთი ბიჭი სახელად ვოიაჟი, რომელსაც ძალიან უყვარდა მოგზაურობა. ერთხელაც მან გადაწყვიტა, სამოგზაუროდ წასულიყო.

პირველად ჩავიდა ქვეყანაში, რომელსაც ენდოპლაზმური ბადე ერქვა, კონკრეტულად კი პატარა ქალაქ რიბოსომოში, რომლის ქარხნების დახმარებითაც არსებობს მთელი დედამიწა. ვოიაჟი მოიხიბლა ქალაქელების გუნდური თანამშრომლობით.

შემდეგ მან იმოგზაურა გოლჯის აპარატში, რომელიც შემოსაზღვრული იყო გარსით. ეს ქვეყანა გამოირჩეოდა თავისი ღრმა გვირაბებით, სადაც ენდოპლაზმური ბადიდან მოჰქონდათ სხვადასხვა მასალა. აქ კარგად განვითარებული იყო საგზაო ტრანსპორტი. გოლჯის აპარატის ქალაქებიდან გამოირჩევა ლიზოსომა თავისი ბუნებით და მრავალფეროვნებით.

ვოიაჟი მოიხიბლა მუდმივად განახლებადი დიდი სამყაროს პატარა ქალაქით, რომელიც ცნობილი იყო ენერგეტიკული თვისებებით, დინამიკური და აქტიური პროცესებით, რომელიც ცნობილი იყო მიტოქონდრიის სახელით. გაოცდა ბიჭი ამ ქალაქის ენერგიის პოტენციალთა სხვადასხვაობებით, სადაც წამში ამზადებდნენ ენერგეტიკულ სასმელს – ატფ-ს.

მაგრამ, ვერცერთი ვერ შეედრება ყველაზე ფერად ქალაქ – ვაკუოლს, სადაც სხვადასხვა ფერის პიგმენტით (წითელი, ყვითელი, ცისფერი, იისფერი) გადანათებულია მთელი ქალაქი, აქ ნახავთ უამრავი სხვადასხვა ნივთიერებით ავსებულ ფართო კალაპოტიან მდინარეებს.

პატარა ბიჭი მოხიბლა, ქლოროპლასტმა, რადგანაც მის უამრავ მწვანე ქუჩაზე შეუჩერებელი პროცესები მიმდინარეობდა, რომელსაც თან ახლდა დღისით CO2-ის შთანთქმა და ოქსიგენით მდიდარი კონტეინერების დამზადება, რომელსაც ქალაქის მკვიდრნი დღე და ღამე იყენებდნენ. ეს კი მათი მუდმივი ახალგაზრდობის საიდუმლო იყო.

 

თემა: ფოტოსინთეზი

ავტორი: მარიამ ლიპარტიანი – მეათე კლასის მოსწავლე

6262 წელი…

ამწვანებული საქართველო…

რაც დრო გადის, მით უფრო ენერგიული ხდება…

ყოველი დილა მზის სიკაშკაშით იწყება…

6126 წლიდან მოყოლებული ყველა დღე განსხვავებული და სიცოცხლით სავსეა. ყველა ბედნიერია… აქვთ სუფთა ჰაერი და საკვები…

გადის 62 წელი და მზე ჩვეულ სიკაშკაშეს კარგავს… იკარგება სიმწვანე ბუნებაშიც და დღითიდღე ძნელდება ბედნიერად ყოფნა.

ხალხი საგონებელშია… ფიქრობენ, როგორ დაიბრუნონ ჩვეული სილაღე.

მოიწვიეს კრება, დაიბარეს ყველა მეცნიერი, რომელიც ქვეყანაში ცხოვრობდა… მრავალწლიანი დაკვირვების შემდეგ მეცნიერებმა დაადგინეს, რომ ღამით კიდევ უფრო ძნელდებოდა ცხოვრება, ვიდრე დღისით. ასევე დაადგინეს რომ, რაც უფრო მეტად ანადგურებდა ადამიანი ბუნებას მით მეტ ენერგიას კარგავდა პლანეტა და უჭირდა ყოველი დღის გატანა. გავიდა ხანი და მეცნიერები გაერკვნენ იმაში, რომ ყველაფრის თავი და თავი მზეა და შეწყვიტეს ის საქმიანობა, რომელიც ხელს უშლიდა მზის სხივების ჩვენთან მოღწევას.

გავიდა დრო და ყველაფერი წესრიგში ჩადგა.

კვლავ აკაშკაშდა მზე… და კვლავ გახდა ცხოვრება ლაღი.

 

თემა: უჯრედის ორგანოიდები

ავტორი: ელენე ჩაჩავა – მეათე კლასის მოსწავლე

ერთ ზღაპრულ სამყაროში ცხოვრობდა, ერთი პატარა ზღაპრული გოგონა რიბო. ის ექიმ შვანის შვილი იყო და ჰყავდა 4 პატარა ძმა და ერთი და.

1) ენბა, რომელიც ძალიან ჰგავდა ბაბუა პლამეს. ის მეტად თავისებური იყო, ერთმანეთში გადახლართულ ძაფებს ჰგავდა მისი ხასიათი.

2) დეენემიკო – მეორე ძმა, ძალიან ჰგავს ბებიას, მეზობლები და მშობლები მას შვანების გენების შემნახველს ეძახიან, ყველა შვანის თვისება მასშია თავმოყრილი.

3) გობა – რიგით მესამე ძმა, თეთრი კანი, რომელიც სავსეა პატარა ღრუებით და ხალებით. როგორც მისი მეგობრები ამბობენ, ვინც მასთან მივიდა საბოლოოდ ყველა ყალიბდება, ღვინდება და სერიოზულდება, ამიტომ, ითვლება ის ყველაზე სერიოზულ წევრად.            4) ლიზო – მეოთხე და ყველაზე სახალისო დაიკო. ყველაფერს ჭამს და ძალიან უყვარს მსუყე საკვები, ამიტომაცაა ასეთი პუტკუნა და საყვარელი. ის ოჯახში ყველაზე მსუნაგ ბავშვად ითვლება ყველაფერს ჭამს, რასაც კი იპოვის.

5) ყველაზე უფროსი ვაკო, ძალიან უყვარს წვენი და გაზიანი სასმელები, ძალიან უყვარს მცენარეები და ბაღიც გააშენა ეზოში.

 

თემა: უჯრედის ორგანოიდები

ავტორი: ქეთი შავიშვილი – მეათე კლასის მოსწავლე

უჯრედი – ერთი დიდი სახელმწიფოა, სადაც ძალიან ბევრი სასახლეა. ბირთვი – ამ სასახლეების მფლობელი და სახელმწიფოს მეთაურია. ის აკონტროლებს ქვეყნის შიგნით მომხდარ მოვლენებს და მის შთამომავლობას ასწავლის სახელმწიფოს მართვას. ის ქმნის კანონებს და უნაწილებს ყველას საკუთარ ფუნქციას. ის განაგებს ყველაფერს, მის გარეშე სახელმწიფო არ იარსებებდა და დაიშლებოდა.                      არსებობს სახელმწიფოები, რომლებსაც საკუთარი მეფე არ ჰყავთ, ასეთ სახელმწიფოებს პროკარიოტები ეწოდებათ.                                 სახელმწიფოს ირგვლივ გრძელი გალავანი აკრავს, გაგიკვირდებათ და გალავანსაც სახელი აქვს და უჯრედის კედელი ჰქვია. ის პლანეტა ,,მცენარის’’ მტკიცე დამცველია.

მეფეს ჰყავს მთავარი მრჩეველი, რომელიც მას სწორ რჩევებს აძლევს და მას „მიტოქონდრია“ შეარქვეს, რაც მეტ აქტივობას და ღონისძიებას გეგმავს მეფე, მით მეტია სახელმწიფოს ფინანსური ზრდა.

„გოლჯის აპარატი“ არის სახელმწიფოს შიდა სასამართლო, სადაც ხდება განაჩენის გამოტანა და თავისუფალი აზრების გამოხატვა.

 

თემა: უჯრედის ორგანოიდები

ავტორი: ნინი დუმბაძე – მეათე კლასის მოსწავლე

იყო და არა იყო რა, იყო ერთი ლამაზი სამეფო ,,უჯრედის ორგანოიდები’’. მას იცავდა პლაზმური მემბრანა და მიჯნავდა გარემოსგან. ენდოპლაზმური ბადე მასში მდებარე ერთ-ერთი სახლი იყო. იქ ცხოვრობდნენ ბატონი – გლუვი და ქალბატონი – მარცვლოვანი. ქალბატონ მარცვლოვანს შვილები ჰყავდა, რიბოსომები, ბატონ გლუვს კი – არა. მიუხედავად ამისა, ისინი ტკბილად და ბედნიერად ცხოვრობდნენ. მარცვლოვანს დიდი ფაბრიკა ჰქონდა, სადაც ცილის კოქტეილები სინთეზდებოდა, ხოლო გლუვი ამ ცხიმებს წარმოქმნიდა და ნახშირწყლების კანფეტებს ამზადებდა.

გოლჯის აპარატი მათ გვერდით იდგა. სადაც მეჭურჭლეთუხუცესი ცისტერნების ოჯახი ფუთავდა ყველა მარაგს, ინახავდა კანფეტებს, კოქტეილებს და აფასოებდა სხვადასხვა მიქსური შემადგენლობის საკვებს. ზოგი მისი თანამშრომელი ქმნიდა ექსტრა ტკბილ მურაბას.

ამ სახელმწიფოს დენის წყარო კი იყო მუდამ მშრომელი ბიძია „მიტოქონდრია“. ხოლო ,,უჯრედის ორგანოიდების’’ სამეფოს ხელმწიფე – ბირთვი – კმაყოფილი იყო, რადგანაც მისი ყველა ბრძანება სრულდებოდა და სამეფო საათივით მუშაობდა.

 

თემა: უჯრედის ორგანოიდები

ავტორი: თეკლა ბაციკაძე – მეათე კლასის მოსწავლე

2018 წლის სექტემბერში ბირთვმა – იმავე არკადი დვორკოვიჩმა (ფიდეს დირექტორი) ჩაატარა ჭადრაკის მსოფლიო ოლიმპიადა ბათუმში. ბირთვი აკონტროლებდა ყველა დეპარტამენტს და ინახავდა წინამორბედი პრეზიდენტების ისტორიას. მან დეპარტამენტების უფროსებად დანიშნა სხვადასხვა ორგანოიდი, რომ ყველას თავისი ფუნქცია ჰქონოდა. ენდოპლაზმურ ბადეს ტრანსპორტის დეპარტამენტი ჩაბარდა. ის უზრუნველყოფდა სასტუმროდან სათამაშო ზონამდე ჩამოსული სტუმრების ტრანსპორტირებას.                                   რადგანაც მიტოქონდრია ენერგიის წყაროა უჯრედისათვის, მისი საქმიანობა სათამაშო ზონაში სხვადასხვა ელექტრული პრობლემების მოგვარება იყო. ის „ენერგეტიკული სადგურების“ უფროსი გახლდათ. გოლჯის აპარატი პასუხისმგებელი იყო სასტუმროში მონაწილეებისა და თანმხლები პირების განთავსებაზე. ენდოპლაზმური ბადე სწორედ გოლჯის აპარატს აბარებდა სტუმრებს. ლიზოსომა გვამარაგებდა, ე.წ. „ლანჩ ბოქსებით“ მოხალისე რიბოსომებს. მართალია, არც ისე გემრიელი საკვები იყო, მაგრამ რიბოსომები დაღლილობისგან გემოს ვერ შეიგრძნობდნენ. რიბოსომები პატარა მოხალისეები იყვნენ. 300-მდე ახალგაზრდა მუხლჩაუხრელი შრომობდა იმისათვის, რომ ოლიმპიადას კარგად ჩაევლო. ვაკუოლი კი იყო რიბოსომების საწყობი, სადაც ათასგვარ ხარახურასა და ვადაგასულ „ლანჩ ბოქსებს“ ალაგებდნენ. საბოლოო ჯამში, ბირთვი ოლიმპიადის მსვლელობით კმაყოფილი დარჩა, მას სტუმრად ჰყავდა უამრავი ცნობილი სტუმარი. ყველა ნასიამოვნები დარჩა.

 

თემა: უჯრედული სუნთქვა

ავტორი: რუსუდან კოკაია – მეათე კლასის მოსწავლე

იყო და არა იყო რა, იყო ერთი ენერგეტიკუნა, რომელსაც 3 დიდი წინააღმდეგობა ჰქონდა გადასალახი იმისათვის, რომ მისი საბოლოო სახე CO2+10H მიეღო. ენერგეტიკუნას ყველა მეგობარმა გადალახა ეს სამი ეტაპი. თუმცა მისი ჯერი არა და არ დგებოდა. ერთხელ, როცა ის მარტოდმარტო იჯდა მდინარის პირას, დაინახა ოქროს თევზმა, რომელმაც ნახა, თუ როგორი მოწყენილი იყო. შესთავაზა 3 სურვილის შესრულება. ენერგეტიკუნამ, რა თქმა უნდა, 3 ეტაპის გავლა ჩაიფიქრა და ყველაფერი დაიწყო. პირველ ეტაპზე მოხდა შემზადება, ამ დროს ცილუკები ამინომჟავებად გარდაიქმნა, გლიკოგენები – გლუკოზად და ა.შ. მთლიანი ეს ამბავი ხან კუჭში მიმდინარეობდა, ხან ნაწლავებში, ამ ყველაფრის შედეგად ენერგეტიკუნა საბოლოოდ გარდაიქმნა და გაიფანტა. მეორე ეტაპზე ჟანგბადი აღარ გვქონდა, ციტოპლაზმაში ვიმყოფებოდით. რთული და ხანგრძლივი გზის გავლის შემდეგ კი, მივიღეთ ორი ცალი ახალშობილი პიროყურძნის მჟავუკები. ასევე სინთეზირების შედეგად გაჩნდა ორი მოლეკულა ახალშობილი ატფ. ხოლო დარჩენილი ენერგეტიკუნა სითბოს სახით გაიფანტა. მესამე ეტაპზე კი უკვე ჟანგბადი მიგვეწოდებოდა. ის მჟავები, რომლებსაც 3 ნახშირადი გააჩნდა, საიდანაც გადავედით ენერგეტიკულ სადგომში (მიტოქონდრიაში). და რა მივიღეთ საბოლოოდ? ენერგეტიკულას ამდენხნიანი გარდაქმნების, სინთეზირების, გაფანტვების შემდეგ გარდაიქმნა 3CO2+10H.

თუ ოდესმე თავიდან არ გაგიმართლებთ, ხელი არ ჩაიქნიოთ, როგორც ენერგეტიკუნასთან, ისევე თქვენთანაც გამოჩნდება ოქროს თევზი და თქვენც თუ იშრომებთ, მიაღწევთ მიზანს.

 

თემა: უჯრედული სუნთქვა

ავტორი: ლუკა კალანდარიშვილი – მეათე კლასის მოსწავლე

საბრძოლო ველზე 5 კეთილი მითიური არსება ებრძვის 5 ბოროტ მითიურ არსებას, ორივე მხარის მთავარი მიზანია, გაანადგუროს მთავარი ციხესიმაგრე, ე.წ. „ტრონი“. თამაში დაყოფილია სამ ფაზად.

პირველი: ფულის საბრძოლო ველზე არის არამარტო 10 ძირითადი მებრძოლი, არამედ, ე.წ. „კრიპსებიც“, მათი მოკვლისთვის ისინი იღებენ ოქროს. თითოეული გუნდი იბრძვის იმისთვის, რომ რაც შეიძლება მეტი „კრიპსი“ მოკლან, რათა მეტი ოქრო მიიღონ და იყიდონ ნივთები, რომლებიც აძლიერებს მათ ინტელექტს. ანუ პირველი ფაზა კრიპსების ოქროდ გარდაქმნაა.

მეორე ფაზა – ამ პერიოდში მებრძოლებს აქვთ დარიგებული ოქრო და ნაყიდი აქვთ ნივთები, ამიტომ ისინი უკვე მოწინააღმდეგე გუნდთან ბრძოლას აქცევენ ყურადღებას და არა ოქროს დაგროვებას, როდესაც მოწინააღმდეგე კვდება, მეორე გუნდს აქვს დრო, რომ მიუახლოვდნენ მთავარ ციხესიმაგრე „ტრონს“, რადგან გუნდი, რომელშიც ვიღაც მოკვდა, რჩება დროებით უმცირესობაში, მკვდარი გმირის გაცოცხლებას დაახლოებით 30 წმ. სჭირდება. ანუ ამ ფაზის მთავარი მიზანი ტრონისკენ გზის გაკვლევაა.

მესამე ფაზა, მთავარი და სახალისო ფაზაა. აქ უკვე გუნდები იწყებენ იმაზე ფიქრს, რომ გაანადგურონ მთავარი ტრონი, მაგრამ პირველ ფაზაში დაგროვებული ოქრო საკმარისი აღარ არის, რადგან ტრონს 50000 სიცოცხლე აქვს, თუ ყველა მოწინააღმდეგე მკვდარი იქნება 30 წუთიც არ ეყოფა თითოეულ გუნდს, რომ გაანადგურონ, რადგან, თითო გმირს შეუძლია წამში 20 ერთეული ზიანის მიყენება, ისინი იწყებენ პირველ ფაზასთან შედარებით უფრო ძლიერი კრიპსების მოკვლას. მათგან უფრო მეტ ოქროს იღებენ და ყიდულობენ ნივთს „რაპირას“, რომელიც გმირებს +100 ზიანის მიყენების უფლებას აძლევს.

 

თემა : გამრავლება  ზიგოტა 

ავტორი: ნინი ჩიხლაძე – მეთერთმეტე კლასის მოსწავლე

               

გამარჯობა! მე ზიგოტა ვარ სახელად ლულუ. რამდენიმე დღის ვარ. სულ პატარა ჩემს ცხოვრებაში მნიშვნელოვანი პერიოდი იწყება მე უნდა განვვითარდე, ჩემგან პატარა ბლასტომერები მიიღება. უკვე ერთშრიანი ჩანასახი ბლასტულა ვარ, მაგრამ ცხოვრება ასეთი მარტივი არ არის, მე კიდევ დიდი გზა მაქვს გასავლელი. ოჰ! ამასობაში გასტრულა ვარ – ორშრიანი ჩანასახი! დასაწყისის დასასრულამდე ერთი ნაბიჯი დამრჩა. მე მიზანი ახდენილი მექნება – ნეირულა გავხდები. მე ის პატარა ზიგოტა აღარ ვარ, როგორსაც დასაწყისში მიცნობდი. მე ნეირულა ვარ. აქ დამთავრდა ჩემი პირველი ნაბიჯები. რთული მისია მეკისრება ცხოვრებაში მეზოდერმა ვარ და პატარ-პატარა ნაწილებად უნდა დავიშალო. ვიღაცის სიცოცხლის მნიშვნელოვანი ნაწილი ვარ უკვე. გულსისხლძარღვთა, ძვალკუნთოვანი, გამომყოფი, ჩონჩხი. ჩემი პატარა ნაწილი კი მალე გული იქნება! ძალიან მიხარია! ძალიან ლამაზი წითელი სისხლით სავსე! ერთი სული მაქვს როდის გავიზრდები და ზრდასრული გავხდები, სულ, სულ მალე ავძგერდები და სულ, სულ მალე ვიღაც შენ დაგემსგავსება ჩემი დახმარებით!
ბევრი საქმე მაქვს, უკვე აღარ მცალია. თანდათან მიყალიბდება სხვადასხვა ორგანოთა სისტემები.
გკოცნით!
სიყვარულით ზიგოტა ლულუ.

 

უჯრედის ქიმია

გურანდა ფაღავა – მეათე კლასელი

 

ორგანიზმის სამეფოში დიდი ზეიმი იყო, როგორც იქნა დაიბადა პრინცი ნატრიუმი. ამის აღსანიშნავად მეფე კალიუმმა მეჯლისი გამართა. მთელი სამეფოს მოსახლეობა შეიკრიბა, ვის არ ნახავდით: სახამებელს, ლიპიდებს, მინერალურ მარილებს, გლუკოზას, ცელულოზას, ცილების ოჯახს, ვიტამინებს, წყალს. პრინცს ნათლია ცელულოზამ უჯრედის გამგებლის – ბირთვის უდიდესი პორტრეტი აჩუქა.

დიდი მითქმა-მოთქმა გამოიწვია მეჯლისზე გლიკოგენის გამოჩენამ, რომელმაც ორი დღის წინ დუელში პოლიმერი სახამებელი გამოიწვია და შუბლში ტყვია დაახალა, ნუკლეინის მჟავის ღირსების შელახვის გამო.

საბოლოო ჯამში, წვეულება კარგად დამთავრდა, სტუმრებმა გემრიელი დესრტი მიირთვეს და წყალი დააყოლეს.

პრინცის დაბადებას პოლარული და არაპოლარული ფენა დიდი სიხარულით ზეიმობდა. ეს შეუცვლელი გრძნობა იყო, რომელიც ყველას ჟანგბადივით სჭირდებოდა.

ცვილი იქეთ, ცვლადი აქეთ, უხსნადი იქეთ და ხსნადი აქეთ.

 

 

 

 

 

 

 

 

კომენტარები

comments