წერილი დედას

გახსოვს? – შენი კომოდის ზედა უჯრაში, ტყავშემოკრული, ფრანგული კინოს ვარსკვლავების ფოტოებით გამოჭედილი ორი ალბომი იდო – ერთი შინდისფერი, ოდნავ შელახული,

მეტის წაკითხვა

სიკვდილის პირისპირ

აღარც კი მახსოვს, რამდენი დამიწერია იმის შესახებ, როგორ იცხოვრონ ბავშვებმა უკეთ, რა გვევალება უფროსებს, როგორ იმოქმედოს სახელმწიფომ, როგორ გავხადოთ გარემო

მეტის წაკითხვა

საზამთროს თეორია, ანუ ბავშვები და საზაფხულო მზადებანი

  ბავშვობიდან ბევრი შეკითხვა მაწუხებდა. როგორ ჩნდებიან ბავშვები, რა მანძილია მიწიდან მთვარემდე, რატომ ვიძინებთ ასე ადრე, რატომ არ მასმევენ ჩაის

მეტის წაკითხვა

სანამ სიცოცხლე დაიწყება ანუ სიკვდილი და ეროტიკა გურიაში

ზენა ქარი ქრის. შიშის და ცრურწმენების ქარი. სკვინჩა რომ სტვენს და შესძახებენ: „სკვინჩა, შენს პირს შაქარი“ ან ძაღლი ყმუის. „საით

მეტის წაკითხვა

ათუნია

ზაფხულში სოფელში მუშაობა რომელ ბავშვს უხარია, ჩვენ რომ გაგვხარებოდა, მაგრამ არდადეგების თბილ, უზრუნველ დღეებში მაინც სიხარულით მივყვებოდით ყანისკენ ბაბუას. ათუნია

მეტის წაკითხვა

არდადეგები

ჩვენ სხვანაირი ბავშვობა გვქონდა. სხვისას არ ჰგავდა. არც გამხმარ პურს ვჭამდით და არც შოკოლადისკარაქიანს. ეს არ ყოფილა უკიდურესი სიღარიბე და

მეტის წაკითხვა

ქუჩის ბიჭები

ახლა რომ არის, მაშინ ეგრე არ იყო. ინტერნეტში, რომელიც ჩვენს წარმოდგენაში ლაბადამოსხმული, იდუმალი არსება გახლდათ, ვერ მოძებნიდით, თუ სად დაუკრავდა

მეტის წაკითხვა

წიგნებით თამაში, ზაფხული

მგონი, გახსოვს ჩვენი შეთანხმება, რომ ამ ზაფხულს, ბებიის სახლის ძველისძველ წიგნის თაროზე თუ სოფლის დამტვერილ ბიბლიოთეკაში, უცხო ქალაქების წიგნების მაღაზიებში

მეტის წაკითხვა

წარწერები თბილისის ქუჩებიდან

ცოტა ხნის წინ ერთ გადაცემაში მიმიწვიეს, თბილისის ქუჩებში ანონიმი ავტორების მიერ გაკეთებულ წარწერებსა და ნახატებზე უნდა მელაპარაკა. ასეთ წარწერებს უკვე

მეტის წაკითხვა

საბჭოთა ადამიანი ცოცხალია

სამოქალაქო საზოგადოებასთან ურთიერთობა, საზოგადოებრივ სივრცეში განსაზღვრული მიზნებისთვის ბრძოლა ადამიანს დამატებით გამოცდილებას სძენს. სოციალურ ჯგუფებთან მუდმივი კავშირი მნიშვნელოვან დაკვირვებათა წარმოების ხელსაყრელი

მეტის წაკითხვა