კლინიკა როგორც სახლი

მადლობა მას იმისთვის, რომ სულ პატარა გოგოს ტოლ-სწორივით სახელით მიმართვის უფლება მომცა და ამით ყველაზე ამაყ პაციენტად მაქცია სტუმრად კვირა

მეტის წაკითხვა

ორი ბიჭის ამბავი

(მეტროში მოსმენილი) შესავალი ამ შემთხვევის შესახებ ორი-სამი თვის წინ უნდა მომეყოლა, მაგრამ მოხდა ისე, რომ ვერ მოვახერხე. თუმცა ბევრს ვფიქრობდი

მეტის წაკითხვა

კარი მიხურე, სიტყვები არ გაგვიფრინდნენ

ყველაფერი, რაც კი ადამიანის შესახებ ოდესმე ვინმეს უთქვამს, იყო მხოლოდ სიტყვები – ადამიანური სიტყვები… ზაზა თვარაძე, „სიტყვები“ „კარი მიხურე, სიტყვები

მეტის წაკითხვა

აი, ასე იყო, ეს ყველაფერი…

ბექა ქურხულს   როცა მხიარულ, ბედნიერ სახეებს ვხედავ, ვფიქრობ, დადგება დრო და მე ცაზე გამეღიმება და მოთმინებით ავივსებით მეც და

მეტის წაკითხვა

ემოციათა შორის აღმატებული

ფრენა უგვირგვინოდ ბავშვობიდან გული მქონდა შევარდნილი სპორტზე. არცთუ ურიგოდ ვთამაშობდი კალათბურთს, ფეხბურთი და რაგბიც ბევრჯერ მითამაშია ჩემს კლასელ ბიჭებთან ერთად,

მეტის წაკითხვა

შავ-თეთრიდან ნათელი ფერებისკენ       

ყველაფერი ცუდი რომ დასრულდა, თოთხმეტი წლის იყო. ხატვა ამის მერე დაიწყო. ჯერ ფურცლები და ფანქრები მოითხოვა, მერე – საღებავები, ფუნჯები,

მეტის წაკითხვა

ამბავი აკვიატებული ლექსისა და ბევრი „სახსოვრისა“

ამას წინათ ჭურჭლის კარადას ვალაგებდი. თაროზე, კუთხეში, ჩალისფერი ყუთი მომხვდა თვალში, რომლის არსებობა აღარც მახსოვდა. ყუთს თავი ავხადე. სიძველისა და

მეტის წაკითხვა

ორი ნაჭერი შარლოტკა

XX საუკუნის პირველ ნახევრში პოლონეთში მოღვაწე არქიმანდრიტისა და პროფესორის, მამა გრიგოლ ფერაძის ცხოვრებისა და ღვაწლის შესახებ მეტ-ნაკლებად ყველა იმ ადამიანისთვისაა

მეტის წაკითხვა

პოეტების და არაპოეტების სათქმელი მუშებს

მათზე ბევრი ითქვა და დაიწერა უკვე. თან იმდენად ემოციურად, რომ შენ აქ, მზის შუქზე დარჩენილი, ისე მოგწყვიტა საქმეს, ფიქრს (ოცნება,

მეტის წაკითხვა

ჩემი და მაიკლ კეის მათემატიკური ცხოვრება და დროება

მათემატიკა, როგორც იტყვიან ხოლმე, „ჩინური“ იყო ჩემთვის ყოველთვის. შეიძლება ცოტა ვაჭარბებ – სკოლაში ალგებრა-გეომეტრიაში დაუყვედრებელი ოთხიანი მეწერა – მაგრამ, ამის

მეტის წაკითხვა
12