მაკასთვის და დილასთვის

ემოციები მაკა ლდოკონენის მცირე რომანზე „ცხენისკუდები დილასათვის“ როგორც იქ, გაიდსიაში „სალაიმალი მანქანას ქოქავს.საქარე მინაზე საწმენდების რიტმულ მოძრაობას თვალს ადევნებს. „წვიმები

მეტის წაკითხვა

შობისა

მეგობარი სანამ წლევანდელი შობა დადგებოდეს,  ჩემი და ცირას ორი წლის წინანდელი შობისა  უნდა გითხრათ. ცირა ჩემი მეგობარია. ჩვენ სოფელში ერთი

მეტის წაკითხვა

მე ახლა არავის ველოდები…

რამდენიმე წელიწადში ერთხელ, ხან მონატრების გამო, ხანაც სპონტანურად,  ჩემს ძველისძველ მოწნულ კალათში ჩაწყობილ ბარათებს ვამზეურებ. მოვიდგამ კალათს გვერდით, ამოვიღებ თაბახის

მეტის წაკითხვა

რეპეტიტორი

(მონოლოგი რეალურ ამბებზე ქართული ენისა და ლიტერატურის რეპეტიტორის ორმოცწლიანი პრაქტიკიდან) ამას წინათ  ჩემმა თანაკლასელმა მითხრა: -რა ბედნიერი ხარ, რომ რეპეტიტორობ

მეტის წაკითხვა

ცუდი შვილები

არ ვიცი, სხვაგან როგორ ხდება, მაგრამ ჩემს სამეგობროში გოგოები დაუფარავად ვსაუბრობთ ჩვენი ასაკში შესული დედების ქცევებზე (ალბათ იმიტომ, რომ უმეტესობას

მეტის წაკითხვა

კლინიკა როგორც სახლი

მადლობა მას იმისთვის, რომ სულ პატარა გოგოს ტოლ-სწორივით სახელით მიმართვის უფლება მომცა და ამით ყველაზე ამაყ პაციენტად მაქცია სტუმრად კვირა

მეტის წაკითხვა

ორი ბიჭის ამბავი

(მეტროში მოსმენილი) შესავალი ამ შემთხვევის შესახებ ორი-სამი თვის წინ უნდა მომეყოლა, მაგრამ მოხდა ისე, რომ ვერ მოვახერხე. თუმცა ბევრს ვფიქრობდი

მეტის წაკითხვა

კარი მიხურე, სიტყვები არ გაგვიფრინდნენ

ყველაფერი, რაც კი ადამიანის შესახებ ოდესმე ვინმეს უთქვამს, იყო მხოლოდ სიტყვები – ადამიანური სიტყვები… ზაზა თვარაძე, „სიტყვები“ „კარი მიხურე, სიტყვები

მეტის წაკითხვა
123