ქალაქი მტვერში

15 ოქტომბერს სამსონ მოვსესიანს უნდა შევხვედროდი – ერევნის სახელმწიფო თოჯინების თეატრის რეჟისორს. თბილისში მხოლოდ ოთხი დღე უნდა გაეტარებინა და რაც

მეტის წაკითხვა

უთავო მხედარი და უმხედრო თავი  

ვლადიმირ ნაბოკოვის ავტობიოგრაფიული ჩანაწერების კითხვისას ერთ თავშესაქცევ ამბავს გადავაწყდი. ვოლგისპირელ ახალგაზრდა კაცს – მის ერთ-ერთ აღმზრდელს – თავგამოდებით უმტკიცებია, „ბიძია

მეტის წაკითხვა

ალმა და  ჩალის ქუდი

  -არ გიკვირს, ყველამ რომ ყველაფერი იცოდა? -არ მოსწონდათ და ცნობებს აგროვებდნენ. -როგორც ჩანს, თავიდანვე აითვალწუნეს. -თვითონაც შეუწყო ხელი. უცხო

მეტის წაკითხვა

სოფლის ცხოვრება

ჩემს ბავშვობაში გაზეთი გამოდიოდა ასეთი სახელით, საბჭოთა გაზეთებს შორის ალბათ ყველაზე უღიმღამო და უინტერესო, ყოველ შემთხვევაში, ეგზოტიკურ ქვეყნებში მოგზაურობასა და

მეტის წაკითხვა

ემოციებს აყოლილი უმეცრები    

ვიცოდი, რომ ადრე თუ გვიან ეს წუთები დადგებოდა – დავწერდი მასზე, ვინც სწორ დროს გამოჩნდა ჩემს ცხოვრებაში და მასწავლა, რომ

მეტის წაკითხვა

წიგნში გამქრალი ხმები

წლების წინ წიგნების ფესტივალზე „დონ კიხოტის“ გამარტივებულ, ფერადი ილუსტრაციებით გაფორმებულ, მოზარდი მკითხველისთვის განკუთვნილ ვერსიას გადავაწყდი. რატომღაც, დიდი ფასი არ ედო

მეტის წაკითხვა

სხვების ბავშვობა

  სკოლაში სწავლისას ვერ ვხვდებოდი, რატომ იყო აუცილებელი მწერლების ბიოგრაფიების ცოდნა, რატომ არ შეიძლებოდა ძნელად დასამახსოვრებელი თარიღების დასწავლისა და მნიშვნელობას

მეტის წაკითხვა

სკოლის აჩრდილი

ღამდება. მშობლიური სახლის აივანზე შავი კალამი და სუფთა ფურცლები გამოვიტანე – არც ისე დიდი ხნის წინ დავიწყებული მონსტრის გახსენებას ვცდილობ.

მეტის წაკითხვა

საბჭოთა ადამიანი და ფორთოხალი

გასული საუკუნის 80-იანი წლების დასაწყისში ჩვენს სახლში ერთი ყუთი იტალიური ფორთოხალი გაჩნდა. ალბათ საჩუქარი იყო, რომელსაც ჩემი ოჯახის წევრები სრულიად

მეტის წაკითხვა