კვირა, მაისი 10, 2026
10 მაისი, კვირა, 2026

მასწავლებლის ბიბლიოთეკა- სხვა გაკვეთილების ცხრილი

0

მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ეროვნული ცენტრი, საინფორმაციო,  საგანმანათლებლო  რესურსი “mastsavlebeli.ge გთავაზობთ ახალ წიგნს – “სხვა გაკვეთილების ცხრილი”

წიგნის სათაური შემთხვევითი არ გახლავთ… ნაფიქრია… მკითხველის დაბნევა არ გვიცდია. ეს ჩვეულებრივი გაკვეთილების ცხრილია − ტრადიციული საგაკვეთილო ჩამონათვალით. უბრალოდ, ამ ჩამონათვალში არსად წერია კონკრეტული საგნების დასახელება. აქ, სინამდვილეში, ყველა დისციპლინაა, რომელსაც სკოლაში ვასწავლით, თითოეული მათგანისთვის აუცილებელი შინაარსით. თუ თქვენ ქიმიის, ფიზიკის, ქართული ენისა და ლიტერატურის, მათემატიკის, ბიოლოგიის, ისტორიის, ხატვის, მუსიკის თუ რომელიმე სხვა საგნის მასწავლებელი ხართ, ეს წიგნი თქვენთვისაა. აქ აუცილებლად იპოვით თქვენთვის მნიშვნელოვან წერილებს. როგორც შეგპირდით, ყველა საგანს თან ახლავს თვითშეფასების, წიგნიერების, მედიაწიგნიერების, ტოლერანტობის, ძალადობის გადალახვის, მშობლებისა და შვილების და ჩვენი მასწავლებლების პასუხისმგებლობიდან თავისუფლებამდე და პირიქით გასავლელი გზისთვის საჭირო მინიშნებები. ეს წიგნი ნდობაზეა. სხვაგვარად არაფერი ისწავლება.

წიგნის სრული ვერსია შეგიძლიათ ჩამოტვირთოდ ქვემოთ მოცემული ბმულიდან

 

როგორ გაუხალისოს მშობელმა პირველკლასელს მეცადინეობის პროცესი

0

ახალი სასწავლო წლის დაწყება ემოციებით ავსებს დიდებსაც და პატარებსაც, მაგრამ განსაკუთრებული ცნობისმოყვარეობით სკოლაში ფეხის შედგმას პირველკლასელები ელოდებიან. მათი ყოველდღიური ცხოვრება და რეჟიმი იცვლება. მომავალ მოსწავლეებს უხარიათ და, ამავდროულად, ღელავენ კიდეც, აინტერესებთ, რა მოხდება სკოლაში, როგორ უნდა იმეცადინონ, ვინ იქნება მასწავლებელი, რას ეტყვიან თანაკლასელები. ღელვა სავსებით ბუნებრივია, განა ჩვენ, ზრდასრულები, არ ვშფოთავთ, როცა წინ რაღაც სიახლე ან გაურკვევლობა გველოდება?

 

ზოგიერთი ბავშვი მარტივად გადის ადაპტაციის პროცესს, ადვილად ეგუება სასწავლო რეჟიმს,  მაგრამ ნაწილს ურთულდება, ეს კი იწვევს მთელ რიგ პრობლემებს. მაგალითად, შეიძლება პირველკლასელს დაეუფლოს განცდა, რომ რაღაც არ გამოუვა, ვერ დაწერს ან წაიკითხავს, ამის გამო კი დაეწყოს შფოთვა და დაეკარგოს მეცადინეობის სურვილი. ცხადია, ასეთ დროს მასწავლებელს ეკისრება უდიდესი პასუხისმგებლობა, ის უნდა დაეხმაროს ბავშვს, თუმცა არანაკლები შეუძლია მშობელს.

 

როგორ მოვახერხოთ, რომ პირველკლასელისთვის მეცადინეობა არა მოსაბეზრებელ და სავალდებულო საქმიანობად, არამეც სასიამოვნო პროცესად იქცეს? რა შეგვიძლია მშობლებს? ჩემეული პასუხი ასეთია – ,,მოვუშინაუროთ“ ის, რასაც სწავლობს.  პატარებს  ძალიან უყვართ თამაში, შეგვიძლია ანბანის და ციფრების სამყარო უფრო ახლოს თამაშით გავაცნოთ.

 

გაგიზიარებთ რამდენიმე შემეცნებით აქტივობასა და თამაშს, რომელთა ჩატარებაც და რესურსების მომზადებაც სახლის პირობებში თავისუფლად შესაძლებელია. მთავარი წესია ის, რომ ჩვენ, ზრდასრულებმა (მშობლებმა, ნათესავებმა, მეზობლებმა და სხვ.), მათთან ერთად ვითამაშოთ. ამგვარად ბავშვსაც გავახარებთ და დავაკვირდებით კიდეც, რა ურთულდება ან უმარტივდება და მერე ჩვენც გაგვიადვილდება პრობლემების მართვა.

 

  1. ანბანის ხატვა

 

პირველკლასელი დაიწყებს თუ არა ანბანისა და ციფრების შესწავლას, შევთავაზოთ, დახატოს ეს ასოები და ციფრები და გამოიგონოს მათზე ისტორიები. სასურველია, თუ ზრდასრულიც დახატავს და პატარას მაგალითს მისცემს.

ქვემოთ შეგიძლიათ ნახოთ ჩემი პირველკლასელი შვილის მიერ დახატული თ, ა და ს, მაგრამ ეს უბრალოდ 3 ასო არ არის.  აქ ჩანს, როგორ მიჰყავს ს-ს (ანუ დედას) თ და ა (შვილები) სკოლასა და ბაღში – ასე ახსნა მხატვარმა. ნახატი იძლევა როლური თამაშის საშუალებასაც – ასოებს შორის შეიძლება გაიმართოს დიალოგი, ან ვკითხოთ ბავშვს, რას ფიქრობს მის ნახატში მზე ასო-ბგერებზე? და ა.შ.

მთავარია, პირველი კლასის მოსწავლის ფანტაზიას  გასაქანი მივცეთ და დავარწმუნოთ, რომ ასოები მხოლოდ სასკოლო რვეულების ან წიგნების ფურცლებზე არ ,,ცხოვრობენ“, მათი თავგადასავალი გრძელდება დაუსრულებლად. სწორედ ეს არის მათი ,,მოშინაურების“ ერთ-ერთი საიდუმლო.

 

 

 

  1. ანბანის ძერწვა

 

ძალიან სახალისოა შესწავლილი ასოების ძერწვა. ერთი, რომ აუმჯობესებს ნატიფ მოტორიკას, მეორე და მესამე – ხელს უწყობს წარმოსახვის უნარის განვითარებასა და  ასო-ბგერების უკეთ დამახსოვრებას.

ფოტოზე ხედავთ, როგორ გამოძერწა პირველკლასელმა ასოები. მერე ისინი გმირებად აქცია და მოიგონა თავგადასავალი, თუ როგორ ერთობოდნენ თ, ხ, ს, ი და ა. ძერწვის პროცესიც და შემდეგ გამოგონილი თამაში ძალიან სასიამოვნო აღმოჩნდა.

 

 

  1. მეხსიერების თამაში ანბანის შესახებ

 

ალბათ, ბევრისთვის ნაცნობია მეხსიერების თამაში, რომელიც სულ მცირე ორმა ადამიანმა უნდა ითამაშოს. წყვილ ბარათზე გამოსახულია ერთი და იგივე ნახატი, წარწერა ან სხვა რამ. ბარათები რიგდება ისე, რომ ჩანს მხოლოდ უკანა მხარე (უკანა მხარე ყველა ბარათს ერთნაირი აქვს). მოთამაშეს ერთ ჯერზე აქვს 2 ბარათის გადმობრუნების უფლება. თამაშის პროცესში ის უნდა დააკვირდეს, სად რომელი დევს და დაიმახსოვროს. როცა 2 ერთნაირ ბარათს მიყოლებით გადმოაბრუნებს, ორივე მისი ხდება. იმარჯვებს ის, ვინც მეტ ბარათს შეაგროვებს.

სკოლაში შესვლამდე ეს თამაში ძალიან უყვარდა ჩემს შვილს და სწორედ ის გახდა ჩვენთვის შთამაგონებელი, დაგვემზადებინა მეხსიერების ხელნაკეთი თამაში ანბანის თემაზე.

სახლში გვქონდა ერთი ქართული საწარმოს შექმნილი ხის ასოები (ფოტოზეც ჩანს), მათგან პირველკლასელმა შეარჩია 15 და ხის ფორმების დახმარებით ამოწერა 15 წყვილ ბარათზე. თამაშის პროცესში ახალი იდეებიც გაგვიჩნდა – მაგ., გარდა ბარათების დამახსოვრებისა, ვასახელებდით, თუ რომელი სიტყვები (ხილი, ბოსტნეული, ფერი, სათამაშო, მულტფილმი და ა.შ.) იწყებოდა კონკრეტულ ასოზე.  ბევრი რამის მოფიქრება შეიძლება, მაგ., ბარათების მოხატვა და გაფორმება, ასე კიდევ უფრო საყვარელი და ძვირფასი სათამაშო გახდება ბავშვისთვის.

თამაშის პროცესში ბავშვს უვითარდება  მეხსიერებისა და დაგეგმვის უნარები, უმდიდრდება ლექსიკური მარაგი და, რაც მთავარია, ანბანი მისი ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილი ხდება.

 

 

 

 

  1. ასოებზე თევზაობა

 

შესაძლოა, ერთ დღესაც აღმოაჩინოთ, რომ ბავშვი წერისას  ასოებს ტოვებს. ეს სრულიად ბუნებრივია, მით უმეტეს – პირველ კლასში. მარტივად შეგვიძლია ამ სირთულის დაძლევა (აქვე აღვნიშნავ, უაღრესად მნიშვნელოვანია,  შეცდომისადმი შიში არ ჩამოვუყალიბოთ პატარა ადამიანს. მართლწერის პრობლემა მარტივად გვარდება, შეცდომის შიში კი მერე მთელი ცხოვრება მიგვყვება და გვტანჯავს).

 

სათამაშო, რომელსაც ფოტოზე ხედავთ, ხელნაკეთია. დაფის მაგნიტებს მივაწებეთ ასოები, სახლში აღმოგვაჩნდა მაგნიტიანი სათამაშო  ანკესი. შემდეგ ფურცელზე დავწერე პერსონაჟების სახელები იმ წიგნიდან, რომელსაც ვუკითხავდი. ფურცელი მივაკარი მაგნიტურ დაფას. ბავშვს გამოტოვებული ასო უნდა ეპოვა,  ანკესით ,,დაეჭირა“ და კუთვნილ ადგილას მოეთავსებინა. ამ აქტივობას მარჯვენა-მარცხენას გარჩევის სავარჯიშოც შეგვიძლია დავუმატოთ, ვთხოვოთ, რომ პირველი ასო მარჯვენა ხელით ,,ამოიყვანოს“, ან – პირიქით.

რამდენიმეწუთიან თამაშს შედეგად ბევრი რამ მოჰყვება: პირველკლასელი მარტივად ამჩნევს, რომელი ასოა გამოტოვებული და სიტყვას ავსებს, უვითარდება  ინსტრუქციის მოსმენისა და გაგების უნარი, ხალისობს და სიამოვნებით ასწორებს შეცდომას.

 

  1. ანბანის თეატრი

 

როლური თამაში და სპექტაკლის მოწყობა ბავშვებს ძალიან უყვართ. შეგვიძლია პირველკლასელს შევთავაზოთ, დახატოს საკუთარი თავი (ან მეგობარი, ოჯახის წევრები), შემდეგ თავისი სახელის შემადგენელი ასოები, გააფერადოს და გააფორმოს. დახატული გამოჭრას უსაფრთხო მაკრატლით (საჭიროებისამებრ, შესაძლოა ჩვენც დავეხმაროთ გამოჭრაში ან ვუჩვენოთ, როგორ გააკეთოს ეს) და ქაღალდის წებოთი მიაკრას ხის ჩხირებს. სპექტაკლისთვის ,,მსახიობები“ მზად არიან. აქვე ავუხსნით, რომ თეატრს, გარდა მსახიობებისა, ჰყავს რეჟისორი, სცენარისტი, კოსტიუმების მხატვარი და თავად უნდა მოირგოს სხვადასხვა როლი.

ძალიან საინტერესოა, რას ათქმევინებს ,,მსახიობებს“ ბავშვი, რა სცენარს მოიგონებს. მისი სიტყვები ბევრ რამეზე მიგვანიშნებს. შეგვიძლია, დავუსვათ შეკითხვები და თავად უპასუხოს, ვთხოვოთ, გაგვაცნოს ასოები, დაახასიათოს ისინი, გაახმოვანოს, რას ფიქრობენ და სხვა.

ჩვენს შემთხვევაში ჩემმა ქალიშვილმა დახატა საკუთარი თავი დასთან ერთად, შემდეგ კი სახელების ასოები. ბევრი იფიქრა, როგორ მოეხატა ესა თუ ის ასო, რა ფერი შეერჩია, თვალები როგორ ჩაეწებებინა.

ბავშვებმა იმხიარულეს სპექტაკლის ჩატარების პროცესშიც. აქტიურად ჩაერთო უმცროსი გოგონაც, რომელიც ბაღში დადის. სცენარი ასეთი გამოგვივიდა, მას შემდეგ, რაც ელენეს და კატოს თოჯინები სახელდახელოდ მოწყობილ სცენაზე გამოჩნდნენ, მათ სახელები დაეკარგათ და დაიწყეს ძებნა. ასოები ბრუნდებოდნენ იმ შემთხვევაში, თუ ბავშვი ამ ასოზე 1 სიტყვის დასახელებას შეძლებდა. ასოების დაბრუნების შემდეგ კი მსახიობები საუბარს იწყებდნენ.

ამ გზით მოსწავლეს, გარდა იმისა, რომ უყალიბდება თბილი დამოკიდებულება ანბანისადმი, უყვარდება თითოეული ასო, უვითარდება წარმოსახვისა და მეტყველების უნარები, ხდება შემოქმედებითი, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია.

 

 

  1. მათემატიკური კროსვორდი

 

პირველკლასელის საშინაო აქტივობები მხოლოდ ქართული ანბანით არ უნდა შემოიფარგლოს. მთავარია, ვიცოდეთ ან დავადგინოთ, რისი კეთება სიამოვნებს ბავშვს, ეს მოვარგოთ მის საჭიროებებს და ამის მიხედვით დავგეგმოთ ყველაფერი.

ჩემს ქალიშვილს ძალიან უყვარს კროსვორდების შევსება, ამან გადამაწყვეტინა, დამემზადებინა მისთვის მათემატიკური კროსვორდი, მაგრამ ვერ ვხვდებოდი, ეს როგორ უნდა გამეკეთებინა. ხშირად ვსტუმრობ Pinterest-ს, იქ უამრავ ფერად იდეას ვპოულობ და შემდეგ ვარგებ ჩვენს ინტერესებს. სწორედ Pinterest-ზე ვიპოვე მათემატიკური კროსვორდი, რომელიც უფრო მაღალკლასელის დონეს შეესაბამებოდა, მაგრამ გადავაკეთე და ბავშვის 20-ის ფარგლებში ანგარიშში ვარჯიში დავისახე მიზნად. მოვამზადე ციფრების სტიკერები, რათა უფრო სახალისო ყოფილიყო. მას შემდეგ, რაც სწორ პასუხს გამოიცნობდა, ჩააკრავდა რომელიმეს. შესაძლებელია, სწორი პასუხი ხელითაც ჩაიწეროს. როგორც ფოტოზე ხედავთ, ერთი მაგალითის სწორი პასუხი მოსწავლეს ეხმარება მეორე მაგალითის ამოხსნაში.

www.pinterest.com  – გირჩევთ, ესტუმროთ ამ გვერდს, დაათვალიეროთ და იპოვოთ სასურველი რესურსები, შემდეგ კი შეარჩიოთ სასურველი და მოარგოთ პირველკლასელთა ინტერესს,  აუცილებელია, გაითვალისწინოთ მათი შესაძლებლობები, საჭიროებები და ასაკობრივი თავისებურებები.

შემდგომი 2 აქტივობა სწორედ ამ გვერდზე ვიპოვე და გადავაკეთე  თამაშად.

 

 

 

  1. ნაყინების შედგენილობა

 

  • რისგან შედგება 15?
  • ათისგან და ხუთისგან – შეიძლება ეს იყოს ერთ-ერთი პასუხი. ჩვეულებრივი პასუხი.

რა შეგვიძლია იმისთვის, რომ ეს პასუხი არაჩვეულებრივი გავხადოთ? ისევ და ისევ თამაშში გამოვიწვიოთ ბავშვი.

ჩემი დაკვირვებით, გამყიდველობანა ძალიან უყვართ პატარებს, ფერად-ფერადი ნაყინებიც. ამ დაკვირვებამ მომაფიქრებინა ეს აქტივობა.

შვილთან ერთად ასეთი თამაში წამოვიწყე: მე, მყიდველს, მსურდა ისეთი ნაყინი, რომელიც შედგებოდა, მაგალითად, ცხრისგან, შვიდისა და ორისგან, მას უნდა მოეძებნა, რომელი იყო ასეთი და მოეყიდა. შემდეგ როლებს ვცვლიდით და თამაშ-თამაშით პირველკლასელი ანგარიშშიც ვარჯიშობდა.

 

 

 

  1. მაგალითების დაფა

 

ამ რესურსის დამზადება ძალიან მარტივია. ფურცელზე ჩამოვწერთ მაგალითებს, სწორ პასუხებს კი დავაწერთ ხის სარჭებს, რომლებიც ბავშვმა შესაბამის ადგილას უნდა მიამაგროს.

რადგან ჩვენს ოჯახში პირველკლასელს უმცროსი დაც ჰყავს და მასაც აქვს სურვილი, ჩაერთოს ამგვარ აქტივობებში, აუცილებლად ვუნაწილებ საქმეს. მართალია, ჯერ ანგარიში არ იცის და არც უნდა იცოდეს, მაგრამ ვცდილობ იგრძნოს, რომ ოჯახურ თამაშში მასაც დაკისრებული აქვს როლი. თამაშს ვიწყებთ ამგვარად: ხის სარჭებს სახლსა და ეზოში ვმალავ. უმცროს დას ევალება, მოძებნოს და იპოვოს ისინი სხვადასხვა მინიშნების შემდეგ (ძიების პროცესი ლოგიკური აზროვნების უნარის განვითარებას უწყობს ხელს) და გადასცეს უფროს დას, პირველკლასელმა კი მაგალითები ამოხსნას. ამ ყველაფერთან ერთად ბავშვები თანამშრომლობასაც სწავლობენ და აცნობიერებენ ერთმანეთის საჭიროებას.

 

 

თამაშებისა და აქტივობების მოფიქრება უსასრულოდ შეიძლება, მთავარია, გვახსოვდეს, რომ თითოეული ბავშვი ინდივიდია და ყველაფერი მათი ინტერესების, საჭიროებებისა და შესაძლებლობების მიხედვით დავგეგმოთ და მათი ნებისმიერი მცდელობა წავახალისოთ.

 

ჩვენ, მშობლებს, შეგვიძლია, ჩვენი შვილების მეცადინეობის პროცესი უფრო სახალისო გავხადოთ, ჯადოსნური თავგადასავლები მოვუწყოთ ბავშვებს, ამისთვის კი მუდმივად უნდა ვეძებოთ. ძიებისა და ფიქრის პროცესიც ხომ ერთი დიდი სიამოვნებაა!

რატომ არის მშობლობა ასე რთული (დასაწყისი)

0

ძვირფასო მშობლებო, მასწავლებლებო, აღმზრდელებო გაეცანით ფრაგმენტებს გორდონ ნიუფელდისა (კანადელი ფსიქოთერაპევტი, კლინიკური ფსიქოლოგი, პედაგოგი, ფილოსოფიის დოქტორი და მრავალშვილიანი მამა.  მან ვანკუვერში დაარსა ინსტიტუტი, რომელიც ეხმარება მშობლებს, მასწავლებლებს, თერაპევტებს, აღმზრდელებსა და პედიატრებს რათა მათ შეძლონ სიღრმისეულად გაერკვნენ ბავშვთა და მოზარდთა ფსიქოლოგიაში) და გაბორ მათეს (უნგრული წარმომავლობის კანადელი ექიმი-თერაპევტი. ექსპერტი ნარკომანიის, ტრავმის და ბავშვთა განვითარების საკითხებში. ის ავტორი და თანაავტორია წიგნებისა, რომლებიც ბეტსელერებად არის აღიარებული)  წიგნიდან: „Hold On to Your Kids: Why Perents Need to Matter More Then Peers“ („ჩაეჭიდეთ საკუთარ შვილებს: რატომ უნდა იყვნენ მშობლები უფრო მნიშვნელოვანი ვიდრე თანატოლები“). ეს წიგნი ვფიქრობ საინტერესო და მნიშვნელოვან მოსაზრებებს გაგიზიარებთ თქვენი ოჯახის თინეიჯერ  წევრებთან ურთიერთობების შესახებ. მკითხველი ამ ფრაგმენტში შეძლებს ბევრ საჭირბოროტო საკითხზე დაფიქრებას.

თორმეტი წლის დავითი საკუთარ კომპიუტერთან ზის. კლავიატურას აჩხაკუნებს, რაც იმას ნიშნავს, რომ მიმოწერა აქვს გაჩაღებული მეგობრებთან და არად დაგიდევთ, რომ მალე დაძინების დრო მოდის, მას კი სასკოლო დავალებები ჯერაც არ აქვს მომზადებული.  „თავი დამანებე!“ – უხეშად პასუხობს დავითი ოთახში შესულ მამას. „საქმეს რომ აკეთებდე დაგანებებდი, მაგრამ ამდენი ხანია ერთობი“ – ხმამაღლა საყვედურობს მშობელი. თანდათან სიტუაცია იძაბება და უკვე შვილი უყვირის მამას: „შენ საერთოდ არაფერი გაგეგება!“ და კარებს ცხვირწინ უჯახუნებს მშობელს.

მამა ძალიან ნაწყენია შვილზე, მაგრამ საკუთარ თავზე გაცილებით მეტად ბრაზობს. „ისევ არაფერი გამომივიდა – ფიქრობს ის – მე არ ვიცი, როგორ გამოვნახო საერთო ენა საკუთარ შვილთან“. დედ-მამას უკიდურესად აწუხებთ დავითის ბოლოდროინდელი ქცევა. ადრე ის ისეთი დამყოლი და მშვიდი იყო, ახლა კი სრულიად უკონტროლო გახდა და არაფრის მოსმენა არ სურს. დავითის ყურადღება მხოლოდ მეგობრებთან ურთიერთობებზეა კონცენტრირებული. კვირაში რამდენიმეჯერ ოჯახში სერიოზული კონფლიქტია და თითქმის ყოველთვის ერთი და იმავე სცენარით ვითარდება. სამწუხაროდ, არც შვილს და არც მშობლებს არ შესწევთ უნარი, შეცვალონ საკუთარი ქცევა, რათა მოძებნონ ჩიხიდან გამოსავალი. განრისხებული მშობლები, მიუხედავად იმისა, რომ არასოდეს მიმართავდნენ დასჯის არანაირ ფორმას,  უკვე მკაცრ ზომებს ატარებენ, მაგრამ მსგავსი სიტუაციების შემდეგ დავითი უფრო მეტად ბოროტდება და უფრო გამომწვევად იქცევა.

რატომ არის მშობლობა ასეთი რთული? დიახ, ყველას მშვენივრად მოეხსენება, რომ უფროსი თაობა ყოველთვის უკმაყოფილო იყო უმცროსი თაობით. თანამედროვე მშობლები ინტუიციურად გრძნობენ, რომ ბავშვები ნამდვილად შეიცვალნენ. უფროსების მაგალითი მათთვის აღარ არის მისაბაძი, მათ ნაკლებად ეშინიათ უსიამოვნებების. ისინი ნაკლებად ბავშვური არიან. არ არიან მშობლებივით გულუბრყვილო. მშობლები მათ ასაკში გაფართოებული თვალებით უყურებდნენ ბუნების რომელიმე საოცრებას, ადამიანის გენიის მიერ შექმნილ შედევრებს. ბავშვები საკუთარ ასაკზე მეტად ზრდასრულად გამოიყურებიან. მათ არ შეუძლიათ მაღალტექნოლოგიური მოწყობილობების გარეშე. მშობლებთან ურთიერთობა მათთვის მომაბეზრებელი და მოსაწყენი გახდა.

ბავშვების აღზრდის მეთოდებიც სრულიად შეიცვალა. ჩვენი მშობლები ჩვენზე მეტად მშვიდი და საკუთარ თავში დარწმუნებული იყვნენ. ისინი მეტ გავლენას ახდენდნენ საკუთარ შვილებზე, ვიდრე თანამედროვე მშობლები. უდავოა, დღევანდელ მშობლებსაც ძალიან უყვართ საკუთარი შვილები, მაგრამ ამ სიყვარულს, სამწუხაროდ, არ შეუძლია, დახმარება გაუწიოს მშობლებს შვილების აღზრდაში. ახალი თაობის მშობლებსაც ბევრი რამ აქვთ სასწავლი შვილებისათვის, მაგრამ რატომღაც მათ არ ჰყოფნით შესაბამისი უნარ-ჩვევები, რომ დაეხმარონ შვილებს პოტენციალის გამოყენებაში. მშობლებს სულ უფრო ხშირად უჩნდებათ შიში, რომ მათ არ შეუძლიათ დაიცვან შვილები საფრთხისგან. სულ უფრო იზდრება ის ნაპრალი, რომელიც თანდათან ზრდის მანძილს თაობებს შორის.

მშობლები ცდილობენ შეესაბამებოდნენ „კარგი მშობლის“ შესახებ თანამედროვე შეხედულებებს. როდესაც სასურველ შედეგს ვერ იღებენ, იწყებენ შვილების დამუნათებას, მოსყიდვას, დაჯილდოვებას ან სულაც დასჯას. როდესაც მშობლები შვილებს ელაპარაკებიან, მათი ტონი ხშირად ძალიან უხეში ხდება და ხანდახან მათ თავადაც ყურს სჭრის მისი სიმჭახე. თითქოს სხვა ადამიანი საუბრობს. კრიზისის მომენტებში მშობლები უფრო მეტად გულგრილი ხდებიან, იმის ნაცვლად, რომ საკუთარი უპირობო სიყვარულის ძალა გამოამჟღავნონ. მშობლები თავს იდანაშაულებენ, რომ მშობლის მოვალეობა სათანადოდ ვერ შეასრულეს. შემდეგ ადანაშაულებენ შვილებს, რომ ისინი ჯიუტი არიან. დამნაშავე აღმოჩნდება კომპიუტერი, რომელიც უამრავ დროს ფუჭად აკარგვინებს ბავშვებს; სასკოლო განათლების სისტემა, რომელიც სათანადო სიმკაცრეს ვერ იჩენს განათლების მიცემის პროცესში. მოკლედ დამნაშავეა ყველა და ყველაფერი.

მშობლების გავლენაზე ბავშვების აღზრდის პროცესში უამრავი წიგნი დაწერილა და დღესაც იწერება. არსებობს მოსაზრება, რომ შესაძლებელია მშობლების როლის აღზრდის პროცესში ცოტათი გადაჭარბებულია. ეს საკითხი სულაც არ იქნებოდა ამდენი განხილვის საგანი, მოზარდებს რომ ამდენი პრობლემა არ ჰქონდეთ. ყველას მშვენივრად მოეხსენება, რომ თინეიჯერები ცუდად აკონტროლებენ საკუთარ თავს, მოიხმარენ ნარკოტიკს, ალკოჰოლს, ავლენენ ძალადობის ნიშნებს, აგრესიას. მათ ცხოვრების საზრისის პრობლემა უჩნდებათ. მოზარდები სულ უფრო ნაკლებად ინტერესდებიან სწავლა-განათლებით. თინეიჯერები ნაკლებად ახერხებენ ადაპტირებას ცვალებად გარემოში. სამწუხარო ფაქტია, მაგრამ გახშირდა დეპრესიები, ფობიები და სხვა კიდევ უამრავი პრობლემა იჩენს თავს. ახალგაზრდების მძიმე კრიზისულ მდგომარეობაზე მიუთითებს სკოლებსა და სხვადასხვა საბავშვო დაწესებულებაში მომრავლებული ბულინგის შემთხვევები.

ყურადღებიანი, თავდადებული მშობლები შფოთავენ, რადგან შვილებისადმი მათი დიდი სიყვარულისა და ზრუნვის მიუხედავად, ბავშვები მაინც სულ უფრო ნაკლებად ენდობიან საკუთარ მშობლებს და ზოგადად უფროს თაობას. ახლა ისე როგორც არასდროს უამრავი წიგნი იწერება აღზრდაზე, ასაკობრივ თავისებურებებზე, ხელმისაწვდომია ტრენინგები მშობლებისთვის, კურსები და სხვა საშუალებები. და მაინც რაშია საქმე? პასუხი ერთი მარტივი სიტყვით ამოიწურება: – „კონტექსტი“. ჩვენი მოსაზრებით – განმარტავენ ავტორები, – არსებობს ურთიერთობების განსაკუთრებული ტიპი, რომლის გარეშეც აღზრდა მოკლებულია ყოველგვარ საძირკველს. ფსიქოლოგები და ადამიანის პიროვნული განვითარების სპეციალისტები ამას მიჯაჭვულობას უწოდებენ. ანუ ბავშვი მხოლოდ იმ ადამიანისაგან ითვისებს აღზრდის ადეკვატურ მეთოდებს, რომელთანაც ძლიერი მიჯაჭვულობა აქვს.

ცხოვრების დასაწყისში მიჯაჭვულობა სრულიად აშკარაა, პატარები ნათლად გამოხატავენ საკუთარ მიჯაჭვულობას მშობლებისადმი, მათ აქვთ სურვილი ხელში აიყვანონ, გულში ჩაიკრან უფროსებმა.  თანდათან ასაკის მატებასთან ერთად, თუ ყველაფერი ნორმალურად მიმდინარეობს ყალიბდება ემოციური სიახლოვე, რაც თავის მხრივ აყალიბებს მტკიცე ფსიქოლოგიურ კავშირს მშობლებსა და შვილებს შორის. სწორი აღზრდისთვის მნიშვნელოვანია არა ის, თუ რას აკეთებს მშობელი, არამედ ის, თუ რას წარმოადგენს ის მისთვის. როდესაც პატარები ეძებენ სიახლოვეს მშობლებთან და ცდილობენ კონტაქტის დამყარებას, სწორედ მაშინ ხდებიან უფროსები მათთვის აღმზრდელები, მასწავლებლები, მრჩევლები, მანუგეშებლები, მიბაძვის ობიექტები. ასეთ შემთხვევაში მშობლები შვილებისათვის თავშესაფარი ხდებიან, რომელთაგანაც ისინი უშიშრად გამოდიან, რათა შეისწავლონ სამყარო. მათ  იციან, რომ ნებისმიერ მომენტში ექნებათ მხარდაჭერა და შთაგონება. აღზრდის არცერთ მეთოდს არ შეუძლია ურთიერთობებში მიჯაჭვულობის კომპენსირება. ბავშვები უნდა იყვნენ მიჯაჭვული მშობლებთან თუნდაც მანამდე, სანამ მათ ეს მიჯაჭვულობა ძალიან სჭირდებათ. აი სწორედ ეს მიჯაჭვულობაა ის, რაც სულ უფრო ძნელი მისაღწევი ხდება.

ავტორებს მიაჩნიათ, რომ: მშობლები არ შეიცვალნენ, ისინი სულაც არ არიან უფრო ნაკლებად კომპეტენტური ან ნაკლებად თავდადებული. ფუნდამენტურად არც ბავშვის ბუნების ფენომენი შეცვლილა. არც ისინი არიან მეტად დამოუკიდებელი ან უფრო მეტად მგრძნობიარე. შეიცვალა ის კულტურული კონტექსტი, რომელშიც ამჟამად პატარები იზრდებიან. თანამედროვე საზოგადოება და კულტურა სულ უფრო ნაკლებად მიესალმება ბავშვების მშობლებთან მიჯაჭვულობას. ჩვენი დაკვირვებით – განაგრძობენ ავტორები – სწორედ ეს კონტექსტი განაპირობებს იმ კავშირის ჩამონგრევას, რომელიც საწყის ეტაპზე ყალიბდება. საზოგადოება თითქმის აღარ აქცევს ყურადღებას ასეთი კავშირების განმტკიცებას და ამიტომაც ის პირველივე დაბრკოლებისას იშლება. ზუსტად ამ მიზეზით, თანამედროვე მოზარდები ცდილობენ მშობლებისადმი მიჯაჭვულობის სხვა მიჯაჭვულობებით ჩანაცვლებას, რისი მიზეზიცაა მშობლებისადმი მათი მზარდი უნდობლობა. თანდათან უფროსებს უფრო და უფრო მეტად უჭირთ აღზრდის საკუთარი კონტექსტის გატარება. კიდევ ერთხელ ვაზუსტებთ – იმეორებენ ავტორები – მშობლების აღზრდის მეთოდების არაეფექტურობას სწორედ მათდამი შვილების მიჯაჭვულობის დეფიციტი განაპირობებს.

 

 

სასექტემბრო აქტივობები დაწყებითი საფეხურისთვის

0

მოსწავლეთა ინტერესისა და მოტივაციის აღძვრა არის გასაღები, რომლითაც  სწავლა-სწავლების  წარმატებული პროცესი იწყება. ეს ზოგჯერ ცნობილი სტრატეგიებისა და მეთოდების გამოყენებით მიიღწევა, ზოგჯერ ექსპრომტად შექმნილი ან მოდიფიცირებული ხერხებითა და აქტივობებით.

ახალი სასწავლო წლის დაწყება ხშირად მასწავლებელსა და მოსწავლეს შორის პირველ შეხვედრას, ანუ გაცნობას უკავშირდება. დაწყებით საფეხურზე ამ აქტივობის განხორციელება სხვადასხვა სახალისო ფორმით შეიძლება. ფორმის მიცემამდე კითხვების შერჩევა  მოგვიწევს, რომლის მიხედვითაც მოსწავლემ უნდა მოამზადოს თვითწარდგენა ან მეწყვილის წარდგენა.

აქტივობა 1. ,,ეს მე ვარ“

ვიყენებთ ტრადიციულ კითხვებს, რომლებსაც ჩვენი მიზნების (საგანთან მიმართებაში) შესაბამისი შინაარსიც შეიძლება შევძინოთ:

  • სახელი, რატომ დაარქვეს ეს სახელი და რა იცის თავისი სახელის შესახებ.
  • რა სურს გვითხრას თავის ოჯახზე?
  • რა უყვარს (მცენარე, ცხოველი, ამინდი, საჭმელი, ფერი…) და რატომ?
  • რა აინტერესებს და რას აკეთებს თავისუფალ დროს?
  • როგორ იქცევა, როცა უხარია, როცა სწყინს? როგორ სურს იქცეოდეს?
  • საინტერესო ამბავი, რომელიც ამ ზაფხულს გადახდა…
  • კიდევ რა სურს იცოდნენ მეგობრებმა მასზე?
  • როგორია მისი ოცნების სკოლა?

მასწავლებელი ამ კითხვებს აკრავს თვალსაჩინოდ და კითხულობს ხმამაღლა. შემდეგ სთხოვს მოსწავლეებს  ეს ინფორმაცია ასახონ ნახატზე, რომელზეც საკუთარ თავს კაცუნას სახით წარმოადგენენ და კითხვებზე პასუხებს ასახავენ ნახატების და მცირე ტექსტების სახით.

 

განვმარტავთ, რომ მათ აქვთ რომელიმე კითხვაზე პასუხის გამოტოვების, ან ნაწილობრივი პასუხის უფლება.

სამუშაოს დასრულების შემდეგ ისინი გამოფენენ  ნამუშევრებს და ისაუბრებენ მასზე.

აქტივობა 2. ,, ჩემი გულის რუკა“

სასწავლო წლის დასაწყისში, ჩვეულებრივ, მოსწავლეებს ზაფხულის შთაბეჭდილებებზე ვასაუბრებთ ხოლმე, განცდილისა და ნანახის გასახსენებლად და ზეპირი ან წერითი კომუნიკაციის უნარების გასააქტიურებლად. პარალელურად ვცდილობთ, ნაამბობიდან სადისკუსიოდ ,,წამოვიღოთ“ თემები, რომელიც მათ ღირებულებებისა და დამოკიდებულებების განვითარებაში დაეხმარება. ამ აქტივობისთვის ცოტა განსხვავებულ ფორმას შევთავაზებთ:

ვთხოვთ თაბახის ფურცელზე ან რვეულში შემოხაზონ გულის დიდი კონტური, რომელიც რუკად უნდა წარმოიდგინონ ზაფხულის შთაბეჭდილებების მიხედვით და ,,გულში“ გამოყონ პატარ-პატარა სახელმწიფოები, რომელსაც შეუძლიათ დაარქვან სახელები, ან შეურჩიონ ნახატი სიმბოლოები. განწყობების მიხედვით  ამ ,,სახელწიფოებს“ მისცენ  შესაბამისი ფერი, გააკეთონ წარწერები.  შემდეგ გვიამბონ ერთ ან ორ ,,სახელმწიფოზე“, როგორ შეიქმნა ის, რა განცდებს უკავშირდებოდა, რატომ ჰქონდა ეს ფერი და ასე შემდეგ.

ეს აქტივობა რამდენიმე  მიმართულებით შეგვიძლია გამოვიყენოთ. მსგავსი აქტივობა სასწავლო პროცესთან მიმართებაშიც შეიძლება გამოვიყენოთ, რაც მასწავლებელს საჭირო მინიშნებებს მისცემს სწავლებაში ცვლილებების შეტანის, ან პირიქით – რომელიმე მიდგომის გააქტიურების შესახებ.

 

აქტივობა 3.  ,,რა იყო? როგორ მინდა შევცვალო?“

მოსწავლეებს ვთხოვთ შემოხაზონ თაბახის ფურცელზე თავისი ხელები გაშლილი თითებით (მარჯვენა და მარცხენა);

მარცხენა ხელზე ასახონ, როგორ იქცეოდნენ ისინი წინა სასწავლო წელს ოჯახში, კლასში/გაკვეთილზე, სკოლაში/დასვენებებზე, სამეგობროში და საზოგადოებაში (ეს სათაურები კეთდება თითებზე, მათ გასწვრივ კი – პასუხის ამსახველი ნახატები და წარწერები);  მარჯვენა ხელის  თითებზე, წინას შესაბამისად, დაიტანონ სათაურები, დაფიქრდნენ, შეაფასონ მარცხენა ხელზე დატანილი ინფორმაცია და ნახატით, სიტყვებით მარჯვენა ხელზე ასახონ, რის შეცვლა სურთ ან გეგმავენ თავიანთ ქცევაში.

ნამუშევრის წარმოდგენისას სასურველია ისაუბრონ იმაზეც, რა იქნება საჭირო ამ ცვლილებებისთვის. ნამუშევრები შეიძლება მოათავსონ თავიანთ პორტფოლიოში. მასწავლებელმა  შეიძლება წელიწადში ორ-სამჯერ გამოყოს დრო შუალედური თვითშეფასებისთვის გეგმების და მათი მიმდინარეობის, ან ხელშემშლელი მიზეზების შესახებ სასაუბროდ.

აქტივობა 4. ,,მეგობრობის „სახელოსნო“

ამ აქტივობის შესასრულებლადაც ხელების კონტურები გამოგვადგება. მოსწავლეები  მარცხენა ხელისგულზე დაწერენ „ჩემი მეგობარი მინდა იყოს“ და თითებში ჩაწერენ იმ 5 მთავარ თვისებას, რომელიც, მათი აზრით, უნდა ჰქონდეს  კარგ მეგობარს.

წარმოდგენისას  ისაუბრებენ, რატომ ფიქრობენ, რომ ეს თვისებები აუცილებელია მეგობრისთვის.

მარჯვენა კონტურის შუაში კი წერენ „მე ვარ/ვიქნები ასეთი მეგობარი“: და თითებში წერენ საკუთარ თვისებებს;

წარმოდგენისას კი ასახელებენ ამ თვისების დამადასტურებელ თითო მაგალითს, ან მსჯელობენ, რას გააკეთებენ ამ თვისების დასადასტურებლად.

ეს სავარჯიშო შეიძლება მესამე კლასში „მე და საზოგადოების“ გაკვეთილზე თემაზე „სკოლა, მეგობრები, თანატოლების“ მუშაობის დროს სამიზნე ცნება „საზოგადოების“  გასააზრებლადაც გამოვიყენოთ. ის გამოადგებათ კლასის დამრიგებლებს საკლასო წესების შესამუშავებლად, კლასში კეთილგანწყობილ ურთიერთობებზე  მუშაობისას.

ამ დავალებების წარმოდგენის დროს მასწავლებელი დაფაზე ინიშნავს ჩამოთვლილთაგან კარგი მეგობრის იმ თვისებებს, რომლებიც უფრო ხშირად მეორდება. თითოეულს ანიჭებს ნომერს და  ჯგუფებში უნაწილებს ამ თვისებებს. შემდეგ ჯგუფებს სთხოვს  დასახელებულ თვისებებთან დაკავშირებით პასუხი გასცენ  შემდეგ კითხვებს:

  • რატომ არის ეს თვისება მნიშვნელოვანი მეგობრობისთვის?
  • რა რჩევას მისცემდით თანაკლასელს, რომელსაც ეს თვისება არ აქვს?
  • ვპატიობთ თუ არა მეგობარს შეცდომას?
  • საჭიროა თუ არა მეგობრისთვის ბოდიშის მოხდა, თუ შეგვეშალა?

დასასრულ, ჯგუფები წარმოადგენენ პასუხებს და ხდება აქტივობის შეჯამება.

ამ აქტივობებისთვის ხელმისაწვდომი რესურსები: ქაღალდი და ფერადი ფანქრები ან ფლომასტერები. ისინი ხელს შეუწყობს ისეთი გამჭოლი უნარების განვითარებასაც, როგორიცაა კრიტიკული აზროვნება და კრეატიულობა.

 

გაცნობა და მისალმება სწავლის დაწყების პირველ დღეს

0

ახლოვდება სწავლის დასაწყისი და ყველას ერთი საფიქრალი გვაქვს: როგორ შევხვდეთ მოსწავლეებს ისე, რომ რეგულაციებიც შესრულდეს და 6 თვის უნახავებსა და მონატრებულებს თბილად დავხვდეთ. კიდევ უფრო რთულია პირველი შეხვედრის ისე ორგანიზება, რომ სითბოს გამოხატვა შევძლოთ.

        პირველკლასელებისთვის შეიძლება ასეთი დახვედრა მოვაწყოთ:

      დაფაზე გავაკრათ თაბახის ფურცლები, ამ თაბახებზე შებრუნებულ მდგომარეობაში მოვათავსოთ მოსწავლის სურათი და თაბახის იმ ნაწილზე, რომელიც ქვემოთ დარჩება, დავწეროთ ამ ბავშვის სახელი. ისინი ფოტოს ვერ ხედავენ, ხედავენ მხოლოდ სახელს.

         ამ ფოტოებს მთელი დაფა დაიკავებს. ის ბავშვებისთვის საინტერესო იქნება, რადგან უმეტესობამ საკუთარი სახელის ცნობა იცის და შეიძლება თავადაც იპოვოს იგი დაფაზე.

           ცენტრში ვათავსებთ საქართველოს რუკის, სკოლისა და მასწავლებლის ფოტოებს, ასევე დაფარულ მდგომარეობაში.

           როგორც კი შეშინებული პირველკლასელები ჩვენთან პირისპირ აღმოჩნდებიან, ვესალმებით, ვეცნობით, სიტყვიერად ვეფერებით და დაფაზე ფოტოების გახსნას ვიწყებთ. ჯერ ვხსნით საქართველოს რუკის ფოტოს და ვეუბნებით, რომ ისინი საქართველოს მოქალაქეები არიან, შემდეგ – სკოლის ფოტოს, ჩვენს ფოტოს და რამდენიმე სიტყვით ჩვენს თავს საინტერესოდ ვუხასიათებთ. ბოლოს ვიწყებთ მათი ფოტოების გახსნას, თუმცა ჯერ ხმამაღლა გამოვთქვამთ მათ სახელს. ამ სახელის მქონე ყველა მოსწავლე ადგილიდან გვეცნობა, ვხსნით ყველა ფოტოს ეტაპობრივად და ბოლოს დაფაზე დავინახავთ მთელ კლასს.

        პროცესის წარმართვა ჩვენზეა დამოკიდებული. ფოტოები მშობლების ნებართვით პირადი საქმეებიდან შეიძლება ავიღოთ. მართალია, მათ არ ვიცნობთ, მაგრამ მონაცემები უკვე გვაქვს.

              ექვსი თვე ცოტა არ არის და ამიტომ ყველას გვიჭირს, მონატრებული მოსწავლის დისტანცირებული მოახლოება, როგორ ვუთხრათ მათ უარი სითბოსა და შეხებაზე.

              ბევრი ფიქრის შემდეგ გამახსენდა ფოტო, რომელიც ოდესღაც გადავიღე. აი ისიც:

     ეს ფოტო გადავიღე, რაიონში ევროკავშირის დღეების მიმდინარეობის დროს, დამსწრე საზოგადოებისათვის ჩამორიგებულ წიგნში ,,მოგზაურობა ევროკავშირში“.  აქ ბევრი ღიმილი და ბევრი მისალმებაა.

     დაფაზე შეტრიალებულ მდგომარეობაში მოვათავსოთ თაბახზე ამობეჭდილი ასეთი ღიმილები, შესაბამისი ქვეყანა და სალამი. დავნომროთ, სიის მიხედვით ამოვაბრუნოთ. მოსწავლეებმა წაიკითხონ, რომელი ქვეყანა შეხვდათ და მოგვესალმონ მათ ენაზე. კითხულობს ყველა ბავშვი და ფურცლები ამობრუნდება. პროცესის დროს, ამ კონკრეტულ მოსწავლეს შეიძლება ვესაუბროთ ზაფხულზე, მონატრებაზე, გეგმებზე და ასე შემდეგ.

        ამ მისალმების ვერსია სადამრიგებლო კლასისთვის ცოტა განსხვავებულია. დამრიგებელი კარგად იცნობს მოსწავლეთა ჰობს, ინტერესებს, მიღწევებს, შესაძლებლობებს. შესაბამისად, მოვძებნე ღიმილები, მათი ხასიათის გათვალისწინებით. ვიპოვე: მოჭადრაკე, მედალოსანი, მომღერალი, სპორტსმენი, მეთევზე, მოგზაურობის მოყვარული, მხატვარი, დიზაინერი და სხვა ღიმილები. მისალმებაც და აღიარებაც აუცილებლად სასიამოვნო იქნება. ოთახი აივსება ბევრი ღიმილითა და სითბოთი.

 

      ასეთი დახვედრა შეესაბამება როგორც კონტაქტურ, ასევე უკონტაქტო სიტუაციას. მომზადება არ მოითხოვს დიდ დროს, ამ ფურცლებს მხოლოდ ჩვენ ვამზადებთ, ის ექვემდებარება მოდიფიკაციას.

ჩემში სოფელი

0

ახლა ცოტა ჩემ სოფელზეც უნდა ვთქვა, გიამბოთ. მე მამისეული სოფელი არა მაქვს, არ გამაჩნია. კი, ბატონო, გვარი აფხაზეთიდან მოდის, მეტიც, წარჩინებული წინაპრებისა და მთავრების მთელი დასიც კი მენათესავება, თუმცა, ახლა სხვა რამ მინდა გითხრათ. მე ახლა სულ სხვა რამ მაღელვებს და მაფორიაქებს. კერძოდ, ის, რომ ჩემ ფესვად, ნიადაგად და ამოსავალ წერტილად სწორედ აქაურობას ვთვლი, აღვიქვამ და არა იმ ისტორიულ სამშობლოს, სადაც, სამწუხაროდ, ფეხიც კი არ დამიდგამს. ჩემი სოფელიც ესაა… ისე, აბა, სხვანაირად როგორ შეიძება იყოს, როდესაც მთელი ბავშვობა და სიყმაწვილე სწორედ აქ, რაჭაში მაქვს გატარებული და არა იმ ჩემ, ჩვენ აღქმულ მიწაზე?!

 

საერთოდ სხვა თემაა ის უბანი და ადგილი, სადაც ჩვენი სახლი დგას. რაჭა პატარა არ გეგონოთ, ტერიტორიის მიხედვით, არც ისე მცირეა, თუმცა დაუსახლებელი გახლავთ. ადრე როგორი იყო არ ვიცი, ახლა კი ისეთი მიტოვებულია, რომ სრულიად… სოფლებში უბნები საგვარეულოებად იყოფა, მათ შორის მანძილი კილომეტრებად და ურთიერთობები კი ,,შვიდთაობად”, ნათესაობად. ჰოდა, ჩვენი უბანი, რომელიც იმ გვარის სახელს ატარებს, რომელი გვარიც იქ სახლობდა და ახლა კი ცოტა პირიქითაა საქმე, რადგან, ჩვენ, ბებიებით რაჭველებმა ბაბუებით რაჭველებს გადავაჭარბეთ, გრძელიძეებისაა. დიახ, ახლა თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ  ხშირად ისეც ხდება, ჩვენ, თუნდაც შერვაშიძეები იქ, ,,ნაბჟოვარზე” უმრავლესობაშიც კი ვართ ხოლმე…

 

ახლა ეს ,,ნაბჟოვარი” რაღაა?! ერთი ჩვეულებრივი სწორი ადგილია, მოედანი, სანახშო, სადაც ადრე ბჟოლა იდგა და ხალხიც მის ჩრდილში იკრიბებოდა მეტად საჭირბოროტო და ნაკლებად მნიშვნელოვანი საქმეების განსახილველად. ახლა იქ კაკალი დგას. ეს კაკალი საუკუნისაა. შეიძლება, მეტისაც. ალბათ ხუთი კაცი არ ეყოფა და ვერ გასწვდება, ერთმანეთს ხელი რომ ჩასჭიდოს და წელზე მოეხვიოს. ბჟოლა აღარავის ახსოვს, თუმცა ადგილის დედა მაინც ისაა. ახლა იქ ერთი ფაცხაც დგას. ძველ კოჭებზე შემდგარი ფაცხა, რომელიც შინაარსით სწორედაც რომ სოფლის გულია. დღისით ის ყმაწვილების თავშესაქცევი ალაგია, მათი მოედანია, აი, საღამოს კი, როცა შებინდდება და ყველა ოჯახიდან თეფშმომარჯვებული მამაკაცი გამოვა, ეს ,,ნაბჟოვარი” სულ სხვა ადგილი ხდება. თეფშზე კი რა აღარ დევს, აწყვია. შეკეცილი გინდა, თუ განატეხი, ლობიო ასე თუ ლიბიო ისე, ყველუკა თუ პურუკა… მოკლედ, რაჭა არაა მდიდარი მხარე. არც ჩვენ გადაგვდის თავზე, თუმცა მთავარი სწორედ ურთიერთობაა და არა სამსართულიანი სუფრა. სწორედ ის ურთოერთობა, რომელიც დიდსა თუ პატარას თავისი ერთი თავი კერძით ,,ნაბჟოვარზე” მიარბენინებს. მიარბენინებს, რათა მერე ერთი სიტყვა თავისი თქვას და ათიც სხვისი მოისმინოს.

 

ვის აღარ შეხვდები ამ ფაცხაში და რას აღარ მოისმენ. ერთი კი არის, რომ იქ დიდად არავის აინტერესებს, უბნის, ფაცხის გარეთ ვინ ხარ, რას შვრები, რას წარმოადგენ. მათთვის მთავარია აქ და ახლა. არავინ ჩაგაცივდება მიდი, აბა, მოხსენი გუდას თავი და მოყევი, როგორი კოხტა ხარ და რამდენ ფულს შოულობო. იქ უბრალოდ დაგაკვირდებიან, შემოგხედავენ, დაგინახავენ და ზუსტად მიხვდებიან, ვინც ბრძანდები. მათთვის ეგეც საკმარისია… და თუ მაინც სურვილი გაგიჩნდება, რომ მოყვე, მიდი და მოყევი შენი ათასი და კიდევ ერთი ამბავი. ისინიც დინჯად მოგისმენენ, არ გაგაწყვეტინებენ, მერე თავსაც დაგიკრავენ და, საბოლოოდ, კი არც არაფერს შეცვლიან. შენ ისევ ის იქნები, ვინც ყოველთვის იყავი, ხარ. ჰო და აქაურობის კიდევ ერთი თავისებურება ისაა, აი, იმ ფაცხაში რომ დაჯდები, უფლის სადიდებელს იტყვი და მწარეზე მწარე არაყს გადაკრავ, უცებ მიხვდები, ეს იმის გაგრძელებაა, რაც შარშან იყო. თითქოს, წელიც არ გასულიყოს და ეს ყველაფერი გუშინ ყოფილიყოს. თითქოს, გუშინ ვუსხედით ასევე, ამავე სუფრას, ვკამათობდით რაღაც სრულიად არასაკამათო საკითხზე და ისე მოურიდებლად ვიცინოდით, რომ ჩვენი ჟრიამული მრავალძალსაც კი სწვდებოდა.

 

ჰოდა, იმის თქმა მინდა, რომ ეს ყველაფერი ჩემია და მე კი მისი… ვერც მე ვუცხოვდები მისგან და არც ის გამირბის. ვართ ასე სიამტკბილობაში და ერთგვარ კომუნასაც კი ვქმნით, წარმოვადგენთ. კომუნას, რომელსაც მრავალი საერთო გრძელი საღამო და დაუსრულებელი საუბარი აქვს. საუბარი წარსულზე, აწყმყოსა და მომავალზე. ჰო, და კიდევ იმათზე ვინც იყო, არის და იქნება… ამინდზე იშვიათად ვსაუბრობთ. ვარსკვლავებით მოჭედილ ცაზეც. თუმცა, თუ გაწვიმდა მტრისას. მოაღებს პირს და მთელი კვირაც კი წვიმს ხოლმე. მოადიდებს რიონსა თუ სხვა, მეტად მცირე მდინარეებს და მიაქვს რაც გზად შეხვდება, ხიდი თუ სახლი… ამინდზე მაინც არ ვსაუბრობთ. იქ გასატარებელი ორი კვირა იმდენად ცოტა და ძვირფასია, რომ ამად არ ღირს. არ ღირს ტალახზე სასაუბროდ… ტალახი კიდევ ისეთი იცის, იცოცხლე… იქაურობა სულ თიხნარია და ერთი თუ აიზილა, ისეთი ხდება, იქიდან ადამსაც გამოძერწავ, ევადაც და კიდევ ბევრ სხვასაც. მოკლედ, ესაა ჩემი სოფელი. ჩემში არსებული სოფელი… და მიხარია, რომ ეს ასეა, რადგან ძნელია უსოფლოდ, უფესვოდ და უნიადაგოდ…

 

როგორ შევქმნათ ქცევის წესები პირველკლასელთათვის

0

ცოტაც და დაიწყება სასწავლო წელი, რომლისთვისაც საგანგებოდ ემზადება მოსწავლე, მშობელი თუ მასწავლებელი. ამ პროცესს ყველაზე მეტი მღელვარება და ფორიაქი კი პირველკლასელთათვის მოაქვს. მათი წარმოდგენები სკოლასთან დაკავშირებით ხშირად ისეთი არ აღმოჩნდება ხოლმე, როგორიც ჰგონიათ. მათ ხომ არასდროს უნახავთ, რა ხდება გაკვეთილზე; ვერ აცნობიერებენ, რა ევალებათ, ჯერ კიდევ ვერ ითავისებენ საკუთარ პასუხისმგებლობებს. ისინი ვერც კი ხვდებიან, რა რთული იქნება, სრული 35 წუთი  დაუთმონ ისეთ გაკვეთილებს, რომელიც მათთვის  ზოგჯერ არც თუ ისე საინტერესო შეიძლება აღმოჩნდეს. თან, თუ გავითვალისწინებთ, რომ ამის გაკეთება დღეში 4-5-ჯერ მოუწევთ, ეს უფრო მეტ სირთულეს აჩენს.

ზოგჯერ ბავშვებზე მეტად მშობლები ღელავენ, რაც იმაში გამოიხატება, რომ ყოველი დღის ბოლოს, ბავშვის წასაყვანად სკოლის კართან მდგომნი მოუთმენლად ელოდებიან, როდის დაასრულებს მასწავლებელი დღის მიმოხილვას, რომ მაშინვე კითხვები მიაგებონ: „რა ქნა დღეს ჩემმა შვილმა?  როგორ იქცეოდა? ხომ არ შეგაწუხათ? იაქტიურა? კლასელებთან უთანხმოება ხომ არ მოსვლია?“ და ა.შ.

დაბოლოს, გამოგიტყდებით, რომ ამ ორზე მეტად ემოციისგან მასწავლებელი ფუთფუთებს. ვისაც პირველი კლასი ჰყოლია, დამეთანხმება, რომ მიუხედავად გამოცდილებისა, დამრიგებელი ყოველთვის ისე ღელავს და განიცდის ამ დღეს, როგორც სულ პირველად ჩატარებულ გაკვეთილს. რატომ? ამის მიზეზი ბევრია, თუმცა იმის გაცნობიერება, რომ ამ პატარებს  სკოლისა და სწავლების ავან-ჩავანის არაფერი გაეგებათ, ცოტა არ იყოს გაბნევს, გაშინებს, მაგრამ გარკვეულ აზარტსაც ბადებს. იმაზე ფიქრიც კი, რომ შენ ხარ ის ერთადერთი, ვინც ამაზე უნდა იზრუნოს, უკვე უდიდესი პასუხისმგებლობაა. უმნიშვნელოვანესი კი ის არის, რომ მათ ეს ყველაფერი იმდენად უმტკივნეულოდ, თამაშ-თამაშითა და პოზიტიური გარემოს შექმნით უნდა გადაალახვინო, რომ ვერც კი მიხვდნენ, რაოდენ რთულია მათი ძვირფასი თავისუფალი დრო შენ დაგითმონ, მოგისმინონ, დაისწავლონ, შეასრულონ და ა.შ.

ამ ყველაფრის უკეთ წარმართვისთვის კი მნიშვნელოვანია გარკვეული წესების შემოღება, რომლებიც მოსწავლეებს სახალისოდ უნდა მივაწოდოთ, გაავააზრებინოთ, შემდეგ კი ჩვევაში ჩამოვუყალიბოთ.

საკლასო ქცევის წესებს მასწავლებლები სწავლის დაწყების დღეს ვქმნით და ვაღიაროთ, რომ ის დიდ დახმარებას გვიწევს კლასის მართვისას. მათი შედგენისას რამდენიმე რეკომენდაციასაც ვითვალისწინებთ. მაგალითად:

  • წესები უნდა მოვარგოთ კლასის საჭიროებებსა და სპეციფიკას;
  • უნდა შევქმნათ მოსწავლეების ინიციატივითა და მათი დახმარებით;
  • არ უნდა აღემატებოდეს 5-6 წესს;
  • უნდა იყოს დადებითი შინაარსის მატარებელი, რაც მოსწავლეს დადებითი ქცევისკენ უბიძგებს;
  • არ უნდა შეიცავდეს აკრძალვას, უარყოფით ფორმებს და ა.შ.

ეს ყველაფერი ბევრად მარტივია, თუ მოსწავლემ წერა-კითხვა იცის, თუმცა პორველკლასელებთან საქმე ცოტა უფრო რთულად გვაქვს. მათ წარმოდგენა არ აქვთ, რა არის წესები, რის მაქნისი არიან ისინი და რა მოჰყვება მათ შეუსრულებლობას. მოსწავლეთა ინიციატივასა და დახმარებაზე კი, რა თქმა უნდა, ლაპარაკიც ზედმეტია. ამიტომ მათთვის შეგიძლიათ შექმნათ თქვენთვის სასურველი ხატულა, რომელიც გარკვეული შინაარსის მატარებელი იქნება, ამობეჭდოთ და  მოსწავლეთა გაცნობის შემდეგ, მათთან ერთად განიხილოთ თითოეული. დაუსვით კითხვები: რა არის გამოსახული ფურცელზე? რაზე გვესაუბრება იგი? დაგვეხმარება თუ არა სწავლაში?  და ა.შ. ეცადეთ მიიყვანოთ  თქვენთვის სასურველ პასუხამდე. ისაუბრეთ ამ ქცევის გაუთვალისწინებლობის შედეგებზეც.

განხილვის შემდეგ  შეგიძლიათ ეს ფურცლები დაურიგოთ მოსწავლეებს და სთხოვოთ გააფერადონ სურვილისამებრ. ამით მათ უკეთ დამახსოვრებაზეც იზრუნებთ (კეთებით სწავლა) და ნატიფი მოტორიკის განვითარებასაც შეუწყობთ ხელს. როცა დაასრულებენ, აუცილებლად გამოაკარით ისე, რომ მოაქციოთ მათი მხედველობის არეში, რათა ხშირად შეხედონ და შეამჩნიონ. დარღვევის შემთხვევაში შეახსენეთ შეთანხმება და ასევე ის, რომ  ეს მათი გაფერადებულია და პატივი სცენ საკუთარ  შრომასა და დახარჯულ დროს.  კვლავ ისაუბრეთ შედეგებზე, რას გამოიწვევს ამ წესის შეუსრულებლობა (მაგ. საგაკვეთილო პროცესის ჩაშლას, ხმაურს, მასწავლებლისთვის და კლასელისთვის ხელის შეშლას და ა.შ). რას ვიზამთ?! ამ ასაკის მოსწავლეებში ამის გამეორება მოგვიწევს მანამდე, სანამ ეს მათ ჩვევად არ ჩამოუყალიბდებათ.

ქვემოთ წარმოგიდგენთ ქცევის რამდენიმე წესს. საჭიროების შემთხვევაში, თქვენც შეგიძლიათ საჭიროებისამებრ ამოკრიბოთ, შეცვალოთ და მოარგოთ თქვენს ინტერესებს. ამოსაბეჭდი მზა რესურსი კი შეგიძლიათ იხილოთ აქ ამოსაბეჭდი ვერსია.

  1. მივესალმოთ ერთმანეთს!

 

  1. საგაკვეთილო პროცესის დროს დავიცვათ სიჩუმე!

  1. კარგად მოვუსმინოთ მასწავლებლებს და მეგობრებს!

 

  1. თუ რაიმეს თქმა გვსურს, ხელი ავიწიოთ!

  1. გავუფრთხილდეთ, როგორც საკუთარ, ასევე სხვის ნივთებს!
  2. გავუნაწილოთ მეგობარს!
  3. მეგობრის დასახმარებლად მუდამ მზად ვიყოთ!

  1. ვიზრუნოთ საკლასო ოთახის სისუფთავეზე!

 

  1. უთანხმოება მშვიდად გავარკვიოთ, ან დასახმარებლად მივმართოთ მასწავლებელს!

 

 

USAID საბაზისო განათლების პროგრამა

0

დამდეგი სასწავლო წლიდან საქართველოს ყველა საჯარო სკოლაში ამოქმედდება ახალი საგანმანათლებლო პროექტი: აშშ საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს (USAID) საბაზისო განათლების ოთხწლიანი პროგრამა, რომლის მიზანიც მოსწავლეზე ორიენტირებული სწავლების ხელშეწყობაა. პროგრამა მოიცავს ოთხ მიმართულებას; ესენია: მოსწავლეებში წიგნიერების, მათემატიკური აზროვნების, პრობლემის გადაჭრისა და კრიტიკული აზროვნების უნარების განვითარება. USAID საბაზისო განათლების პროგრამა ეფუძნება თანამედროვე პედაგოგიკას და მოქნილი, დინამიკური ფორმა აქვს. საქართველოში აქამდე განხორციელებული მსგავსი პროექტებისგან მას გამოარჩევს ახლებური დიზაინი, რომელიც შეივსო და უფრო მომცველი გახდა: პროგრამის ფარგლებში პირისპირ და ონლაინ ჩატარებული ტრენინგები, ქოუჩინგის სესიები, პროფესიული განვითარებისთვის საჭირო მრავალფეროვანი რესურსები და აქტივობები მორგებული იქნება საქართველოს როგორც ქართულენოვან, ისე არაქართულენოვან საჯარო სკოლებზე და დაწყებითი საფეხურის ყველა მასწავლებლისა და დირექტორისთვის იქნება ხელმისაწვდომი.

„პროგრამა მასშტაბური და მრავალწახნაგოვანია“, ამბობს აშშ საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს პროექტის მართვის სპეციალისტი მედეა კაკაჩია,  „თუ გაეცნობით პროგრამის მიზნებსა და ამოცანებს, ცხადი გახდება, რომ სხვაგვარად არც შეიძლება იყოს. ზოგადად, პროგრამის მიზანი შეიძლება შემდეგნაირად ჩამოვაყალიბოთ: ესაა ახალი სკოლის მოდელის დანერგვისა და ზოგადად, ქვეყანაში მიმდინარე განათლების რეფორმის მხარდაჭერა მასწავლებელთა და სკოლის ადმინისტრატორთა პროფესიული განვითარების ძლიერი ინსტიტუციების ჩამოყალიბების ხელშეწყობის გზით“.  პროგრამას პარტნიორობას გაუწევს და მის განხორციელებაში წვლილს შეიტანს საქართველოს რვა უნივერსიტეტი და ორი არასამთავრობო ორგანიზაცია.

 

უნივერსიტეტების შესაძლებლობების გაძლიერება

USAID საბაზისო განათლების პროგრამამ საგრანტო ხელშეკრულებები გააფორმა რვა ქართულ უნივერსიტეტთან, რომლებიც მასწავლებელთა მოსამზადებელ და პროფესიული განვითარების პროგრამებს შექმნის და დაამუშავებს. ამ პროცესში ჩართულ ტრენერებსა და პროფესორ-მასწავლებლებს ქართველი თუ უცხოელი განათლების სპეციალისტები ნაირგვარ ექსპერტულ მხარდაჭერას შესთავაზებენ. პარტნიორ უნივერსიტეტებში მომზადდება ტრენერთა გუნდები, რომლებიც ადამიანური რესურსების ძლიერ ბაზად ჩამოყალიბდება. ეს უნივერსიტეტები სკოლებს ტრენინგებსა და ვებინარებს ჩაუტარებენ, ქოუჩინგს გაუწევენ სკოლის დირექტორებსა და ლიდერ მასწავლებლებს, დაეხმარებიან მათ სკოლის ბაზაზე პროფესიული განვითარების პროცესის ჩამოყალიბებასა და წარმართვაში. „პროგრამაში მონაწილეობა ამაღლებს პარტნიორი ინსტიტუციების ხარისხის სტანდარტს, ასევე, ამ გზით ისინი უფრო  აქტიურად მონაწილეობენ განათლების სისტემის განვითარებაში“, ამბობს USAID საბაზისო განათლების პროგრამის ხელმძღვანელი ნენსი პარკი.

 

ეთნიკური უმცირესობების განათლება

პროგრამის პარტნიორია სამოქალაქო ინტეგრაციისა და ეროვნებათშორისი ურთიერთობების ცენტრი, რომელიც აქტიურ მუშაობას გასწევს, რათა ახალი სკოლის მოდელი დაინერგოს საქართველოს იმ სკოლებში, სადაც სწავლება ეროვნული უმცირესობების ენებზე მიმდინარეობს. კერძოდ, ცენტრი იზრუნებს, რომ სასწავლო ერთეულები და საგანმანათლებლო რესურსები მისაწვდომი იყოს აზერბაიჯანულ და სომხურ ენებზე, ჩაატარებს ტრენინგებს იმ მასწავლებლებისა და დირექტორებისთვის, რომელთა მშობლიური ენა არ არის ქართული. ასევე, ცენტრი იზრუნებს, რომ აზერბაიჯანული და სომხური სკოლების დაწყებითი საფეხურის მასწავლებლები დაეუფლონ ეფექტიანი სწავლების თანამედროვე მიდგომებს, რაც მათ მოსწავლეებს უეჭველად გაუუმჯობესებს აკადემიურ მოსწრებას. ცენტრის ტრენერების დახმარებით 1200-ზე მეტი მასწავლებელი ჩაერთვება პროფესიული განვითარების სხვადასხვა აქტივობაში და ისარგებლებს მრავალფეროვანი სასწავლო რესურსით.

 

ინკლუზიური განათლება

პროგრამის პარტნიორია არასამთავრობო ორგანიზაცია „ბავშვი, ოჯახი, საზოგადოება“, რომელიც დაამუშავებს კითხვისა და მათემატიკის აქტივობებს I-VI კლასების სპეციალური საგანმანათლებლო საჭიროების მქონე მოსწავლეებისთვის ქართულ, სომხურ და აზერბაიჯანულ ენებზე. ამ ორგანიზაციის წარმომადგენლები პროგრამის თანამშრომელი სპეციალისტების დახმარებით დაამუშავებენ ახალი სკოლის მოდელის სასწავლო ერთეულებსა და რესურსებს, მოარგებენ მათ მოსწავლეთა სპეციალურ საგანმანათლებლო საჭიროებებს, რის შედეგადაც ყველა მოსწავლეს შეეძლება, უფრო სრულფასოვნად ჩაერთოს გაკვეთილებსა და სხვა სასკოლო აქტივობებში.

 

საგანმანათლებლო პორტალი

პორტალზე თავმოყრილი იქნება პროექტის ფარგლებში შექმნილი ყველა საგანმანათლებლო რესურსი ქართულ, აზერბაიჯანულ და სომხურ ენებზე. პორტალი ხელმისაწვდომი იქნება ყველასთვის, ყოველგვარი შეზღუდვის გარეშე, ონლაინ თუ ოფლაინ ფორმატში, მათ შორის, მობილური აპლიკაციის მეშვეობითაც.

დისტანციური სწავლების კიდევ ერთი გამოწვევა 

0

ვერავინ იფიქრებდა, რომ სასწავლო წლის ნახევარზე მეტი საგანმანათლებლო სფეროს წარმომადგენლებს ასე უჩვეულოდ, მოულოდნელი სწავლა-სწავლების რეჟიმში შემოგველეოდა. ერთია უკვე ნაცნობ კლასთან, ნაცნობ მოსწავლეებთან და კოლეგებთან ერთად დაგეგმო და განახორციელო საგაკვეთილო პროცესი; ვირტუალურ რეჟიმში, დისტანციურად ჩაერთო ათასნაირ სოციალურ ქსელში და მოსწავლეებთან ერთად გაუმკლავდე 30-40-წუთიანი სწავლების უჩვეულო მეთოდს; სულ სხვაა – მოიფიქრო და ფრთები შეასხა მოხალისეობრივ საქმიანობას, რომელიც ითვალისწინებს დისტანციურ რეჟიმში, ვირტუალურად ახალი კოლეგებისა და მოსწავლეების გაცნობას, ერთმანეთთან დაკავშირებას, ჯგუფების შექმნას, თათბირების გამართვას, გაკვეთილების დაგეგმვას, თემატური თუ ასაკობრივი ინტერესების გათვალისწინებით გაკვეთილების ჩატარებას… ეს მხოლოდ მცირე ჩამონათვალია იმ ათობით აქტივობისა, რომელთა განხორციელებაც მოუწია მარინე ფორჩხიძესა და მის ახლად დაფუძნებულ მსოფლიო მასშტაბის საგანმანათლებლო არმიას.

 

დიახ, ხმამაღალი ნათქვამი არაა – „მსოფლიო მასშტაბის”, რადგან პროექტში მონაწილე მოხალისე მასწავლებლად იქცა არა მხოლოდ ევროპის, არამედ ბევრი სხვა ქვეყნის მოქალაქეც.

 

  „მოხალისე” ეს არის პროექტი, რომელიც მიზნად ისახავს, უფასოდ დაეხმაროს საქართველოში მცხოვრებ ყველა ბავშვს, მათ შორის განსაკუთრებით სოციალურად დაუცველ მოსწავლეებს, სსსმ და შშმ მოსწავლეებს, არაქართულენოვანი სკოლის მოსწავლეებსა და ემიგრანტ ქართველ ბავშვებს სხვადასხვა საგნის ათვისებაში, სკოლის გაკვეთილების შემდგომ დამატებითი მუშაობის პრინციპით.

პროექტი მიზანია, უფასოდ დაეხმაროს სოციალურად დაუცველ მოსწავლეებს, რათა მოამზადოს ისინი ერთიანი ეროვნული გამოცდებისთვის.

პროექტი ითვალისწინებს საქართველოს მაშტაბით უფასო სასწავლო კურსების ჩამოყალიბებას სასწავლო წლის განმავლობაშიც და არდადეგებზეც. კურსები ტარდება როგორც ონლაინრეჟიმში, ასევე პირისპირ შეხვედრებით. მოსწავლეები ახერხებენ არა მარტო აკადემიური, არამედ სოციალური უნარების გაუმჯობესებასაც.

 პროექტში ჩართული არიან საქართველოში მომუშავე მოქმედი მასწავლებელები სხვადასხვა რეგიონიდან და მაძიებელი მასწავლებლები, ასევე მასწავლებლები მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნის სკოლებიდან, რათა მოხდეს უცხო ენების ათვისების ხელშეწყობა. პროგრამის ფარგლებში ტარდება უფასო ტრენინგები მასწავლებლებისთვის და ხდება გამოცდილების გაზიარება.

იგეგმება ბევრი საინტერესო ქვეპროექტი მოხალისე მასწავლებლებისა და მოსწავლეების ჩართულობით. პროექტი არის მუდმივად გაგრძელებადი.

 

მისი ორგანიზატორია სსიპ რევაზ მუმლაძის სახელობის ქალაქ ზესტაფონის N7 საჯარო სკოლა, ხოლო დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი კი – ამავე სკოლის ინგლისური ენის მასწავლებელი მარინე ფორჩხიძე.

 პროექტ „მოხალისესთვის” სასიამოვნო გამოწვევა გამოდგა 2020 წლის ზაფხული.

 

„საზაფხულო სკოლა 2020” დასრულდა, რომელიც რამდენიმე შემდგარ აქტივობას ითვლის:

  • 16 დასრულებული კურსი მოსწავლეებისთვის (ინგლისური, რუსული, გერმანული, ქართული, როგორც მეორე ენა; გეოგრაფია, ისტორია, დაწყებითი კლასების განათლება, მხატვრული კითხვა);
  • 2 ჩატარებული ტრენინგი და 1 ვებინარი მასწავლებლებისთვის.

 

  • მასში ჩართული იყო 300 მონაწილე საქართველოს სხვადასხვა კუთხიდან და 1 ემიგრანტი ქართველი მოსწავლე საფრანგეთიდან;
  • 25 უცხოელი პედაგოგი და 42 ქართველი მონაწილე მასწავლებელი.

 

პროექტში მონაწილე ქვეყნებია: საქართველო, რუმინეთი, ლატვია, იორდანია, ინდოეთი, სერბეთი, თურქეთი, მაროკო, რუსეთი, აზერბაიჯანი, უკრაინა, პოლონეთი, სომხეთი. ჯამში 67 მასწავლებელი 13 ქვეყნიდან.

 

 მოხალისე შეიძლება გახდეს საქართველოს ნებისმიერი საგნის მოქმედი მასწავლებელი, ტრენერი, მაძიებელი მასწავლებელი (მასწავლებლობის უფლების

მქონე), უცხოელი პედაგოგი ან განათლების სფეროში მომუშავე ადამიანი.

პროექტის მოქმედების ფარგლებში მოხალისე მასწავლებლები და მოსწავლეები რეგისტრირდებიან სპეციალურ პორტალზე. მასწავლებლები ჯგუფდებიან სპეციალობისა და სწავლების საგნის მიხედვით, ხოლო მოსწავლეები სწავლების ხანგრძლივობის, ასაკის/კლასის, საგნის მიხედვით.

შემდეგ ეტაპზე ხდება სარეგისტრაციო ფორმების გადარჩევა. კონკრეტული საგნის ხელმძღვანელი მასწავლებელი დისტანციურ შეხვედრებს აწყობს მოხალისე მასწავლებლებთან და მოსწავლეებთან. მათთან შეთანხმებით იგეგმება გაკვეთილები, დგება გაკვეთილების ცხრილი. თითოეულ ჯგუფზე პასუხისმგებლობას იღებს 1 ან 2 მასწავლებელი.

 

მიმდინარე საზაფხულო სკოლაში მონაწილე მასწავლებელთა რიცხვი იმდენად

დიდი იყო, რომ ზოგიერთ საგანში 2 მასწავლებელი ერთდროულად ატარებდა

გაკვეთილს.

სიახლე მოულოდნელი აღმოჩნდა. ზოგიერთი მოსწავლე არდადეგებზე დაგეგმილი სხვა აქტივობების გამო დროზე ადრე გამოეთიშა პროექტს. ისინი გვწერდნენ ან გვირეკავდნენ და გვატყობინებდნენ, რომ მიუხედავად დიდი

სურვილისა, სხვა, უფრო ადრე დაგეგმილი აქტივობის გამო ტოვებდნენ პროექტს, მაგრამ სამომავლოდ აუცილებლად შემოგვიერთდებოდნენ. ეს იმის მანიშნებელია, რომ პროექტი მდგრადია და აუცილებლად უნდა  გაგრძელდეს.

 

პროექტში დარჩენილი მოსწავლეებისთვის საზაფხულო სკოლა სახალისო, ინოვაციური გამოწვევებით სავსე და ნაყოფიერი აღმოჩნდა. ეს გამოჩნდა მათ მიმოწერებში, უკუკავშირში, სოციალურ ქსელებში გამოქვეყვებულ სამადლობელ პოსტებში. საოცარი იყო ერთი მოსწავლის უჩვეულო გამომშვიდობება  უცხოელ რუსულის მასწავლებელთან, რომელმაც დამშვიდობების ჟესტად პირდაპირი ჩართვისას ფორტეპიანოზე სიმღერა შეასრულა. აქტიურად ჩართულმა მოსწავლეებმა დასასრულს სიგელები დაიმსახურეს, ხოლო ყველა მოხალისე მასწავლებლისთვის მადლობის ნიშნად დამზადდა დიპლომები პროექტის დამფუძნებლისა და ავტორი სკოლის დირექტორის ხელმოწერებით.

 

პროექტის დასასრულიც ისეთივე ხმაურიანი აღმოჩნდა, როგორიც დასაწყისი იყო. საზაფხულო სკოლის სულისჩამდგმელის, მარინე ფორჩხიძის ორგანიზებით ჩატარდა ონლაინკონფერენცია, რომელშიც მონაწილეობდნენ როგორც ქართველი და უცხოელი მოხალისე მასწავლებლები, ასევე მოწვეული ქართველი ექსპერტები, მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ცენტრის თანამშრომლები და სხვა საინტერესო სტუმრები:

  • ნინო ფეტვიაშვილი – მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ეროვნული ცენტრის უმცირესობათა ენებისა და რუსულის, როგორც უცხოური ენის ექსპერტ-კონსულტანტი;
  • ეკა ტყავაშვილი – ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესის, ტექნოლოგიის და განათლების ფაკულტეტის მოწვეული პროფესორი, მასწავლებელთა პროფესიული განვითარების ცენტრის ტრენერ-კონსულტანტი და გარე დამკვირვებელი, საქართველოს ინგლისური ენის მასწავლებელთა ასოციაციისა და ბრიტანეთის საბჭოს მენტორი;
  • მაია ტყემალაძე – საჩხერის მეორე საჯარო სკოლის ინგლისური ენის მასწავლებელი. მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს ათეულის კლუბის წევრი. ინგლისურად მოსაუბრეთა კავშირის მიერ ორგანიზებული კონკურსის „საუკეთესო მასწავლებელი – ზეპირმეტყველების განვითარებაში – Best teacer – Oracy”-ის მეორე ადგილის მფლობელი. ბრიტანეთის საბჭოსა და მასწავლებლის სახლის მოწვეული ტრენერი;
  • გიორგი ჭაუჭიძე – მარნეულის მე-2 საჯარო სკოლის ქართული ენისა და ისტორიის მასწავლებელი, სხვადასხვა პროგრამისა და პროექტის ტრენერი, 2019 წლის მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს გამარჯვებული;
  • ლადო აფხაზავა – ჩიბათის საჯარო სკოლის სამოქალაქო განათლების მასწავლებელი. 2018 წლის მასწავლებლის ეროვნული ჯილდოს გამარჯვებული და მსოფლიო მასწავლებლის ჯილდოს საუკეთესო ათეულის წევრი.

 

კონფერენციაში მონაწილე მასწავლებლებმა წარმოადგინეს რამდენიმე წუთიანი პრეზენტაცია საზაფხულო სკოლის მუშაობის, გამოცდილების გაზიარების, საინტერესო და სახალისო დეტალების შესახებ. ხოლო მოწვეულმა სტუმრებმა ისაუბრეს ახალი ინიციატივის მნიშვნელობაზე და სასიამოვნო გაოცება გამოხატეს გაწეული შრომის შეფასებისას. მათი რეკომენდაცია იყო და ასევე პროექტის სამომავლო გეგმებშიც შედის აქტივობა, რომელიც გულისხმობს პროექტში ემიგრანტი მოსწავლეების აქტიურ ჩართვასა და მათ მხარდაჭერას როგორც ენების, ასევე სხვა საგნების სწავლების დახმარების კუთხით.

 

პროექტი „მოხალისე” შედგა. საზაფხულო სკოლის ინიციატივამ გაამართლა და უდიდესი გამოწვევა დისტანციურ რეჟიმში სპეციალისტების შეგროვების, უცხოელი და ქართველი მასწავლებლების ერთმანეთთან დაკავშირების, გაკვეთილების ერთობლივად დაგეგმვისა და ჩატარების შესახებ დაძლეულია. დასახულია სამომავლო გეგმებიც: შემოდგომიდან კვლავ განახლდება პროექტი და

თუ ქვეყანასა და ქვეყნის გარეთ არსებული ეპიდსიტუაცია საშუალებას მოგვცემს, მზად ვართ უკვე პირადად შევხვდეთ ერთმანეთს და დავაფუძნოთ მოხალისეობრივი ორგანიზაცია, რომლის მიზანიც იქნება სხვადასხვა სოციალური სფეროს წარმომადგენელ მოსწავლეთა უფასო დახმარება და მათთვის ხელსაყრელი სწავლების ფორმებით სასურველი საგნის შესწავლაში მხარდაჭერა. დიდი იმედი გვაქვს, გამოჩნდებიან მხარდამჭერი პირები ან ორგანიზაციები, რომლებიც დაგვეხმარებიან, შევქმნათ მოხალისე ორგანიზაცია მსოფლიო მასშტაბით, შევძლოთ, თავი მოვუყაროთ უამრავ სპეციალისტსა და მოსწავლეს, რომელთა მხარდაჭერისთვისაც შეიქმნა პროექტი „მოხალისე”.

 

 

 

 

 

 

 

რამდენიმე აქტივობა პირველი კლასელების დასახვედრად

0

ცხოვრება კვლავაც გრძელდება კორონავირუსთან ერთად. შეზღუდვები, რომლებიც ჩვენი უსაფრთხოების მიზნითაა დაწესებული, რა თქმა უნდა, დისკომფორტს გვიქმნის, თუმცა ვზრუნავთ მათ მაქსიმალურად დაცვაზე. მე 15 სექტემბერს უნდა გავიცნო ადამიანები, რომლებიც სკოლაში პირველად მოდიან. მასწავლებლები განსაკუთრებულად ვცდილობთ ხოლმე, რომ სკოლის პირველი დღე გამორჩეულად ფერადი, სასიამოვნო, საინტერესო მომენტებით აღსავსე გავხადოთ, რათა სახლში წასვლის შემდეგ, როდესაც ბავშვი დაფიქრდება, გაიხსენოს სკოლაში გატარებულ მომენტები და მეორე დღესაც მოუნდეს იმ გარემოში წასვლა. „ნეტავი ხვალ რას დაგვახვედრებს მასწავლებელი?“ – თუ ბავშვი ამ შეკითხვას დასვამს, ანუ მეორე დღის ინტერესიც თუ გაღვივდება მასში, მაშინ ჩვენი პირველი შეხვედრის მიზანიც მიღწეული იქნება. ბავშვების უმრავლესობა სკოლაში ბაღიდან მოდიან, სასკოლო გარემოსთან შეგუება რომ მსუბუქად, უმტკივნეულოდ და სასიამოვნოდ მოხდეს, მნიშვნელოვანია, სასკოლო აქტივობებიც დატვირთული იყოს სახალისო ელემენტებით. პირველ კლასში 6-7 წლის ადამიანები შედიან.

  • მრავალფეროვანი გარემო;
  • მათი ასაკის შესაფერისი საინტერესო რესურსებით აღჭურვილი საკლასო ოთახი;
  • მათდამი გამოჩენილი გულწრფელი ინტერესი, მიღება, როგორც სრულუფლებიანი პიროვნებისა საკლასო გარემოში და მათში იმ გრძნობის გაღვიძება, რომ ის შენთვის ძვირფასია, მიუხედავად იმისა, რომ ახლახან გაიცანი;
  • ის შეთავაზებები, რომლებსაც აქტივობებისა თუ დავალებების სახით ვთავაზობთ მათ;
  • და კიდევ ის უხილავი, მზის სხივების მსგავსი იმპულსები, რომლებიც ჩვენგან გამოვა და თითოეულ მოსწავლემდე მიაღწევს, იმის გარანტია, რომ მათ ჩვენ მოვეწონებით და ეს გრძნობა სიყვარულსა და გულწრფელ, გულითად მეგობრობაში გადაიზრდება.

აუცილებლად უნდა გამოვყოთ მასწავლებლის გულწრფელი ღიმილი და აციმციმებული, გაბრწყინებული თვალები, როდესაც ამ პატარა ასაკის ადამიანებს მიუახლოვდება და გაეცნობა.

ახლა მოდით, დავუბრუნდეთ ჩვენს დღევანდელ რეალობას. სკოლებს გადაეცათ რიგი რეგულაციები, რომელთა დაცვაც სკოლაში მყოფ ყველა ადამიანს მოუწევს. მათ შორის გამოვყოფ რამდენიმეს, მაგალითად, სავალდებულოა სწავლებისთვის განკუთვნილ სივრცეში არანაკლებ 1-მეტრიანი დისტანციის დაცვა; ინდივიდუალურად ჯდომის, შესაბამისად, ინდივიდუალურად მუშაობის უპირატესობა; მასწავლებლის ყოფნა პირბადით. რთული იქნება, თუ ღიმილიან სახეს ბავშვებს ვერ დავანახებთ, თუმცა, გამოსავალი აქაც გვაქვს, საბედნიეროდ, ჩვენი ციმციმა და ბედნიერებით გაბრწყინებული თვალები შეგვიძლია შევანათოთ ჩვენს თითოეულ პატარა მეგობარს. ღიმილიც თვალებმა უნდა დაიკისრონ. აქტივობებიც და საკლასო ოთახში ავეჯის განლაგებაც რეგულაციების დაცვით უნდა მოვახდინოთ. ჩვენ ხომ მასწავლებლები ვართ, განსაკუთრებული შესაძლებლობების მქონენი, ამასაც გავუმკლავდებით. ბევრს ვიფიქრებთ, ვიმსჯელებთ, დავგეგმავთ, შევეცდებით და გამოგვივა!..

მოგვიწევს აქტივობები და საკლასო ოთახის გაფორმება რეგულაციებს შევუსაბამოთ და მათ მიხედვით გადავაწყოთ, ერთგავარად სახე ვუცვალოთ, რომ უსაფრთხოება დავიცვათ.

მინდა შემოგთავაზოთ რადენიმე აქტივობა, რომლებიც ზაფხულის განმავლობაში მოვიფიქრე. შესაძლოა მათში გარკვეული ტიპის ცვლილებების შეტანა გახდეს საჭირო, რათა მაქსიმალურად დავიცვათ დაწესებული რეგულაციები:

  • შეგვიძლია წინასწარ დავამზადოთ დიდი ზომის შრიფტით დაწერილი ბავშვების ამობეჭდილი სახელები, სახელის გვერდით კი – გოგონას და ბიჭის შესაბამისი რაოდენობის გამოსახულება. ეს სახელები დავკიდოთ ლენტზე. კლასში შესვლისას, ვთხოვოთ ბავშვებს, ინდივიდუალურად მივიდნენ ლენტთან, მოძებნონ საკუთარი სახელი და სასურველ მერხზე დაიკავონ ადგილი. ამ აქტივობით გავიგებთ, რამდენ მოსწავლეს შეუძლია საკუთარი სახელის ამოცნობა. გოგონასი და ბიჭის გამოსახულება სახელის გვერდით კი ბავშვის უნარს დაგვანახებს, რამდენად შეუძლია მას გამოსავლის პოვნა, მაგალითად, თუ ბიჭია, არ დაყოვნდება გოგონას გამოსახულების გვერდით დაწერილ სახელთან და საკუთარ სახელს ბიჭუნას გამოსახულებიან ფურცელზე დაუწყებს ძებნას. ჩვენი დახმარება მუდამ უნდა სდევდეს თან მოსწავლეს, აუცილებელი სულაც არ არის, ბავშვს საკუთარი სახელის ამოკითხვა შეეძლოს.

 

  • აქტივობა – „რა ფერი ვარ მე?“ მასწავლებლის მაგიდაზე აწყვია (ან შეგვიძლია მსუბუქად ჩამოვკიდოთ) მცირე სიგრძის ფერადი ლენტები, უმჯობესია, ნაჭრის. მასწავლებელი სთხოვს მოსწავლეებს, სათითაოდ აირჩიონ ის ფერი, რა ფერისაც წარმოუდგენიათ საკუთარი თავი იმ მომენტში და ისაუბრონ საკუთარი თავის შესახებ. შემდეგ შესაძლებელია ეს ლენტი ყველამ მაჯაზე შეიბას. უმჯობესია, ნიმუშისთვის, აქტივობა დაიწყოს მასწავლებელმა. მაგ. მე ვარ ინა მეცხვარიშვილი, 27 წლის, მე ვარ მასწავლებელი, მე მწვანე ფერის ვარ, რადგან მიყვარს სიცოცხლე და მგონია, რომ მწვანე სწორედ სიცოცხლის ფერია.

 

  • კლასში, მოსწავლეთა სიმაღლის გათვალისწინებით, გაბმულ ლენტზე დავკიდოთ საშუალოდ გაბერილი ფერადი ბუშტები. ეს კლასის ვიზუალსაც გაამრავალფეროვნებს, ბავშვების ყურადღებასაც მიპყრობს და აქტივობისთვისაც გამოგვადგება. გაცნობის პირველი დღე, ახალი გარემო ბავშვისთვის ისედაც სტრესულია. ამიტომ, უნდა ვეცადოთ, შევთავაზოთ რაიმე ისეთი, რაც მათთვის უცხო და რთული არ არის. ყველასთვის სახალისო გასახსენებელია ზაფხულის არდადეგები, თავისუფლად, უსაქმოდ ყოფნა, მხიარული და თავგადასავლებით სავსე დღეები. შევთავაზოთ ბავშვებს, გადაეშვან მოგონებებში, გაიხსენონ ზაფხულის 1 გამორჩეული დღე, გადახედონ ლენტზე ჩამოკიდებულ ფერად ბუშტებს, აირჩიონ ერთი ფერი, რომელსაც ამ დღეს შეუსაბამებენ და მოკლედ გვესაუბრონ მასზე. რატომ მაინცდამაინც ეს ფერი? ამ აქტივობით გავეცნობით მოსწავლეთა მეტყველებას, გადმოცემის უნარს, ემოციურ მახასიათებლებს და ა.შ. კარგი იქნება, თუ პირველი ჩვენ წარვდგებით ბავშვების წინაშე.

 

  • საკლასო წესების გაცნობა მნიშვნელოვანია პირველსავე დღეებში, თუმცა პატარა ადამიანები არ უნდა შევაშინოთ და დავთრგუნოთ. უმჯობესია, თავად იმსჯელონ, ჩამოთვალონ, როგორ გარემოში სურთ ყოველდღიურობის გატარება. საწყის ეტაპზე, მანამ, სანამ წერა-კითხვას თავად შეძლებენ, ილუსტრირებული სახე მივცეთ მათ ნამსჯელს. მნიშვნელოვანია, რომ პირველი დღეებიდანვე დავიყოთ მუშაობა, რათა დავეხმაროთ ბავშვებს იმის გაცნობიერებაში, რომ წესები მათ სასარგებლოდ არსებობს.

 

  • მნიშვნელოვანი და საჭიროა კლასში გაკვეთილების ცხრილის არსებობა. პირველი კლასის დასაწყისში, როდესაც ბავშვს ჯერ კიდევ არ აქვს გაცნობიერებული, რა ხდება მის თავს, კარგი იქნება, მასწავლებელმა მათი მრავალფეროვანი აზროვნება მიმართოს მსჯელობისკენ – რის სწავლას მოელიან თითოეული საგნისგან. მასწავლებელმა მათი ნააზრევი უნდა ჩაინიშნოს და მოიძიოს ან შექმნას თითოეული საგნის შესაბამისი ილუსტრაციები, ბავშვების მსჯელობაზე დაყრდნობით. საბოლოოდ, ასეთი გაკვეთილების ცხრილი საინტერესოც იქნება და ბავშვებისთვისაც მნიშვნელოვანი და გასაგები გახდება.

 

  • შეგვიძლია ბავშვებს შევთავაზოთ ასეთი აქტივობა: „რა შემიძლია, გიჩვენებთ“ . ვისაც სურვილი აქვს, შევთავაზოთ, წარდგეს ჩვენ წინაშე საკუთარი შესაძლებლობის, ნიჭის გამოსავლენად. მაგალითად, შეიძლება პირველი თავად მე ვიყო, დავხატო დაფაზე წრე, გავუკეთო ღიმილიანი გამომეტყველება და ირგვლივ სხივების მსგავსად გავუკეთო გულები. კლასში აუცილებლად გამოჩნდება მოსწავლე, რომელიც მოისურვებს თავის გამოჩენას, მთავარია, ატმოსფერო იყოს მეგობრული. ამის წახალისება კი ჩვენზეა.

 

  • შეგვიძლია ლენტზე დავკიდოთ გულის ფორმის ფურცლები, შესაძლოა წითელი ან ფერადი და ვთხოვოთ მოხალისეებს, გამოვიდნენ ინდივიდუალურად, ჩამოხსნან სასურველი გული და გაგვიზიარონ, რა უყვართ. გული შეუძლიათ თან წაიღონ.

 

  • პირველსავე დღეს შეგვიძლია ერთობლივი ნამუშევრის დამზადებაც. ამისათვის დაგვჭირდება წვრილი, მოგრძო ჯოხი, წებო ან წებოვანი ლენტი, წინასწარ მოვამზადოთ ყვავილის ფურცლისმაგვარი (გამოჭრილი) ფერადი ფურცლები, უმჯობესია სქელი, რათა მყარი იყოს. მივმართოთ ბავშვებს, რომ ჩვენ ყველას შეგვიძლია რაიმე ჭკვიანური გამონათქვამის მოფიქრება. მაგალითად, „გავიღიმოთ, რომ ვიყოთ ლამაზი“, ,,კეთილი ადამიანი ბედნიერია“ და ა.შ. ბავშვების მიერ გამოთქმული წინადადებები დავწეროთ ფერად ფურცლებზე და ისინი ყვავილის მსგავსად ჯოხზე დავაწებოთ. გამოგვივა ჭკვიანური გამონათქვამების ყვავილი. შესაძლოა, ბავშვებს შევთავაზოთ საკუთარი მოლოდინების/განწყობების დასახელება, მაგალითად, „მგონია, რომ სკოლაში ყოფნა სახალისოა“, ,,მომწონს კლასში ყოფნა“…

 

შესაძლოა ვათქმევინოთ რა გეგმა/მიზანი აქვთ, მაგალითად, „მინდა კარგად ვისწავლო“, „მინდა ბევრი მეგობარი გავიჩინო“, „მინდა მშობლებმა იამაყონ ჩემით“ და ა.შ. და ესენი განვათავსოთ ფურცლებზე.

 

მთავარია, აქტივობები იყოს ფერადი და სააზროვნო, ხალისისა და გონებრივი ვარჯიშის შემცველი.

ბედნიერღმილიან სასწავლო წელს გისურვებთ!

 

 

 

 

 

ვიდეობლოგი

მასწავლებლის ბიბლიოთეკას ახალი წიგნი შეემატა- სტატიები განათლების საკითხებზე

ჟურნალ „მასწავლებლის“ თითოეული ნომრის მომზადებისას, ცხადია, ვფიქრობთ მასწავლებელზე და იმ საჭიროებებზე,რომელთა წინაშეც ის ახლა დგას. ვფიქრობთ მასწავლებელზე, რომელიც ჩვენგან დამოუკიდებლადაც ფიქრობს, როგორ მოემზადოს გაკვეთილისთვის, რა...