ფართოდ დახუჭული თვალები

გზაზე აბრაამი მოდიოდა. ჩვენთან შეჩერდა, აბრაამი მქვიაო – გაგვეცნო. სალამი აგვართვა. ღვინით მთვრალსა ჰგავდა, ოღონდ ზომიერად მთვრალს. არც რომ იქითაა

მეტის წაკითხვა

დალი დეიდა

სიკვდილამდე ორი დღით ადრე ტელეფონზე ველაპარაკე. ის მეხუთე სართულზე ცხოვრობდა, ჩვენ – მეექვსეზე, მაგრამ ბოლო დროს, როცა სიმსივნის მეტასტაზები გამალებით

მეტის წაკითხვა

სად არიან შვილები, შვილები სად არიან

თავის დროზე, მაკოლეი კალკინი რომ ვარსკვლავი იყო, ვარსკვლავი ისეთი უნდა –  1990-იანების კუმირი, რომლის პერსონაჟისაც ყველა ვაზისუბნელ ბავშვს გვშურდა. ბავშვი,

მეტის წაკითხვა

უბანი და ძაღლები

თბილისის ზოოპარკსა და თამაზ ელიზბარაშვილის ძაღლთა თავშესაფარში დატრიალებულმა ჭირ-ვარამმა ერთი ამბავი გამახსენა: შვილისთვის შინაური ცხოველის მიყვანა იმას ნიშნავს, რომ თქვენ

მეტის წაკითხვა

ტრაგედია გმირებით

„მერმე სამარიტელი ვინმე წარვიდოდა, მოვიდა მასვე ადგილსა, იხილა იგი და შეეწყალა”. ლუკა 10:25-37 ნინია, ქეთი და მე რეისზე ვაგვიანებთ. ყველაფერი

მეტის წაკითხვა

დაჰკარ, დაჰკარ

თქვენ ჯვარი გწერიათ და ჩემს მეგობარს ტვინი ცოტა უცნაურად აქვს მოწყობილი. ისე, რომ Google-ის პრინციპს ეწინააღმდეგება: გონების საძიებო ველში სიტყვის

მეტის წაკითხვა

აწკრიალებენ

ჩემი ბოლო ზარი ბატონმა ჟორამ დარეკა. ის მეუღლესთან, უსაყვარლეს ქალბატონ მარინასთან ერთად მუშაობდა 172-ე სკოლაში. რაც თავი მახსოვს, სულ მუშაობდნენ.

მეტის წაკითხვა

მნიშვნელობა აღარ აქვს

ჭკვიანი და მკვდარი კაცებისა ტყუილიც დაიჯერება. ჟურნალ Esquire-ის ფურცელზე სულმნათი გაბრიელ გარსია მარკესის ასეთი სიტყვები წერია: „ჩვენ გვიწევს, ვიბრძოლოთ ენის

მეტის წაკითხვა

როგორ დავანებოთ თავი მოწევას

„ბოლო დროს იმდენს წერენ სიგარეტის მავნებლობაზე, რომ გადავწყვიტე, თავი დავანებო კითხვას”.  ჯოზეფ კატენი Facebook-ელმა მეგობარმა მომწერა, ყოჩაღ შენს ვაჟკაცობას, რომ

მეტის წაკითხვა

ვახო

ყოველთვის, როცა ბავშვობის ყველაზე მნიშვნელოვანი მომენტის გახსენებას ვცდილობ, გონებაში კინოფირივით გაირბენს ხოლმე ერთი და იგივე მომენტი: ადრეული ზამთრის გვიანი საღამოა.

მეტის წაკითხვა