გურული მატარებლის ამბავი

ილო მოსაშვილის მაჯამური შეთამაშება ხომ გახსოვთ: „სადმე სადგურია, სად მე, სად გურია?’’ არადა გურია და მატარებელი რამ გაყო? მის სამი

მეტის წაკითხვა

სოფელი. წასვლა. სოფელი.

ამას წინათ დამპატიჟეს საღამოს დისკუსიაში თემაზე „ჩამოსულები”. არ და ვერ მივდივარ. ჯერ ერთი: ამგვარ ტელედებატებს სულ ვერიდები და მეორეც –

მეტის წაკითხვა

ისევ მამაჩემი. ზურიკო.

სადღაც საათის ჩაძინებული, დილის ექვსისკენ, დედაჩემმა გამაღვიძა და საოცრად მტკიცე ხმით მითხრა: მამაშენი აღარ არის, გიორგი, იცოდე, შენ კარგად უნდა

მეტის წაკითხვა

მენდე-მედიკო

მედიკო, ბებიაჩემი, ასე მოიქცა. მამაჩემის პანაშვიდზე მოვიდა და უთხრა, ახალ წლამდე წამიყვანეო. მანამდე მეზობლებისთვის დაუბარებია, ზურიკელას რამე რომ მუუვიდეს, ვერ

მეტის წაკითხვა

საბავშვო ამბები – სულაკაურის სული, სალამურა

მივიწყებული წიგნები სიზმრებივითაა. მივიწყე­ბული სიზმრებივით. ოღონდ წყლისთვის უთქმელი. აი, შენთვის რომ შეინახავ, ძალით მიივიწყებ. იმიტომ, რომ იცი _ სიზმარში აღარ

მეტის წაკითხვა

ვიკითხოთ ზღაპრები

ალბათ, არ არსებობს ამაზე უფრო დიდი დასაწყისი მსოფლიო სიტყვიერებაში, ამაზე უფრო ყოვლისმომცველი და, იმავდროულად, ყოვლისგამაბიაბრუებელი: „იყო და არა იყო არა“.

მეტის წაკითხვა

თანამედროვე პოეზიის მოკლე მიმოხილვა

ბატონი პი ჩქარი ნაბიჯით შევიდა წიგნის მაღაზიაში. ასეთი არეული თაროები, მიმოფანტული წიგნები და ბევრი ძახილის მიუხედავად ვერნაპოვნი გამყიდველი – ცოტა

მეტის წაკითხვა

„ქიმერიონის” ბედი ანუ გამარჯობა, facebook-ო, შენი

არც ისე დიდი ხნის წინ, უფრო გაჭირვებულ და უცნაურ ყოფაში, აი, მოკლედ „შევარდნაძის დროს“ რომ ეძახიან, თბილისი ლიტერატურულ საღამოებს მიჰქონდა.

მეტის წაკითხვა

სიყვარული, როგორც სიტყვა

ვინც დაბლა იყო, იმან თქვა, სიყვარული აღგვამაღლებსო? ეგებ იმან, ვინც ისედაც ყველაზე მაღლა იდგა. ვინ იცის. საინტერესო შესაქცევარია: სიყვარულს შეუძლია

მეტის წაკითხვა