სამშაბათი, მაისი 5, 2026
5 მაისი, სამშაბათი, 2026

მოზარდი სპორტსმენის კვება

0
სპორტსმენისათვის სწორად შერჩეული კვებითი რეჟიმი ისეთივე მნიშვნელოვანია, როგორც კარგი მწვრთნელი. მით უმეტეს ახალგაზრდა სპორტსმენისათვის, რომელიც კარიერის სტარტზევე უნდა მიეჩვიოს სწორად და ჯანსაღად კვებას და თავიდანვე უნდა ირწმუნოს, რომ ყუათიანი საკვები ხშირად პრობლემების შემქმნელი უფროა, ვიდრე დიდი სიკეთის მომტანი.

არადა, სულ სხვანაირად იყო ჩვენს ბავშვობაში. საბჭოთა ეპოქაში ჯერ კიდევ სკოლის პერიოდიდან მოყოლებული, ყველას გამუდმებულად გვესმოდა, რომ ბევრი ჭამა აუცილებლად მნიშვნელოვანი იყო და განსაკუთრებით ისეთი “მარგებელი” საკვები ფასობდა, რომელიც დღეს უბრალოდ დაუშვებლად ითვლება. ასევე იყო ერთი მეტად უცნაური მიდგომა, რომელიც საბჭოთა კავშირის დანგრევამდე ცოტა ხნით ადრე ფიზკულტურის მასწავლებლებმა და სხვადასხვა სახეობების მწვრთნელებმა ერთხმად უარყვეს. ეს გახლავთ წყლის მიღების აკრძალვა…

ცნობილი ქართველი მორაგბე, მამუკა გორგოძე შარშან გამოცემულ ავტობიოგრაფიულ წიგნში იხსენებს, რომ მთელი ბავშვობა მწვრთნელები უკრძალავდნენ ვარჯიშის შემდეგ წყლის მიღებას. საფრანგეთში სათამაშოდ ჩასულს კი ძალიან გაუკვირდა, როდესაც მწვრთნელებმა ყველა მორაგბეს წყლიანი ბოთლები ჩამოურიგეს და დაავალეს, რაც შეიძლება ბევრი წყალი დაელიათ. 

ვარჯიშის დროს ორგანიზმიდან დაკარგული წყლის მარაგი აუცილებელ შევსებას საჭიროებს. წინააღმდეგ შემთხვევაში ადვილი შესაძლებელია ორგანიზმის გაუწყლოვანება მოხდეს, რაც შეიძლება საკმაოდ მძიმე შედეგებითაც კი დამთავრდეს. მაგრამ საბჭოთა კავშირი აბა რისი უცნაური ქვეყანა იქნებოდა, მსგავსი ერთი შეხედვით მარტივი ჭეშმარიტებებიც კი ასე ადვილად რომ მიეღო? ამის გამო სპორტსმენ მოზარდთა არაერთი თაობა დაიტანჯა უწყლობითა და უფროსების უგუნურებით.

კვლავ სპორტსმენის ჯანსაღად კვებას რომ დავუბრუნდეთ, პირველ ყოვლისა უნდა გავიხსენოთ ავტომრბოლელების დიეტა, რომელიც გამორჩეულად მკაცრია და როგორც ცნობილი აწგარდაცვილი ბრაზილიელი პილოტი, აირტონ სენა ამბობდა: ”საკვების თვლა ავტომრბოლელის ტრაგედიაა”. რამდენიმე ბანანი, ვაშლი, ფორთოხალი, ერთი ნაჭერი უცხიმო ხორცი, გამომშრალი პური და ნატურალური წვენი – ესაა ცნობილი და ლეგენდად ქცეული ავტომრბოლელების მუდმივი საკვები. ისინი ასევე იშვიათად მიირთმევენ მოხარშულ თევზსა და მსუბუქ ბურღულეულს და ნამდვილად ვერ ვიტყვით, რომ მათი კვებითი რაციონის უნდა გვშურდეს. თუმცა თუკი ნაჩვენებ შედეგებსა და ამ შედეგების შესაბამის ფინანსურ ანაზღაურებას გადავხედავთ, ეს ის შემთხვევაა, როდესაც მომთმენი ნამდვილად მოგებულია.

ქართველი სპორტსმენებისათვის დიეტის დაცვა ხშირად უფრო რთულია, ვიდრე სხვა რამ შეზღუდვა. ალბათ გახსოვთ არაერთი უცხოელი მწვრთნელის წუწუნნარევი პასაჟები იმასთან დაკავშირებით, რომ მათი ქართველი შეგირდები განსაკუთრებით დღესასწაულების შემდეგ (ძირითადად აღდგომა, შობა-ახალი წელი და სხვა…) საწვრთნელ შეკრებებზე გვარიანად მოსუქებულები ბრუნდებიან და მერე ერთი თავის ტკივილია მათი კვლავ ფორმაში მოყვანა. ფორმადაკარგული სპორტსმენი კი (მოჭადრაკეც კი) დიდ შედეგებზე ვერ იფიქრებს.

თუმცა არიან გამონაკლისებიც. თუკი ძველი თაობის მკითხველები ქართველ ფეხბურთელს, რეზო ჩელებაძეს გაიხსენებენ, ჩვენ აქედან ბრაზილიელი ჩაპუტკუნებული სუპერმეგოლის, აილტონის სახელს შევაშველებთ, რომელიც საკუთარი სხეულის სიმძიმის მიუხედავად მინდორზეც ქარივით დაჰქროდა და გოლებიც აურაცხელი გაიტანა. მაგრამ გამონაკლისები მხოლოდ გამონაკლისებია და სხვა არაფერი.

სწორად კვება და კვებითი რეჟიმის დაცვა მოზარდებისთვის გამორჩეულად მნიშვნელოვანი რამაა. და თუ რატომაა ასეთი მნიშვნელოვანი, როდესაც ეს ბავშვები გაიზრდებიან და 30 წელს გადააბიჯებენ, თავად უკეთ მიხვდებიან და ნახავენ…  

ტერორიზმის გეოგრაფია

0

თანამედროვე მსოფლიოში ტერორიზმი ერთ-ერთ მთავარი პრობლემაა და მას უდიდესი ყურადღება ეთმობა. ტერორი, როგორც ბრძოლის ერთ-ერთი ხერხი ფართოდ გამოყენებადი გახდა მთელ მსოფლიოში და უდიდეს მასშტაბებს აღწევს.

ტერორიზმი ადამიანთა გარკვეული ჯგუფის მიერ უკანონოდგანხორციელებული

აქტი, მუქარა ან ძალის გამოყენებაა გარკვეული მიზნების მისაღწევად.ტერორიზმის

მიზანია ხალხის ფართო მასებზე ზეგავლენის მოხდენა და ამ გზითწინააღმდეგობის

გამოხატვა სახელმწიფოს ან სახელმწიფოთა პოლიტიკის თუ სხვადასხვა პოლიტიკური

დაჯგუფების მიმართ.

ტერორიზმი საზოგადოებისთვის საშიში ქმედებაა, რომელსაც თან სდევს ადამიანთამსხვერპლი და სხვა სახის მნიშვნელოვანი ზარალი. დღეისათვის მსოფლიოს მრავალი ქვეყანაგმობს ტერორიზმს, განსაკუთრებით კი, განვითარებული ქვეყნები, რომლებმაცტერორიზმთან ბრძოლა ქვეყნის როგორც საშინაო, ასევე საგარეო პოლიტიკის ერთ-ერთუმნიშვნელოვანეს მიმართულებად აქციეს.

ტერორიზმის ისტორიას ფესვები საუკუნეთა სიღრმეში აქვს გადგმული. ჯერ კიდევ

1604 წლის 4 ოქტომბერს ინგლისელ ჰაი ფოუქსს აფეთქების გზით სურდა მეფე ჯეიმზ

I-ის მოკვლა; `ნაროდნიკების~ ტერორისტულმა ჯგუფმა 1881 წელს მოკლა რუსეთის

იმპერატორი ალექსანდრე II რომანოვი. სწორედ ტერაქტებს შეეწირა აშშ-ის ოთხი

პრეზიდენტი; ინდოეთში განდების ოჯახის სამი ცნობილი წარმომადგენელი, საზოგადო დასახელმწიფო მოღვაწეები ტერორისტების ხელით დაიღუპნენ; 1972 წელსმიუნხენისსაზაფხულო ოლიმპიურ თამაშებზე 11 ებრაელი სპორტსმენის სიცოცხლე შეიწირატერორისტთა დაუნდობელმა მოქმედებამ. 1981 წელს თურქმა ტერორისტმა მუჰამედალი-ადქმა თავდასხმა მოაწყო რომის პაპ იოანე-პავლე II-ზე. არაბმა ტერორისტებმა 1988 წელსშოტლანდიის საჰაერო სივრცეში ამერიკული თვითმფრინავი ააფეთქეს, რამაც 259 კაცისსიცოცხლე შეიწირა. 2002 წლის 11 სექტემბერს მსოფლიო შეძრა ნიუიორკსა და ვაშინგტონშიგანხორციელებულმატერაქტებმა, რომელთაც ათასობით ადამიანის სიცოცხლე შეეწირა.

თანამედროვე ტერორიზმი ძალადობის მრავალ სახეს იყენებს,

რომელთაგან აღსანიშნავია: აფეთქებების, მკვლელობების, თვითმკვლელობების,

მძევლების აყვანის, სატრანსპორტო საშუალებათა გატაცების, სახელმწიფო დაწესებულებათა,ბანკების, საიუველირო მაღაზიების გაძარცვის და ა. შ. საშუალებით

მსხვერპლის ან ზარალის გამოწვევა, შიშის დანერგვა და ამ გზით საკუთარი მოთხოვნებისდაკმაყოფილება.

teror1

განარჩევენ ტერორიზმის შემდეგ სახეებს: სახელმწიფოს, პოლიტიკურს, რელიგიურს,

საერთაშორისოს და სხვ. სახელმწიფო ტერორიზმს დიქტატორული ხელისუფლებაახორციელებს საკუთარი მოსახლეობის წინააღმდეგ. ამის მაგალითია გასული საუკუნის 30-იან წლებში საბჭოთა კავშირსა და გერმანიაში მიმდინარე მოვლენები – ხალხის საშინელიწამება,მკვლელობები, გადასახლება და ა.შ. პოლიტიკური ტერორიზმის მაგალითად შეიძლებადავასახელოთ თავდასხმა პოლიტიკურ თუ სახელმწიფო მოღვაწეებზე. რელიგიურიტერორიზმი გულისხმობს დაპირისპირებას რელიგიურ საწყისებზე. გლობალური მასშტაბით,

დღევანდელ გლობალურ სამყაროში განსაკუთრებულ პრობლემებს ქმნის სხვადასხვა

ტერორისტული ორგანიზაციები, რომელთა ქმედება დემოკრატიული საზოგადოების

წინააღმდეგ ბრძოლისკენაა მიმართული.

დღეისათვის ტერორისტულ აქტებს ახორციელებენ ხმელეთზე თუ ჰაერში, უცხოე-

თის წარმომადგენლობებთან თუ საზოგადოების თავშეყრის მნიშვნელოვან ადგილებში.

აქტები სრულდება, როგორც გარკვეული ობიექტების დანაღმვით, ასევე წერილებსა

თუ ამანათებში გარკვეული ფეთქებადი საშუალებების მოთავსებით.

ყველაზე დიდი ტერორისტული აქტები, რომელმაც მსოფლიო შეძრა არის:

1951წლის 19 აპრილი – ტერორისტული აქტი ფედერალურ შენობაზე ოკლაჰომაში;

1993წლის 26 თებერვალი – ტერორისტული აქტი მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაზე

1998წლის 7 აგვისტო – ბომბის აფეთქება აშშ-ს საელჩოს შენობებში ნაირობიში,კენიაში,ტანზანიასა და დარ-ეს-სალამში.

2001წლის 11 სექტემბრის ტერორისტული აქტი მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაზე.

2004წლის 1 სექტემბერი – ბესლანის ტერორისტული აქტი.

2015 წლის 7 იანვარი და 11 ნოემბერი – საფრანგეთი, პარიზი.

2014 წელს ტერორისტების მოქმედებების შედეგად მსოფლიოში გარდაცვლილთა საერთო რაოდენობამ 32 685 კაცს მიაღწია და ეს ციფრი ყველაზე მაღალია ისტორიის მანძილზე. იგი 80 %ით უფრო მეტია 2013 წლის ანალოგიურ მაჩვენებელთან. ტერაქტების შედეგად სიკვდილიანობის ყველაზე მაღალი მაჩვენებლი მსოფლიოს 5 ქვეყანაში დაფიქსირდა. ესენია: ერაყი, ნიგერია, ავღანეთი, პაკისტანი და სირია. ამ სიას აგრძელებს ინდოეთი, იემენი, სომალი, ლიბია და ტაილანდი. 2014 წელს ტერორისტების მიერ დაუზარალებელ ქვეყნებს შორის მოხვდა დანია, სლოვენია, ესტონეთი, ზამბია, მოლდოვა კატარი და ქუვეითი. ეს მონაცემები მოცემულია ტერორიზმის გლობალური რეიტინგის Global Terrorism Index), კვლევაში, რომელიც ეკონომიკისა და მშვიდობის ინსტიტუტმა გამოაქვეყნა The Institute for Economics and Peace). აქედან დაღუპულთა 51% ექსტრემისტული ორგანიზაციის ”ისლამური ხალიფატის”, თალიბანის, ალქაიდასა და ”ბოკო ხარამის” თავდასხმების შედეგია. კვლევა მსოფლიოს 162 ქვეყანაში განხორციელდა და ჩვენი პლანეტის მთელი მოსახლეობის 99.6% მოიცვა.

რუკაზე ნაჩვენებია ტერორიზმის შედეგად ყველზე მეტად დაზარალებული ქვეყნები.

teror2

მართალია, ტერორიზმის კერები ძირითადად რამდნიმე ქვეყანაშია კონცენტრირებული, მაგრამ იმ სახელმწიფოთა რიცხვი, სადაც ტერაქტები ხდება ასევე მუდმივად იზრდება. 2014 წელს მათმა რიცხვმა 93-ს მიაღწია, მაშინ როცა წინა წელს ტერაქტი მსოფლიოს 88 ქვეყანაში დაფიქსირდა.

2014 წელს განხორციელებული ტერორისტული აქტების რუკა

teror3

2014 წელს მოსფლიოში 67 ქვეყანაა იყო, სადაც ტერორისტული აქტების შედეგადაც თუნდაც ერთი ადამიანი გარდაიცვალა. ანალიტიკური ცენტრის – ეკონომიკისა და მშვიდობის ინსტიტუტის დამფუძნებლის სტივ კიპელეას აზრით ტერორიზმი უსაზღვრო ტემპებით ვითარდება. ამავე ინსტიტუტის ექსპერტებმა ეკონომიკური ზარალი 53 მილიარი დოლარით შეაფასეს.

დღეს ცივილიზებული მსოფლიო ყველაფერს აკეთებს იმისათვის, რომ ტერორისტულ აქტებში ეჭვმიტანილიპირები თუ ადამიანთა ჯგუფები ამხილოს, რათა ისინი მართლმსაჯულების წინაშე წარდგნენ. ამ საქმეშიგანსაკუთრებით მნიშვნელოვანია აშშ-ისა და სხვა მაღალგანვითარებული ქვეყნების როლი. ტერორიზმისაყოველთაო გლობალურ საფრთხედ იქცა უკანასკნელ ათწლეულებში როცა მან საერთაშორისო ტერორიზმის ფორმა მიიღო და მთელ მსოფლიოს ტერორიზმის დაემუქრა.ამიტომ მის წინააღმდეგ ბრძოლა შეუძლებელია ერთირომელიმე ქვეყნის ან ქვეყანათა ჯგუფის ფარგლებში და მთელი კაცობრიობის ერთიან ძალისხმევას მოითხოვს.

ინდივიდუალური სწავლის სტილის გათვალისწინება გეოგრაფიის გაკვეთილზე

0

მახსოვს სკოლის პერიოდში ჩემი მეგობარი ინგლისურ სიმღერებს ადვილად იმახსოვრებდა, ტექსტების დასწავლა კი უჭირდა. მაშინ არ გვიფიქრია, მაგრამ ამ გადასახედიდან უკვე ვიცი, რომ თამრიკო აუდიალური (სმენითი) ტიპის ადამიანია.

სწავლის ტიპი პირობითი ცნებაა და მიგვანიშნებს იმაზე, თუ ვის როგორ ურჩევნია ან უადვილდება სწავლა; ადამიანები უპირატესობას ანიჭებენ ინფორმაციის გადამუშავების (აღქმა, შენახვა) გარკვეულ მეთოდებს. განათლების სპეციალისტებმა ამ თემაზე განსაკუთრებით გასული საუკუნის 70-იანი წლებიდან გაამახვილეს ყურადღება. ეს თემა დღესაც აქტუალურია. სასურველია, რომ მასწავლებელმა შეაფასოს მოსწავლეთა სწავლის სტილი და მის მიერ გამოყენებული სწავლების მეთოდები მაქსიმალურად მოარგოს მათ ინდივიდუალურ სტილს.

არსებობს სწავლის სტილის კლასიფიკაციის სხვადასხვა თეორიები. ყველასთვის ცნობილია გარდნერის მრავალმხრივი ინტელექტის თეორია. მან გამოყო 10 ინტელექტი და მათი სწავლის სტილი. ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული კლასიფიკაციის მიხედვით, შესაძლებლია სწავლის სამი ძირითადი ტიპის გამოყოფა. ეს ტიპებია: აუდიალური, ვიზუალური და კინესთეტიკური. გთავაზობთ გეოგრაფიის გაკვეთილების აქტივობებს თითოეული ინდივიდუალური განსხვავებულობის გათვალისწინებით.

აუდიალური (სმენითი) ტიპები სწავლობენ ყველაზე უკეთ იმას, რაც ესმით. მაგალითად, მათ კარგად შეუძლიათ მელოდიების დამახსოვრება. სწავლისას ისინი საკუთარ თავს უკითხავენ. ახალ სიტყვებს ისინი ხმამაღლა სწავლობენ. ეს ტიპი საკუთარ თავს ხშირად ელაპარაკება. მას სწავლაში ეხმარება კომპაქტდისკები ან ლექციები. ასეთი მოსწავლეებისათვის აქტიური ლექციების გარდა, მისაღები იქნება სწავლება ვიდეო ფილმების გამოყენებით. ავიღოთ თემა დედამიწის აგებულება. მასწავლებელი აჩვენებს BBS-ის ფილმს დედამიწის აგებულების შესახებ და პარალელურად კონკრეტულ თემაზე ესაუბრება. ამ აქტივობაში ვიზუალური ტიპის მოსწავლეც ჩართულია, რადგან ეს მისი კომფორტის ზონაცაა. ვულკანები, მთები, კლიმატი, წყლის რესურსები, ბუნებრივი ზონები. ნებისმიერ ამ თემაზე BBS-ის ფილმები კარგი რესურსი იქნება.

შემდეგი აქტივობა კვლავ ვიზუალური სტილის მოსწავლეებისთვისაა კომფორტული:

მოსწავლეებმა ჯგუფებში ლითოსფეროს ფილების რუკიდან უნდა დაადგინონ ყველაზე დიდი ფილები და თითოეულ მათგანზე განლაგებული კონტინენტები და ოკეანეები.

პრეზენტაციის დროს შეავსებენ ცხრილს.

ვიზუალისტი მოსწავლე ყველაზე უკეთ სწავლობს იმას, რასაც ხედავს. ვიზუალისტებისთვის გეოგრაფიის გაკვეთილზე კომფორტული იქნება და დიაგრამების შედგენა და გამოყენება ცხრილებისა. მათ ასევე სურათებითა და ბარათებით სწავლა უყვართ.

ასეთი ტიპისთვის მნიშვნელოვანია ინფორმაციის წაკითხვა. სწავლის დროს ის უამრავ ჩანაწერს აკეთებს. ბევრს კითხულობს და ხშირად ოცნებობს ფერებში. ყველაზე კარგად სწავლობს სასიამოვნო გარემოში. კომუნიკაციურ ტიპს საუბრები და დისკუსიები ურჩევნია. სჭირდება სხვებთან ურთიერთობა, ან დიალოგი. სვამს უამრავ შეკითხვას და კარგად სწავლობს ჯგუფებში.

დედამიწის აგებულების, კლიმატის ჩამოყალიბების ფაქტორების, მინერალური რესურსების კლასიფიკაციის სქემებით გამოსახვა, მონაცემების ერთი სახიდან მეორე სახით გამოსახვა, ნომენკლატურის შესწავლისას მარტივი ცხრილების შედგენა – ყველა ეს აქტივობა ვიზუალისტების კომფორტის ზონას წარმოადგენს.

კინესთეტიკური (მოტორული) ტიპი სწავლობს მოძრაობის საშუალებით. მათ ურჩევნიათ მეთოდი “სწავლა კეთების საშუალებით” და უნდათ, გამოსცადონ ყველაფერი. მათ მოსწონთ ფიზიკური აქტიურობა ან საღეჭი რეზინის ღეჭვა სწავლის დროს. მათ არ უყვართ თეორია, მაგრამ უყვართ ექსპერიმენტები. ისინი ფიზიკურად აქტიურები არიან. კინესთეტიკებისთვის კომფორტული იქნება სწავლება როგორც დისკუსიებისა და როლური თამაშები, ასევე კონტურული რუკის შევსება. დედამიწის აგებულების განხილვისთვის სწორედაც მათთვის კონტურული რუკაზე შესასრულებელი სამუშაო იქნება განკუთვნილი.

მართალია, ყოველ გაკვეთილზე შეიძლება ვერ მოხერხდეს სწავლის სტილის გათვალისწინება, თუმცა შედეგის მიღწევაში აქტივობათა მრავალფეროვნება დაგვეხმარება. მით უმეტეს, რომ ძირითად შემთხვევებში თითქმის ყველა ტიპი ამ ტიპების ნარევს წარმოადგენს. არავინაა სწავლის მხოლოდ ერთი ტიპის წარმომადგენელი. ამიტომაც ყველაზე უკეთ მაშინ ვსწავლობთ, როდესაც გრძნობის ყველა ორგანოს ვიყენებთ. ამ დროს ჩვენი ტვინი აქტიურდება სხვადასხვა საშუალებით და კარგად ინახავს ახალ ინფორმაციას. ამავე დროს სწავლის სტილი შეიძლება დროისა და კონტექსტის მიხედვით შეიცვალოს.

ჟიულ ვერნი გეოგრაფიის გაკვეთილზე

0
გეოგრაფია არა მხოლოდ მეცნიერება, არამედ ხელოვნებაც არის. დედამიწის აღწერა, ქვეყნების დახასიათება, მოსახლეობის კულტურისა და ადათ-წესების სათანადოდ გადმოცემა მოითხოვს დიდ შემოქმედებით და მხატვრულ ნიჭს. ამიტომ გეოგრაფებად შეგვიძლია მივიჩნიოთ ისეთი დიდი მწერლები, როგორებიც არიან ალექსანდრ დიუმა, ჟიულ ვერნი, მარკ ტვენი, ჯეკ ლონდონი… მათი ნაწარმოებების მეშვეობით შეგვიძლია ვიმოგზაუროთ და სხვადასხვა ქვეყანა შევისწავლოთ.

 

განსაკუთრებით ჟიულ ვერნის დახმარებით შეგვიძლია მოსწავლეების დაინტერესება. გთავაზობთ რამდენიმე აქტივობას, რომლებიც მე-7 კლასში გეოგრაფიული კოორდინატების თემას ეხება. გეოგრაფიული გრძედისა და განედის შესწავლა რუტინად რომ არ იქცეს და მოსწავლეებმა მისი გამოყენების მნიშვნელობა გააცნობიერონ, შეიძლება ჩავრთოთ გაკვეთილში სათავგადასავლო რომანი „კაპიტან გრანტის შვილები”.

ამ აქტივობათა წყალობით მოსწავლეს გამოუმუშავდება შემდეგი უნარ-ჩვევები:

* შემოქმედებითობა;
* დროსა და სივრცეში ორიენტაციის უნარი;
* ინფორმაციის მოძიების, გაანალიზებისა და გამოყენების უნარი;
* საკუთარი მოსაზრების გამოთქმის, არგუმენტირებისა და დასკვნების გამოტანის უნარი.
ამ გზით მივაღწევთ გეოგრაფიის საგნობრივი სტანდარტით გათვალისწინებულ შემდეგ მიზნებს:
გეო. VII. 2. მოსწავლეს შეუძლია სხვადასხვა თვალსაჩინოების კითხვა გეოგრაფიული ინფორმაციის მოსაპოვებლად.
* ლეგენდის გამოყენებით გადააქვს ინფორმაცია კონტურულ რუკებზე და სხვა დამხმარე თვალსაჩინოებებზე;
* წარმოსახვით მოგზაურობს დედამიწის გარშემო აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ ან დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ; მსჯელობს თარიღთა ცვლის ხაზის დანიშნულებასა და განლაგების პრინციპებზე; ასევე მოგზაურობისას შექმნილ უხერხულობებზე და მათი დაძლევის საშუალებებზე.
გეო. VII. 3. მოსწავლეს შეუძლია ორიენტირება სივრცეში.
* რუკაზე განსაზღვრავს საკოორდინატო ბადის ძირითად ელემენტებს;
* რუკის გამოყენებით განსაზღვრავს მნიშვნელოვანი გეოგრაფიული ობიექტების კოორდინატებს (მაგ.: დედაქალაქები, კუნძულები, მწვერვალები და სხვ.);
* ასახელებს ერთ განედზე ან გრძედზე მდებარე ქალაქებს;
* ატლასის საძიებო სისტემის გამოყენებით განსაზღვრავს გეოგრაფიული ობიექტის მდებარეობას;
* იყენებს ტოპოგრაფიულ რუკას და ადგენს მარშრუტებს, ჰორიზონტალების მეშვეობით განსაზღვრავს ადგილის აბსოლუტურ და შეფარდებით სიმაღლეს, ფერდობის დახრილობას.
აქტივობა № 1. ტექსტზე მუშაობის დაწყებამდე მასწავლებელი სვამს კითხვებს:
1. რა არის მერიდიანი?
2. რა არის პარალელი?
3. რა არის გრადუსთა ბადე?
4. რომელი პარალელი უფრო გრძელია – 80-გრადუსიანი თუ 60-გრადუსიანი?
ამ საკითხების განხილვის შემდეგ კლასი იყოფა ჯგუფებად და მასწავლებელი ურიგებს მათ ნაწყვეტს წყაროდან „კაპიტან გრანტის შვილები”.

წყარო: ჟიულ ვერნის წიგნში „კაპიტან გრანტის შვილები” მოთხრობილია ბრიტანელი კაპიტნის გრანტის შესახებ. შოტლანდიაში ინგლისელების ბატონობით უკმაყოფილო მამაცი კაპიტანი გადაწყვეტს, გამოიკვლიოს წყნარი ოკეანის კუნძულები, რომ ერთ-ერთ მათგანზე თავისუფალი შოტლანდიური კოლონია დააარსოს. გავიდა ხანი და გრანტის ექსპედიცია უგზო-უკვალოდ დაიკარგა. მას შემდეგ, რაც მის მიერ ზღვაში ჩაგდებულ ბოთლს პოულობენ, კაპიტნის საძებნელად შოტლანდიელი ლორდი და ლედი გლენარვანები მიემგზავრებიან. მათ მიჰყვებიან გრანტის შვილებიც – მერი და რობერტი. უცნობია, სად განიცადა კატასტროფა გრანტის გემმა, ცნობილია მხოლოდ, რომ კაპიტანი და ორი მეზღვაური გადარჩნენ და იმყოფებიან კუნძულზე, რომელიც განედის 37-ე გრადუსზე მდებარეობს. ნაწერი გაურკვეველია, ამიტომ მოგზაურთა გუნდი მრავალი გამოცანისა და სირთულის წინაშე აღმოჩნდება. მამაც მოგზაურებს უამრავი ხიფათი ელით. გემ „დუნკანით” მოგზაურები თავდაპირველად სამხრეთ ამერიკისკენ მიემართებიან. კიდევ ერთი, მაგრამ მოულოდნელი მგზავრია ექსცენტრიკული ჟაკ პაგანელი (რომელიც ინდოეთში აპირებდა გამგზავრებას). გუნდი მოივლის პატაგონიას, ტრისტან და კუნიას კუნძულს, ამსტერდამის კუნძულსა და ავსტრალიას. თქვენ მათთან ერთად იმოგზაურებთ და ნამდვილი მეგობრობისა და სიყვარულის ძალაში დარწმუნდებით.
მოსწავლეებმა უნდა წაიკითხონ ტექსტი და უპასუხონ კითხვებს:

1. რა გეოგრაფიული ინფორმაციაა მოცემული ტესტში?
2. რატომ მოუხდა „დუნკანის” ეკიპაჟს მსოფლიოს შემოვლა?
3. კიდევ რისი ცოდნაა საჭირო, რომ სასურველ ობიექტს მივაგნოთ?
4. რა არის გრძედი და განედი?
5. რა არის გეოგრაფიული კოორდინატები?
6. რა საჭიროა ორივე გეოგრაფიული კოორდინატის ცოდნა? მოიყვანე მაგალითები.
აქტივობა № 2. პრეზენტაციის შემდეგ შეიძლება მოეწყოს წარმოსახვითი მოგზაურობა რუკაზე. მასწავლებელი კარნახობს გეოგრაფიულ კოორდინატებს და თითოეული ჯგუფი პოულობს შესაბამის ობიექტს. ვინც უფრო მოკლე ხანში იპოვის ყველა ობიექტს, ის იქნება გამარჯვებული.
გეოგრაფიის გაკვეთილების გახალისებაში ჟიულ ვერნის კიდევ ერთი სათაგადასავლო რომანი დაგვეხმარება. ეს არის „80 დღე დედამიწის გარშემო”.

ეს მცირე პროექტია. მასწავლებელი გაკვეთილზე უყვება ბავშვებს ჟიულ ვერნის ბიოგრაფიას და აცნობს მის შემოქმედებას. ხაზს უსვამს იმ ფაქტს, რომ წარმატების მიღწევამდე მან საფუძვლიანად შეისწავლა მეცნიერების სხვადასხვა დარგი. ჟიულ ვერნიმ შექმნა „არაჩვეულებრივი მოგზაურობის” 65-ტომიანი ისტორია, რომელშიც გაერთიანდა არაერთი სამეცნიერო-ფანტასტიკური, სათავგადასავლო, გეოგრაფიული და სოციალურ-სატირული რომანი თუ მოთხრობა. ის სამეცნიერო-ფანტასტიკური რომანის ერთ-ერთი ფუძემდებელია.

დიდი ფორმატის ქაღალდზე მოსწავლეები ხატავენ კონტინენტების კონტურებს და მონიშნავენ ლონდონს, რადგან სწორედ ამ ქალაქიდან დაიწყო მოგზაურობა რომანის ერთ-ერთმა მთავარმა პერსონაჟმა ფილეას ფოგმა.

კლასი ჯგუფებად იყოფა. ირჩევენ ფერებს და ლონდონთან ამაგრებენ შესაბამისი ფერის ისარს. მოსწავლეები ინდივიდუალურად იწყებენ რომანის კითხვას. ორი კვირის განმავლობაში თითოეული ჯგუფი პერიოდულად აკეთებს მოგზაურობის ჩანახატს, რომელსაც ფორმატზე მიმაგრებულ კონვერტში ათავსებს. ჩანახატის ფორმაზე ჯგუფის წევრები ერთობლივად თანხმდებიან. ეს შეიძლება იყოს წაკითხულის მოკლე შინაარსი, ანალიზი ან ნახატი. კონვერტებში მოთავსდება იმ პრობლემების ნუსხა და აღწერაც, რომლებიც მოგზაურობის (კითხვის) დროს შეხვდათ.

მოგზაურობის მარშრუტის შესაბამისად, ისარი მიუყვება იტალიას, ხმელთაშუა ზღვას, სუეცის არხს… რომელი ჯგუფიც პირველი დაასრულებს მოგზაურობას (კითხვას), დაჯილდოვდება ჟიულ ვერნის სახელობის საპატიო დიპლომით. პრეზენტაციაზე ყველა ჩანახატი გამოიფინება და მოხდება რომანის განხილვა. მთელი ეს მოგზაურობა ხომ სავსეა მოულოდნელობებითა და ხიფათით, რომლებსაც ჩვენი გმირები მედგრად ხვდებიან. თავგანწირვის, სიმამაცისა და ერთმანეთის ერთგულების წყალობით მისტერ ფოგი და მისი მსახური ყველა დაბრკოლებას გადალახავენ და მიზანს მიაღწევენ. მისტერ ფოგი ხომ უაღრესად დისციპლინირებული, გაწონასწორებული და ფიზიკურად ძლიერი ადამიანია.

რაც შეეხება კონტურულ რუკას, შეიძლება, მასზე მუშაობა მთელი წლის განმავლობაში გაგრძელდეს. მე-7 კლასში ცალკეული თემების გავლის შემდეგ შეიძლება მოინიშნოს რელიეფის ფორმები, ჰიდროსფეროს ერთეულები, ქვეყნები და ქალაქები და ა.შ.

ეს პროექტი რამდენიმე გამჭოლი პრიორიტეტული კომპეტენციის (წიგნიერება, სწავლის სწავლა, სემიოტიკური და სოციალური და სამოქალაქო) განვითარებაში დაგვეხმარება.
მისტერ ფოგის მოგზაურობა
გამოყენებული ინტერნეტსაიტები:
https://ka.wikipedia.org/wiki/

სახალისო გეოგრაფიული დეტექტივები (მე-2 ნაწილი)

0

კატასტროფა ალასკაზე

ერთხელ გეორგ გრაფი და მისი ცოლი ქეითი ერთ-ერთ საღამოზე ლეო გრასის შეხვდნენ. გრასი და გრაფი კლასელები იყვნენ. მართალია, გრასს ძალიან უყვარდა ტრაბახი, მაგრამ ამასთან, იგი საუკეთესო ორატორი იყო და მის მიერ მოყოლილი ისტორიები ბევრ მსმენელს მოსწონდა. ამჯერად ლეომ ალასკაზე თავისი მუშაობის შესახებ დაიწყო საუბარი.

-ჩვენი კომპანია მდინარე კოიუკუკის რაიონში, სრულიად ველურ და უკაცრიელ ადგილას ნავთობს ეძებდა. ამ რაიონში ესკიმოსების მხოლოდ რამდენიმე პატარა დასახლება და უსასრულო ტუნდრაა. აგვისტოს დასაწყისში მე ბრუკსის ქედის მთისწინეთში უნდა გავფრენილიყავი, სადაც ერთ-ერთი ჩვენი ჭაბურღილი იდგა. ნორმალურად ავფრინდით, მაგრამ უკვე ნახევარი საათის შემდეგ ვერტალიოტის ძრავა გაფუჭდა და საფრენი აპარატი მწყობრიდან საბოლოოდ გამოვიდა. პილოტს ვუბრძანე, რომ დაშვებულიყო. სულ რაღაც 10 მეტრიღა გვაკლდა მიწამდე, როცა ძრავა საბოლოოდ ჩაქრა და ჩვენ პირდაპირ ჭაობში ჩავვარდით, რამაც გადაგვარჩინა კიდეც. ვერტალიოტი ჭაობში ნახევარი მეტრით ჩაეფლო, რამაც დარტყმის ძალა შეამცირა. მაგრამ, თურმე უფრო მეტი საშინელება წინ გველოდა: ვერტალიოტის რაცია და სანავიგაციო ხელსაწყოები ჩამოვარდნის გამო მწყობრიდან გამოვიდა. ამიტომ ვერავის გავაგებინებდით ჩვენს ადგილსამყოფელს და ვერც დახმარებას მოვითხოვდით. საბედნიეროდ, ხელთ რუკა და კომპასი გვქონდა. პილოტთან ერთად გადავწყვიტეთ სამხრეთისკენ აგვეღო გეზი, რათა იუკონის ხეობიდან გავსულიყავით. ჩვენ დაახლოებით 100 მილი უნდა გვევლო ტუნდრაში საკვებისა და იარაღის გარეშე. გარდა ამისა, უტყეო ტუნდრაში ვერ ვახერხებდით კოცონის დანთებას. საბედნიეროდ, ზაფხულში ალასკაზე პოლარული დღეა და ეს ჩვენ ღამით გაყინვისგან გვიცავდა. მე კომპასი ავიღე. ისრის სამხრეთი ბოლო ჩვენ წინ მდებარე მაღალი ბორცვისკენ იყო მიმართული. კომპასი ჯიბეში შევინახე და პირდაპირ ბორცვის მიმართულებით წავედი. პილოტი უკან გამომყვა…

რაფს მოსწყინდა ლეოს საუბარი და მსმენელების ჯგუფს გაერიდა. მალე მას მეუღლეც შეუერთდა.

_ ქეთი, შენც მოგბეზრდა ლეოს ”ზღაპრები” თუ უკვე დაამთავრა ლაპარაკი?

-არა, ჯერ არ დაუმთავრებია , თუმცა უკვე იუკონს უახლოვდება. მაგრამ ისე გაუტია, რომ მეც კი შევნიშნე მისი ტყუილები.

იპოვეთ ლეოს მონათხრობში შეცდომები.

პასუხი:
ლეომ თავის მონათხრობში სულ მცირე 4 შეცდომა დაუშვა. პირველი, ალასკის შიდა რაიონებში ცხოვრობენ არა ესკიმოსები, არამედ ინდიელები.

მეორე – ბრუკსის ქედის სამხრეთით მდებარეობს არა ტუნდრა, არამედ ტყეტუნდრა, უფრო მეტიც მდინარეთა ხეობებში გავრცელებულია ტყეები.

მესამე – პოლარულ დღეზე დაკვირვება მდინარე კოიუკუკის რაიონში შესაძლებელია ივნისის ბოლოს და არა აგვისტოს დასაწყისში.

და მეოთხე – კომპასის მაგნიტური ისარი ალასკაზე უჩვენებს ჩრდილოეთის, და არა აღმოსავლეთის მიმართულებას. სწორედ მანდ მდებარეობს ალასკასთან მიმართებაში ჩრდილოეთი მაგნიტური პოლუსი. შესაბამისად, იუკონის ხეობამდე მისვლას ლეო გრასი ვერ შეძლებდა.

დამწვარი წერილი

დილით ადრე პოლიციის უფროსმა ინსპექტორი გეორგ რაფი გამოიძახა.

– როგორც იქნა ნარკომაფიის მოკავშირე დავაკავეთ. მართალია, დაკავებისას ის წერილის დაწვას ცდილობდა, მაგრამ ჩვენმა ექსპერტებმა შეძლეს დამწვარი ფურცლიდან ნაწილობრივ აღედგინათ ტექსტი. აი ისიც.

პოლიციის უფროსმა რაფს ქაღალდი მიაწოდა.

” … 24 ივნისს იახტა უნდა გავიდეს ლოს-ანჯელესის პორტიდან … და … პაკეტებში 500 გრამი… დრეიკის სრუტის გავლით… თქვენი მეორე გაჩერება კეიპტაუნშია… შტორმის შემთხვევაში… პერტში შეხვდებით ჩვენს რეზიდენტს….”

-სულ ესაა?

-კი. დღეს უკვე 20 ივნისია. იახტა პორტშია. გაემგზავრეთ და იპოვეთ ის. თქვენთან ერთად სერჟანტი რეიც წამოვა.

უკვე ერთი საათის შემდეგ გეორგ რაფი ნავსადგურის კომენდატის კაბინეტში იმყოფებოდა.

-24 ივნისს ჩვენი პორტიდან 6 იახტა გადის – წარმოსთქვა კომენდანტმა.

-შეგიძლიათ მითხრათ თითოეული ამ იახტის მარშრუტი და დანიშნულების ადგილი?

-არა, სერ. კაპიტნები ვალდებულები არიან მხოლოდ დანიშნულების ადგილი გვაცნობონ. ასე რომ, მე მხოლოდ თქვენს ერთ შეკითხვას შემიძლია გავცე პასუხი – სად? მაგრამ არ ვიცი, რა მარშრუტით მოგზაურობენ.
-კარგით, ეს ინფორმაცია მომეცით.
კომენდანტმა მაგიდიდან ფურცელი აიღო და სიიდან იმ დღეს გამავალი ხუთი იახტის საბოლოო დანიშნულების ადგილი წაიკითხა: ”რესიფი, დაკარი, ოდესა, ბომბეი, შანხაი”.

-კი მაგრამ, თქვენ ხომ თქვით, რომ 6 იახტა გადიოდა?

-მეექვსე იახტა სპორტულია. იგი დედამიწის გარშემო მოგზაურობს. ყველა იახტას გაჩხრეკთ?
-არა, ვფიქრობ ერთიც საკმარისია.

რომელი იახტის გაჩხრეკას აპირებდა გრაფი?

პასუხი:
სპორტული იახტის. წერილის თანახმად იახტას სამხრეთ ამერიკისა და აფრიკის გვერდით უნდა გაევლო, რომ ავსტრალიამდე მიეღწია. თუმცა ავსტრალიის ნავსადგურ პერტამდე მისვლა უფრო ადვილია წყნარი ოკეანის გავლით. შესაბამისად, იახტა, რომელსაც ნარკოტიკები გადაჰქონდა, დედამიწის გარშემო მოგზაურობდა.

დაზღვევის საქმე
ერთხელ რაფს მისი ძველი მეგობარი ლიმეტი ესტუმრა. სწორედ ლიმეტისთან ერთად ოდესღაც რაფმა თავისი კარიერა დაიწყო პოლიციაში, მაგრამ მერე მათი გზები გაიყო. ლიმეტმა მსხვილ სადაზღვევო კომპანიაში საგამოძიებო განყოფილებაში დაიწყო მუშაობა და პოლიციიდან წავიდა. თუმცა ხანდახან ის რაფს დახმარებას სთხოვდა ხოლმე და, სავარაუდოდ, ამ დღესაც ამ მიზნით იყო მოსული.

-რაფ! შეგიძლია ერთ საქმეში დახმარება გამიწიო? – პატარა შესავლის შემდეგ იკითხა ლიმეტმა.
-მიდი, დაიწყე. ამჯერად რაშია საქმე.
-ნახევარი წლის წინ ჩვენს კომპანიაში ახალი კლიენტი – ბარი ჰოპკინსი მოვიდა. მან საკმაოდ მსხვილ თანხად დააზღვია თავისი ცოლი, სახლი და იახტა. ერთი თვის შემდეგ მის სახლს მეხი დაეცა და დაიწვა. ხოლო დაახლოებით ორი თვის წინ მისი იახტა ჩაიძირა და ცოლი დაიღუპა. მე ასეთი დამთხვევების არ მჯერა, მაგრამ ხელმოსაკიდიც არაფერი მაქვს, სამწუხაროდ.

-აქამდე რატომ არ მოხვედი?
-ჰოპკინსმა დაზღვევის თანხის მისაღებად განცხადება მხოლოდ 6 დღის წინ შემოიტანა.
-საინტერსოა. აბა უფრო დაწვრილებით მომიყევი.

-ჰოპკინსი საკმაოდ მდიდარი კაცია, ბირჟაზე თამაშობს. საკმაოდ ძვირად ღირებული იახტა ყავდა. დაახლოებით 2 თვის წინ ჰოპკინსი ცოლთან ერთად ჰავაის კუნძულებზე გაემგზავრა. როგორც წესი, ასეთი კრუიზის დროს, მას თან ორი მეზღვაური და სტიუარდი მიჰყავდა თან, მაგრამ ამჯერად მათ გარეშე გადაწყვიტა გამგზავრება. 28 მაისს ისინი ჰონოლულუდან ჩრდილოეთით 200 მილის დაშორებით იმყოფებოდნენ, როცა წყნარი ოკეანის ცენტრალურ ნაწილში მიწისძვრა მოხდა და შესაბამისად გიგანტური ტალღა – ცუნამი წარმოიქმნა.

-მე ვიცი, რა არის ცუნამი, ამიტომ შეგიძლია არ ამიხსნა. იმედი მაქვს, არ აპირებ ჰოპკინსის დადანაშაულებას იმაში, რომ ცუნამის გამოწვევა სურვილის მიხედვით შეუძლია?

-რა თქმა უნდა, არა. ეს უბრალოდ დამთხვევაა. თუ გახსოვს მაისში ტელევიზიით თითქმის მთელი კვირა გადმოსცემდნენ ცნობებს და აჩვენებდნენ სიუჟეტებს იმის შესახებ, თუ რა ზარალი მოჰყვა ამ ტალღას იაპონიასა და ჰავაის კუნძულებზე.

-ჰო, მაგრამ რამდენადაც მახსოვს, მსხვერპლი არ ყოფილა.

-მართალია, მოსახლეობა წინასწარ იყო გაფრთხილებული და ამიტომ მსხვერპლი არ ყოფილა, მაგრამ ჰოპკინსი ამტკიცებს, რომ ცუნამის შესახებ არაფერი იცოდა, რადგან რადიოს არ უსმენდა. ის და მისი ცოლი მშვიდად ირუჯებოდნენ იახტის ბორტზე, როცა იახტა მოულოდნელად მაღლა ავარდა, მერე კი მკვეთრად გადაიხარა. ჰოპკინსის ცოლი ოკეანეში გადავარდა, თვითონ კი სახელურს მოეჭიდა. ტალღის დარტყმის გამო იახტა გაიბზარა და წყალმა დაიწყო დინება. თუმცა ჰოპკინსმა მოასწრო ავარიული ნავის გადაგდება, თავადაც გადახტა, იახტა კი წყალში ჩაიძირა. მისი ცოლი არსად ჩანდა. განსაკუთრებული შემთხვევისთვის ნავი საჭმლითა და რაციით იყო მომარაგებული. ჰოპკინსმა SOS სიგნალების გაშვება დაიწყო. მეორე დღეს იგი სატვირთო გემმა აიყვანა, რომელიც კანადიდან ჰონგკოკში მიემგზავრებოდა. ჰოპკინსი ძალიან მძიმე მდგომარეობაში იმყოფებოდა. თითქმის 1 კვირა მან გემის ლაზარეთში გაატარა და კიდევ 1 კვირა – ჰონგკოკის საავადმყოფოში. ამის შემდეგ იგი ჰონოლულუში გაფრინდა და ცოლის საძიებო სამუშაოების ორგანიზება დაიწყო იმის იმედად, რომ შეიძლება მან გადარჩენა მოახერხა.

ლოს-ანჯელესში მხოლოდ მას შემდეგ დაბრუნდა, როცა დარწმუნდა რომ ძიებას აზრი აღარ ჰქონდა.

-მაშინ გასაგებია, თუ რატომ მოგაკითხათ მან ასე დაგვიანებით.

-კი, მართლაც. ყველაფერი ლოგიკურად გამოიყურება და ვერაფერში შეედავები, მაგრამ რატომღაც მე მაინც არ მჯერა.

-სწორედაც იქცევი. მე უკვე ვიცი სად ჩაიწვა.

თქვენ თუ შეამჩნიეთ, სად დაუშვა ჰოპკინსმა შეცდომა?

პასუხი:

იმ ადამიანსაც კი არ გაუჭირდება ჰოპკინსის შეცდომის დანახვა, რომელიც ძალიან სუსტად ერკვევა გეოგრაფიაში. რა თქმა უნდა, ცუნამი მის იახტას ვერაფერს დააკლებდა, რადგან ამ ტალღას დამანგრეველი ეფექტი მხოლოდ სანაპიროსთან ახლო ტერიტორიებზე აქვს და არა ღია ოკეანეში, სადაც ის შეუმჩნეველია და არა სახიფათოა.
უიღბლო მეთევზე

ლოს-ანჯელესის ერთ-ერთ ქუჩაზე პატარა მაღაზია გაძარცვეს. ეჭვმიტანილად ვინმე რონი კლარკი ცნეს, რომელიც უკვე ორჯერ იყო შემჩნეული მსგავს საქმიანობაში. საქმის გამოძიება გეორგ გრაფს მიანდეს.

-უარყოფა არ გამოგივა, რონი, ორი მოწმე გვყავს, რომლებმაც დაინახეს, როგორ ტრიალებდით თქვენ გუშინ მაღაზიასთან.

-ისინი ცდებიან, ინსპექტორო. გარწმუნებთ, რომ მთელი გუშინდელი დღე მე ზღვაზე გავატარე.
-ვის შეუძლია ამის დადასტურება? თქვენ ვინმემ გნახათ?
-არა. სამწუხაროდ, მე არავის შევხვედრივარ.
-ეს არასერიოზულია, რონი. როგორ შეიძლება მთელი დღის განმავლობაში პლაჟზე არავინ შეგხვედროდათ?
-მოიცათ, ინსპექტორო, ახლავე აგიხსნით ყველაფერს. მე პლაჟზე უთენია გავედი, რათა მეთევზავა. ამ დროს კი იქ კაციშვილი არ იყო. მოტორიანი ნავი ავიღე, ნაპირს ნახევარი მილით დავშორდი და ღუზა ჩავაგდე. თევზაობამ იმედი არ გამიმართლა: თევზი არ მოდიოდა და უკვე შუადღისთვის უკან დასაბრუნებლად მზადება დავიწყე. აი, სწორედ ამ დროს დაიწყო ყველაფერი: ნავის მოტორი ვერაფრით ავამუშავე. მასში ალბათ ან წყალი მოხვდა, ან არ ვიცი კიდევ რა. წარმოიდგინეთ ჩემი მდგომარეობა: მე თან ნიჩბებიც კი არ მქონდა, ნაპირამდე ხმამაღალი ყვირილითაც ვერავის გავაგებინებდი. რომ არა ტალღები, მე ახლაც ოკეანეში ვიქნებოდი. ჩემდა საბედნიეროდ, ტალღებმა ნაპირზე გამომრიყეს, თუმცა ამას დარჩენილი მთელი ნახევარი დღე დასჭირდა და მხოლოდ ღამე მივაღწიე ნაპირს. ამიტომაც ვერავინ მნახა.

-ეს მართალი არაა, რონი. თქვენი ნაამბობი სიცრუეა.
რატომ არ დაიჯერა გეორგ რაფმა რონის ვერსია?

პასუხი:
ტალღები ვერ გამოიყვანდა რონი კლარკის ნავს ნაპირთან, რადგან ტალღებში წყლის მოძრაობა ვერტიკალურია, და არა ჰორიზონტალური.

ოკეანეების გლობალური პრობლემები

0
ოკეანე დედამიწის ზედაპირის უმეტეს ნაწილს, 71%-ზე მეტს იკავებს. ერთ სულ მოსახლეზე საშუალოდ 311 მლნ.ტონა წყალი მოდის. ოკეანე გავლენას ახდენს ატმოსფეროს მდგომარეობაზე და წარმოადგენს საკვებისა და სასარგებლო წიაღისეულის წყაროს. ის ყველაზე პროდუქტიული ეკოსისტემაა დედამიწაზე, თევზჭერის 80%-ს სწორედ ოკეანე განაპირობებს. იგი არის სიცოცხლის აკვანი პლანეტაზე.
ოკეანე მნიშნელოვან გარემოსდაცვით ფუნქციას ასრულებს:
– დიდი წვილილი მიუძღვის დედამიწაზე სიცოცხლის არსებობასა და კლიმატის ჩამოყალიბებაში;
– გავლენას ახდენს ატმოსფეროს შემადგენლობაზე და წარმოადგენს მინერალური რესურსების მნიშვნელოვან „საწყობს”;
– დიდი გავლენა აქვს მეტეოპროცესებზე: წყლის მასა დაბალ განედებში, ტროპიკებში, მზის სითბოს აგროვებს, რომელიც შემდეგ გადაადგილდება მაღალი განედებისკენ, რაც ხელს უწყობს ატმოსფეროს ცირკულაციას, საბოლოოდ კი განსაზღვრავს კლიმატის ჩამოყალიბებას.
– პლანქტონის როლი განუზომელია ატმოსფეროს შემადგენელი აირების დაბალანსებისთვის. იგი აღიარებულია, როგორც ყველაზე მნიშვნელოვანი ჟანგბადის წყარო. ატმოსფეროში არსებული ჟანგბადის 50–70% ფიტოპლანქტონისაგანაა წარმოქმნილი ფოტოსინთეზის პროცესში. ანთროპოგენური ზემოქმედებით გამოწვეული თანამედროვეობის ყველაზე დიდი პრობლემა ნახშირბადის ციკლის დარღვევაა. ბისფეროში მოხვედრილი CO2 – ის ნახევარი ოკეანის ცოცხალი ორგანიზმების მიერ შეიწოვება.
– მნიშვნელოვანია ოკეანის როლი ადამიანის ცხოვრებაში: იგი ასრულებს გარემოსდაცვით, თევზჭერის, ნედლეულის მოპოვების, რეკრეაციულ, სატრანსპორტო და სხვა ფუნქციებს.
მსოფლიო ოკეანის მნიშვნელობიდან ერთ-ერთია თევზჭერა, წლიური შემოსავალი აღემატება 55 მილიარდ დოლარს.
საკვების მხოლოდ 1% მოდის ოკეანეში, მაგრამ ცხოველური ცილების ¼ სწორედ მსოფლიო ოკეანის წილზეა. მაგალითად მიანმარს, ჩინეთს, იაპონიას ცხოველური ცილების ნახევარზე მეტს სწორედაც ოკეანე აძლევს. ღია ოკეანეში აქტიურად ვითარდება „მარიკულტურა”, ე.წ. ოკეანის „რანჩო”. ტერმინი „მარიკულტურა” ნიშნავს სასარგებლო წყალმცენარეების, მოლუსკების, თევზებისა და სხვა ორგანიზმების მოშენებას ზღვების სანაპიროზე, ლიმანებსა და მდინარეების ესტუარებში. ამჟამად მათზე მოდის წყლის პროდუქტების 1/10. მარიკულტურის განვითარებას უძველესი ტრადიცია აქვს, იაპონიაში უკვე 200 წლის წინ ხდებოდა მოლუსკების კულტივირება. უახლოეს ათწლეულში კი „მარიკულტურა” კაცობრიობას 50 მლნ. ტონა საკვებ პროდუქტს მისცემს.
საერთაშორისო წყლის ტრანსპორტის წლიური შემოსავლი 150 მლრდ. დოლარს აღემატება. საზღვაო ტრანსპორტი გამოირჩევა მაღალი დინამიურობით და დაბალი თვითღირებულებით.
ოკეანისა და მისი სანაპიროს რეკრეაციული დანიშნულება ძალიან დიდია. მას აქვს სამეცნიერო ღირებულებაც. სწორედ ოკეანეშია აღმოჩენილი პლანეტარული მნიშვნელობის აღმოჩენები, რომლის შესწავლაც ადამიანს ეხმარება გაიგოს დედამიწის წარმოშობა და ევოლუციის გზა. ოკეანეში ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენა და დაადასტურა ოკეანის გაფართოება და დედამიწის ქერქის მუდმივი მოძრაობა, საიდანაც ხდება დედამიწის „გაახალგაზრავება”, .რაც უფრო მეტად იზრდება მსოფილო ოკეანის როლი კაცობრიობის განვითარებაში, მით მეტად იზრდება მსოფლიო ეკონომიკაში მისი წილი და მით უფრო მეტად იჩენს თავს სერიოზული ეკოლოგიური პრობლემები. უპირველესი პრობლემა ბიოლოგიური რესურსების ამოწურვაა. ჯერ კიდევ გასულ საუკუნეში წარმოუდგენელი იყო, რომ მსოფლიო ოკეანე, რომელიც დედამიწის ¼ -ს იკავებს, შეიძლებოდა დაბინძურებულიყო და ბიოლოგიური რესურსები ამოწურულიყო.
ყველაზე მნიშვნელოვანი ეკოლოგიური პრობლემა დაბინძურებაა, რაც გულისხმობს პირდაპირ ან არაპირდაპირ ნივთიერებებისა და ენერგიის მოხვედრას წყალში. არსებობს სხვადასხვა სახის დაბინძურება: ქიმიური, ფიზიკური, მექანიკური და ბიოლოგიური. დაბინძურების 70% -ს განაპირობებს სახმელეთო წყაროები, მათ შორის განსაკუთრებით წარმოების, მშენებლობის, კომუნალური და სოფლის მეურნეობის და რეკრეაციის. მთავარ საფრთხეს წარმოადგენს კანალიზაცია, ქიმიკატები (ლითონები), ნაგავი, პლასტმასის და რადიოაქტიური ნარჩენები. ზოგიერთი მათგანი ტოქსიკურია და ნელა იხრწნება, გროვდება ცოცხალ ორგანიზმებში.
მსოფლიო ოკეანის დაბინძურების ყველაზე დიდი ნაწილი მოდის მინერალურ რესურსებზე. მათ შორის ნავთობზე და ბუნებრივ გაზზე, რომელთა მოპოვება უკანასკნელი ათწლეულების მანძილზე საოცარი ტემპით გაიზარდა მსოფლიო ოკეანის შელფზე (განსაკუთრებით არქტიკაში). დღეს უკვე წლიური შემოსავალი 200 მლრ. დოლარზე მეტია. თანამედროვე ტექნოლოგიებით ნავთობის მოპოვება ხდება 500 მეტრ სიღრმეზე, რაც უკვე სცილდება კონტინენტურ შელფს და იწვევს „ზღვის” ნავთობის ფასის ზრდას. დადგენილია, რომ ოკეანეში ყოველწლიურად 1,5 მლნ ტონამდე ნავთობი იღვრება, მაშინ როცა 25 მლნ ტ ნავთობი სრულიად საკმარისია, რომ მთელი მსოფლიო ოკეანის ზედაპირი 0,1 მმ სისქის ნავთობის აპკით დაიფაროს.
ნავთობის აპკი მსოფლიო ოკეანეს ზედაპირზე
მსოფლიო ოკეანე ასევე მდიდარია ჰიდროქიმიური ნედლეულით, რომელსაც შეიცავს წყალი: ნატრიუმით, მაგნიუმით, კალციუმით, კალიუმით, ბრომით, იოდით და სხვა ელემენტებით. მსოფლიო ოკეანის ხელშეუხებელ საბადოს წარმოადგენს ახალგაზრდა რიფული ზონები. წყალი თბება 50-60°С -მდე, მარილიანობა კი იზრდება 260%-ით. მაღალი მარილიანობის პირობებში ცხელ წყალში ჩამოყალიბდა ძვირფასი ლითონები, სულფიდური მადნები, რომლის კონცენტრაცია ზოგჯერ 10-ჯერ მეტია, ვიდრე რკინის, მანგანუმის ხმელეთზე არსებულ საბადოებში.
მსოფლიო ოკეანე კოლოსალური ენერგიის წყაროა, რომელსაც ადამიანი ჯერ კიდევ ბოლომედე ვერ იყენებს. ამავე დროს უნდა აღინიშნოს, რომ მიქცევა-მოქცევის, ოკეანური დინებების, ტალღების, ტემპერატურის გრადიენტის გამოყენება გარემოს თითქმის არ აყენებს ზიანს. ამოუწურავია მძიმე წყალბადის თერმობირთვული სინთეზი დეიტერიუმთან (წყალბადის მძიმე იზოტოპი; ჟანგბადთან შეერთებისას წარმოიქმნება ე.წ. „მძიმე წყალი”, რომელიც ჩვეულებრივი წყლისგან გასხვავდება თავისი თვისებებით). დეიტერიუმის რაოდენობას 1 ლიტრ ოკეანურ წყალში შეუძლია მოგვცეს იმდენი ენერგია, რამდენიც 120 ლიტრ ბენზინს.
ოკეანეს რესურსების აქტიურმა ათვისებამ „დემოგრაფიული ზეწოლის” გაძლიერება გამოიწვია. მოსახლეობის განსახლებამ სანაპირო ზოლში გადაიწია. 100 კილომეტრიან სანაპირო ზოლში 2,5 მილიარდი ადამიანია დღეს დასახლებული. ამას თუ დავამატებთ ტურისტებისა და რეკრეანტების რაოდენობას, გამოდის, რომ „სანაპირო” მოსახლეობა გაცილებით გაიზარდა. სანაპირო ზოლში ურბანული ფართობიც გაცილემით მეტია, ვიდრე შიდა რეგიონებში. მხოლოდ საზღვაო ტურიზმის (საკრუიზო ტურიზმი) შემოსავალი დაახლოებით 50 მილიარდ დოლარია.
სანაპიროზე არაორგანიზებული დასვენება – ტურიზმი, პიკნიკები, მზისა და ჰაერის აბაზანების მიღება და სხვ. მთელი რიგი მდინარეების, ტბებისა და წყალსაცავების დაჭუჭყიანების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი წყაროა. გამოკვლევებით დადგენილია, რომ სანაპიროებისა და თავთხელი ზონების ბუნებრივ კომპლექსებში ხვდება სხვადასხვა დამაბინძურებელი და ბიოგენური ნივთიერებები ამ ადგილებში დამსვენებელთა დიდი კონცენტრაციის გამო. ისინი უშუალოდ ან წყალში ხვდებიან, ან ნაპირებზე რჩებიან, და შემდეგ კი ჩამდინარე ნაკადებით ირეცხებიან, ან ნიადაგში ჩაირეცხებიან და გრუნტის წყლებით ხვდებიან წყალსატევებში.
აშშ-ში წყლის ეკოსისტემებზე და წყლის ხარისხზე ტურისტების მავნე ზეგავლენის შესაფასებლად მოდელირების სხვადასხვა მეთოდების გამოყენებით ჯორჯიის ტბაზე გამოკვლევები ჩატარდა. ამ შეფასების ეფექტური საშუალება იყო მკვდარი წყალმცენარეების გროვების მრავალფაქტორული ანალიზი, რომელიც ტბის ირგვლივ მდებარე 125 საცდელ სადგურში აიღეს. შედეგად შეადგინეს ტბის ცალკეულ ადგილებზე მკვებავი ნივთიერებების ზეგავლენის რუკა. იმიტაციური მოდელის საფუძველზე შესწავლილი იქნა ამ ტბის ეკოსისტემების რთული ურთიერთკავშირები. ძირითადი მოდელების ცვლილებით, როგორიცაა წყალში ფოსფატების შემცველობა, მოდელირებული იყო ეკოსისტემების ყველა კომპონენტის მიხედვით დატვირთვების ზემოქმედება გარემოზე.
დასვენების მრავალ ზონაში არ არის გადაწყვეტილი ტერიტორიების სანიტარული დასუფთავების საკითხი, ნარჩენებს ნაპირზე მარხავენ, ყრიან ბუნებრივ ღრმულებში ან ტოვებენ ადგილზე. ამ ნარჩენების ერტი ნაწილი, ოკეანეს დინებების მეშვეობით წრნარი ოკეანეს ჩრდილოეთ ნაწილში დაგროვდა და ხელოვნური, ნაგვის კუნძული შექმნა, რომლის ფართობი ამერიკის შეერთებული შტატების ფართობს აღემატება.
ნაგვის კუნძული წყნარ ოკეანეში
ამ კუნძულის გარდა, კიდევ ოთხი უდიდესი ნაგვის გროვაა წყნარ, ატლანტისა და ინდოეთის ოკეანეებში.
მსოფლიო ოკეანე განიხილება ასევე საომარი მოქმედებების სასტარტო ტერიტორიად. სახმელეთო ტრანსპორტისგან განსხვავებით იგი გამოირჩევა მაღალი სიჩქარითა და მაქსიმალური გეოგრაფიული და სტრატეგიული მობილობით. აქედან გამომდინარე ოკეანე გახდა გეოპოლიტიკური ინტერესის სფერო.
მსოფლიო ოკეანემ, როგორც ჩაკეტილმა ეკოსისტემამ ძნელია გაუძლოს ინტენსიურ ანთროპოგენურ ზეწოლას. რაც ქმნის მისი სიკვდილის რეალურ საფრთხეს. გამოჩენილმა ნორვეგიელმა მოგზაურმა ტორ ჰეიერდალმა თქვა: „მკვდარი ზღვა – მკვდარი პლანეტა”.
ზღვები და ოკეანეები კაცობრიობის მემკვიდრეობითი საგანძურია და მათი ბედი ძირითადად დამოკიდებულია საერთაშორისო თანამშრომლობაზე. სამწუხაროდ მნიშვნელოვანი სირთულეები არსებობს გარემოსდაცვითი ღონისძიებების შემუშავებას, რატიფიცირებასა და დაცვის მექანიზმებში.
თუ, მდგომარეობა უკეთობისკენ არ შეიცვალა, ჩვენ შეგვიძლია წარმოვიდგინათ რა ელის მსოფლიო ოკეანეს მომავალში:
გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ამერიკის შეერთებული შტატების მთავრობის გადაწყვეტილებით შეიმქნას ახალი საზღვაო ნაკრძალი, რომლის ფართობი 1.27 მილიონი კვადრატული კილომეტრი იქნება. ნაკრძალი შეიქმნება წყნარი ოკეანის საზღვაო პარკის ფსკერზე, რომელიც მდებარეობს ჰავაის კუნძულებსა და ამერიკის სამოას (ამერიკის კუნძულოვანი ტერიტორია წყნარ ოკეანეში) შორის. იგი მთელს მსოფლიოში უდიდესი საზღვაო ნაკრძალი იქნება და ნებისმიერი სამეწარმეო საქმიანობა აღნიშნულ რეგიონში აიკრძალება.
გამოყენებული და საინტერესო ინტერნეტსაიტები:
https://www.grandars.ru/student/mirovaya-ekonomika/problema-mirovogo-okeana.html
https://ecology-education.ru/index.php?action=full&id=533
https://geographyofrussia.com/problema-mirovogo-okeana/
https://www.globaltrouble.ru/problemy_mirovogo_okeana.html

ენერგიის ალტერნატიული წყაროები

0
დღესდღეობით მსოფლიოში ეკონომიკის სხვადასხვა დარგში უფრო და უფრო მეტად იყენებენ ენერგიის არატრადიციულ ანუ ალტერნატიულ წყაროებს. ენერგიის ალტერნატიული წყარო უნდა იყოს განახლებადი, ნაკლებად აბინძურებდეს გარემოს და, რაც მთავარია, აგვარებდეს საწვავის პრობლემას, ამიტომ მსოფლიოს მრავალი ქვეყანა გარემოსდაცვითი და ამოწურვადი რესურსების შენარჩუნების მიზნით დიდ ყურადღებას აქცევს მზის, ქარის, წყლის, გეოთერმული ენერგიის გამოყენებას.
2012 წლის მონაცემებით, ალტერნატიული ენერგეტიკული ტექნოლოგიების მიხედვით შემდეგი ქვეყნები ლიდერობენ:
მზის ენერგიის გამოყენება პირველად გასული საუკუნის 80-იან წლებში სცადეს. პირველი ჰელიოსადგურიც 1984 წელს აშენდა. დედამიწა 500-ჯერ მეტ ენერგიას იღებს მზისგან, ვიდრე მთელი მსოფლიოს ენერგოსისტემებში გამოიყენება.
მზის ელექტროენერგიისა და სითბოს ძირითადი უპირატესობებია: იმპორტირებულ საწვავზე დამოკიდებულების შემცირება, ენერგომომარაგების ნაირსახეობის გაუმჯობესება, დეფიციტური ბუნებრივი რესურსების დაზოგვა, CO2-ის გამოყოფის შემცირება ძალზე დაბალი ხარჯის საფუძველზე, ურბანული დაბინძურების შემცირება, ენერგიის ულევი და მყისიერი წყაროს არსებობა, ასევე – ადგილობრივი მოსახლეობის დასაქმება და ეკონომიკის სტიმულირება.
საქართველოს უმეტეს რაიონებში მზის ნათების წლიური ხანგრძლივობა 250-დან 280 დღემდე მერყეობს. ქვეყნის ტერიტორიაზე მზის წლიური ჯამური ენერგია რეგიონების მიხედვით 1 კვ. მ ფართობზე 1250-1800 კვტ საათია, ხოლო საშუალო ენერგია იმავე 1 კვ. მ ფართობზე დღეში 4,2 კვტ საათს უტოლდება. ანუ, თეორიულად, ერთი საშუალო ოჯახისთვის საკმარის ენერგიას მზე დედამიწის 1,5-2,0 კვ. მ ფართობზე აფრქვევს.
მარტივი გათვლები ადასტურებს, რომ თუ აშენდა 140-150 კვ. კმ ფართობის ჰელიოსადგური (თბილისის ტერიტორია 350 კვ. კმ-ს შეადგენს), მიღებული ელექტროენერგია მთლიანად დააკმაყოფილებს ელექტროენერგიაზე საქართველოს მოთხოვნას. აღსანიშნავია, რომ აღმოსავლეთი საქართველო გაცილებით მზიანია, ვიდრე დასავლეთი. გასული საუკუნის მიწურულს საქართველოში ფართოდ გავრცელდა მზის ენერგიაზე მომუშავე თბომომარაგების სისტემები.
მზის ენერგია საქართველოში შესაძლებლობას იძლევა, მივიღოთ 40-500C ტემპერატურის წყალი. საქართველოს მთაგორიან ადგილებში მდებარე, ძნელად მისასვლელი და მცირედ დასახლებული სოფლების, გეოლოგიური პარტიების, მწყემსების სადგომების, სამთამადნო სამუშაოების, სამხედრო-საველე პირობების, კავშირგაბმულობის (სატელეკომუნიკაციო) სარეტრანსლაციო სადგურების, საავარიო სიტუაციების ენერგიით მომარაგების ოპტიმალურ ვარიანტს წარმოადგენს მზის ენერგიის გარდამქმნელები.
ქარის ენერგიას მექანიკური ენერგიის მისაღებად კაცობრიობა ჯერ კიდევ ჩვენს წელთააღრიცხვამდე იყენებდა, ხოლო ელექტროენერგიის მისაღებად მისი გამოყენება XIX საუკუნის ბოლოს დაიწყო.
მსოფლიო ეკონომიკურად ეფექტური ქარის პოტენციალი 72000 გვტ-ს შეადგენს, რაც მნიშვნელოვნად აღემატება თანამედროვე მოთხოვნებს. ეკონომიკურად ეფექტურად ითვლება ქეს-ების (ქარის ელექტროსადგურები) გამოყენება, როდესაც ქარის საშუალო წლიური სიჩქარე 50 მ სიმაღლეზე 6,4 მ/წმ-ის ტოლია.
ქარის ენერგიის დადებითი მხარეები
* არის ენერგიის განახლებადი წყარო;
* არ აბინძურებს გარემოს სათბური აირებით;
* ამცირებს იმპორტირებულ ორგანულ სათბობზე დამოკიდებულებას;
* ამაღლებს ენერგოუსაფრთხოების დონეს;
* იაფია (უკუგების პერიოდის შემდეგ);
* ქმნის კონკურენციას ენერგოპროდუქტებზე.
თუმცა ქარის ენერგიას უარყოფითი მხარეებიც აქვს: ქეს-ი მოითხოვს დიდ ფართობს, საფრთხეს უქმნის გადამფრენ ფრინველებს, გამოსცემს ვიბრაციას და ხმაურს.
ქარის ენერგეტიკას ამჟამად აქვს ყველაზე კონკურენტუნარიანი ენერგეტიკული ტექნოლოგია. მეცნიერთა შეფასებით, ქარის ელექტროსადგურების წილი მსოფლიო ენერგეტიკაში 2025 წლისთვის 10%-ს მიაღწევს.
საქართველოში ქარის სრული თეორიული ენერგოპოტენციალი შეადგენს 1300 მლრდ კვტ. საათს, მაშინ როდესაც საქართველოს მდინარეების სრული თეორიული ენერგოპოტენციალი 135 მლრდ კვტ. საათია. აღსანიშნავია, რომ ქარის ენერგიის უდიდესი წილი მოდის ზამთრის იმ თვეებზე, როდესაც ჰიდროელექტროსადგურები წყლის რესურსების დეფიციტს განიცდის.
ქარის ენერგეტიკული ბუნებრივი პოტენციალის მიხედვით საქართველოს ტერიტორია ოთხ ზონადაა
დაყოფილი:
1. მაღალი სიჩქარეების ზონა – სამხრეთი საქართველოს მთიანეთი, კახაბერის ვაკე და კოლხეთის დაბლობის ცენტრალური ნაწილი; სამუშაო პერიოდის ხანგრძლივობა – 5 000 საათზე მეტი წელიწადში;
2. ნაწილობრივ მაღალსიჩქარიანი და დაბალსიჩქარიანი ზონა – მტკვრის ხეობა მცხეთიდან რუსთავამდე, ჯავახეთის სამხრეთი ნაწილი, შავი ზღვის სანაპირო ზოლი ფოთიდან კახაბერის ვაკემდე; სამუშაო პერიოდის ხანგრძლივობა – წელიწადში 4500-5000 საათი;
3. დაბალსიჩქარიანი ქედების ეფექტიანი ექსპლუატაციის ზონა – გაგრის ქედი, კოლხეთის დაბლობი და აღმოსავლეთი საქართველოს დაბლობები;
4. დაბალსიჩქარიანი ქედების შეზღუდული გამოყენების ზონა – იორის ზეგანი და სიონის წყალსაცავი.
საქართველოს ტერიტორიის დანარჩენი ნაწილის ქედები ქარის ელექტროსადგურების ექსპლუატაციისთვის არ გამოდგება.
კვლევამ გამოავლინა ქარის ეფექტური ელექტროსადგურების პერსპექტიული მშენებლობის რამდენიმე მოედანი, მათ შორის:
გეოთერმული ელექტროსადგურები ფუნქციობს ისლანდიაში, იტალიაში, ესპანეთში, ახალ ზელანდიაში, რუსეთსა და იაპონიაში.
პირველი მცირე სიმძლავრის გეოთერმული სადგური 1904 წელს აშენდა იტალიის პატარა ქალაქ ლარდერელოში.
ჩვენი ქვეყნის გეოთერმული წყლების საერთო რეზერვი დღეში 160 000 კუბურ მეტრს აღემატება. ამ რესურსების 8% ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში მდებარეობს, თუმცა გეოთერმული ველები სამხრეთ-აღმოსავლეთ საქართველოშიც გვხვდება. ქვეყნის მასშტაბით 44 საბადოში არსებული გეოთერმული წყლის რესურსები 206 ჭისა და ოთხი წყაროს საშუალებით გამოედინება. მათი ტემპერატურა 30-დან 110 გრადუს ცელსიუსამდეა. ქვეყნის გეოთერმული რესურსები მაღალი ხარისხისაა, შეიცავს გახსნილი მარილების მინიმალურ რაოდენობას, რაც გამოყენების პროცესში ამცირებს სკალირებას. ამჟამად საქართველოში გეოთერმულ ენერგიას იყენებენ პირდაპირი გათბობისთვის, სათევზე გუბურის გათბობისთვის, სამრეწველო აპლიკაციებისა და სათბურების გასათბობად.
ალტერნატიულ წყაროდ შეიძლება ჩაითვალოს ბიოგაზი. ბიოენერგია ბიომასის ხრწნის შედეგად მიღებული ენერგიაა. ბიოენერგიის მიღება შეიძლება ტემპერატურის, წნევისა და მოცულობის მუდმივობის პირობებში.
მომგებიანი გეოგრაფიული მდებარეობის, ტყეებისა და სოფლის მეურნეობის განვითარებისთვის ხელსაყრელი კლიმატის წყალობით საქართველოს აქვს ბიომასური ენერგოსადგურების შექმნის უდიდესი პოტენციალი, განსაკუთრებით – გათბობისა და ცხელი წყლის მისაღებად. ბიომასა სოფლად ენერგომომარაგების ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს წყაროდ მიიჩნევა და ძალზე პერსპექტიულია, თუ გავითვალისწინებთ, რომ ქვეყნის მთელი ტერიტორიის 40% ტყეებითაა დაფარული.

მსოფლიოს ჩანჩქერები

0
ალბათ დამეთანხმებით, რომ ჩანჩქერი ერთ-ერთი ულამაზესი ბუნებრივი მოვლენაა. დედამიწაზე ბევრი ჩანჩქერია, რომლებიც ერთმანეთისგან სიმაღლით, სიგანით, მდებარეობითა თუ სხვა მაჩვენებლით განსხვავდება.
ჩვენი პლანეტის ჩანჩქერებს შორის ჩანჩქერი ვიქტორია თავისი სილამაზით გამოირჩევა. იგი აფრიკის სიგრძით მეოთხე მდინარე ზამბეზზე მდებარეობს, რომელიც ამავე დროს ბუნებრივი საზღვარს წარმოადგენს ზამბიასაა და ზიმბაბვეს შორის.

ჩანჩქერის სიგანე 1800 მ-ია და 120 მ. სიმაღლიდან ვარდება 30 მ. სიგანის ბატოკის ხეობაში. ვიქტორია ერთადერთი ჩანჩქერია დედამიწაზე, რომლის სიმაღლე 100 მეტრზე, ხოლო სიგანე – 1 კმ-ზე მეტია. წყლის ვარდნისას წარმოქმნილი ხმაური თითქმის 40 კმ-ის მანძილზე ისმის. წყალდიდობის დროს წყლის ნაკადის სიმძლავრე ნახევარ მილიონ ლიტრ წყალს აღწევს წუთში, ხოლო წყლის დონე ჩანჩქერის ხეობაში აპრილში მაქსიმალურ და ოქტომბერში მინიმალურ ნაკადებს შორის 20 მ-ით იცვლება.

ჩანჩქერი ერთდროულად აფრიკის ორი ეროვნული პარკის – ”ხმაურიანი კვამლი” («Mosi-oa-Tunya») ზამბიასა და ”ჩანჩქერი ვიქტორია” (Victoria Falls) ზიმბაბვეში მდებარეობს. ჩანჩქერის ხეობაზე გადის თაღის ფორმის საავტომობილო ხიდი, რომლის სიგრძე 250 მ-ია ხოლო სიმაღლე 125 მ.
ჩანჩქერი შოტლანდიელმა მისიონერმა და აფრიკის გამოჩენილმა მკვლევარმა დევიდ ლივინგსტონმა (1813-1873 წ.) აღმოაჩინეს და სახელი ბრიტანეთის დედოფლის ვიქტორიას საპატივსაცემოდ უწოდეს. ადგილობრივი მცხოვრებლები ჩანჩქერს მოზი-ოა-ტუნიას უწოდებენ, რაც ნიშნავს ”კვამლი, რომელიც ხმაურობს”.

მოგზაური ჩანჩქერის შესახებ წერდა: ”ვერავინ ნახავს ამნაირ სილამაზეს ინგლისში. ეს მშვენიერება არცერთ ევროპელს არასდროს უნახავს. ამ ულამაზეს ადგილებს, ალბათ მხოლოდ ანგელოზები ხედავდნენ ფრენისას”. ჩანჩქერი ასევე აღწერილი აქვთ პორტუგალიელ სერპა პინტუს, ჩეხ ემილ გოლუბს, ბრიტანელ მხატვარს ფომა ბენს. 1905 წელს ამ რეგიონში რკინიგზა იქნა გაყვანილი და ჩანჩქერის მნახველთა მსურველმა ევროპელებმაც იმატეს. დღეს ჩანჩქერი ვიქტორია სამხრეთ აფრიკის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ღირშესანიშნაობაა და იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაშია შესული.

ნიაგარას ჩანჩქერი ამერიკის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ტურისტული ღირშესანიშნაობაა. იგი ერისა და ონტარიოს ტბების დამაკავშირებელ მდინარე ნიაგარაზე მდებარეობს ქ. ბუფალოდან 30 კმ-ის დაშორებით. ნიაგარას სიგანე 670 მ-ია და იგი 53 მ. სიმაღლიდან ვარდება. ჩანჩქერის სახელი აქ მცხოვრები ინდიელების – იროკეზების ენიდან მომდინარეობს და ”მგვრგვინავ წყალს” ნიშნავს. ნიაგარა რამდენიმე ათასი წლის წინ წარმოიქმნა.

ნიაგარა ჩანჩქერების კომპლექსია, რომელთა საერთო სიგანე ჯამში 1 კმ-ზე მეტია. ჰოუტის კუნძული მდინარეს ორ ტოტად ჰყოფს და, შესაბამისად, ჩანჩქერიც ამერიკულ და კანადურ ნაწილებად იყოფა. მდინარის ორივე – ამერიკულ და კანადურ ნაპირას კი ერთი და იმავე – ნიგარა-ფოლის – სახელწოდების ქალაქები მდებარეობს.
პირველი ელექტროსადგური ნიაგარაზე ჯერ კიდევ 1881 წელს აშენდა. მან რამდენჯერმე განიცადა მოდერნიზაცია, 1951 წლამდე წარმატებით ფუნქციონირებდა და მეწყერის შედეგად გამოვიდა მწყობრიდან. 1961 წლიდან კი მუშაობა ახალმა ჰესმა დაიწყო.

ნიაგარას ჩანჩქერს ყოველწლიურად მილიონობით ტურისტი სტუმრობს. მათ განკარგულებაშია საბაგირო გზა, გასაჩერებელი მოედნები და კოშკები, გზები და გალერეები ქვეითად მოსიარულეებისთვის, ექსკურსიები ვერტმფრენით და საჰაერო ბუშტითაც კი. ზაფხულში ღამღამობით ნიაგარას სხვადასხვა ფერის პროჟექტორებით ანათებენ და ულამაზესი სანახაობა იქმნება.

ნიაგარას ჩანჩქერის მიმდებარე ტერიტორიას დაცული ტერიტორიის სტატუსი აქვს და იგი ნიუ-იორკის შტატის ყველაზე ძველი ნაკრძალია, რომელიც 1885 წელს შეიქმნა.

ნიაგარაზე ორჯერ მაღალი და განიერია ჩანჩქერი იგუასუ, რომელიც არგენტინა- ბრაზილიის საზღვარზე, მდინარე იგუასუზე მდებარეობს. იგი ცხენის ნალის ფორმის მსგავსი 275 კასკადისგან შედგება. წვიმების სეზონზე – ნოემბერ-მარტში მდინარეში წყლის ნაკადი წამში 13 000 კუბ. მ-ს აღწევს და ჩანჩქერის სიდიადეც ნათლად ჩანს. 269 ფუნტის სიმაღლიდან ვარდნილი წყალი, ირგვლივ მდებარე ტროპიკული ტყეები და ხელშეუხებელი ბუნება – ასეთია იგუასუ, და ამიტომაც ითვლება მსოფლიოს ერთ-ერთ ულამაზეს ჩანჩქერად.
ჩანჩქერის სახელი გუარანების ენიდან მომდინარეობს და ”დიდ წყალს” ნიშნავს. იგუასუ პირველად 1541 წელს ესპანელმა მოგზაურმა ალვარ ნუნიეზ კაბეზა დე ვაკამ იხილა.
იგუასუ იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შესული.
მართალია, ჩანჩქერი ანხელი ისეთი თვალწარმტაცი არაა, როგორც ვიქტორია, იგუასუ ან ნიაგარა, სამაგიეროდ იგი ყველაზე მაღალია მსოფლიოში: მისი წყლის ნაკადი თითქმის 979 მ სიმაღლიდან ვარდება.
ანხელის ჩანჩქერი (Angel Falls), ანუ ანხელის სალტო (Salto Angel) ვენესუელის ტროპიკულ ტყეებში, კანაიმას ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე მდებარეობს. წყალი მწვერვალ აუიანტეპუიდან (ქართულად ”ეშმაკის მთა”) ვარდება მდინარე კერეპში.

ჩანჩქერი პირველად 1910 წელს ესპანელმა მოგზაურმა ერნესტო სანჩეს ლა კრუსმა აღმოაჩინა, თუმცა მთელი მსოფლიოსთვის ოფიციალურად ცნობილი ამერიკელი პილოტისა და ოქროს მაძიებლის ჯეიმს კროფორდ ენჯელის აღმოჩენის შემდეგ გახდა. სწორედ მის სახელი ეწოდა ჩანჩქერს.

ჩანჩქერამდე მისასვლელი გზა საკმაოდ რთულია: ტროპიკული გაუვალი ტყეები, ვარდნილი წყლის ჭავლისგან წარმოქმნილი და რამდენიმე კმ-ზე გავრცელებული ნისლი, ასევე უგზოობა მთავარი ხელისშემშლელი ფაქტორებია. ანხელამდე მიღწევა მხოლოდ საჰაერო ტრანსპორტით ან მდინარის საშუალებითაა შესაძლებელი, თუმცა, როგორც ამბობენ, ამ სილამაზის ნახვა ნადვილად ღირს.

მწვანე ქალაქები, როგორც ურბანიზაციის უარყოფით შედეგებზე პასუხი

0
გარემოს დაბინძურებას პოსტინდუსტრიულ მოვლენად მიიჩნევენ. თუმცა ეკოლოგიური პრობლემები არც ძველი რომისთვის და არც ანტიკური საბერძნეთისთვის ყოფილა უცხო. ჰაერის დაბინძურება, რომელსაც რომაელები „მძიმე ცას” უწოდებდნენ, დიდწილად ქალაქში შეშის წვის შედეგს წარმოადგენდა, რომელიც როგორც გათბობის, ისე სამეწარმეო სახელოსნოების მუშაობის შედეგად წარმოიქმნებოდა.

ძველ რომში საკმაოდ მნიშვნელოვან სირთულეებს, ჩამდინარე წყლები და ნარჩენების/ნაგვის არსებობა წარმოშობდა. ძველი რომაელები მნიშვნელოვან ღონისძიებებს მიმართავდნენ სერიოზული ეკოლოგიური პრობლემების შერბილების მიზნით. იმპერატორმა იუსტინიანემ (ჩვ. წ.აღ. 482-565), ყველა მოქალაქის ინტერესებიდან გამომდინარე, წყალი და ჰაერი სახელმწიფო საკუთრებად გამოაცხადა. აღსანიშნავია საკანალიზაციო სისტემის მოწყობა ძველ რომში, რომლის მეშვეობითაც დაბინძურებული წყალი მდინარე ტიბრში ჩაედინებოდა და რომელიც XIX ს-ის მიჯნამდე ერთადერთი იყო მთელ ევროპაში. ძველი რომი ცნობილია აკვედუკების მშენებლობით, რომლებიც სუფთა, ახალი წყლით უზრუნველყოფდნენ რომის მოსახლეობას.

გარემოზე უარყოფითი ანთროპოგენული ზემოქმედების შედეგის აღწერისას, ბერძენი ფილოსოფოსი პლატონი (427 – 347 წ.წ. ჩვ. წ.აღ-მდე) ბერძნულ მთებსა და გორაკებს გამოფიტული ორგანიზმის ძვლებს ადარებს, ხოლო ჰიპოკრატე (460-377წ.წ. ჩვ. წ.აღ-მდე) კი, ადამიანის ავადმყოფობის გამომწვევ ერთ-ერთ ძირითად მიზეზად ქალაქებში არახელსაყრელ კლიმატურ პირობებს ასახელებს. რესპუბლიკური რომის პერიოდში შეიმჩნევა მდიდარი მოქალაქეების ქალაქის ცენტრიდან პერიფერიებში გადინების საინტერესო ტენდენცია (ადრეული სუბურბანიზაციის მაგალითი, რაც შესაძლოა ცენტრში ცხოვრების პირობების გაუარესებით იყო ნაკარნახევი. დღემდე მოღწეული ისტორიული ცნობების თანახმად, დროთა განმავლობაში, რომის ელიტარული მოსახლეობის საცხოვრებელ ადგილად ყალიბდება საპარკო ზონებში განთავსებული ქალაქგარე ვილები (აგარაკები).
ანტიკურ საბერძნეთში ჩვ. წ.აღ-მდე VI-V ს-ებში, ქალაქებს ქაოსური განაშენიანება გააჩნდათ, სადაც საყოფაცხოვრებო ნარჩენები და ჭუჭყიანი წყალი პირდაპირ ქუჩაში ხვდებოდა. საწვავად ხე-ტყის მასიურმა გამოყენებამ ენერგეტიკული კრიზისი გამოიწვია ბაბილონში, ფინიკიასა (ლიბანი) და საბერძნეთში.
ენერგეტიკულმა კრიზისმა და გარემოს დაბინძურებამ ძველ ბერძნებს მზის პასიური ენერგიის გამოყენება ასწავლა – მათ დაიწყეს ქალაქებისა და შენობების მზის მიმართულებით მშენებლობა, რაც ბევრი მათი თანამედროვე ხალხისათვის სრულიად უცხო იყო. მზის ენერგიას, გარკვეული დოზით, რომაელებიც იყენებდნენ, თუმცა მათ დიდი რაოდენობით შემოჰქონდათ ხე-ტყე შავი ზღვის რეგიონიდან. “წმინდა კორომების” ცნება არსებობდა როგორც ბერძნულ, ისე რომაულ კულტურაში. რაც იმ დაცულ ტერიტორიებს აღნიშნავდა, რომლებზეც აკრძალული იყო ხეების მოჭრა.

მჭიდროდ დასახლებული დიდი ქალაქებისათვის, ურბანიზაციის ნეგატიური შედეგები უძველესი დროიდანაა ცნობილი: ხმაურის გაზრდილი დონე, ნარჩენების უტილიზაციის, ჰაერისა და წყლის დაბინძურებისა და ბუნებრივი ლანდშაფტების გარდაქმნის პრობლემები, არახელსაყრელი სანიტარიულ ჰიგიენური მდგომარეობა და სხვ. უძველესი აღმოსავლეთის ქალაქები: ბაბილონი, ალექსანდრია, მემფისი, ნინევია, ანტიკური სახელმწიფოების პოლიტიკური და ეკონომიკური ცენტრები – რომი, ათენი და სხვ. – პრაქტიკულად იმავე პრობლემების წინაშე აღმოჩნდნენ, რა პრობლემებიც დღევანდელი მსხვილი ქალაქებისთვისაა დამახასიათებელი.

გაერთიანებული ერების მსოფლიო ორგანიზაციის ბოლო მონაცემებით, ევროპის მოსახლეობის საერთო რაოდენობის დაახლოებით 75% ქალაქებშია თავმოყრილი და, რაც მთავარია, ამ პროცესის შემდგომი ზრდის ტენდენცია ნელი ტემპით, მაგრამ კვლავაც გრძელდება.

XX ს-ის პირველ ნახევარში, აშშ-ში, ჩიკაგოს უნივერსიტეტში მუშავდება ორი კონცეფცია: ეკოლოგიური მიდგომები ქალაქების ანალიზის პროცესში და ურბანიზმი, როგორც ცხოვრების ფორმა. „ჩიკაგოს სკოლა” – სწორედ ამ სახელითაა ცნობილი მკვლევართა ის ჯგუფი, რომელმაც ქალაქებში მიმდინარე პროცესების შესწავლასა და ანალიზს უამრავი საინტერესო და მნიშვნელოვანი სამეცნიერო კვლევა მიუძღვნა.
2009 წლის თებერვლიდან აგვისტოს ჩათვლით, კომპანია „სიმენსმა” („Siemens”) და დამოუკიდებელმა კვლევითმა და საკონსულტაციო ფირმა „The Economist Intelligence Unit (EIU)”-მა შეისწავლა 30 ევროპული ქალაქი (უმეტესად დედაქალაქები). გარემოსა და კლიმატის დაცვის კუთხით განხორცილებული სამუშაოების შესაფასებლად გამოყენებული 30 ინდიკატორი დაიყო 8 ძირითად ჯგუფად: (1) CO2-ისემისია, (2) ენერგია, (3) შენობები, (4) ტრანსპორტი, (5) წყალი, (6) ჰაერი, (7) ნარჩენების/მიწის გამოყენება და (8) გარემოს ეკოლოგიური მართვა (იხ. ნახ 3). კვლევის მეთოდოლოგია შემუშავებულ იქნა EIU-მის მიერ, დამოუკიდებელ ექსპერტებსა და „სიმენსთან” ერთად. შედეგად, ჩამოყალიბდა, ე.წ. მწვანე ქალაქების ინდექსი (Green City Index) – ქალაქების ეკოლოგიური მდგომარეობის შეფასების უნიკალური სისტემა, რომელმაც გამოავლინა თითოეული ქალაქის ძლიერი და სუსტი მხარეები. ამ პროექტის ყველაზე მნიშვნელოვანი შედეგი კი ის იყო, რომ ქალაქებს მიეცათ ერთმანეთის ცოდნისა და მიღწევების გაზიარების საშუალება. ასე, მაგალითად, აღმოჩნდა, რომ ვენაში ყველაზე უკეთესი გამწვანებაა, დანიის ქალაქები ყველაზე უფრო ინტენსიურად იყენებენ ქარის ენერგიას, ლუბლიანაში ნარჩენების გადამუშავების საუკეთესო სისტემაა, პარიზში შესაძლებელია ველოსიპედებით უფასოდ სარგებლობა, სტამბულში დანერგილია ნაგავსაყრელებიდან მეთანის მიღების პროცესი, ტალინში კი ავტობუსები აღჭურვილნი არიან სპეცილური სისტემით, რომელიც შუქნიშნების მუშაობას მწვანე ტალღის პრინციპით უზრუნველყოფს.
აღსანიშნავია, რომ ამგვარი ტიპის კვლევები ჩატარდა მსოფლიოს ყველა კონტინენტზე, მათ შორის, აშშ-ისა და კანადის 27 ქალაქში, აგრეთვე, აფრიკასა და აზიაში. მწვანე ქალაქების ინდექსი ზომავს თითოეული ქალაქის, როგორც არსებულ ეკოლოგიურ სიტუაციას, ასევე ამ ქალაქების მზაობას, შემდგომშიც განახორციელონ გარემოს დაცვითი პროექტები. შერჩეული 30 ინდიკატორიდან 16 წარმოადგენს რაოდენობრივ მაჩვენებელს და ზომავს ქალაქში არსებულ ეკოლოგიურ სიტუაციას. ასეთი ინდიკატორების მაგალითებია: CO2-ისემისია, ენერგიის მოხმარება, ნარჩენების რაოდენობა და ჰაერის დაბინძურება. დარჩენილი 14 ინდიკატორი წარმოადგენს ხარისხობრივ მაჩვენებელს, მაგალითად, – იღებს თუ არა ქალაქი ვალდებულებას გამოიყენოს უფრო მეტი განახლებადი ენერგია, გააუმჯობესოს შენობების ენერგოეფექტურობა, შეამციროს ნარჩენების წარმოება, მოახდინოს მათი გადამუშავება და ა.შ.

ინდექსი წარმოადგენს ყველა ინდიკატორის მიხედვით მინიჭებული ქულების ერთობლიობას. თავდაპირველად მოხდა თითოეული კატეგორიის, მაგალითად, ენერგიის მოხმარების, ინდექსის გამოთვლა. ამისათვის, თითოეულ ინდიკატორს (მნიშვნელოვნების მიხედვით) მიენიჭა სხვადასხვა წონა, თუმცა უნდა აღინიშნოს, რომ ინდიკატორების უმეტესობას ერთნაირი წონა (მნიშვნელობა) აქვთ. 8 ძირითადი კატეგორიის ინდექსი შეფასდა 10-ქულიანი სისტემით (0-დან 10-მდე). საერთო ინდექსი წარმოადგენს ამ კატეგორიების ინდექსების ჯამს, სადაც ყველა კატეგორიის ინდექსს ერთნაირი მნიშვნელობა აქვს. მაქსიმალური საერთო ინდექსი შესაძლოა იყოს 100.
აღნიშნულმა კვლევამ გამოავლინა ლიდერი ქალაქები. კერძოდ, საერთო მაჩვენებლების ჯამით – საუკეთესო აღმოჩნდა კოპენჰაგენი.
ქალაქი კოპენჰაგენი
კოპენჰაგენმა ჯერ კიდევ 1960 წელს დაიწყო თავის ურბანულ ცენტრში მანქანების შემცირება. იგი ყოველწლიურად 2-3%-ით ზრდის ფეხით მოსიარულეთა გზებს. ავტოპარკინგი ჩაანაცვლა 18 სკვერმა, რომელთა საერთო ფართობი 100 000 მ2. კომპაქტურობისკენ მიდრეკილი პოლიტიკის მეშვეობით ბევრი საჯარო დაწესებულება ქალაქის ცენტრშია და იქ მისვლა მხოლოდ ფეხით შეიძლება. ქალაქებში საფეხმავლო გზების გაფართოებამ ცენტრებში მნიშვნელოვანი მოგება ნახა ეკონომიკური და საცხოვრისის ვარგისიანობის კუთხით. საზოგადოებრივ სივრცეებში ვხვდებით შადრევნებს, ძეგლებს, საზოგადოებრივ ხელოვნებასა და ისეთ დაწესებულებებს, რომლებიც იზიდავენ ხალხს, მაგ: რესტორნები, კაფეები, მაღაზიები და ა.შ. ყველა ქალაქს თავისი ისტორია აქვს, რაც მათ უნიკალურობას სძენს და კარგია ფეხით სასიარულოდ. ამ ყველაფერს ხელს უწყობს კარგი საზოგადოებრივი ღონისძიებები.

ენერგიის რაციონალურად გამოყენებისა და სათბურის გაზების ემისიების შემცირების კუთხით ქალაქი ოსლო ლიდერობს, მისი ახალი საერთაშორისო აეროპორტი ხისა და ბიოენერგიის საუბნო სისტემის მეშვეობით თბება. შენობების ენერგოეფექტურობის კუთხით – ქალაქი ბერლინი; ფრაიბურგი და ბერლინი მზის ქალაქებად იქცნენ, რადგან ხელს უწყობენ მზის ბატარეების დამონტაჟებას. სატრანსპორტო პრობლემების გადაჭრის კუთხით – ქალაქი სტოკჰოლმი; წყლის რაციონალურად გამოყენებისა და ნარჩენების მენეჯმენტის კუთხით – ქალაქი ამსტერდამი, ჰაერის ხარისხის კუთხით – ქალაქი ვილნიუსი; გარემოს ეკოლოგიური მართვის კუთხით – ბრიუსელი. ამავე დროს, მიღებული შედეგების ანალიზმა აჩვენა, რომ უპირობო ლიდერები გარემოს მდგომარეობის ხარისხის მიხედვით, ჩრდილოევროპული ქალაქებია: კოპენჰაგენი, ოსლო და სტოკჰოლმი. გამოიკვეთა მეტად სანდო კორელაცია მოსახლეობის ცხოვრების დონესა და ქალაქის ეკოლოგიური მდგომარეობის ხარისხს შორის. კვლევის შედეგებმა აჩვენა, რომ ევროპის ქალაქთა პირველი ათეულიდან ცხრაში, მშპ-ის მაჩვენებელი ერთ სულ მოსახლეზე 31 ათას ევროზე მაღალია. აღნიშნულმა კვლევამ ცხადყო, რომ უფრო მდიდარი ქალაქები ბევრად უფრო მეტ ინვესტიციებს დებენ ენერგოეფექტურ ტექნოლოგიებში, ინფრასტრუქტურის განვითარებასა და მაღალკვალიფიციური სპეციალისტების მოზიდვაში ეკოლოგიური პრობლემების გადასაჭრელად. კორელაცია ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობას, ტერიტორიის სიდიდესა და ეკოლოგიური მდგომარეობის ხარისხს შორის უმნიშვნელოა. ქალაქი-ლიდერების მოსახლეობა, როგორც ჩრდილოეთ, ისე აღმოსავლეთ ევროპაში, ბევრად არ აღემატება ან სულაც ჩამორჩება 1 მილიონ ადამიანს. ქალაქები, სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების მაღალი დონით, სიის ზედა ნაწილში იმყოფებიან, რაც გამოხატავს აღნიშნული ქალაქების მოსახლეობის მზადყოფნას, გაითვალისწინონ ეკოლოგიური მოთხოვნები და აქტიური მონაწილეობა მიიღონ გარემოს დაცვითი ინიციატივების განხორციელებისას.

ქალაქი ბრისტოლი „2015 წლის ევროპის მწვანე დედაქალაქად აღიარეს”. იგი ინგლისის სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს. ბრისტოლში გაეშვა საპილოტე პროექტი, რომელიც კრძალავს ბავშვიანი ოჯახებისათვის პოპულარულ ადგილებში მოწევას. ეს ინიციატივა ორგანიზაცია „მოწევისგან თავისუფალი სამხრეთ-დასავლეთის” წევრებმა წამოიწყეს. მათ მიაჩნიათ, რომ ამით მოსახლეობას ეკოლოგიურად მისაღებ საცხოვრებელ პირობებს შეუქმნიან.
ქალაქი ბრისტოლი
„ინტეგრირებული გარემოს დაცვითი შეფასება” (IEA) მუნიციპალურ დონეზე GEO-ქალაქების სახელწოდებით არის ცნობილი. ინიციატივა GEO-ქალაქები პირველად წარმოიშვა ლათინურ ამერიკაში 2000 წელს, ”გაეროს გარემოს დაცვითი პროგრამის (UNEP)” მმართველი საბჭოსა და გლობალური მინისტერიალის გარემოს დაცვითი ფორუმის, ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის რეგიონში მდგრადი განვითარების ინიციატივის, ლათინური ამერიკისა და კარიბის ზღვის ქვეყნების მინისტრთა ფორუმისა და ”ათასწლეულის განვითარების ამოცანების” შედეგად. “GEO ქალაქები – ქალაქი მეხიკო” პროექტი დაიწყო 2003 წელს და მას შემდეგ ანალოგიური გარემოსდაცვითი შეფასებისა და შესაძლებლობათა გაძლიერების პროცესი განხორციელდა ლათინური ამერიკის ყველა მთავარ ქალაქში. ამის შემდეგ, GEO ქალაქების რეპლიკაცია ასევე მოხდა აფრიკის, ევროპისა და აზიის ქალაქებში. დღეისათვის, „GEO-ქალაქების” პროექტის ფარგლებში, მსოფლიოს 40-ზე მეტი ქალაქის ექსპერტი მუშაობს „გაეროს გარემოს დაცვითი პროგრამის” (UNEP) მიერ შემუშავებული ერთიანი მეთოდიკის საფუძველზე, მატრიცით: „ზემოქმედება – მდგომარეობა – შედეგები – ღონისძიებები”. „GEO ქალაქების” ინიციატივის განხორციელება სრულად პასუხობს, ე.წ. „რიოს სამიტი”-ს („დღის წესრიგი 21-ე საუკუნისათვის”, 1992) ფუნდამენტურ პრინციპებს, აგრეთვე მდგრადი განვითარების მსოფლიო ფორუმის (იოჰანესბურგი, 2002), „ათასწლეულის მიზნების” (ათასწლეულის ფორუმი, ნიუ-იორკი 2000), „ოლბორგის ქარტიისა” (1994) და ”გაეროს გარემოს დაცვითი პროგრამის” (UNEP) ხელმძღვანელი საბჭოს გადაწყვეტილებებს. ამავე დროს, აღნიშნული ინიციატივის განხორციელებისას, გამოიყენება გამოცდილება, რომელიც დაგროვდა „ადგილობრივი თვითმართველობები მდგრადი განვითარებისათვის” (Local Gevernments for Sustainability/IGLEI/) მსოფლიო პროცესის ფარგლებში, ასევე ევროპული რეგიონული პროცესების: „ევროპული მოძრაობა მდგრადი ქალაქებისათვის” (The European Gampaign for Sustainable Cities) „ურბანული ევროპის მენეჯმენტი – 25. მდგრადი მომავალი ქალაქებისთვის” (“Managing Urban Europe – 25.Sustainable furure for cities”)) და სხვა საერთაშორისო ინიციატივების ფარგლებში.

სცენარები წარმოგვიდგენს მომავლის ხედვას: რა შეიძლება მოხდეს, თუ ამჟამინდელი ტენდენციები გაგრძელდება? როგორია სხვა, სამომავლო ალტერნატივები? სცენარების შედგენა მიზნად ისახავს გრძელვადიანი პერსპექტივის გათვალისწინების სტიმულირებას, ცნობიერების ამაღლებას, გადაწყვეტილების მიღების პროცესის მხარდაჭერას და სასურველი ცვლილებების წახალისებას.
GEO-ქალაქების ანგარიშები დღეისათვის მომზადებულია პოსტსაბჭოური ქალაქებისთვისაც, ეს ქალაქებია: დონეცკი – უკრაინა (2007), ერევანი – სომხეთი (2007), ალავერდი – სომხეთი (2009), გიუმრი – სომხეთი (2009), ჰრაზდანი – სომხეთი(2009).

2011 წელს დასრულდა მუშაობა ქალაქ თბილისის ანგარიშზე. ინფორმაცია შეგიძლიათ მითითებულ ინტერნეტსაიტზე იხილოთ:
https://geocities-tbilisi.ge/index.php

აზავადი – ტუარეგთა უღიარებელი სახელმწიფო

0
აფრიკის დასავლეთ ნაწილში, მალის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე, 2012 წლის 6 აპრილს ტუარეგებმა ქვეყნის ჩრდილოეთში მდებარე აზავადის რეგიონის დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს. ტუარეგები აკონტროლებენ ტიმბუქტუს, კიდალის, გაოსა და მოპტის რეგიონების ნაწილს, რომელიც მალის ტერიტორიის 60%-ს შეადგენს. ქალაქი გაო ფაქტობრივი დედაქალაქია. საერთაშორისო საზოგადოებამ აზავადის დამოუკიდებლობა არ ცნო, რადგან იგი მალის რესპუბლიკის განუყოფელი ნაწილია.
2013 წელს სამშვიდობო გარიგება შედგა. მალის რესპუბლიკის მთავრობა ტუარეგებს ავტონომიასა და მიწებს შეჰპირდა. თუმცა მშვიდობიანი პერიოდი დიდხანს არ გაგრძელებულა. 2014 წლის ეთნოკონფლიქტმა მშვიდობიანი მოსახლეობის მსხვერპლი გამოიწვია.
უღიარებელი ქვეყნის აზავადის მოსახლეობის უმრავლესობას ტუარეგები წარმოადგენენ.

ტუარეგები ბერბერთა მოდგმის საჰარის მკვიდრი ხალხია, რომლებიც საკუთარ თავს „თავისუფალს”, „დამოუკიდებელს” („იმოჰაგი”) უწოდებენ. ისინი, გარდა აზავადისა, ცხოვროვრობენ მალიში, ნიგერიაში, ალჟირში, ლიბიასა და ბურკინა ფასოში. ისინი სხვადასხვა ქვეყანაში აფრიკის დეკოლონიზაციის პერიოდში მიმოიფანტნენ. ტუარეგების საერთო რაოდენობა 5 მილიონს აღემატება.

ლეგენდის მიხედვით, ტუარეგები ყოვლის შემოქმედი საჰარის ქალღმერთის ტინ-ჰინანის (რომელიც ამორძალი იყო) შთამომავლები არიან. დედოფალი მოახლე ტაკამადთან ერთად აჰაგარაში დასახლდა. მისი შვილებისგან წარმოიშვნენ არისტოკრატები, მოახლის შვილებისგან კი ვასალები. 1925 წელს საჰარაში არქეოლოგებმა მდიდარი ქალის სამარხი აღმოაჩინეს. ტუარეგებს სჯერათ, რომ ეს სწორედ ტინ-ჰინანია.

დედოფალი ტინ-ჰინანი
ტუარეგებს დღესაც თემური წყობილება აქვთ. თემს სათავეში ბელადი უდგას. მას ამენოკალი ეწოდება. ბელადის ძალაუფლება შეუზღუდავია, მხოლოდ დედამისს აქვს მისი გადაწყვეტილების გაუქმების უფლება. ტუარეგები ორ ტომობრივ იერარქიულ ნაწილად არიან დაყოფილი: ე.წ. არისტოკრატულ და ვასალურ ტომებად. ნამდვილ ტუარეგებად თავს “არისტოკრატები” მიიჩნევენ და ამას “ვასალებიც” აღიარებენ. ტრადიციისამებრ, მხოლოდ “არისტოკრატები” ატარებენ იარაღს, “ვასალებს” კი მას მხოლოდ იმ შემთხვევაში აძლევდნენ, თუ ომში წაიყვანეს. თითოეული “ვასალური” ტომი რომელიმე არისტოკრატულ ტომს ექვემდებარებოდა, უხდიდა გადასახადს. არიან აგრეთვე “მონები” და ხელოსნები, რომლებიც ტუარეგები არ არიან. ისინი შავკანიანები არიან, ხოლო ტუარეგები – თეთრები. მონები ამჟამად თავისუფლები არიან. ტრადიციისამებრ, მამაკაც ტუარეგს ხელობის ცოდნა ეკრძალება. მისი საქმიანობაა აქლემებისა და თხების მოშენება, მარილით ვაჭრობა, საქარავნე გზების დაცვა. შუა საუკუნეებში ტუარეგები საჰარის გასწვრივ მდებარე საქარავნო გზებს აკონტროლებდნენ.
აფრიკაში ტუარეგებს იცნობენ როგორც ყველაზე დაუმორჩილებელ და მებრძოლ ხალხს. მათი დამორჩილება არაბებმაც კი ვერ მოახერხეს. XVI საუკუნეში მაროკომაც ამაოდ სცადა ეს. ფრანგებს კი ხანგრძლივი ბრძოლა დასჭირდათ მათ დასამორჩილებლად.
სუნიტ მუსლიმანებს ისლამის მიმდევრებმა „ღვთისაგან განკიცხული” შეარქვეს. ალბათ იმიტომაც, რომ მათთან მიღებული არ არის მრავალცოლიანობა და ისლამამდელი მარტრიარქალური წყობა დღემდეა შემორჩენილი. ქალს საზოგადოებაში მაღალი მდგომარეობა უკავია. გოგონები ადრეული ასაკიდან სწავლობენ წერას-კითხვას, მამაკაცის გაუნათლებლობა კი დასაშვებია. უახლოეს ნათესავად და ბავშვების მფარველად დედის ძმა ითვლება.

ტუარეგები თავისებური ჩაცმულობითა და მოკაზმულობითაც გამოირჩევიან. ჩადრს აქ მამაკაცები ატარებენ. ისინი თეთრი ან ლურჯი ბამბის ქსოვილით იფარავენ სახეს, მხოლოდ თვალები უჩანთ. ლეგენდის თანახმად, მრავალი წლის წინათ ტუარეგები ერთ-ერთი ლაშქრობიდან განადგურებულნი და დაუძლურებულნი, თანაც ნადავლის გარეშე დაბრუნდნენ. მაშინ ქალებმა მოიძრეს პირსაფარი, რომელსაც მანამდე ატარებდნენ და ზიზღით უთხრეს კაცებს: „სირცხვილი თქვენ, დამარცხებულნო! ამიერიდან თქვენ უნდა დაიფაროთ სახე”. როდესაც ყმაწვილი 18 წლის ხდება, მას სჩუქნიან თეთრ ან ლურჯ შარფს, რომლის სიგრძეც ზოგჯერ 40 მეტრს აღწევს. მას „ტაგელმუსტი” ეწოდება. ამის შემდეგ ვაჟი ზრდასრულად ითვლება და ტაგილმუსტის გარეშე ხალხში გამოჩენა ეკრძალება. იყო დრო, როდესაც ეს ღირსების საქმედ მიიჩნეოდა – თუ ვინმე უცხო მამაკაცის სახეს დაინახავდა, „შერცხვენილს” ან „შეურაცხმყოფელი” უნდა მოეკლა, ან თავი.

ტუარეგები იზოლირებულად ცხოვრობენ. მალის წინააღმდეგ ამბოხებაში მათ ისლამისტური ორგანიზაცია „ანსარ დინი” და „ალ ქაიდა ისლამური მაღრიბის ქვეყნებში” ეხმარებოდნენ. თუმცა თავად ტუარეგები ისლამისტებთან კავშირს კატეგორიულად უარყოფენ.

მალის რესპუბლიკაში საფრანგეთის სამხედრო ინტერვენციას მხარი დაუჭირეს როგორც ნატოს წევრმა ქვეყნებმა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის უშიშროების საბჭომ, ისე აფრიკის სახელმწიფოებმაც. საფრანგეთის ოფიციალური პირთა განცხადებით, მათ ინტერვენცია განახორციელეს ქვეყნის მთავრობის თხოვნით ექსტრემისტი ისლამისტების შესაჩერებლად და ქვეყნის ტერიტორიული მთლიანობის დასაცავად. ოპერაციის დასრულების ვადა არ იყო გამოცხადებული, ის გაგრძელდებოდა მანამდე, სადამდეც საჭიროება მოითხოვდა. 2014 წლის 14 ივლისს ოპერაცია დასრულდა. მალის რესპუბლიკის არმიამ საფრანგეთის დახმარებით ისლამისტების შეჩერება შეძლო.

ტუარეგების მუსიკა
გამოყენებული ინტერნეტსაიტები:
https://mirchie;
https://en.wikipedia.org/wiki/Tuareg_people.

ვიდეობლოგი

მასწავლებლის ბიბლიოთეკას ახალი წიგნი შეემატა- სტატიები განათლების საკითხებზე

ჟურნალ „მასწავლებლის“ თითოეული ნომრის მომზადებისას, ცხადია, ვფიქრობთ მასწავლებელზე და იმ საჭიროებებზე,რომელთა წინაშეც ის ახლა დგას. ვფიქრობთ მასწავლებელზე, რომელიც ჩვენგან დამოუკიდებლადაც ფიქრობს, როგორ მოემზადოს გაკვეთილისთვის, რა...