ხომ არ დავიღალეთ?..

“ყველაფრით დაღლილს, სანატრელად სიკვდილი დამრჩა…” არა, მე არც დავღლილვარ და ჯერ არც სიკვდილს ვაპირებ, უბრალოდ, მომწონს შექსპირი და მისი სონეტები.

მეტის წაკითხვა

მარგალიტი, ფირუზი, ქარვა ანუ ცრემლი

„პაწაწა ვარ, ობოლი. ბედმა დამიბრიყვა: ცუდ დროს დავობლდი; ტანზედ მაცვია პატარა, მოკლებეწვიანი, თეთრის თვლებით მოწინწკლული თხელი ქათიბი. ჯერ რქები და

მეტის წაკითხვა

შუმერების “მთვარის ქვა” ანუ რკინა

“მომკლავს მე უშენობა!” – არ ვხუმრობ, უმისობა მართლა მომკლავს. ჯერ დარდი შემომაწვება, ხშირად დავიღლები და ვეღარ დავიძინებ. სიფითრე შემომეპარება, სუნთქვა

მეტის წაკითხვა

ძვირფასი ალუმინი

1860 წელი დგას. მენდელეევი ჰაიდელბერგში სწავლობს და შემთხვევით იგებს, რომ კარლსრუეში კეკულეს ინიციატივით ქიმიკოსების პირველი კონგრესი იმართება. შესაძლებლობას ხელიდან არ

მეტის წაკითხვა

რა მიაქვთ სახლში ოსკაროსნებს

ყოველწლიურად, თებერვლის თვეში ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიალი იმართება. მე ჩემს მკითხველთან ყოველთვის გულწრფელი ვარ და ამჯერადაც სახალხოდ ვაღიარებ, რომ ამგვარი ცერემონიების

მეტის წაკითხვა

ვისაუბროთ ფოსფორზე

პატარა ვიყავი, როცა გალაკტიონის “მესაფლავე” ზეპირად ვისწავლე. ყველას უკვირდა, ამხელა ლექსი რამ გასწავლაო, ან რაღა მაინცდამაინც ეგ აირჩიეო, მე კიდევ

მეტის წაკითხვა

ღვინო და ქიმია

მამა მეღვინე იყო. როგორც ამბობენ, კარგი მეღვინე. კარგ ღვინოს აყენებდა. აი, ისეთს, კონკურსებიდან მხოლოდ მედლებით რომ აბრუნებენ. პატარა ვიყავი, როცა

მეტის წაკითხვა

აღზევანს წავალ მარილზე…

„აღზევანს წავალ მარილზე, მარილს მოვიტან ბროლსაო. ჯერ დედას გადავეხვევი, მერე შვილსა და ცოლსაო…”  სუფრის მარილი ხომ ყველამ ვიცით. ჰოდა, მასზე

მეტის წაკითხვა

პური ჩვენი არსობისა

საიდანღაც შორიდან ვიღაც მეძახის: “გაიღვიძე, დრო აღარ გაქვს, გაიღვიძე!” ძახილი უფრო და უფრო ახლოდან ისმის და აუტანელი ხდება. ეს ჩემი

მეტის წაკითხვა

ბრძენი მზეთუნახავი და მისი ოინები

ჰოროსკოპების თუ გჯერათ? მე – არა, თუმცა, ცოდვა გამხელილი სჯობია და საჯაროდ გამოვტყდები, რომ მაინც ვკითხულობ. 2013 წელი გველის წელია

მეტის წაკითხვა