მეცხრამეტე საუკუნის გოგონათა მხატვრული სახეები თანამედროვე სტერეოტიპების წინააღმდეგ

 არავისთვის იქნება ახალი თუ ვიტყვი – თანამედროვე სკოლებში, ისევე როგორც საზოგადოებაში, არ არის გენდერული თანასწორობა. მიუხედავად იმისა, რომ პედაგოგთა უმრავლესობა

მეტის წაკითხვა

წელს უმაღლესში ვაბარებთ (ქართველი მშობლის ტიპური ფრაზა )

წელს ჩემი გოგო სკოლას ამთავრებს. არ არის ცუდი მოსწავლე. ჰუმანიტარული საგნები უყვარს, მათემატიკა ერთი ხანობა გაუჭირდა, მაგრამ კერძო მასწავლებელთან მივიყვანეთ

მეტის წაკითხვა

როგორ და რატომ ვასწავლით სამშობლოს სიყვარულს

ჩვენთან პატრიოტიზმით მოხდა განმანათლებლობის ჩანაცვლება. მე კი განმანათლებლობის მომხრე ვარ. მერაბ მამარდაშვილი ბავშვობის მოგონებებიდან ერთ-ერთ თბილი და ტკბილი რაც გამომყვა,

მეტის წაკითხვა

განწირული სულისკვეთება

ადამიანს ბედნიერების განცდისთვის სჭირდება აღიარება, სხვებისგან თუ არა, საკუთარი თავისგან მაინც. ყოველდღიური წვრილმანები ყოველ წუთას გაცლიან სასიცოცხლო ძალებს და გაიძულებენ

მეტის წაკითხვა

როგორ უყვართ პატარა გოგოებს (ვარიაციები თემაზე: საბჭოთა ისტორიები)

5-6 წლის ვიქნებოდი, მამაჩემს მეგობარმა დიდი საკონცერტო როიალი რომ აჩუქა. მახსოვს, მთელი სადარბაზო გაოცებული შესცქეროდა, ორმა ქურთმა მუშამ მეცხრე სართულზე

მეტის წაკითხვა

ლარა

როგორიც არ უნდა იყოს ბავშვობა, მძიმე, ნაცრისფერი, უფერული თუ უსახო, იქიდან მაინც მოგყვება მოგონებები, რომლებიც „შუშის ნამსხვრევივით” ბრწყინავს. აი, ერთი

მეტის წაკითხვა

სახლი – რომელსაც ვკარგავ

ფასანაურს და გუდაურს შუა, სამხედრო გზაზე ერთი პატარა სოფელია – ნაღვარევი. 18-20 კომლი იქნება. ჩემი დიდი პაპა, პავლე, გაღმა სოფლიდან

მეტის წაკითხვა

როგორ ტიროდნენ საქართველოში

„წავიდე, მეც იქ მივიდე, სამძიმარ ვუთხრა შვილისა, იქნება ვეფხის დედაი ჩემზე მწარედა ტირისა” ცხადია, გლოვა ინტიმური აქტია, ვისაც როგორ შეუძლია,

მეტის წაკითხვა

„ვეფხისტყაოსნის“ გარეშე დარჩენილები

მშობლის და სამშობლოს სიყვარულს არც ლაპარაკი სჭირდება და არც სწავლა, მაგრამ თუკი სამშობლო ღარიბია, არეულ-დარეული და შენთვის არ სცალია, შვილებს

მეტის წაკითხვა