წითელი თებერვალი

ოთხი წლის წინანდელი ამბავია – ჟურნალ „ქართულ მწერლობას” გამოვცემდით და იანვრის ბოლოს გადავწყვიტეთ, მეორე ნომერი იმ წითელი, სისხლიანი თებერვლისთვის დაგვეთმო

მეტის წაკითხვა

ტაიტიშა ინტუ…

ამასწინათ მარიკა ბაკურაძემ გამახსენა: შარშანწინ, ოქტომბერში, ამსტერდამის ერმიტაჟში, პოლ გოგენის ნამუშევრების თვალიერებისას გამიხმოვანებია ზურაბ ცხონდიას ის სიტყვები, რომელიც მან იმპრესიონიზმზე

მეტის წაკითხვა

ბაღვაშები, ჩემი ამბიციები და მანანა კაკულია

„კლდეკარის საერისთავო და საქართველოს მეფენი” – ასე ერქვა ჩემს პირველ საკონფერენციო თემას, რომელიც მერვე კლასში დავწერე. დიდი გამოწვევა იყო: ის

მეტის წაკითხვა

ომები და კონცერტები

მე ალბათ იმ იშვიათი ადამიანების რიცხვს მივეკუთვნები, რომლებსაც აქამდე არასდროს მოუსმენია გრიგორი ლეპსის შესრულებისთვის. ამიტომ მასზე, როგორც მუსიკოსზე, ვერაფერს ვიტყვი.

მეტის წაკითხვა

სტილის გრძნობის დაკარგვიდან – ყველაფრის დაკარგვამდე

ცოტა ხნის წინ კრიტიკოსმა ლევან ბრეგაძემ ნამდვილი მასტერკლასი ჩაატარა, როდესაც თავის ფეისბუქ გვერდზე გამოეხმაურა გადაცემა „მძიმე კაცთან” წამყვანის – დათო

მეტის წაკითხვა

დაწყვეტამდე დაჭიმული ნერვებით

ის დროა, ღამისთევებისგან გამოფიტული, უმოქმედობისგან დათრგუნულიც და გაბრაზებულიც, საკუთარ თავს ვაწყდები და ენაზე მომდგარ სიტყვას დაუმუშავებლად ვამბობ, აღარავის რიდი და

მეტის წაკითხვა

ჩემიტოლა ბაბუაჩემი

ბაბუაჩემი რომ ახლა ოთხმოცდახუთი წლის იყოს და მიწაში არ იწვეს, ვეტყოდი, რომ დღე არ ყოფილა, მასზე არ მეფიქროს, მისი საზომით

მეტის წაკითხვა

თედო ღლონტის აჩრდილი

„1921 წ. თედო ღლონტი სტუდენტად არ მიიღეს, რადგან სწავლის სტაჟი არ ჰქონდა (სამოქ. სკოლა), დღეს კი, 22/VI რექტორად აირჩიეს” –

მეტის წაკითხვა

გივერგილ, იმე ხარი?

ამასწინათ სრულიად შემთხვევით გავიგე, რომ სასკოლო პროგრამიდან ლეო ქიაჩელი ამოუღიათ. ეს ცნობა დიდად არ გამკვირვებია – ეტყობა ამ ბოლო დროს

მეტის წაკითხვა

რას მიქვიან ქვეყნის იმიჯზე ზრუნვა

ისე მოხდა, რომ ჩემი თაობა დროის ოცწლიან მონაკვეთში ორი პრეზიდენტის გარდაცვალებას მოესწრო. ჩვენ ბუნდოვნად გვახსოვს პირველი პრეზიდენტი – მხოლოდ ფოტო-

მეტის წაკითხვა