ერთი ოთხიანის გამო

ზაზა ჩემი მეგობარი არასოდეს ყოფილა, პარალელურ კლასში სწავლობდა და არც ის ვიცოდი, ისიც ჩემსავით „არსენალის” ფანი თუ იყო. სხვა თუ

მეტის წაკითხვა

შეხუმრება კლასიკასთან

ერთ-ერთ ლიტერატურულ თავყრილობაზე ერთმა ახალგაზრდა ავტორმა რენე კალანდია შენიშნა, მივიდა და მოიკითხა. – შენი ძმაკაცი რომ დგას იქით, პაატა შამუგია,

მეტის წაკითხვა

ღელე დამეწყრილზე

ჩემი ბავშვობიდან მახსენდება, ერთ მოხუცზე ამბობდნენ, ყმაწვილქალობისას ჭკუიდან შეცდა და იმის მერე უფრთხიან მასთან პირისპირ შეხვდომასო. დაბეჯითებით არავინ გეტყოდა, მაგრამ

მეტის წაკითხვა

ბჟალამ ჩაი

თბილისის წიგნის ფესტივალის შემდეგ ისე ვიღლები, იმდენი ძალა და ნებისყოფა მეხარჯება, რომ შემდეგი კვირები დასვენებასაც ვერ ვახერხებ და რაც არ

მეტის წაკითხვა

5 საქმე – 5 ადამიანი

მათზე ხშირად ვფიქრობ. ათასი საქმისათვის თავმიცემული, როცა დაღლილობისგან დათრგუნული საკუთარ თავში გაძლებისა და გადარჩენის ძალას ვეძებ, მათზე გაფიქრებაც კი მშველის.

მეტის წაკითხვა

ბროდსკის ბიბლია

„უპალტოო, ჯიბეებში ხელებჩაწყობილი, სიცივისგან მობუზული, მაგრამ რატომღაც ბავშვივით გახარებული” – სწორედ ასეთი დაამახსოვრდა თამაზ ჭილაძეს გასული საუკუნის 60-იანი წლების ბოლოს

მეტის წაკითხვა

წითელი თებერვალი

ოთხი წლის წინანდელი ამბავია – ჟურნალ „ქართულ მწერლობას” გამოვცემდით და იანვრის ბოლოს გადავწყვიტეთ, მეორე ნომერი იმ წითელი, სისხლიანი თებერვლისთვის დაგვეთმო

მეტის წაკითხვა

ტაიტიშა ინტუ…

ამასწინათ მარიკა ბაკურაძემ გამახსენა: შარშანწინ, ოქტომბერში, ამსტერდამის ერმიტაჟში, პოლ გოგენის ნამუშევრების თვალიერებისას გამიხმოვანებია ზურაბ ცხონდიას ის სიტყვები, რომელიც მან იმპრესიონიზმზე

მეტის წაკითხვა

ბაღვაშები, ჩემი ამბიციები და მანანა კაკულია

„კლდეკარის საერისთავო და საქართველოს მეფენი” – ასე ერქვა ჩემს პირველ საკონფერენციო თემას, რომელიც მერვე კლასში დავწერე. დიდი გამოწვევა იყო: ის

მეტის წაკითხვა