ქიში, შამათი

ჩემი უბნის შავ-თეთრ ნახატზე ფერადოვნებას მხოლოდ №25 ყვითელი ავტობუსი ღვრიდა. მახათას მთიდან დაეშვებოდა და კარავს პუშკინის სკვერთან დასცემდა. ჩვენ კი

მეტის წაკითხვა

„ქუჩის დღეები“ ანუ მავნე ქიმია

ვიცოდი, რომ ქართველ რეჟისორებს თბილისური ნარკომანიის თემა არაერთხელ და თანაც უხარისხოდ გადაეღეჭათ, მაგრამ მაინც წავედი „ქუჩის დღეების” სანახავად. მითუმეტეს, ყურმოკვრით

მეტის წაკითხვა

უკვდავება, რომელიც გაიყოფა

დასაწყისი ნაბოკოვისა იყოს: ჰოვარდ კარტერი – ჩემი ბავშვობის გმირი; ჩემი გონების ლაბირინთი; ჩემი მიზნების იდუმალება; ჩემი ინდიანა ჯონსი. ის დღე

მეტის წაკითხვა

ფრანგული გაკვეთილები

ჰა-ჰა, ერთი თვე გასულიყოს მას შემდეგ, რაც კეკელიძის ქუჩაზე ასეთ სცენას შევესწარი: ორი მოზარდი, ასე, მეოთხე-მეხუთეკლასელები, ომობანას თამაშობდნენ. არა, ისინი

მეტის წაკითხვა