თქვენთვის წერილია

არტურო პერეს რევერტეს ჩემი უმცროსი მეგობარი, თანაკლასელ გოგოს გაუმიჯნურდა. მორიდებული ყმაწვილია, ხმამაღალს ვერ დააცდენინებ. მისვლა ვერ გაბედა, წერილის მიწერა განუზრახავს

მეტის წაკითხვა

წიგნები ბათუმში

ქობულეთის სახლი, თუ უფრო ძველი არა, ნიკოლოზის დროინდელი მაინც იქნება. ძველია ოხერი, ძველი და საოცრად მყუდრო. ფასადსა და სახურავს აქლემის

მეტის წაკითხვა

ქიში, შამათი

ჩემი უბნის შავ-თეთრ ნახატზე ფერადოვნებას მხოლოდ №25 ყვითელი ავტობუსი ღვრიდა. მახათას მთიდან დაეშვებოდა და კარავს პუშკინის სკვერთან დასცემდა. ჩვენ კი

მეტის წაკითხვა

„ქუჩის დღეები“ ანუ მავნე ქიმია

ვიცოდი, რომ ქართველ რეჟისორებს თბილისური ნარკომანიის თემა არაერთხელ და თანაც უხარისხოდ გადაეღეჭათ, მაგრამ მაინც წავედი „ქუჩის დღეების” სანახავად. მითუმეტეს, ყურმოკვრით

მეტის წაკითხვა

უკვდავება, რომელიც გაიყოფა

დასაწყისი ნაბოკოვისა იყოს: ჰოვარდ კარტერი – ჩემი ბავშვობის გმირი; ჩემი გონების ლაბირინთი; ჩემი მიზნების იდუმალება; ჩემი ინდიანა ჯონსი. ის დღე

მეტის წაკითხვა

ფრანგული გაკვეთილები

ჰა-ჰა, ერთი თვე გასულიყოს მას შემდეგ, რაც კეკელიძის ქუჩაზე ასეთ სცენას შევესწარი: ორი მოზარდი, ასე, მეოთხე-მეხუთეკლასელები, ომობანას თამაშობდნენ. არა, ისინი

მეტის წაკითხვა