სად არის ახლა ლუიზა?!

ბანკომატის რიგში დედა-შვილს გადავეყარე. მე იმაზე ვდარდობდი, რომ უკანასკნელი ფული უნდა გამომეტანა. ბავშვს კი სხვა სადარდებელი აღმოაჩნდა: „დედა, ინგლისური რომ

მეტის წაკითხვა

ნიკუშას

ჩემი ძმიშვილი – ნიკუშა, წელს პირველი კლასის მოსწავლე გახდა. იმის გამო, რომ ჩვენს ოჯახში უკანასკნელმა მე გამოვიარე სკოლის წლები, ანუ

მეტის წაკითხვა

ვაზისუბნელი ჩე გევარას პორტრეტი

თეთრი პერანგის ძიებაში, წინა დილას, სისხამზე,  ტახტს თავი ქვევრივით მოვხადეთ, საიდანაც, როგორც სულმნათი გარსია მარკესი დაწერდა, ოჯახის ისტორია ამოიღვარა. აივნის

მეტის წაკითხვა

ბავშვების ადგილი აქ არ არის

ერთი დილა იყო, ბებიაჩემის ნაღვლიანმა მზერამ გამაღვიძა. ცდილობდა, გაეღიმა, რათა ისეთივე მოღუშული არ გამოჩენილიყო, როგორადაც, ალბათ, გრძნობდა თავს. „ველოსიპედი აღარ

მეტის წაკითხვა

შენი გადახდილია

„მბრუნავ კარს ოთხი განყოფილება, სექცია აქვს. თითოეულ სექციაში ორ-ორი პოეტი ეტევა, თუკი ისინი გამხდრები არიან და მათი სულები ხორცს აღემატება”.

მეტის წაკითხვა

ფელამუშის ზღვა

ბათუმი ისვენებს. ისვენებს დამსვენებლისგან, მთელი წლის მანძილზე ნაკოწიწები ფულით ხელში რომ მიაწყდება ხოლმე ზღვისპირს; ისვენებს გამაყრუებელი ხმაურისგან, რომლითაც შპრიცივით, ნელ-ნელა

მეტის წაკითხვა

დათვები

ეროვნულ სტადიონთან ქართველებმა შეკრება 16 საათიდან დაიწყეს. ქომაგთა მცირე ნაწილი 22 თებერვალს საქართველოსთან ერთად უკრაინასაც გულშემატკივრობდა. წინა დღეებში Facebook-ზე აგორებული

მეტის წაკითხვა

ჩაძირული გემის კაპიტანი

ჩვენი საცხოვრებელი კორპუსი, დანარჩენების მსგავსად, საბჭოთა უსახური არქიტექტურის განუყოფელი ნაწილია. თუმცა, ჩვენს შენობას, რომელსაც გამომცემლობის კორპუსს უწოდებდნენ, ორი განმასხვავებელი ჰქონდა,

მეტის წაკითხვა