ვაზისუბნელი ჩე გევარას პორტრეტი

თეთრი პერანგის ძიებაში, წინა დილას, სისხამზე,  ტახტს თავი ქვევრივით მოვხადეთ, საიდანაც, როგორც სულმნათი გარსია მარკესი დაწერდა, ოჯახის ისტორია ამოიღვარა. აივნის

მეტის წაკითხვა

ბავშვების ადგილი აქ არ არის

ერთი დილა იყო, ბებიაჩემის ნაღვლიანმა მზერამ გამაღვიძა. ცდილობდა, გაეღიმა, რათა ისეთივე მოღუშული არ გამოჩენილიყო, როგორადაც, ალბათ, გრძნობდა თავს. „ველოსიპედი აღარ

მეტის წაკითხვა

შენი გადახდილია

„მბრუნავ კარს ოთხი განყოფილება, სექცია აქვს. თითოეულ სექციაში ორ-ორი პოეტი ეტევა, თუკი ისინი გამხდრები არიან და მათი სულები ხორცს აღემატება”.

მეტის წაკითხვა

ფელამუშის ზღვა

ბათუმი ისვენებს. ისვენებს დამსვენებლისგან, მთელი წლის მანძილზე ნაკოწიწები ფულით ხელში რომ მიაწყდება ხოლმე ზღვისპირს; ისვენებს გამაყრუებელი ხმაურისგან, რომლითაც შპრიცივით, ნელ-ნელა

მეტის წაკითხვა

დათვები

ეროვნულ სტადიონთან ქართველებმა შეკრება 16 საათიდან დაიწყეს. ქომაგთა მცირე ნაწილი 22 თებერვალს საქართველოსთან ერთად უკრაინასაც გულშემატკივრობდა. წინა დღეებში Facebook-ზე აგორებული

მეტის წაკითხვა

ჩაძირული გემის კაპიტანი

ჩვენი საცხოვრებელი კორპუსი, დანარჩენების მსგავსად, საბჭოთა უსახური არქიტექტურის განუყოფელი ნაწილია. თუმცა, ჩვენს შენობას, რომელსაც გამომცემლობის კორპუსს უწოდებდნენ, ორი განმასხვავებელი ჰქონდა,

მეტის წაკითხვა

სახელითა მამისათა

ის დიდხანს იდგა მუხლამდე ზღვაში. წყალს პეშვში იგროვებდა და ტანს დინჯად, მკლავის შენელებული მოძრაობით ისველებდა. „შეხედეთ, სად ამოვყვინთავ” – გვითხრა

მეტის წაკითხვა

თქვენზე მითხრეს, საბჭოთა წარსულში გაიჭედაო. მართალია?

მილოშ ფორმანი, სანამ დიდ კინემატოგრაფში გადაბარგდებოდა, ჩეხოსლოვაკიის ტელევიზიაში მუშაობდა. ჟურნალ Esquire-ისთვის მიცემულ ინტერვიუში ფორმანი იხსენებს, რომ თითოეული არტისტი, რომელიც ეკრანზე

მეტის წაკითხვა

მარადიული ის არის მხოლოდ…

ყველაფერი გამოსათხოვარი წერილით დაიწყო. ლია მეტრეველმა, ჩემი ნათლიის დედამ, გაზეთის ერთი კაბადონი მომიტანა, რომელზეც იყო ფოტო ვირთხისფერ პიჯაკში გამოწყობული, დიდსათვალიანი

მეტის წაკითხვა