კოღო და ვანო და ნიკო და ერლომი

ასეა: „მას შემდეგ, რაც ბაბუაჩემი აღარ არის, აღარავინ მიყვება ტკბილ ქართულ ზღაპრებს. ამიტომ მე, უკვე რამდენი წელია, ძილისწინა ოცნებითა და

მეტის წაკითხვა

ძალადობის ძალა

ეს ამბები განსაკუთრებით მოსწავლეებმა და მასწავლებლებმა უნდა იცოდნენ. უნდა იცოდნენ, თუნდაც იმიტომ რომ ნებისმიერ ძალდატანებას მერე სხვა პასუხი მოსდევს. და

მეტის წაკითხვა

ვაჟას უპირატესობა

ვაჟას დაბადების დღე იყო. ისე ჩაიარა, ვითომც ჩვეულებრივი ამბავი ყოფილიყოს. არადა, ვაჟას მასშტაბის ხალხის ჩამოსათვლელად, ცალი ხელის თითები და ეგაა,

მეტის წაკითხვა

მერანის უპირატესობა

მაშინ, ადრე ერთმა კაცმა ამგვარი რამ მითხრა: ნამდვილ მეძავებს და პოეტებს კოლეგების შური არ აქვთო. სად მითხრა აღარ მახსოვს, სიზმარში

მეტის წაკითხვა

ვერეს თაობის ზარი

წესით, ალბათ პირიქით ასოციაციას უნდა იწვევდეს, მაგრამ ჩემთვის არაფერია იმაზე უფრო ცინიკური, ვიდრე სტიქიის მეორე დღეს მოწმენდილი ცა, მზე და

მეტის წაკითხვა

2 ამბავი ჩემზე

„მესხმა ბურთი გაიტანა კარში, სახიფათო მდგომარეობაში” – საოჯახო ზეპირისტყვიერების ისტორიკოსები დღემდე დავობენ, მე მეკუთვნის ეს სტრიქონები თუ ჩემს ბიძაშვილს. ღრმა

მეტის წაკითხვა

ავადმყოფობის შიგნითა მხარე ანუ facebook-ის სამძიმრის წიგნი

ყველაფერს აქვს საკუთარი უპირატესობა. მათ შორის ავადმყოფობასაც. სკოლის დროს საქმე ასე მოჩანდა, რომ თუკი სიცხე გქონდა ან მუცელი გტკიოდა (

მეტის წაკითხვა

სხვა შედარების საქმე

ლიტერატურას მაინც სჭირდება ლეგენდები. ანუ მათ, ვინც ლიტერატურას ქმნის. ელიოტმა კი თქვა, ავტორი მოკვდა და აწი ტექსტებს მიეძალეთო, მაგრამ მხოლოდ

მეტის წაკითხვა

სასაფლაოთა და აკვიატებათა გამო

ჩემთვის ისედაც ყველა დღე საფლავზე გასვლის იყო. სასაფლაოზეა ბევრი ბალახია, ხოლო ძროხას ბალახი ჭირდება. აიღებდა მამაჩემი რამდენიმე ტომარას, ნამგალს და

მეტის წაკითხვა