ლიანდაგებიდან გადასული სისტემა

ამ სტატიის სათაურზე ბევრს ვფიქრობდი. შთაგონების წყარო სოციალურ ქსელში გავრცელებული ანიმაცია გახდა. როგორი იყო ჩვენი ყოველდღიური ცხოვრება COVID 19-ის გავრცელებამდე? უმეტეს შემთხვევაში მოსწავლეების ყოველი დღე ერთიმეორეს ჰგავდა. მიდიოდნენ სკოლაში, უტარდებოდათ გაკვეთილი, წერდნენ შემაჯამებელ ტესტებს, სკოლის მერე ბრუნდებოდნენ სახლში, ასრულებდნენ საშინაო დავალებებს და ემზადებოდნენ შემდეგი დღისთვის. მასწავლებლებიც ანალოგიურად მივდიოდით სკოლაში, ვატარებდით გაკვეთილებს, ვამოწმებდით ტესტებს, ვწერდით ქულებს და ა.შ. ყოველდღიური ცხოვრება მატარებლის ლიანდაგებზე მოძრავ შემადგენლობას ჰგავდა. ყოველდღე ერთი და იმავე მიმართულებით დავდიოდით, ისე, რომ  გადახვევის საშუალება არ გვქონდა.

პანდემიის გავრცელებამ მსოფლიო ახალი გამოწვევის წინაშე დააყენა. სკოლებში სწავლის შეჩერების შედეგად ახალი გამოწვევის წინაშე აღმოჩნდა საქართველოს განათლების სისტემაც… ქვეყანაში მოვლენები ელვის სისწრაფით განვითარდა. საგაზაფხულო არდადეგები ერთი კვირით ადრე 3 მარტს დაიწყო, რომელიც შემდგომში 1 აპრილამდე გახანგრძლივდა. სტატიის წერის მომენტში კი ხელისუფლებამ საგანგებო მდგომარეობა გამოაცხადა, რაც თავისთავად სკოლებში სწავლის აღდგენა მინიმუმ 21 აპრილამდე გადადო…

ახალი კორონა ვირუსის გავრცელების ფონზე საგანმანათლებლო სფეროში დასაქმებულმა პირებმა ონლაინსწავლების დანერგვაზე ხმამაღლა დაიწყეს საუბარი. ქვეყანაში, სადაც დისტანციური სწავლების გამოცდილება რამდენიმე უმაღლეს სასწავლებელსა და ერთეულ (ძირითადად კერძო) სკოლებს ჰქონდათ, განათლების სამინისტრომ გადაწყვიტა ყველა საჯარო სკოლა გადაეყვანა ელექტრონულ სწავლებაზე.

აღსანიშნავია, რომ სამინისტროს დირექტივას წინ უსწრებდა საჯარო სკოლების ადმინისტრაციის, მასწავლებლებისა და მოსწავლეების (ასევე მშობლების) კერძო ინიციატივები. სოციალურ ქსელში შეიქმნა ჯგუფები, სადაც განათლების ექსპერტებმა, მკვლევრებმა და სხვა დაინტერესებულმა პირებმა დაიწყეს გამოცდილების გაზიარება.

მოულოდნელად სისტემაში დაიწყო ისეთი პროცესები, რომლებზეც თუნდაც ერთი თვის წინ ვერც ვიოცნებებდით. განათლების სისტემა ლიანდაგებიდან გადავიდა. ზემოთ ტყუილად არ ვახსენე ინიციატივები. სკოლებმა და მასწავლებლებმა აქტიურად დაიწყეს სოციალური ქსელებისა და ონლაინპლატფორმების ათვისება და მოსწავლეებისთვის შეთავაზება.

რამდენად დახვდნენ მზად ჩვენი მოსწავლეები დისტანციურ სწავლებაზე გადასვლას? რა სირთულეებს წავაწყდი უშუალოდ მე? კოლეგები? მოსწავლეები?

დისტანციური სწავლების ელემენტების დანერგვა იოლი არ აღმოჩნდა. ერთი კვირის განმავლობაში Whatsapp-სა და Messenger-ში შემოსულმა შეტყობინებებმა მთელი წლის მონაცემები გადაწონა.

გამოიკვეთა რიგი საერთო პრობლემები:

  • ინტერნეტზე არათანაბარი ხელმისაწვდომობა;
  • საინფორმაციო ტექნოლოგიებზე არათანაბარი ხელმისაწვდომობა;
  • საინფორმაციო ტექნოლოგიებთან მუშაობის უნარების სიმწირე როგორც მოსწავლეებში, ასევე მასწავლებლებში.

საერთო სურათმა ნათლად დაგვანახა, რომ V-VI კლასებში ისტ-ის სწავლება არ არის საკმარისი და ეფექტური. XXI საუკუნე და თანმდევი გამოწვევები უფრო მეტს მოითხოვს. მოსწავლეთა დიდ ნაწილს გაუჭირდა ავტორიზაციის გავლა ელექტრონულ პლატფორმებზე, დავალებების შესრულება დოკუმენტში, მისი გამოგზავნა და  ა.შ.

 

გამოწვევა, რომელიც იქცა შესაძლებლობად

ნებისმიერი გამოწვევა შეიძლება ვაქციოთ შესაძლებლობად. შექმნილმა ვითარებამ გააერთიანა სასკოლო საზოგადოება, საფუძველი დაუდო ერთგვარ კონსოლიდიაციას. დისტანციურ სწავლებაში გამოცდილმა და პრაქტიკანტმა მასწავლებლებმა  დაიწყეს ურთიერთდახმარება, დაკვალიანება. თითქოს თვალსა და ხელს შუა გაქრა სტატუსი, თანამდებობა, წოდება… ამ პროცესში აქტიურად ჩაერთნენ მოსწავლეებიც.

არსებული რეალობა არ იყო სახუმარო. არსებობდა ხანგრძლივი ვადით სწავლის შეჩერების საფრთხე. Google Classroom-ში შევქმენი ვირტუალური კლასები და აღნიშნულის შესახებ  ფეისბუქის დახურულ ჯგუფში 4 მარტს, გავავრცელე ინფორმაცია. პირველსავე მცდელობაზე თორმეტამდე მოხალისე შემომიერთდა.

ამ ბმულზე შეგიძლიათ ნახოთ მოსწავლეების მიერ ნებაყოფლობით შესრულებული დავალებები. დისტანციური სწავლების მთავარი სიკეთე უსაზღვრო შესაძლებლობებია, რომლებსაც ინტერნეტზე წვდომა აძლევთ. ასეთი დავალებების შესრულება საკლასო ოთახში შეუძლებელია. ამ დროს ვითარდება ინფორმაციის მოძიების, დახარისხების უნარი. დიდი სიამოვნებით ვეცნობოდი დავალებებს. არ შეიძლება საკლასო ოთახში გამოკეტვით მათ მოვუსპოთ მთავარი – შემოქმედობითობა.

განათლების სამინისტროს პოზიცია დისტანციურ სწავლებასთან დაკავშირებით Microsoft Teams-ის პლატფორმის გამოყენების თაობაზე ეტაპობრივად გადავედით Teams-ში.

რჩევები ეფექტური დისტანციური სწავლებისთვის:

  • ვიდეოჩართვების დროს მოსწავლეებს კარგად აუხსენით კონკრეტული პლატფორმის შესაძლებლობები/ფუნქციები;
  • მიეცით მკაფიო ინსტრუქციები, როგორ შეასრულონ დავალება;
  • ბევრი მოსწავლე იყენებს ტელეფონს. შესაბამისად უთხარით, რომელი აპლიკაციები სჭირდებათ დავალების შესასრულებლად (word, Power Point და ა.შ.);
  • გამოიყენეთ სხვა პლატფორმები. მაგალითად, შეგიძლიათ გაუზიაროთ პადლეტის ელექტრონული დაფა და მისცეთ იქ მუშაობის საშუალება;
  • არ არის აუცილებელი 45-წუთიანი ლექცია.

იმედი მაქვს, მსოფლიო და საქართველო დაამარცხებს ამ ვირუსს. მალე დავუბრუნდებით ტრადიციულ სკოლებს. ჩემი დიდი სურვილია, რომ ნორმალურ რეჟიმში დაბრუნების შემდეგ უფრო გავაძლიეროთ საინფორმაციო ტექნოლოგიების სწავლება, შემდეგ სასწავლო წელს გავზარდოთ დისტანციური სწავლების ელემენტები. მით უმეტეს მინიმუმ მომავალი ერთი თვე ამ რეჟიმში მოგვიწევს მუშაობა. ამ დროს დაგროვდება გამოცდილება, რომელიც ქარს არ უნდა გავატანოთ.

სტატიას ჩემი მოსწავლის უკუკავშირით დავასრულებ.

  • „მას, თქვენ მართალი იყავით, რომ გვეუბნებოდით მხოლოდ თამაშებით და სოციალური ქსელებით შორს ვერ წახვალთო… ამ ერთ კვირაში იმდენი ახალი რამ აღმოვაჩინე და შევისწავლე, ადრე საერთოდ რომ არ ვიცოდი!“.

 

რეკომენდებული ვებგვერდი:

http://www.padlet.com/

კომენტარები

comments