დედობის სევდა და ცრუ დღესასწაულები

“ველოდები, როდის მოვა  და მეტყვის, რომ ისევ ბავშვს აჩენს. სწორედ ამიტომ ვერ ვაწინაურებ”, – ასე  ლაპარაკობს  დირექტორი ჩემზე თანამშრომლებთან შეხვედრის

მეტის წაკითხვა

თავისუფალი თემა

რომელიღაც დაწყებით კლასში გვაწერინეს „რა მწყინს, რა მიხარია“. მაშინდელ ნაწერში პატარა პრინცივით გულწრფელი ვარ, უხერხულობამდე. გავიზარდე და გაქრა ეგ გულწრფელობა.

მეტის წაკითხვა

დაგვიანებული ბოდიში კახას

ეძღვნება შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე  ადამიანების ხსოვნას, რომლებიც სახლიდან გამოუსვლელად  გარდაიცვალნენ. ამ ბოლო ერთ თვეში ორჯერ მესიზმრა, მე და კახა კიკვიძის

მეტის წაკითხვა

სიყვარულის მეტაფორები: ღმერთი

„ვისაც არ უყვარს, მას არ შეუცვნია ღმერთი, ვინაიდან ღმერთი სიყვარულია.“ 1 იოანე 4:8 თუკი მე მართლაც მიყვარს ერთი ადამიანი, მაშასადამე,

მეტის წაკითხვა

ადამიანი გაზეთის სვეტში

რომ ვუფიქრდები, თითქოს თავადაც თხრილში ჩაგდებულმა იცხოვრა. ბოლო ათწლეული მაინც. ის პერიოდი, რაც მე ვაკვირდებოდი როგორც მკითხველი, თანამოქალაქე, დაინტერესებული პირი.

მეტის წაკითხვა

გურამ დოჩანაშვილის „კაცი, რომელსაც ლიტერატურა ძლიერ უყვარდა“

გურამ დოჩანაშვილი ერთადერთი ცოცხალი ავტორია, რომლის მოთხრობა „კაცი, რომელსაც ლიტერატურა ძლიერ უყვარდა“ ეროვნული გამოცდებისთვის სავალდებულო ნაწარმოებების ჩამონათვალში შედის. რამდენიმე წლის

მეტის წაკითხვა

შეცდომების მდინარე  

ერთხელ წიგნის თარგმნისას ისეთი შეცდომა დავუშვი, რომელიც თავზარდამცემი სიცხადით მიუთითებდა არა მხოლოდ მთარგმნელის უმეცრებაზე, არამედ ამ საქმიანობისთვის მისი ჩამოშორების აუცილებლობაზეც.

მეტის წაკითხვა