გაყინული ხინკლის საიდუმლო

თავის წიგნში „ტიციანი და მისი მეგობრები“ (ასე ჰქვია, თუ სწორად მახსოვს) ნინა მაყაშვილი წერს, რომ, როცა მაიაკოვსკი თბილისში ჩამოვიდოდა და

მეტის წაკითხვა

შავ-თეთრიდან ნათელი ფერებისკენ       

ყველაფერი ცუდი რომ დასრულდა, თოთხმეტი წლის იყო. ხატვა ამის მერე დაიწყო. ჯერ ფურცლები და ფანქრები მოითხოვა, მერე – საღებავები, ფუნჯები,

მეტის წაკითხვა

          მდინარე

გავდივარ ჩემი კორპუსიდან (პოლიტკოვსკაიას 44. ყოფილი ჯიქიას 18 ა). წინა კორპუსთან ზევით ვუხვევ. მარცხნივ ბავშვთა სახლია – ძველი, ერთსართულიანი შენობა.

მეტის წაკითხვა

რეპორტაჟი დილიდან

კარგი ხალხია მეეზოვეები, უხარიათ, როცა ესალმები! სხვა ამბავია ნაცნობის მისალმება; რაღაც – სოციალური სტატუსი (შენი ან მისი), ვალდებულებები, წარსული კავშირები

მეტის წაკითხვა

         ინონ

ცნობილი ამბავია, რომ წიგნები თვითონ მიდიან მკითხველებთან. არც მე ვარ გამონაკლისი. მართალია, მეც მომიძიებია წასაკითხი წიგნები, მაგრამ, ძირითადად, ისინი მპოულობენ

მეტის წაკითხვა

მუმინტროლი ბოლო ზარზე

ეს წერილი იმ მეთორმეტე კლასელებს მინდა მივუძღვნა, ბავშვობის დროინდელი საყვარელი წიგნის გმირები რომ დაახატეს თეთრ პერანგებს, მაისურებსა თუ წინსაფრებს და

მეტის წაკითხვა

მოგზურობა რიზეს უნივერსიტეტში, ანუ „აჰ, ქართულო, ქართულო, რატომ ხარ ასეთი ძნელი?“

  (დიალოგი ჰარუნ ჩიმქესთან)   რიზეს უნივერსიტეტში სტუმრობისას ქართველ პროფესორებთან (პროფ. რუსუდან საღინაძე და ასოც. პროფ. მაია კიკვაძე) ერთად ჩვენი

მეტის წაკითხვა

ჰავეცის გამოცდა

კაი ჰავეცი ლევერკუზენის „ბაიერის“ ნახევარმცველია. ჩემპიონთა ლიგის მერვედფინალურ განმეორებით მატჩებამდე, როცა უკვე თანდათან დაიძაბა ვითარება, ერთი საინტერესო ინფორმაცია გავრცელდა, რომელიც

მეტის წაკითხვა

წითელი ეპოქის ამბები ბავშვებისთვის

ეს ისტორიის ის მონაკვეთია, რომლის ცოდნასაც აუცილებლად ვთხოვთ მოსწავლეებს. ამ უცნაურ, ტკივილიან, საინტერესო ამბებითა და ადამიანებით სავსე ეპოქის გათავისება ნამდვილად

მეტის წაკითხვა

  თბილისი–თბილისი

  ალბათ, ყველას გვახსოვს რამდენიმე წლის წინანდელი ამბავი, რომლის თვითმხილველი მწერალი და კრიტიკოსი ლელა კოდალაშვილი იყო: როგორ ჩამოაგდეს, ებოლას ვირუსის შიშით,

მეტის წაკითხვა