არჩევნები

როცა ჩემს შვიდი წლის ძმისშვილს სძინავს, ფიქრის დროა. მივუწვები ხოლმე გვერდით, ჯერ საკუთარ სუნთქვას მისას გავუთანაბრებ და მერე ჩემი დაბნეული,

მეტის წაკითხვა

„იესო ქრისტე – სუპერვარსკვლავი“

„რელიგია და კულტურა” – კარგად მახსოვს, ასე ერქვა საგანს, რომელსაც მე-3 და მე-4 კლასებში გავდიოდით. სახელმძღვანელო ძალიან თხელტანიანი, 3-4-ათეულგვერდიანი გახლდათ,

მეტის წაკითხვა

„შავრაზმელები“ და ბახვის მანიფესტი

სკოლაში გატარებული უკანასკნელი წლების განმავლობაში დავრწმუნდი, რომ სასწავლო პროცესის ფარგლებში ჩემ მიერ წაკითხული ისტორიის სახელმძღვანელოთა უმრავლესობა არასრულყოფილი გახლდათ. მივხვდი, რომ

მეტის წაკითხვა

მენტალიტეტი

უეინ რუნი არ არის დევიდ ბექჰემი ან რაულ გონსალესი, ყველამ რომ იცოდეს, ფეხბურთის თავგადაკლულმა ქომაგმაც და პასიურმა მაყურებელმაც. მაგრამ უეინ

მეტის წაკითხვა

სიმშვიდის ადგილი უცვლელია

მე და ჩემი საყვარელი პერსონაჟი ბავშვობაში არ შევხვედრივართ ერთმანეთს. ჯოან როულინგს ჰერმიონ გრეინჯერი ოთხმოცდაათიანებში რომ შეექმნა, ადრევე დავიჯერებდი, რომ ხუთოსანი,

მეტის წაკითხვა

მასწავლებელი ზოგჯერ უშვილო, ანუ სასიკვდილო ჩვენ ვართ მხოლოდ

მეგობარი მყავს ერთი, უნივერსიტეტის, მასწავლებელი თუ ვარ დღეს, მისი დამსახურებაა. კაი ხნის ამბავს ვყვები, იმდენი ხნისას, ჩემმა დირექტორმა გაიცინა ერთი

მეტის წაკითხვა

გზაგასაყარი უდაბნოში

ასე ერქვა პატარა მოთხრობას, რომელიც დიდი ხნის წინ რომელიღაც გაზეთიდან თუ ჟურნალიდან ამოხეულ ფურცლებზე ამოვიკითხე. მას შემდეგ ამ მოთხრობის გმირები

მეტის წაკითხვა

მამაცი გოგო “ჭყიტა”

სულ ხელიდან რომ წავიდა მაისი და თავი მარტი ჰგონია, ამას ყოველდღე ვწუწუნებთ: ვიჭმუხნით წარბებს, ვიყურებით გარეთ და თავს უკმაყოფილოდ ვიქნევთ.

მეტის წაკითხვა

იქნებ, ვაჟა რომ გვესწავლა…

ბოლო ხანს მომხდარ ამბებს რომ ვადევნებ თვალს, ყველაზე ხშირად ვაჟა-ფშაველა მახსენდება. მისი მოთხრობები, ესეები, ლექსები. გონებაში გამუდმებით ერთი ფიქრი მიტრიალებს:

მეტის წაკითხვა

რა შეუძლიათ კურსდამთავრებულებს

ჩემს ბლოგში უკვე მერამდენედ მიწევს იმის გამეორება, რომ საქართველოს განათლების სისტემის ყველა საფეხურს დამატებითი ფინანსური მხარდაჭერა სჭირდება. არც ის მავიწყდება,

მეტის წაკითხვა