შენი გადახდილია

„მბრუნავ კარს ოთხი განყოფილება, სექცია აქვს. თითოეულ სექციაში ორ-ორი პოეტი ეტევა, თუკი ისინი გამხდრები არიან და მათი სულები ხორცს აღემატება”.

მეტის წაკითხვა

ვაკანტური ადგილი

ბავშვობაში სამი ადგილი მიყვარდა განსაკუთრებით: ჩემი სკოლის სახურავი, იმ სახლის ჭერხო (ადგილი, სადაც ინახავდნენ თივას, ქერს და სხვა მოსავალს) ხევსურეთში,

მეტის წაკითხვა

კაკო, ბიჭები, კარლო კაჭარავა და აღდგომა დასავლეთ საქართველოში

30 აპრილია, 2012 წელი, კაკო მირეკავს: – რა იყო, ბიჭო, ამ იონა მეუნარგიაზე გადაყოლილმა კაცმა, ავანგარდისტებად გინდა შვილები გაზარდო? უცებ

მეტის წაკითხვა

ნაშალი კლდისა

დგას… უფრო სწორად, დაყუდებულა… უზარმაზარი, შავი ფრიალო კალთებით, რომლებიც ქვემოთ, არაგვის პირას, ნელ-ნელა ყვავილებითა და ხასხასა მწვანე ბალახით მოჩითულ ჭალაში

მეტის წაკითხვა

წიგნები გამოვიდნენ სახეტიალოდ

მგონი, ადრეც მითქვამს – მე მჯერა ადამიანების, კიდევ იდეების მჯერა, რომლებიც ადამიანებს აერთიანებთ, კიდევ იმის მჯერა, რომ შეუძლებელია, ადამიანს კითხვა

მეტის წაკითხვა

ჩვენი ხალხი

ვაინახი – ჩეჩნებისა და ინგუშების საერთო სახელწოდებაა და „ჩვენს ხალხს” ნიშნავს, თითქოს ჩვენ შევარქვით მათ ეს სახელი, რადგან ისინი ხომ

მეტის წაკითხვა

ნიჭიერებისთვის

2008 წელს ვნების კვირა სქურის მონასტერში გავატარე. ახლაც მიკვირს, დაუბრკოლებლად რომ გადავდგი ეს ნაბიჯი – ამაში ალბათ წინა ზაფხულს ოლიანკის

მეტის წაკითხვა

„არისტოტელე ხომ იცი?!“

ყველაფერი სერგო ბოლოტინისგან იწყება. ბავშვობაში მიღებული შთაბეჭდილებები რომ ყველაზე ძლიერია და უდიდეს გავლენას ახდენს პიროვნების ფორმირებაზე, ეს ჩემამდეც არაერთხელ უთქვამთ

მეტის წაკითხვა

ფელამუშის ზღვა

ბათუმი ისვენებს. ისვენებს დამსვენებლისგან, მთელი წლის მანძილზე ნაკოწიწები ფულით ხელში რომ მიაწყდება ხოლმე ზღვისპირს; ისვენებს გამაყრუებელი ხმაურისგან, რომლითაც შპრიცივით, ნელ-ნელა

მეტის წაკითხვა

ერთი აბრის ამბავი

ცოტაც გუტენბერგი, ცოტაც ბორხესი ყველა გზა რომში რომ მიდის, გეცოდინებათ ეს ამბავი. ჰოდა ჩვენც, ცივი გერმანიის შემდეგ, მზიანი ტოსკანა და

მეტის წაკითხვა