გვარებისა და გოგოების შესახებ

ბიძაჩემი რომ გარდაიცვალა, თორმეტი წლის ვიყავი. ის ბოლო იყო ბებიაჩემის და ბაბუაჩემის ვაჟებიდან. ძმებიდან არცერთს „გვარის გამგრძელებელი” არ დარჩენია.  იმ

მეტის წაკითხვა

შაქრო

„- ფუთქავს ცოტას, იცრიალებს და წაი, გადააბი, თვარა აღარაა იქინე აფერი და მიადგება თხილებს!” გადააბამ და ზიხარ. ძროხა ძოვს, მერე

მეტის წაკითხვა

სასარგებლო აპლიკაციები

ჩემი 2 წლის შვილი დღეში დაახლოებით  2 საათს ატარებს ტელეფონის, კომპიუტერის ან პლანშეტის ეკრანთან. თავიდან, როცა მოციმციმე ეკრანით დაინტერესდა, ვფიქრობდი,

მეტის წაკითხვა

ჟანგი

დღეს რატომღაც დიდი ხნის წინ სადღაც ამოკითხული სტრიქონები გამახსენდა: „სად რა-რა მიხვალ, ცხოვრებავ, განა სულ უნდა იდინო? / და შენაც,

მეტის წაკითხვა

ორი ტომარა ფქვილი

დავჯექი, ვიფიქრე, გუშინ დაწყებულ ლექსს დავამთავრებ-მეთქი. ამინდია ისეთი, ლექსი უნდა დაიწყო-დაამთავრო, დაიწყო-დაამთავრო. არადა, სურნელი მომდის – დედამ გადაწყვიტა ახალი პურის

მეტის წაკითხვა

სად არის ახლა ლუიზა?!

ბანკომატის რიგში დედა-შვილს გადავეყარე. მე იმაზე ვდარდობდი, რომ უკანასკნელი ფული უნდა გამომეტანა. ბავშვს კი სხვა სადარდებელი აღმოაჩნდა: „დედა, ინგლისური რომ

მეტის წაკითხვა

ძლიერი მასწავლებლები პატარა ევროპული საზოგადოებიდან

ცოტა ხნის წინ რამდენიმე დღით კვიპროსის რესპუბლიკაში გახლდით. ჩემი სასწავლო ვიზიტის მიზანი კუნძულის ორ რეგიონს შორის არსებული კონფლიქტის შესწავლა იყო.

მეტის წაკითხვა

დარჩი „აუტსაიდერად“!

ჩემი კარგი მეგობარი ხშირად ამბობს ხოლმე, რომ პროგრესი დევიაციის გარეშე შეუძლებელი იქნებოდა. ვფიქრობ, ამქვეყნად აბსოლუტური ჭეშმარიტების სიტყვებით ფორმულირება რომ იყოს

მეტის წაკითხვა

მარადიული ოდისეა

ლიტერატურის ყველაზე მთავარი ამბავი მაინც ოდისეა მგონია. ომისა და სახლში ვერდაბრუნების მარადიული სევდა. ყველაზე ნაღვლიანი ისტორია, ყველაზე დიდი განშორება და

მეტის წაკითხვა

ალისტრახოვიჩი

(ჩანართები ჩაწერილია გურიაში, სხვადასხვა რეპრესირებულ ოჯახში) გომის მთაზე, იქ სადაც გურული და აჭარელი მეჯოგეები იყრიდნენ თავს, იმალებოდა ხალხი, რომელთა ხსენებაზე

მეტის წაკითხვა