სამი მიზეზი ჩაისთვის…

ასე თხლად ჩაცმული რომ მოვდიოდი, თავი მაინც ვინ მეგონა?  მოსაცმელიც კი არაფერი მაქვს, ყველაფერი ჩემოდანშია  ჩალაგებული. ჰოდა, ახლა თვითმფრინავში ვზივარ

მეტის წაკითხვა

არ მომწონს…

არ მომწონს, როდესაც  ადამიანები მიმავალს თვალს მარიდებენ და ნაგვის ურნებში რაღაცის პოვნას ცდილობენ. მეც ვარიდებ თვალს, მრცხვენია, რადგან მათი დახმარება

მეტის წაკითხვა

წერილები ბიძას

მამა ადრე გარდამეცვალა. ეს აქამდეც მითქვამს და ახლა, მკითხველი რომ არ გავაღიზიანო, მამა ვის არ მოჰკვდომია, რა გული გაგვიწყალა ამაზე

მეტის წაკითხვა

მადლობას გიხდი, მეფეო…

გემბანზე ვდგავარ. სახეში ცხელი ნიავი მიბერავს. პაპანაქება სიცხეა, მაგრამ კაიუტაში დედამ მაინც ვერ დამაკავა. ერთი ეგაა, რომ სანამ უზარმაზარი ჩალის

მეტის წაკითხვა

ამინმჟავები და ღრუბლის გემი

ჩემკენ დიდი გემი მოცურავს… ჩუმად, უხმაუროდ. საცაა თავზე  წამადგება, მაგრამ ჯერ კიდევ მაქვს დრო,ვუმზირო.  იალქნიანია… მოიცა, დავითვალო… ერთი, ორი, სამი,

მეტის წაკითხვა

ტულჩა, ქიმია და ყარყატები

ისე მოხდა, რომ იმ დღეს თურქეთის ავიახაზებით პირველად ვიმგზავრე. სხვა დროს მათი მარშრუტი თუ განრიგი არასოდეს დამთხვევია ჩემსას. თვითმფრინავის სალონში

მეტის წაკითხვა

მზესუმზირამ მზეს უმზირა…

– მუსიე, ამ მზესუმზირებს თქვენ ყიდით? – დიახ, მადმუაზელ. გნებავთ? – ჯერ ფასი უნდა მითხრათ, – შევცინე გამყიდველს. კვლავ დედის

მეტის წაკითხვა

ბიჭო გოგიაა…

-„ბიჭო გოგია”, „ბიჭო გოგია”-  ქვემოდან მეძახიან, მეც ფაცხა-ფუცხით ვდგები და  ეზოში გავრბივარ.   არც ბიჭი ვარ და არც გოგია, მაგრამ

მეტის წაკითხვა

წყლის რიგში გაცნობილი ფუტკრები

კახეთში ერთი სოფელია. სოფელს ვაზისუბანი ჰქვია. ამ სოფელმა ერთხელ, წლების წინ,  დიდი სირცხვილი იგემა, ქვრივ-ობლად დარჩენილი დედა-შვილი ყაჩაღებმა ჯერ აბუჩად

მეტის წაკითხვა

ქიმია და დიზაინი ანუ მოლეკულის არქიტექტურა

დრო ელვისებურად მიჰქრის… და როგორც ჩანს, რაც დრო გავა, კიდევ უფრო აჩქარდება… ცხადია, დედამიწა არ შეიცვლის ბრუნვის სიჩქარეს არც თავის

მეტის წაკითხვა